Έχουν Πεθάνει Τα Blogs;

16 Σεπτεμβρίου 2008 | Κανένα σχόλιο

Θυμάσαι, ασφαλώς, μιαν εποχή που και η κουτσή Μαρία είχε blog. Τότε που τα περιοδικά έγραφαν για την Ψιλικατζού και τον Πιτσιρίκο, που οι εφημερίδες αναφέρονταν στο blogging ως "επανάσταση", που θα άλλαζε λέει τα πάντα στη δημοσιογραφία, την τηλεόραση, γιατί όχι, και τη φιλοσοφία. Ε, ήταν μόδα και πέρασε. Το βλέπεις, έτσι δεν είναι; Υπάρχει σαν αίσθηση σε όποιον περνά κάμποση ώρα στο δίκτυο, ότι τα ελληνικά blogs έχουν ψοφήσει. Σε σχέση με το '05-'06, όταν έγινε πολύ έντονη η "μόδα", ο πληθυσμός των δικτυωμένων Ελλήνων έχει πολλαπλασιαστεί -κι όμως σήμερα δεν βγαίνουν πολλαπλάσια blogs. Υπάρχει λόγος.

Οι Έλληνες bloggers, βλέπεις, στη συντριπτική τους πλειοψηφία (και να με συμπαθάς για τις χονδροειδείς γενικεύσεις, αλλά είναι πολύ βολικές), δεν έγραφαν για να προσφέρουν μια υπηρεσία. Δεν έγραφαν για να δώσουν κάτι στον αναγνώστη, να τον μάθουν κάτι καινούριο, χρήσιμο ή συναρπαστικό. Έγραφαν για να επικοινωνήσουν. Πρόκειται για δύο πολύ διαφορετικά πράγματα. Θα σου δώσω ως παράδειγμα την ας-την-πούμε Μάγδα, 33 ετών, μόνη και πολύ ευαίσθητη. 

Η Μάγδα έχει σαν χόμπι το κέντημα, της το έμαθε η γιαγιά της, και το εξασκεί με πάθος. Ξέρει τα πάντα για το κέντημα, είναι η αγαπημένη της ασχολία. Θα περίμενε κανείς πως, όταν αποφάσιζε να φτιάξει ένα blog, αυτό θα είχε ως θέμα του το πάθος της. Θα έγραφε για τα μαγαζάκια όπου βρίσκεις σύνεργα, θα ανέβαζε σχέδια, κόλπα, τεχνικές για αρχάριες και πολλές πολλές φωτογραφίες. Όπως φαντάζεσαι, πολύ γρήγορα θα γέμιζε μια niche, θα συγκέντρωνε κόσμο, συνδρομητές στο feed της, ένθερμους σχολιαστές, μια ολόκληρη μίνι-υποκουλτούρα που στο blog της Μάγδας θα έβρισκε πληροφορίες και γνώση. Αλλά όχι.

Στο blog της η Μάγδα έγραφε για τα όνειρά της, για το πόσο την έχουν πληγώσει στο παρελθόν, και τη γνώμη της για την ιστορία της Αμαλίας.

Οι πρώτοι bloggers (και οι δεύτεροι, και οι τρίτοι), αντιμετώπιζαν την τεχνολογία αυτή ως μια μορφή εξιδανικευμένου ημερολογίου. Με τα posts τους (σεντόνια, χωρίς links) έχτιζαν μεθοδικά ένα προφίλ (η μαραμένη τουλίπα, ο εξοργισμένος πολίτης, ο παραγνωρισμένος φιλόσοφος), με έκδηλη την αγωνία: Ήθελαν να επικοινωνήσουν. Αυτό ήταν το κίνητρο πίσω από την έκρηξη των blogs στην Ελλάδα: Έγραφαν για να βρουν γκόμενα/ο ή για να βρουν κάποιους (έστω λίγους, δέκα, έναν) που τους θαυμάζουν, γιατί νόμιζαν πως μέσα από τα γραπτά τους αναδυόταν ο ιδανικός εαυτός τους που αλλιώς δεν έβρισκε δίοδο να εκφραστεί. Το κοινό τους, φυσικά, ήταν κυρίως οι ίδιοι. Διαβάζονταν μεταξύ τους. Κι αυτό, για αρκετό καιρό, αρκούσε. Αλλά ο άνθρωπος γρήγορα βαριέται, ειδικά όταν κάτι δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ενάμιση χρόνο κράτησε το blog η Μάγδα (όχι το αληθινό της όνομα), μετά το παράτησε και άνοιξε λογαριασμό στο Facebook. Που είναι και η αιτία της ξαφνικής ερήμωσης της Ελληνικής blogόσφαιρας.

Και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Η ιδέα του blog-ως-προσωπικό-ημερολόγιο έχει πεθάνει, εύχομαι για πάντα. Γιατί τα blogs, (δηλαδή, τα εύχρηστα και δωρεάν on-line CMS, μια τεχνολογία όχι ιδιαίτερα επαναστατική), αποτελούν ωστόσο έναν πολύ εύκολο και φτηνό τρόπο να παραχθεί γνώση από ανθρώπους που την έχουν και μέχρι τώρα δεν είχαν πρόσβαση στο κοινό. Κι αυτός, νομίζω, είναι ο ρόλος που τους πρέπει. Να τον πει τον πόνο της η μαραμένη τουλίπα, δε λέω, αλλά καλό θα είναι κάποιος να γράφει κάπου για τον αερομοντελισμό, ας πούμε, ή για το χωριό του, ή για τις φωτογραφικές μηχανές Leica. Η εξειδίκευση έχει κούτσα-κούτσα αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της στην Ελλάδα, καλύπτοντας ανάγκες-τρύπες (τι δεν έχουμε; αξιόπιστο και ανεξάρτητο Τύπο -> τι φτιάχνουμε; πολιτικουτσομπολίστικα blogs). Αλλά είναι ελάχιστα, στην πλειοψηφία τους προχειροφτιαγμένα, ενώ υπάρχει ακόμα ένα αχανές πεδίο ενδιαφερόντων και περιεχομένου που παραμένει χωρίς καθόλου υλικό στα Ελληνικά.

Το ενδιαφέρον είναι ότι τα περισσότερα από τα (λίγα) αξιοπρεπή νέα blogs δημιουργούνται από ανθρώπους που έχουν ήδη πρόσβαση στα ΜΜΕ -δημοσιογράφους κυρίως. Ο μέσος Έλληνας, βλέπεις, είτε δεν έχει ενδιαφέροντα, είτε δεν προλαβαίνει να τα μοιραστεί, είτε του λείπει το μεράκι και η όρεξη, είτε, απλά, θέτει ως προτεραιότητα την εξυπηρέτηση πολύ αμεσότερων και σημαντικότερων αναγκών. Στο Facebook.

Εσύ τώρα διάβασε:
Πώς πρέπει να είναι ένα καλό blog;
Τα πέντε στάδια του blogging
100 πράγματα που έμαθε ένας blogger για το blogging
Πόσο συχνά πρέπει να postάρεις;
Πώς το κάνει ο Τζέισον Κότκι
50 τρόποι να κάνεις το blog σου καλύτερο

Και άντε, γράψε κάτι ενδιαφέρον.

κατηγορίες: internet, my blogs, ιδέες
σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.