19. Ιουνίου 2011

Ένας Άλλος Τρόπος Να Αντιμετωπίσει Κανείς Το Θέμα Της Μετανάστευσης

Το 40% των 500 μεγαλύτερων εταιριών στις ΗΠΑ ιδρύθηκαν από μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς. Οι εταιρίες αυτές δίνουν δουλειά σε 10 εκατομμύρια ανθρώπους. Επίσης, επτά από τα δέκα μεγαλύτερα brands του πλανήτη δημιουργήθηκαν από μετανάστες. Χρησιμοποιώντας τα στοιχία αυτά, που προέρχονται από αυτή την έρευνα, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ έδωσε μια καταπληκτική ομιλία, την οποία μπορείς να διαβάσεις εδώ. Σ’ αυτήν ζητά τη ριζική αναδιάρθρωση της μεταναστευτικής πολιτικής των ΗΠΑ, ώστε να ενθαρρυνθούν να μεταναστεύσουν σ’ αυτή υψηλού επιπέδου εργαζόμενοι και επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο.

We would not have become a global superpower without the contributions of immigrants who built the railroads and canals that opened up the west, who invented ground-breaking products that revolutionized global commerce, and who pioneered scientific, engineering, and medical advances that made America the most innovative country in the world.

“But make no mistake: we will not remain a global superpower if we continue to close our doors to people who want to come here to work hard, start businesses, and pursue the American dream. The American dream cannot survive if we keep telling the dreamers to go elsewhere.

“It’s what I call national suicide – and that’s not hyperbole. Every day that we fail to fix our broken immigration laws is a day that we inflict a wound on our economy. Today, we may have turned away the next Albert Einstein or Sergey Brin. Tomorrow, we may turn away the next Levi Strauss or Jerry Yang.

Η ομιλία αφορά στις ΗΠΑ, βεβαίως, αλλά η ιδέα έχει εφαρμογή παντού. Το να πιστεύει κανείς ότι οι ξένοι που έρχονται σε μια χώρα «κλέβουν τις δουλειές» των ντόπιων είναι στενομυαλιά και άγνοια της πραγματικότητας. Ετούτη εδώ η χώρα, η Ελλάδα, τις υποδομές που απέκτησε τα τελευταία χρόνια της ευμάρειας και της σπατάλης από ξένα χέρια τις απέκτησε. Ξένοι εργάτες έφτιαξαν τους δρόμους, ξένοι έχτισαν τα στάδια, ξένοι δούλεψαν και στα χωράφια, καθώς οι Έλληνες εργολάβοι και αγρότες σπαταλούσαν μίζες και επιδοτήσεις στα μπουζούκια. Η αντιμετώπιση του Μπλουμπεργκ θα έπρεπε να υιοθετηθεί από κάθε μοντέρνα χώρα που σέβεται τον εαυτό της.

Μ’ αυτό τον τρόπο, όσοι ζουν στις υπόλοιπες (όπως εμείς) θα έχουν περισσότερες επιλογές.

  • http://www.facebook.com/chrismagr Christos Machairas

    Το ερώτημα ήταν στα πλαίσια χιούμορ. Περισσότερο ήθελα να τονίσω τη διαφορά ΗΠΑ – Ελλάδας (και Ευρώπης γενικότερα) πάνω στο ζήτημα.

  • Loukas

    Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο κενό λογικής και χωράει απεριόριστη, δεν το αμφισβητώ. Το θέμα είναι πότε θα φτάσουν στο αμήν οι «λογικοί» να πουν δεν πάει άλλο και να την κάνουν..

  • Ανώνυμος

    Πάντα με απασχολούσαν θέματα μετανάστευσης.
    Επίσης πάντα ταξίδευα.
    Επίσης πάντα σκεφτόμουν διάφορα παρόμοια μ’ αυτά που λέτε. 

    Επίσης, η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο κενό λογικής. Χωράει απεριόριστη.

  • Ανώνυμος

    Το 40% ιδρύθηκε από μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς. Οι επόμενες γενιές θεωρούνται ιθαγενείς. 

  • Loukas

    Κ. Γεωργακόπουλε,

    Τελευταία ταξιδεύετε αρκετά και γράφετε και αναδημοσιοποιείτε πολλά κείμενα σχετικά με μετανάστες.. Μήπως έφτασε ο κόμπος στο χτένι και για σας και σκέφτεστε να την κάνετε με ελαφρά….;; Τόση λογική στην Ελλαδίτσα δεν χωράει.. 

  • http://www.facebook.com/chrismagr Christos Machairas

    Δηλαδή το 60% ιδρύθηκε από ινδιάνους; Παρόλο που συμφωνώ με το άρθρο, πιστεύω ότι στο θέμα της μετανάστευσης οποιαδήποτε σύγκριση ανάμεσα σε Ελλάδα και ΗΠΑ είναι ατυχέστατη. Οι ΗΠΑ είναι δημιούργημα μεταναστών. Έχει τη μετανάστευση στο DNA της, οπότε είναι υποκριτικό τα να κλείνουν την πόρτα στους μετανάστες. Η Ελλάδα πάλι, που έχει στείλει σε δύσκολες εποχές πολλούς μετανάστες στο εξωτερικό, είναι εξίσου υποκριτικό το να φέρεται στους μετανάστες με τον τρόπο που το κάνει. Δηλαδή ο Έλληνας έπαιρνε τη δουλειά του Γερμανού; (υποθέτω ότι κάπως έτσι του φερονταν οι Γερμανοί). Και μία λεπτομέρεια. Οι «λαθρομετανάστες» θέλουν πιο πολύ από εμάς να φύγουν από τη χώρα μας. Απλά δε θέλουν να πάνε προς την κατεύθυνση που θελουμε να τους στείλουμε.