Διαδηλώνοντας Κατά Του Καθρέφτη

04 Μαΐου 2010 | 1 σχόλιο

Δες τους ανθρώπους που διαδηλώνουν και διαμαρτύρονται. Είναι αδιόριστοι του δημοσίου, συνδικαλιστές, δημόσιοι υπάλληλοι, είναι και κάποιοι άλλοι. Διαμαρτύρονται για τα μέτρα, πιστεύουν ότι είναι κακά, ότι δεν ήταν αναπόφευκτα και ότι είναι άδικα. Διαδηλώνουν κατά των πολιτικών, των τραπεζιτών, του καπιταλισμού, των ξένων (υπάρχει ένα μπέρδεμα στο στόχο, ο καθένας έχει και το δικό του, και το επίπεδο αλληλοκάλυψης δεν είναι ατέλειωτο) με πλήρη συνείδηση της μιας και απόλυτης αλήθειας: Ότι είναι θύματα. Ότι δε φταίνε σε τίποτα, και οι προαναφερθέντες κακοί τους πολεμάνε.

Φυσικά, όπως καλά ξέρεις, αυτό δεν ισχύει. Μόνο ο Μίκης Θεοδωράκης πιστεύει ότι την κρίση μας την επέβαλαν οι κακοί ξένοι (και μάλιστα οι Αμερικάνοι -ζντόινγκ) κι αυτός έχει το ελαφρυντικό της ηλικίας.

Σε κάποιο επίπεδο, όσο κολλημένος και περίεργος κι αν είσαι, δεν μπορεί, καταλαβαίνεις ότι η αιτία της κρίσης δεν είναι οι τραπεζίτες ή οι αγορές, είναι οι Έλληνες πολίτες, καθένας ξεχωριστά. Δεν φταίει μόνο το λαμόγιο ο βουλευτής, φταίει κι ο ψηφοφόρος που του πούλησε την ψήφο του για ανταλλάγματα. Όλοι οι αργόμισθοι και οι πολυθεσίτες του δημοσίου δεν είναι εξωγήινοι, Έλληνες είναι. Όλοι όσοι λάδωσαν σε εφορίες και πολεοδομίες -και όσοι τα πήραν- συμπολίτες μας είναι, οι γείτονές σου, εσύ. Οι δε στην πλειοψηφία τους ανίκανοι πολιτικοί δεν διορίστηκαν από το βασιλιά, από τους Έλληνες πολίτες ψηφίστηκαν, στην Ελληνική κοινωνία γαλουχήθηκαν, της αξίες της κουβαλάνε.

Εμείς φταίμε για την κρίση, έτσι στρώσαμε τόσα χρόνια και ήρθε η ώρα να κοιμηθούμε, το πάρτι  τελείωσε, χάσαμε, Game Over. Kαταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τους επαγγελματίες διαδηλωτές και τους γενικότερα πολιτικά ευαίσθητους. Γιατί πώς διαδηλώνεις εναντίον του εαυτού σου; Τι κάνεις δηλαδή; Περπατάς στο δρόμο φωνάζοντας "Είμαι αμόρφωτος, λαμόγιο, θέλω λεφτά, να μη δουλεύω" κρατώντας πανώ που γράφει "ΜΑΛΑΚΑΣ"; Όχι βέβαια. Ανακαλύπτεις κάποιον που πράγματι φταίει, βουτάς στην άρνηση τις δικές σου ευθύνες, και τον ανακυρήσσεις εχθρό. Είναι πολύ βολικό, δες, το κάνουν όλοι σήμερα.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μας παίρνει πια να αντιδρούμε σαν παιδάκια. Τόσα χρόνια αυτό κάναμε, πιστεύαμε ότι αφού γεννηθήκαμε το σύμπαν μας χρωστάει, οπότε δικαιούμαστε τα πάντα και (κάποιος, οποιοσδήποτε) οφείλει να μας τα δώσει τώρα -αλλά πλέον αυτά τα κόλπα έχουν και συνέπειες: Η κρίση που αντιμετωπίζουμε είναι κρίση οικονομική, βεβαίως (τα νούμερά μας είναι χάλια) αλλά είναι και κρίση εντυπώσεων. Το πρόβλημα είναι ότι δε μας δανείζουν λεφτά επειδή είμαστε αφερέγγυοι, οπότε για να τους πείσουμε δεν αρκεί να γίνουμε φερέγγυοι -πρέπει να φαινόμαστε και φερέγγυοι. Έτσι, οι καιροσκόποι λαϊκιστές που θέλουν να κερδίσουν ψηφαλάκια βγάζοντας στο δρόμο κόσμο που ψάχνει κάπου να ξεσπάσει δεν είναι μόνο ανεύθυνοι και ανακόλουθοι της ίδιας τους της ιδεολογίας: Είναι και επικίνδυνοι. Οι ταρζανιές του ΠΑΜΕ, ας πούμε, είτε σε λιμάνια είτε στην Ακρόπολη είτε όπου αλλού σκεφτούν να κάνουν τζέρτζελο μετά δεν είναι γραφική, είναι επιζήμια. Μας κάνει κακό.

Και εδώ μπορεί να έχεις ένσταση. Μπορεί εσύ να είσαι μάγκας Ελληναράς ανυπόταχτος κι ανένταχτος, σιγά που θα σου πούνε εσένα οι ξένοι τι θα κάνεις, ξες ποιος είσαι συ καιτς, αλλά βλέπεις, το εξώφυλλο του Focus έχει δίκιο, αυτή τη στιγμή είμαστε με το κεφάλι χαμηλωμένο και ζητιανεύουμε λεφτουδάκια, ό,τι έχουν ευχαρίστηση, δώσε καλέ κύριο σώστε μας. Αν θες να κάνεις το Ζορμπά το μάγκα πήγαινε στην Κίνα ή στον Καναδά ή στην Αυστραλία και πάρε υπηκοότητα. Ως Έλληνας δεν σε παίρνει. Τη σπατάλησες τη μαγκιά 35 χρόνια τώρα -δεν δικαιούσαι άλλη.

Το συμπέρασμα είναι το εξής: Για τα ζόρια που τραβάμε φταίμε όλοι, από τους πρωθυπουργούς και τους υπουργούς οικονομικών μέχρι τον ταρίφα που δεν κόβει απόδειξη, κι από τη Goldman Sachs και τον οίκο Moody's μέχρι εσένα που διόρισες την κόρη σου στο δημόσιο με βύσμα. Δυστυχώς ο λαϊκισμός και η πάλη εναντίων ανεμόμυλων είναι πια πολυτέλεια. Δε μας παίρνει. Δεν πρόκειται ποτέ να ξαναγυρίσουμε στον καιρό που διαμαρτυρόμασταν για κάθε παλαβό (ενίοτε και κλεμένο) κεκτημένο. Το καράβι βούλιαξε, η βάρκα μπάζει νερά κι έχει κύμα, οπότε μην γκρινιάζεις για την υγρασία.

Σκάσε και κολύμπα.