Όπλα Μαζικής Καταστροφής: Τα Καυτά Μπαλόνια

24 Ιουλίου 2009 | 2 σχόλια

Διάβαζα τις προάλλες ένα συναρπαστικό άρθρο του New Yorker (μόνο για συνδρομητές) για τους fact checkers, αυτούς τους θαυμάσιους επαγγελματίες που δουλεύουν σε πολλά Αμερικανικά περιοδικά και έχουν ως δουλειά τους να επαληθεύουν ότι αυτά που έχει γράψει ο συντάκτης είναι ακριβή -πράγμα που σημαίνει εβδομάδες εντατικής έρευνας, συνεργασίας με το συγγραφέα και ψαξίματος στη βιβλιογραφία. Όχι, εμείς δεν έχουμε τέτοια.

“Each word in the piece that has even a shred of fact clinging to it is scrutinized, and, if passed, given the checker’s imprimatur, which consists of a tiny pencil tick.”

Τέλος πάντων, ήταν συναρπαστικό ανάγνωσμα, αλλά αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν μια ιστορία από τον Πόλεμο που αναφερόταν στο κείμενο. Το 1944 λοιπόν, για να απαντήσουν σε προηγούμενους βομβαρδισμούς από Αμερικάνικα Β-52, οι Ιάπωνες φόρτωσαν  γιγάντια μπαλόνια διαμέτρου 10 μέτρων με βόμβες, τα γέμισαν με υδρογόνο, και τα ελευθέρωσαν στο Jet Stream, το ρεύμα ανέμου που πνέει προς την κατεύθυνση των ΗΠΑ πάνω από τον βόρειο Ειρηνικό, σε ύψος πάνω από 9 χιλιόμετρα. Από το Νοέμβρη του '44 και για έξι μήνες αμόλησαν περισσότερα από 9000 από τα μπαλόνια (φούζεν μπακουνταν, τα έλεγαν), και σχεδόν χίλια από αυτά έφτασαν πράγματι στις Αμερικανικές ακτές (το τελευταίο βρέθηκε στην Αλάσκα το 1955!). Πού είναι το ακόμα πιο ενδιαφέρον, όμως: Επειδή οι βόμβες που κουβαλούσαν δεν ήταν πολύ μεγάλες, οι ζημιές ήταν πολύ περιορισμένες, και ο μεγαλύτερος κίνδυνος ήταν μπας και ανάψουν καμιά φωτιά σε δάση και καλλιέργειες. Για να μην προκληθεί πανικός στον πληθυσμό η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνεννοήθηκε με τα ΜΜΕ και η επίθεση αυτή αποσιωπήθηκε εντελώς για πολλά χρόνια. Αυτό δεν είχε μόνο ως αποτέλεσμα την αποφυγή του πανικού -λόγω της σιγής των ΜΜΕ, οι Ιάπωνες έμαθαν μόνο για μία προσεδάφιση μπαλονιού στο Γουαιόμινγκ, όπου οι βόμβες μάλιστα δεν ανατινάχτηκαν. Έτσι, μετά από μόλις έξι μήνες διέταξαν την παύση των επιθέσεων, πιστεύοντας πως τα μπαλόνια ως όπλο δεν ήταν και τόσο καλή ιδέα, τελικά.

Διάβασε περισσότερα εδώ.