Αεροδρόμιο

19 Μαρτίου 2013 | Κανένα σχόλιο

Στο αεροδρόμιο του Μονάχου, έξω από το Gate 32, περιμένοντας στην πύλη της πτήσης για Αθήνα, καθόμουν απέναντι από έναν κύριο κάπως θλιμμένο και λίγο παχουλό, σα το Ζακ Γαλιφιανάκη χωρίς το μούσι. Στο κάθισμα που βρισκόταν στα δεξιά του είχε ακουμπήσει ένα μικρό χαρτοφύλακα. Η θέση που βρισκόταν στα αριστερά του ήταν κενή. Πότε πότε άνθρωποι έρχονταν για να κάτσουν στην κενή θέση και ο κύριος, με πολύ ευγενική φωνούλα, τους έλεγε: "Excuse me, my wife sits here".

Αυτό έγινε τέσσερις φορές.

Ένα όμορφο κορίτσι με τακούνια, ένας αγουροξυπνημένος κύριος με φαλάκρα και σκουλαρίκι, μια ξερακιανή γιαγιά με μοβ φόρμα, και κάποιος άλλος που δε θυμάμαι, ήρθαν. "It's my wife's", τους έλεγε. Κι έφευγαν, και κάθονταν αλλού. Το Gate 32 ήταν ακριβώς από πίσω του.

Λίγα λεπτά μετά, το Gate άνοιξε και, μαζί με όλους τους υπόλοιπους, ο κύριος σηκώθηκε, πήρε το χαρτοφύλακά του και μπήκε στην ουρά. Στεκόμουν λίγες θέσεις πιο πίσω. Η σειρά του ήρθε πολύ γρήγορα και σκάναρε το boarding pass στο φωτάκι και μετά μπήκε στο αεροπλάνο, κι όταν μπήκα κι εγώ, καθ' οδόν προς τη θέση μου, τον αναζήτησα.

Καθόταν στη θέση 3Α. Κανείς δεν καθόταν στη θέση 3Β.

Κοιτούσε έξω απ' το παράθυρο.

ΠΑΝΩ
κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.