New Yorker Εκτός Τόπου Και Χρόνου

16 Ιουλίου 2008 | Κανένα σχόλιο

Τo (ή μήπως ο) New Yorker είναι το καλύτερο περιοδικό του κόσμου, ένα από τα τρία-τέσσερα που διαβάζω με πολλή προσοχή. Περί αυτού καμία αμφιβολία. Αλλά, βρε παιδί μου, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι για τον πολύ κόσμο. Δεν πιάνει τον παλμό της κοινωνίας. Δεν είναι καθρέφτης του κόσμου. Καμία σχέση. Μελετά και ερμηνεύει την πολιτική και κοινωνική ζωή με αξιοθαύμαστη πληρότητα και συνέπεια (χωρίς να τσιγκουνεύεται τις λέξεις), πάντα με την εστέτ αύρα της ανωτερότητας. Μελετά τον κόσμο από ψηλά -δεν είναι μέρος του. Γι' αυτό μου αρέσει τόσο, μάλλον. Κι αυτή είναι πιθανότατα η εξήγηση του faux pas με το τελευταίο εξώφυλλό του:

Ο Μπαράκ Ομπάμα κάνει τη διάσημη χειρονομία-χαιρετισμό με τη γυναίκα του φορώντας σαρίκι, ενώ η γυναίκα του έχει ένα Καλάσνικοφ ζωσμένο, στο τζάκι καίγεται μια Αμερικανική σημαία, και στον τοίχο υπάρχει ένα πορτρέτο του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Όλα τα βλακώδη κλισέ των αμόρφωτων εχθρών του Ομπάμα μαζεμένα, δηλαδή. Στον κόσμο του New Yorker αυτό είναι χιούμορ. Στον πραγματικό κόσμο, όμως, είναι κακογουστιά επιπέδου Fox News. Τα φωτεινά μυαλά στο περιοδικό μερικές φορές δεν μπορούν να κάνουν τη διάκριση.

UPDATE: Μια αναλογία: Είναι σαν να βάζεις σκίτσο του Αλέξανδρου Ρήγα στο εξώφυλλο ελληνικού περιοδικού, με ένα μαχαίρι στο χέρι, και ρούχα γεμάτα με αίματα. Βέβαια, περιοδικό σαν το (τον;) New Yorker στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Αλλά σκέψου το.

σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.