Ένα Βήμα Μπρος, Δυο Πίσω

20 Ιουλίου 2008 | 1 σχόλιο

Καθώς το Ίντερνετ στην Ελλάδα μεγαλώνει, και το broadband φτάνει σε όλο και περισσότερα σπίτια, θα περίμενε κανείς να συμβαίνει και μια έκρηξη στο περιεχόμενο. Και, μπορεί να πει κανείς, ποσοτικά πράγματι κάτι τέτοιο συμβαίνει. Ποιοτικά; Όχι και τόσο.

Η φτώχεια σε καλό Ελληνικό περιεχόμενο στο δίκτυο είναι μεγάλη ιστορία, και έχει να κάνει εν πολλοίς με τη φτώχια της Ελληνικής κουλτούρας εν γένει (υπάρχουν καλές εφημερίδες; καλή τηλεόραση;). Υπάρχει όμως κι ένα άλλο, σημαντικό πρόβλημα: Δεν είναι μόνο ότι τα περισσότερα Ελληνικά websites είναι κακογραμμένα και κακοσχεδιασμένα. Είναι και το ότι οι δημιουργοί τους μοιάζουν να μην ξέρουν το μέσο. Σαν να αποφασίζουν να φτιάξουν ένα site, παρ' όλο που οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούν το Ίντερνετ. Είναι σαν να προσπαθείς να φτιάξεις μια εκπομπή χωρίς να έχεις παρακολουθήσει τηλεόραση. Κι όμως, γίνεται.

Η αφορμή γι' αυτά είναι δύο καινούρια websites που βγήκαν στον αέρα πρόσφατα, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους.

Για το zougla.gr είχα πολλές ελπίδες. Μετά το μπαμ των ανώνυμων κουτσομπολίστικων-ειδησεογραφικών blogs (που ακόμα συνεχίζεται, και είναι μια μεγάλη ιστορία από μόνο του), περίμενα να βγει και κάτι αντίστοιχο στο πιο επώνυμο και πιο επαγγελματικό. Δεδομένου ότι τα παραδοσιακά μέσα είναι λίγο, πώς να το πω, διαπλεκόμενα αγκυλωμένα, κάτι τέτοιο πιθανότατα από κάποιον ανεξάρτητο μεγαλοδημοσιογράφο θα προερχόταν, που έχει μέσα, αλλά μπορεί να κάνει του κεφαλιού του. Τελικά αυτό δεν έμελλε να είναι το zougla.gr, καθώς αυτό που προέκυψε είναι ένα κανονικότατο portal ειδήσεων, με κατηγορίες, ροή ειδήσεων, και πλήρη αδιαφορία για τις δυνατότητες του Ίντερνετ (δεν υπάρχουν links, δεν δέχονται σχόλια). Υπάρχει μια προσπάθεια να βάλουν το βίντεο στο παιχνίδι, αλλά με τρόπο ανέμπνευστο (προς το παρόν).

<παρένθεση>

Μου φαίνεται ότι τα ειδησεογραφικά portals στην Ελλάδα είναι σαν τις αθλητικές εφημερίδες: Υπερβολικά πολλά, και κατά κανόνα χαμηλής ποιότητας. Την ώρα που η ιδέα του "portal", του κεντρικού site που ο χρήστης χρησιμοποιεί για να βρει πληροφορία στο Ιντερνετ, έχει πεθάνει από το 2001, τη στιγμή και οι New York Times βγάζουν (καταπληκτικά) blogs, οι Ελληνικές εταιρίες εξακολουθούν να προσπαθούν να φτιάξουν sites που τα κάνουν όλα (με ψίχουλα). Δεν γίνεται. Δεν είναι τρόπος αυτός. Και δεν έχει νόημα. Γιατί κανείς πια δεν χρησιμοποιεί websites ως "πύλες", για να μπει στο Ίντερνετ και πάρει πληροφορία. Πλέον υπάρχει το Google και το RSS. Αλλά αν δεν χρησιμοποιείς το δίκτυο καθημερινά στη ζωή σου και τη δουλειά σου, αυτό δεν το ξέρεις. Διευθυντής εταιρίας ΜΜΕ μου έχει πει το αμίμητο: "Το βαριέμαι το Ίντερνετ". Δεν καταλαβαίνει ότι είναι σαν να λες ότι βαριέσαι το ηλεκτρικό ρεύμα, ή το τηλέφωνο. Και με τέτοια νοοτροπία δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι σωστό σε ένα μέσο που δεν καταλαβαίνεις.

