Πώς Γράφω Στο Twitter

01 Μαρτίου 2010 | 8 σχόλια

twitter00

Χρησιμοποιώ το Twitter εδώ και λιγότερο από ένα χρόνο (UPDATE: Το κείμενο ετούτο ανανεώθηκε με νέα στοιχεία το Μάρτιο του 2011). Έχει προλάβει κι έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για τη δουλειά μου -και ταυτόχρονα ένα ψυχαναγκαστικό πάθος που-μου-κατατρώει -τα-σωθικά αλλά-μ-αρέσει. Μετά από δοκιμές και κόλπα έχω καταλήξει λίγο-πολύ σε μια Twitteρουτίνα, που μου επιτρέπει να το χρησιμοποιώ παράλληλα με τις καθημερινές μου δραστηριότητες για να αντλώ πληροφορίες και νέα και ταυτόχρονα να επικοινωνώ το γνωστό αλλοπρόσαλλο περιεχόμενο που έχεις συνηθίσει να διαβάζεις αν με ακολουθείς. Να πώς το χρησιμοποιώ:

1) Σχεδόν ποτέ δεν γράφω στο web interface του Twitter, αλλά δεν συμπαθώ κι αυτά τα desktop applications σαν το Twhirl και το Tweetdeck, αφ' ενός γιατί είναι "βαριά", αφ' ετέρου γιατί δουλεύω καθημερινά σε τρεις διαφορετικούς υπολογιστές. Χρησιμοποιώ το Hootsuite, ένα ωραιότατο online εργαλείο που σου επιτρέπει να ελέγχεις πολλαπλούς λογαριασμούς και να προγραμματίζεις τα tweets σου. Και τα δυο χαρακτηριστικά μου είναι χρήσιμα. Τσεκάρω περίπου οκτώ accounts από εκεί, βλέπεις, από το @tgeorgakopoulos μέχρι το @yupigr κι από τον @ChristoPap μέχρι το @spitoskylo. Επειδή, δε, κάνω κι άλλα πράγματα στη ζωή μου, συνήθως ασχολούμαι με το Twitter σε ριπές. Μου έρχονται μια χούφτα tweets όλα μαζί, δηλαδή, κι επειδή δεν θέλω να πλημμυρίσω τα streams τόσων ανθρώπων που με ακολουθούν, τα προγραμματίζω για να "απλωθούν" λίγο στο χρόνο. Άλλος λόγος: Πολλά tweets μου 'ρχονται 4 τη νύχτα, καθώς δουλεύω σε άλλα πράγματα, και ξέρω ότι κανείς δεν είναι ξύπνιος για να τα διαβάσει.

twitter02

2) Στο κινητό χρησιμοποιώ το Seesmic, το οποίο στη νέα του έκδοση για Android υποστηρίζει πολλούς λογαριασμούς και είναι πολύ πιο γρήγορο από την προηγούμενη. Όπως πάντα, μπορώ να ανεβάσω μια Twitpic με το που την τραβάω, από την εφαρμογή της κάμερας (ζήτω το multitasking). Για φωτογραφίες, παρεμπιπτόντως, χρησιμοποιώ το Twitpic (αν και με εκνευρίζει που στο site του δεν γράφει το σχετικό tweet κάτω απ' την εικόνα αν το 'χεις στείλει από κινητό), το Twitter for iPhone, στο iPad το Twitter και το Hootsuite, και για σμίκρυνση URLs το bit.ly, κυρίως λόγω των στατιστικών, αλλά και επειδή μ' αυτό μπορώ να έχω τον δικό μου shortener: geor.gr.

3) Ακολουθώ 400 500 600 700 ανθρώπους -κι αυτός είναι ένας αριθμός που αλλάζει σπάνια. Αν βρω κάποιον που αξίζει να ακολουθήσω, σβήνω έναν άλλον. Αυτό δεν το κάνω μόνο επειδή μου αρέσουν τα στρογγυλά νούμερα, αλλά επειδή το stream του Twitter έχει εξελιχθεί σε πολύ σημαντικό εργαλείο για τη δουλειά μου, κι αυτό είναι ένα καλό κόλπο για να αποφύγω το γιγαντισμό του και να περιορίσω το "θόρυβο". Με αναγκάζει να προσέχω πάρα πολύ ποιον θα προσθέσω, και να σβήνω αυτούς που μου είναι λιγότερο χρήσιμοι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα stream γεμάτο πράγματα που με ενδιαφέρουν το οποίο ταυτόχρονα μπορώ να παρακολουθήσω σχετικά εύκολα, χωρίς πολύ fomo.

twitter03

4) Έχω ακούσει γκρίνια γιατί δεν ακολουθώ όλους αυτούς που με ακολουθούν, πράγμα που κάποιοι πιστεύουν ότι είναι faux pas. Διαφωνώ -ή, τουλάχιστων, εγώ δεν χρησιμοποιώ το Twitter μ' αυτό τον τρόπο. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που με ακολουθούν οι οποίοι γράφουν εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα -απλά δεν προλαβαίνω να τους μάθω. Αν και υπάρχουν αρκετοί τρόποι να βρεις ενδιαφέροντες Twitterers (το να τσεκάρεις ποιους ακολουθούν αυτοί που ακολουθείς είναι ο καλύτερος), η όλη διαδικασία θέλει χρόνο τον οποίο σπάνια έχω. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να προσέξω αυτά που γράφεις και να σε ακολουθήσω; Να σε δω στο stream μου. Δηλαδή να σε κάνουν retweet οι 700 που ακολουθώ, ή να μου κάνεις κάποιο reply. Αν γράφεις πραγματικά ενδιαφέροντα και πνευματώδη πράγματα νομίζω ότι αργά ή γρήγορα θα σε δω, θα σ' ακολουθήσω, και θα σβήσω κάποιον άλλον. Μάλλον.

