info

Ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Τελείωσε το Βιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών στο διπλάσιο χρόνο από τον προβλεπόμενο. Έχει δουλέψει ως δημοσιογράφος, αρθρογράφος σε περιοδικά, μεταφραστής και επιμελητής κειμένων. Σήμερα γράφει στα περιοδικά Esquire και Nitro για βιβλία, τεχνολογία, πρόσωπα, πολιτική και τον τρόπο που ζούμε σήμερα, πράγμα που ακούγεται εύστοχα ασαφές και παραπλανητικά πομπώδες. Ακόμα κάνει διάφορες δουλειές στο Yupi.gr.

Έχει φτιάξει το monoblogs.gr, ένα δίκτυο blogs που κάνουν μόνο ένα πράγμα, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και το διαβόητο σπιτόσκυλο.

Το Νοέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΟΞΥ το πρώτο του βιβλίο, ένα παιδικό/εφηβικό μυθιστόρημα με τίτλο «Πέρα Από την Καταιγίδα«.

Του είναι πάρα πολύ δύσκολο να γράφει για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο, αλλά του είναι εντελώς αδύνατο να γράφει τα βιογραφικά του στοιχεία σε πρώτο.

Και τώρα, λίγα λόγια για αυτό εδώ το site

(επειδή τα παρακάτω δεν αφορούν τα βιογραφικά του στοιχεία, ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος δεν έχει πρόβλημα να τα γράψει σε πρώτο πρόσωπο)

1. Sites με κατάληξη .org ανήκουν συνήθως σε οργανισμούς, διεθνείς ή μη. Αυτό το γνωρίζω πολύ καλά. Ωστόσο, όταν αποφάσισα να φτιάξω site διαπίστωσα πως τόσο το georgakopoulos.com όσο και το georgakopoulos.gr είναι πιασμένα. Ακόμα και το georgakopoulos.net ήταν πιασμένο. Κατάφερα να εντοπίσω και τον ιδιοκτήτη του τελευταίου, μάλιστα, και με ενημέρωσε πως είναι πρόθυμος να μου το πουλήσει -για 5000 ευρώ. Ναι. Οπότε το org ήταν μια ενδιαφέρουσα τελευταία εναλλακτική λύση, που αποτελεί και άριστη αφορμή για ενδιαφέροντα λογοπαίγνια.

2. Ετούτο εδώ το site, αν το καλοσκεφτεί κανείς, απευθύνεται κυρίως σ’ αυτούς που με ξέρουν και ενδιαφέρονται να μαθαίνουν νέα μου, αλλά όχι και τόσο πολύ ώστε να με πάρουν τηλέφωνο. Ακόμα, απευθύνεται σε όσους έχουν ακριβώς τα ίδια ενδιαφέροντα με μένα, αλλά όχι και την ευχέρεια να περνούν 10-12 ώρες την ημέρα μπροστά σε ένα κομπιούτερ, χαζεύοντας ωραία πράγματα στο Ίντερνετ.

3. Τέλος, απευθύνεται και σ’ αυτούς που κάτι δικό μου έχουν διαβάσει κάπου και τους άρεσε. Εδώ θα βρούν περισσότερα τέτοια. Το σημαντικότερο μέρος αυτού του site κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι τα «κείμενα«, στη δεξιά στήλη. Εκεί θα ανεβάζω πράγματα που έχω γράψει τα τελευταία 8 χρόνια σε περιοδικά, και ενίοτε και ανέκδοτα κειμενάκια που υπάρχουν στο αρχείο μου.

4. Το καλό με ετούτο εδώ το μέσο, σε σχέση με τα έντυπα, είναι το ότι μπορείς να συμπληρώνεις/ολοκληρώνεις τα κείμενα πολύ μετά την πρώτη τους συγγραφή. Σε κάποια από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκα υπήρξε ουσιαστική συνέχεια πολύ αργότερα από την κυκλοφορία του περιοδικού. Στην ιστορία του καταδικασμένου σε θάνατο στις ΗΠΑ Κωνσταντίνου Φωτόπουλου, ας πούμε, υπήρξε μια πολύ σημαντική εξέλιξη τον Ιανουάριο του 2008. Η περιπέτεια του Κώστα Καστανιά, που ήταν φυλακισμένος στην Αίγυπτο για 15 χρόνια, έληξε αισίως ενάμιση χρόνο μετά τη δημοσίευση του άρθρου που έγραψα γι’ αυτόν στο Esquire. Τον καθηγητή Λιαντίνη τον βρήκαν λίγες μέρες μετά την εμφάνιση του περιοδικού στα περίπτερα. Σ’ αυτό εδώ το site θα συμπληρώνω κάθε φορά την ιστορία και έτσι, όποιος ενδιαφέρεται, θα μπορεί να μάθει πώς τελείωσε. Ακόμα, εδώ, σε αντίθεση με το περιοδικό, μπορείς να κάνεις σχόλια γι’ αυτά που διάβασες, ή να ρωτήσεις πράγματα που δεν είναι σαφή στο κείμενο. Γι’ αυτό χρωστάμε κάμποση ευγνωμοσύνη στους υπέροχους ανθρώπους του Wordpress, του CERN και του αμερικανικού στρατού (μεγάλη ιστορία).