</παρένθεση>

Το zougla.gr, λοιπόν δεν διαφέρει από τα υπόλοιπα αντίστοιχα -και μετριότατα- ειδησεογραφικά "portal", δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο θέλγητρο (αποκλειστικές αποκαλύψεις αντίστοιχες της τηλεοπτικής εκπομπής, ας πούμε), και είναι χειρότερα σχεδιασμένο από τη νέα Ναυτεμπορική, που είναι το καλύτερο τέτοιο Ελληνικό site. Οπότε γιατί να το επισκεφτεί κανείς;

Το δεύτερο καινούριο site που μου προκάλεσε πολλές απορίες είναι το νέο Κλικ, που πλέον θα "κυκλοφορεί" στο Ίντερνετ. Αν θυμάσαι, το ΚΛΙΚ ήταν από τα πρώτα ΜΜΕ που απέκτησε παρουσία στο Ίντερνετ, στο μακρινό 1995. Τώρα τα πράγματα είναι αναπάντεχα ίδια.

Είναι ίσως το πιο ακατανόητο site που έχω συναντήσει -και διάβασα αρκετές φορές το editorial του Άρη Τερζόπουλου για να καταλάβω περί τίνος πρόκειται, γιατί μου φαινόταν αδιανόητο. Είναι, λέει, ένα  μηνιαίο περιοδικό, αλλά στο Ίντερνετ:

Πρακτικά τώρα, το Κλικ θα «κυκλοφορεί» στις αρχές κάθε μήνα, αλλά- και αυτή είναι μία μόνο από τις ευκολίες μιας ηλεκτρονικής έκδοσης- η ύλη του κάθε τεύχος θα μπορεί να «συμπληρώνεται» και με άλλα θέματα , μέχρι την κυκλοφορία του επόμενου τεύχους. Κατά τα άλλα το Κλικ στη διάρκεια της καινούργιας του σταδιοδρομίας, θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί κάθε δυνατότητα που δίνει το Διαδίκτυο, όπως η παρουσίαση βιντεοσκοπημένων θεμάτων για παράδειγμα.

Ακριβώς. Μόνο που προς το παρόν βιντεοσκοπημένα θέματα δεν υπάρχουν, ούτε "συμπληρώματα" κατά τη διάρκεια του μήνα.

Κάθε "τεύχος" αποτελείται από μια ντουζίνα κείμενα, και μια φορά το μήνα ανεβαίνει μια καινούρια ντουζίνα. Το κοίταζα, το ξανακοίταζα, πάταγα links από εδώ κι από εκεί μήπως δεν κατάλαβα κάτι καλά (υπάρχει και το αρχείο με κείμενα του παλιού περιοδικού -καλό), αλλά όχι. Αυτό είναι. Τα κείμενα είναι "περιοδικίσια", μεγάλα σε μέγεθος, και μοιάζουν με κείμενα εντύπου: Δεν υπάρχουν links. Δεν υπάρχουν σχόλια από κάτω. Το design είναι τσάτρα-πάτρα: Η sidebar έχει ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο με το σώμα του site. Για κάποιο λόγο. Πάνω δεξιά, έχουν ένα "εξώφυλλο". Και, βέβαια, αν μπεις στο site μετά από μια εβδομάδα, θα διαπιστώσεις ότι είναι ολόιδιο. Το επόμενο "τεύχος", βλέπεις, βγαίνει μετά απο ένα μήνα.

Ενας άνθρωπος που χρησιμοποιεί καθημερινά το Ίντερνετ, καταλαβαίνει αμέσως ότι το klik.gr είναι εντελώς ξένο με το μέσο. Δεν έχει καμία σχέση. Ανανεώνεται κάθε μήνα; Πού ακούστηκε αυτό; Ποιο site στον κόσμο ανανεώνεται μια φορά το μήνα; Η ίδια η φύση του μέσου σου επιβάλλει επιτρέπει να ανανεώνεις την ύλη σου διαρκώς, οποτεδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Και σου επιτρέπει επιβάλλει να στέλνεις τον κόσμο να διαβάσει ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά με αυτά που γράφεις, και να του δίνεις βήμα να απαντήσει τα δικά του. Θες να το ανανεώνεις περιοδικά, και όχι καθημερινά; Δες εδώ πώς γίνεται. Αλλιώς, για τα δεδομένα του μέσου, το "περιοδικό" σου, όσο καλογραμμένο κι αν είναι, δεν είναι μόνο αδιάφορο -είναι εκτός τόπου και χρόνου.

"Klik into a changing world", γράφει ο τίτλος του site. Αμ δε. Το ΚΛΙΚ είναι ακόμα στο ίδιο, καθόλου changing, απαράλλαχτο 1995. Ελπίζω να είναι συμπτώματα της αρχής και στη συνέχεια να προσαρμοστεί το concept κάπως στα σημερινά δεδομένα. Ποιος ξέρει.