Βενιζέλος, Βάζελοι Και Το Αλτσχάιμερ Της Νέας Δημοκρατίας: Μια Κυριακή Στην Ελλάδα

19 Μαρτίου 2012 | 9 σχόλια

Χτες έγιναν τρία ενδιαφέροντα πράγματα που δείχνουν γλαφυρά την ποιότητα της χώρας: Η κωμικοτραγική εκλογή του νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ήταν το λιγότερο ενδιαφέρον. Τα επεισόδια στο ΟΑΚΑ που οδήγησαν στη διακοπή του Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός* ήταν το άλλο, επίσης όχι πολύ ενδιαφέρον, και εν μέρει τυπικό και αναμενόμενο.

<παρένθεση> Για τα επεισόδια, βεβαίως, δε φταίνε μόνο "εκατό αλήτες" που λένε οι δημοσιογράφοι. Φταίνε και οι δημοσιογράφοι που μετά πάνε και γράφουν σ' αυτές τις εφημερίδες, φταίνε και οι υπόλοιποι αλήτες, οι οποίοι δεν πετάνε μολότοφ μεν, αλλά σιγοντάρουν βρίζοντας μανάδες και κραδαίνοντας κωλοδάκτυλα, και οι οποίοι είναι πολύ περισσότεροι από εκατό, είναι δεκάδες χιλιάδες, και βέβαια φταίνε και οι υπόλοιποι, οι μη-αλήτες, που είτε πληρώνουν εισιτήριο είτε στρώνονται παθιασμένοι σε καναπέδες για να δούν (κάκιστης, καταγέλαστης ποιότητας) ποδόσφαιρο υποστηρίζοντας ομάδες που κατά κανόνα ανήκουν σε μαφιόζους που επιχορηγούν τους προαναφερθέντες κάφρους και έχουν ούτως ή άλλως προσυμφωνήσει το αποτέλεσμα και στοιχηματίσει πάνω σ' αυτό. </παρένθεση>

Αλλά το πιο ενδιαφέρον απ' όλα ήταν κάτι άλλο, που πέρασε κάπως πιο απαρατήρητο.

Στην τελευταία παράγραφο μιας χτεσινής ανακοίνωσης της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρεται το εξής:

"...Η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ οφείλει να πάρει, άμεσα, ξεκάθαρη θέση. Το γεγονός ότι αναδεικνύεται, σήμερα, παγκόσμια ημέρα του Αλτσχάιμερ, ας μη νομίσει ότι επηρεάζει τη μνήμη και την κρίση του λαού".

Μπορείς να το διαβάσεις ακόμα μια φορά αν δεν το κατάλαβες με την πρώτη.

Ναι.

Το γραφείο τύπου της Νέας Δημοκρατίας κάνει πλακίτσα, χιούμορ επιπέδου Σεφερλή, για την εκλογή του Ευάγγελου Βενιζέλου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιώντας ως punchline τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Περισσότερο από όλα όσα συνέβησαν εχτές, νομίζω ότι αυτό το πράγμα είναι το χειρότερο, το ναδίρ, και αυτό που δείχνει πιο γλαφυρά το πόσο απορρυθμισμένη είναι η ηθική μας πυξίδα και το πόσο χαμηλό είναι το πολιτισμικό μας επίπεδο.

Σε εσένα που έχεις έρθει σε ετούτο εδώ το site δεν χρειάζεται βεβαίως να σου εξηγήσω γιατί δεν πρέπει να κάνουμε αστειάκια με θανατηφόρες και εκφυλιστικές παθήσεις του νευρικού συστήματος που επηρεάζουν τις ζωές εκατομμυρίων οικογενειών σε όλο τον κόσμο σε μια επίσημη ανακοίνωση πολιτικού κόμματος. Αλλά ο περισσότερος κόσμος σ' αυτή τη χώρα δεν το καταλαβαίνει. Δεν έχει υπάρξει καμία κατακραυγή. Ο κύριος που έκανε τη δήλωση είναι ακόμα εκεί, στη θέση του, και δεν έχει ζητήσει συγνώμη γιατί κανένας δεν του έχει πει ότι έκανε κάτι κακό γιατί η πλειοψηφία του πληθυσμού αυτής της χώρας δεν καταλαβαίνει πού είναι το πρόβλημα.

Αυτό είναι το πρόβλημα.

