Επιτέλους: Ο Μπέπε Γκρίλο Στον New Yorker

07 Απριλίου 2008 | Κανένα σχόλιο

Έχει ένα από τα δημοφιλέστερα blogs του κόσμου, και είναι ένας από τους διασημότερους ανθρώπους της γειτονικής Ιταλίας. Ο Μπέπε Γκρίλο είναι κωμικός, και τα έχει βάλει με το διαφθερμένο πολιτικό σύστημα της πατρίδας του με πρωτοφανή ζέση -και αποτελεσματικότητα. Ξεφτιλίζει τους διεφθαρμένους πολιτικούς, βγάζει τα ονόματά τους στον αέρα και, όταν του κόβουν τον αέρα, τα λέει όλα από το Ίντερνετ. Τώρα το Ιταλικό κράτος προσπαθεί να τον φιμώσει με τρόπους εξαιρετικά οικείους:

Italian legislators, realizing that a docile press is insufficient to protect them from Grillo’s Web-based activism, have begun to retaliate. In October, Prodi’s cabinet proposed a law to subject Internet sites and blogs to the same libel rules as newspapers, and to compel them to hire both a publisher and a licensed journalist. “If this law passes, it will be the end of the Web in Italy,” Grillo wrote on his blog a few days later. “My blog won’t close. If necessary, I’ll move lock, stock, and server to a democratic nation.” (The law is pending passage in parliament.)

Αλλά το πολιτικό σύστημα της Ιταλίας το οποίο πολεμά ο Γκρίλο έχει πολλά κοινά με το Ελληνικό. Εξηγεί ο ιστορικός Πολ Γκίνσμποργκ:

“The public administration, both local and national, never developed a culture of its own, an esprit de corps, as in the great French ministries or in Whitehall. You have parties invading the state, occupying banks, ministries, all the way down to who’s running opera houses, who’s the head of the local firemen, who’s running the public water authority. Party loyalty, not honesty or ability, becomes the first criterion, and the foremost goal of all parties is occupation at all costs, with loyal and servile members of the party.”

Διάβασε όλα αυτά και άλλα ενδιαφέροντα σε ένα καταπληκτικό προφίλ του Γκρίλο στο New Yorker.

κατηγορίες: internet, πολιτική
σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.