Λινξ 25: Ένα Διάλειμμα Για Διάβασμα

17 Μαΐου 2012 | 7 σχόλια

Να πέντε ωραία πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με εκλογές, δραχμή, αυτοκτονία και όλεθρο, έτσι για να ξεσκάσει λίγο το μυαλό.

1) Η θλιβερή ιστορία του Flickr: Πώς το Yahoo! το κατέστρεψε
Εγώ το χρησιμοποιώ ακόμα το Flickr, αλλά μου μοιάζει και εμένα παρατημένο, μια υπηρεσία η οποία θα έπρεπε να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα, 2012. Ευθύνη γι' αυτή την κατάντια έχει το Yahoo! που αγόρασε την υπηρεσία το 2005 και έκτοτε την έχει αφήσει να μαραζώνει. Το κείμενο αυτό περιγράφει όλο το ιστορικό.

Because Flickr wasn’t as profitable as some of the other bigger properties, like Yahoo Mail or Yahoo Sports, it wasn’t given the resources that were dedicated to other products. That meant it had to spend its resources on integration, rather than innovation. Which made it harder to attract new users, which meant it couldn’t make as much money, which meant (full circle) it didn’t get more resources. And so it goes.

2) Το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα στην ιστορία 
Υπάρχει ένα πείραμα που εκτυλίσσεται στην Αυστραλία από το 1927, ογδόντα πέντε χρόνια δηλαδή, δεν σου κάνω πλάκα. Το πείραμα αυτό προσπαθεί να αποδείξει ότι ένα ρετσίνι είναι υγρό και όχι στερεό, και για να το αποδείξει αυτό μια ποσότητα του ρετσινιού έχει τοποθετηθεί σε χωνί σε θερμοκρασία δωματίου, και αφήνεται, ως υγρό, να στάξει. Από το 1927 έχουν στάξει οκτώ σταγόνες. Ο ερευνητής που ξεκίνησε το πείραμα έχει πεθάνει πια, αλλά ο συνεχιστής του αντέχει: Στη θητεία του έχουν πέσει πέντε σταγόνες, αλλά αυτός δεν έχει προλάβει να δει καμία. Η προηγούμενη έπεσε πριν από δώδεκα χρόνια. Όπου να ΄ναι πέφτει και η επόμενη. Διάβασε περισσότερα εδώ.

3) Η ιστορία του Buzzfeed 
Πρόκειται για ένα site που παράγει viral posts -οπωσδήποτε έχεις πετύχει μερικά- και το κάνει βασισμένο σε αρχές της κοινωνιολογίας. Είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα της στροφής του content από τις μηχανές αναζήτησης προς τα social media.

...mass media messages don’t shape personal opinion directly, but tend to work through the activity of key intermediaries—people who exist in every social and economic group and exert a disproportionate amount of influence in disseminating messages to friends, co-workers, relatives, and neighbors. Katz and Lazarsfeld named this model the “two-step flow of communication” and called the key information diffusers “opinion leaders.” Peretti calls them “Supersharers.” The Supersharer “is someone who has a high activity level,” says Peretti. “They see stuff, share it, and pass it around. They think of themselves as the disseminators of content, and they’re not in the media business.”

4) Η κατάρα του New Yorker 
Γιατί όταν το καλό περιοδικό γράφει μια αγιογραφία για έναν σταρ, αυτός αμέσως μετά γνωρίζει μια μεγάλη επαγγελματική αποτυχία.

Since the beginning of 2010, the magazine has published eight features on artists best known for their work in film. Two are profiles of Clint Eastwood and Jane Fonda that are basically career retrospectives. Of the remaining six, five of their subjects — Steve Carell, Guillermo del Toro, Anna Faris, John Lasseter and Andrew Stanton  — experienced significant professional reversals soon after the articles appeared.

5) Ένα διήγημα φαντασίας από το Νιλ Γκέιμαν
Και τώρα, κάτι εντελώς διαφορετικό. Μια ιστορία του Νιλ Γκέιμαν, να τη βάλεις στον αγαπημένο σου reader και να τη διαβάσεις με την ησυχία σου. Πολύ ωραία.

κατηγορίες: Instapaper This, internet, λινξ
σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.