Δεν καταλαβαίνουμε τι είναι σοβαρό και τι δεν είναι, τι χωράει στον πολιτικό λόγο και τι δε χωράει, τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, τι λέγεται και τι δε λέγεται και πότε. Δεν είναι θέμα πολιτικής ορθότητας ή σοβαροφάνειας. Είναι θέμα πολιτισμού. Να μπορείς να καταλαβαίνεις τι είναι σημαντικό σ' αυτή τη Γη, ποιοι κώδικες επικοινωνίας υπάρχουν ανάμεσα στα ανθρώπινα όντα και πώς πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Ο κύριος Μιχελάκης της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έκανε αυτό το αστειάκι για μια θανατηφόρα και εκφυλιστική πάθηση του νευρικού συστήματος, όπως εκείνος ο άλλος, ο σύμβουλος και δεξί χέρι του Αντώνη Σαμαρά, ο Φαήλος Κρανιδιώτης που γράφει κάτι απίθανες επιστολές** (ή οι οπαδοί του Παναθηναϊκού σήμερα, ή οι οπαδοί του Ολυμπιακού άλλοτε, ή εκείνη η δημοσιογράφος του Mega που είπε "σακάτη" το Γερμανό Υπουργό Οικονομικών, ή ο Αυτιάς που τον είπε καροτσάκια, ή εκείνα τα κοριτσάκια που έκαναν κωλοδάχτυλο στους Αστυνομικούς ή γενικά όλοι οι φιλοξενούμενοι αυτού του site) είναι άνθρωποι με αισθητική Δελφιναρίου και τριτοκοσμικό πολιτισμικό επίπεδο, και τέλος πάντων δεν μπορείς να περιμένεις από ολόκληρο τον πληθυσμό μιας χώρας να ξέρει να συμπεριφέρεται, αλλά από τα στελέχη κομμάτων που διαφεντεύουν τις τύχες του πληθυσμού δεν το περιμένεις απλά, το απαιτείς. Ή θα έπρεπε να το απαιτείς.

Το ότι εδώ δεν είμαστε ακόμα σ' αυτό το σημείο, είμαστε πολύ πολύ πίσω, είναι κάτι που το σκέφτηκα και τις προάλλες, όταν ο Πατρίς Φαμπρίς Μουάμπα κατέρρευσε στο White Hart Lane.

Ο  ποδοσφαιριστής της Μπόλτον έπαθε καρδιακή προσβολή μέσα στο γήπεδο της Τότεναμ και κατέρρευσε στο χορτάρι και έμεινε εκεί για πάρα πολύ ώρα. Έγινε γρήγορα αντιληπτό ότι το πρόβλημά του ήταν πολύ σοβαρό. Η αντίδραση των θεατών και του σχολιαστή του αγώνα ήταν αποκαλυπτική:

Σκέψου λίγο τι γίνεται σε αντίστοιχες περιπτώσεις στην Ελλάδα (να σε βοηθήσω αν δεν ξέρεις: αν ο ποδοσφαιριστής είναι της φιλοξενούμενης ομάδας οι θεατές φωνάζουν "πέεεεθανεεεε", αν είναι της γηπεδούχου βρίζουν τις μάνες των αντιπάλων κραδαίνοντας κωλοδάχτυλα, μέχρι να μεταφερθεί ο τραυματίας εκτός γηπέδου, οπότε χειροκροτούν).

Δες, σε παρακαλώ, το βιντεάκι αυτό από την αρχή ως το τέλος και μετά σκέψου όλα όσα έγιναν χτες στην Ελλάδα.

Αν είναι οι Άγγλοι να είναι υποδείγματα πολιτισμού και σοβαρότητας, οι Άγγλοι, τότε μάλλον μας αξίζει και η πτώχευση και η ξεφτίλα και ένα γερό χαστούκι για να γυρίσουμε στην εποχή του χαλκού, μέχρι να μάθουμε πώς κάνουν οι άνθρωποι.

*η μετάδοση του αγώνα γινόταν με τρία διαφορετικά σπικάζ, ανάλογα αν ήσουν Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός ή ουδέτερος, πράγμα που αποτελεί τόσο ξεδιάντροπη παραδοχή της άρρωστης φύσης του ποδοσφαιρικού φανατισμού, που νόμισα ότι η Nova το έκανε επίτηδες, ως μια αριστοτεχνική δράση κοινωνικής κριτικής, και πίστευα ότι και τα τρία σπικάζ τελικά θα ήταν το ίδιο, ένα, ψύχραιμο και αληθινό και πολιτισμένο -μα όχι. 

**αν κρίνει κανείς από τα γραπτά τους. Μπορεί να έχουν πρόβλημα με το γραπτό λόγο, και στην πραγματική τους ζωή να είναι ευγενείς και εκλεπτυσμένοι και με ευαισθησίες, μα αμφιβάλλω. 

 

 

κατηγορίες: βίντεο, ιδέες, πολιτική
σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.