Ένα Μοναδικό Δρώμενο Κάτω Απ' Την Ακρόπολη

15 Οκτωβρίου 2010 | 1 σχόλιο

Μια σπουδαία έκπληξη περίμενε τους τουρίστες απ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης που επέλεξαν να επισκεφθούν την Ακρόπολη χθες το πρωί. Εκτός από το κάλλος του υπέρλαμπρου ναού του Παρθενώνα, που μπόρεσαν να θαυμάσουν από απόσταση σχεδόν μικρότερη του χιλιομέτρου από τη βάση του λόφου, μπόρεσαν να απολαύσουν και ένα χάπενινγκ-performance art που αναπαριστούσε τη «σύγκρουση» της διττής ταυτότητας του Ελληνισμού — μια συμβολική αναπαράσταση του αναβράζοντος ελληνικού Είναι στη σκιά του Αρχαίου Κάλλους.

Μια ομάδα από ηθοποιούς προχώρησε σε συμβολικό κλειδαμπάρωμα της εισόδου του μνημείου, που προστατεύεται από την ΟΥΝΕΣΚΟ, πράξη που συμβολίζει τις μπάρες που μας χωρίζουν σε ομάδες, τα τείχη που ορθώνεται αναμεταξύ μας, που μας κατηγοριοποιούν σε Ολυμπιακούς και Παναθηναϊκούς, έχοντες και κατέχοντες, δημόσιους υπάλληλους και μαλάκες, κιθαρίστες και ντράμερ.

Με τους αλαλαγμούς και τη σχεδόν οργασμική συνδικαλιστική τους θέρμη, οι ηθοποιοί ερμήνευσαν εύστοχα το πάθος με το οποίο ο Έλλην νιώθει κάθε σπιθαμή ετούτης δω της γης ως κάτι προσωπικό, δικό του να το πάρει και να το κάνει ό,τι γουστέρνει, από τα αρχαία μάρμαρα μέχρι τα ακαβάλητα πεζοδρόμια, από την γκρίζα άσφαλτο μέχρι το χωράφι του γείτονα, κάθε άκαυτο δάσος, κάθε διάβαση πεζών, κάθε τετραγωνικό εκατοστό της υπέρλαμπρης και πανέμορφης ετούτης χώρας, εκτός από το λόγγο που πετάει τα σκουπίδια παραπέρα.

Στην αντίπερα όχθη, μια άλλη ομάδα ηθοποιών ερμήνευσαν την πάλη της εξουσίας για επιβολή και επιβεβαίωση του κυρίαρχου ρόλου της σε έναν κόσμο που η εικόνα είναι η νέα εξουσία, το Twitter είναι το νέο «μαύρο» και ο Τζάστιν Μπίμπερ είναι ο νέος «διεθνής καριέρα Μιχάλη Χατζηγιάννη». Μέσα σ' αυτό το ρευστό σκηνικό αβεβαιότητας, οι μηχανισμοί καταστολής παλεύουν να βρουν μια ταυτότητα, κι έναν τρόπο να ξεπεράσουν τα τραυματικά γηπεδικά συνθήματα. Οι ηθοποιοί-μπάτσοι «επιτέθηκαν» στους ηθοποιούς-συνδικαλιστές συμβολίζοντας την εσωτερική «επίθεση» στα ίδια τους τα συναισθήματα, ό,τι περίπλοκο αισθάνονται δηλαδή απέναντι στη μάνα τους, τους μετανάστες, το κλομπ τους, τον Τζάστιν Μπίμπερ, όσα ο κόσμος και το ΔΝΤ τους αναγκάζει να καταπιέζουν.

Οι τουρίστες παρακολούθησαν το δρώμενο, που έλαβε χώρα με τη χορηγία του Δήμου Αθηναίων, με ενδιαφέρον και ενθουσιασμό. Χειροκρότησαν ιδιαίτερα έντονα στη σκηνή που οι ηθοποιοί-μπάτσοι επιτέθηκαν στους δημοσιογράφους του πολιτιστικού ρεπορτάζ.

Η ΟΥΝΕΣΚΟ ήταν τραγικά απούσα.

Μετά την παράσταση το χώρο ανέλαβαν να καθαρίσουν οι Atenistas και η τροπική βροχή. Παρ' όλα αυτά, η ντροπή δεν ξεπλύθηκε.