Λινξ 62: Πράγματα Για Διάβασμα

23 Οκτωβρίου 2012 | Κανένα σχόλιο

1) Οι Έλληνες Ναζί

Ένα ωραίο αφιέρωμα του The New Republic για την αδιανόητη και οδυνηρή άνοδο του ελληνικού φασισμού. Περιέχει και έναν εύστοχο χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής: "a kind of cross between Hezbollah and the Tea Party".

2) Ο ιδρυτής των Zappos ξαναχτίζει το Λας Βέγκας

Ο Τόνι Σέι (γράφεται "Hsieh") που πούλησε το e-shop παπουτσιών Zappos στο Amazon αλλά εξακολουθεί να το διοικεί, μεταφέρει την εταιρία του σε ένα κάπως παρατημένο μέρος του Λας Βέγκας, το κέντρο του (που είναι λίγο μακριά από το strip, που βλέπουν όλοι οι τουρίστες). Αλλά δεν μεταφέρει μόνο μια έδρα εταιρείας εκεί. Θα επενδύσει 350 εκ. δολάρια σε real estate, κίνητρα για εταιρείες τεχνολογίας και startups και εκπαιδευτικά προγράμματα, για να δημιουργήσει μια ζωντανή κοινότητα εκεί που μέχρι τώρα δεν υπήρχε τίποτα ουσιαστικό. Πολύ ενδιαφέρουσα και η προσπάθεια και το άρθρο.

3) Μετά το TED: WWW

Ο 77χρονος Ρίτσαρντ Γούρμαν, ιδρυτής διαφόρων μεγάλων συνεδρίων, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου TED, έφτιαξε ένα καινούριο τώρα, στο οποίο οι καλεσμένοι ανεβαίνουν στη σκηνή σε ζεύγη και, αντί να δίνουν μια προετοιμασμένη ομιλία, συζητάνε.

To achieve “intellectual jazz” at WWW, Wurman puts together two people – sometimes friends, sometimes strangers – such as Simpsons creator Matt Groening and New York Times columnist David Brooks, or cellist Yo-Yo Ma and hip-hop star will.i.am, in the hope that, through the course of an unplanned conversation, a few “good moments of honesty” will emerge. “It’s not selling a charity or selling guilt or a movie or a book,” he says. “I thought, ‘How do I pair people so they’re not competing with each other to see who’s smarter.’”

4) Μια λύση για την παγκόσμια οικονομική κρίση

Προσπάθησε, τώρα, να καλμάρεις τα συνομωσιολογικά σου ένστικτα, και διάβασε αυτήν εδώ την ενδιαφέρουσα και ρηξικέλευθη ιδέα που υποτίθεται ότι μπορεί να αφαιρέσει τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας από τους τραπεζίτες. Τι θα γινόταν, λέει, αν οι τράπεζες όφειλαν να έχουν το 100% των υποχρεώσεών τους διαθέσιμα σε μετρητά;

One could slash private debt by 100pc of GDP, boost growth, stabilize prices, and dethrone bankers all at the same time. It could be done cleanly and painlessly, by legislative command, far more quickly than anybody imagined. The conjuring trick is to replace our system of private bank-created money -- roughly 97pc of the money supply -- with state-created money. We return to the historical norm, before Charles II placed control of the money supply in private hands with the English Free Coinage Act of 1666. Specifically, it means an assault on "fractional reserve banking". If lenders are forced to put up 100pc reserve backing for deposits, they lose the exorbitant privilege of creating money out of thin air.

Ποιος σκάρωσε αυτό το πλάνο; Από πού προήλθε αυτή η επαναστατική ιδέα; Από κανάν λατινοαμερικάνο σοσιαλιστή διανοούμενο; Από κάνα νεο-κομμουνιστή τύπου Ζίζεκ; Όχι. Από το ΔΝΤ.

5) Το New Yorker ψηφίζει Ομπάμα

Όπως πάντα πριν από τις εκλογές, τα αμερικανικά ΜΜΕ ντύνονται λίγο ελληνικές αθλητικές εφημερίδες και δηλώνουν ευθαρσώς ποιον υποψήφιο υποστηρίζουν. Εδώ το περιοδικό New Yorker επιχειρηματολογεί υπέρ του Προέδρου και προτείνει στους αναγνώστες του να τον ψηφίσουν. Σε καμία ελληνική αθλητική εφημερίδα δεν θα βρεις τέτοιο κείμενο.

Obama’s most significant legislative achievement was a vast reform of the national health-care system. Five Presidents since the end of the Second World War have tried to pass legislation that would insure universal access to medical care, but all were defeated by deeply entrenched opposition. Obama—bolstered by the political cunning of the House Speaker, Nancy Pelosi—succeeded. Some critics urged the President to press for a single-payer system—Medicare for all. Despite its ample merits, such a system had no chance of winning congressional backing. Obama achieved the achievable. The Patient Protection and Affordable Care Act is the single greatest expansion of the social safety net since the advent of Medicaid and Medicare, in 1965. Not one Republican voted in favor of it.