5) Κύριες κατηγορίες ανθρώπων που ακολουθώ: Διεθνή και ελληνικά media, εργαζόμενους στα ελληνικά media (που γράφουν πολύ καλύτερα από όσο γράφουν στα ελληνικά media), και εξειδικευμένα blogs και sites για θέματα που με ενδιαφέρουν. Δεν ακολουθώ σχεδόν καθόλου μεμονωμένους χρήστες τα tweets των οποίων δεν είναι χρηστικά ή αστεία/πνευματώδη. Επίσης αποφεύγω τους celebrities, με κάποιες πολύ συγκεκριμένες εξαιρέσεις (@Alyssa_Milano @ActuallyNPH @ditavonteese και φυσικά τον @paulocoelho τον οποίο παρακολουθώ με συνέπεια και αφοσίωση και μισώ με πάθος).

twitter04

6) Έχω παρατηρήσει ότι σε σχέση με τους περισσότερους twitterers κάνω πολύ λιγότερα replies. Ο λόγος είναι ημι-συνειδητός. Το Twitter γενικά δεν προσφέρεται ως μέσο για συζήτηση (να ένα καλύτερο), και έτσι προτιμώ να κάνω retweet (με τον παλιό παραδοσιακό copy-paste) τρόπο προσθέτoντας ένα σχόλιο σε κάτι ενδιαφέρον που διάβασα στο stream μου, παρά να απαντήσω απευθείας σ' αυτόν που το έγραψε. Και υπάρχει και ένας άλλος λόγος, πολύ σημαντικός: Υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν το Twitter stream μου ως blog. Κάποιοι δεν είναι καν γραμμένοι στο Twitter, μπαίνουν στο twitter.com/tgeorgakopoulos και διαβάζουν, όπως διαβάζουν ετούτο εδώ το site. Δεν ξέρω ακριβώς πόσοι είναι, αλλά ξέρω ότι είναι αναπάντεχα πολλοί, και βρίσκω συγκλονιστικό αυτό που κάνουν, και γι' αυτό δεν θέλω να τους αναγκάσω να βλέπουν ένα σωρό tweets που ξεκινούν από το @foufoutos και γράφουν πράγματα που δεν καταλαβαίνουν. Αυτός είναι κι ένας λόγος για τον οποίο εκ των (πολύ) υστέρων συμφωνώ με την αλλαγή που είχαν κάνει παλιά οι του Twitter, που έκαναν τα replies αόρατα σ' αυτούς που δεν ακολουθούν και τα δύο μέλη μιας συζήτησης.

7) Υπάρχει κάτι που μισώ εξίσου με τον Πάουλο Κοέλο: Το Twitterfeed. Είναι μια υπηρεσία που "ταΐζει" αυτόματα ένα λογαριασμό Twitter με νέα posts ενός blog -όλα τα monoblogs έχουν Twitter, και μέχρι πρόσφατα όλα χρησιμοποιούσαν το Twitterfeed. Το οποίο είναι απαράδεκτα αναξιόπιστο: Πέφτει, εξαφανίζεται, posts εμφανίζονται με καθυστέρηση ωρών στο Twitter, συχνά δεν εμφανίζονται καθόλου, ένα δράμα. Εδώ και λίγες ημέρες δοκιμάζω την αντίστοιχη επιλογή του Feedburner σε κάποια από τα blogs μου. Και βλέπουμε.

twitter05

8 ) Τα tweets είναι εφήμερα πράγματα, υποτίθεται ότι πρέπει να τα γράψεις και μετά να εξαφανιστούν στη λήθη του χρόνου, δεν είναι σαν τα blog posts. Αλλά μερικές φορές τα χρειάζεσαι. Μερικά τα αγαπάς, τα πονάς, τα βλέπεις σαν παιδιά σου. Θες να μπορείς να τα ξαναβρείς. Έχω γράψει πια πάνω από 2600 tweets και το Twitter κάνει το ψάξιμο σ' αυτό το χάος πολύ δύσκολο. Χρησιμοποιώ τα favorites για να μαρκάρω τα tweets που θέλω οπωσδήποτε να θυμάμαι για μελλοντική χρήση (έτσι βρήκα αυτά που βλέπεις σ' αυτή τη σελίδα, ας πούμε) και το Backupmytweets για να κάνω κάνα backup πότε πότε. Δεν ξέρει κανείς τί γίνεται.

9) Δεν έχω βρει καμία πρακτική χρησιμότητα για τις λίστες.

10) Αν είσαι αρχάριος ή δεν έχεις καθόλου Twitter, και δεν κατάλαβες τίποτα από τα παραπάνω και παρ' όλα αυτά για κάποιο περίεργο λόγο έφτασες μέχρι εδώ, να ένα βίντεο-tutorial που θα σου εξηγήσει περί τίνος προκειται. Είναι λίγο απλοϊκό και απευθύνεται στον ιδεατό κόσμο των κατοίκων της Silicon Valley όπου "οι φίλοι σου" ενδιαφερόνται να "μοιραστούν μαζί σου" όλες τις "μικρές στιγμές της καθημερινότητας", αλλά είναι φτιαγμένο με ωραία σκιτσάκια: