Λινξ 114: Πράγματα Για Διάβασμα

18 Σεπτεμβρίου 2013 | 2 σχόλια

1) Γιατί οι Ιάπωνες λατρεύουν το Twitter αλλά αποφεύγουν το Facebook 

Μια ενδιαφέρουσα -πολιτισμική κυρίως- υπόθεση.

Twitter lets users self-efface, some have suggested, while Facebook is about the humblebrag--a major offense in traditional Japanese culture. When Japanese social networkers can enthuse about things that interest them--anime, games, music--without drawing attention to themselves, they seem glad to engage the broader world. But they are often uncomfortable being forced to broadcast their name and face. Homegrown Asian cyber social spaces have known this for years; Western ones might do well to understand.

japan

2) Πώς η πλουσιότερη οικογένεια της Αμερικής αποφεύγει τη φορολογία

Οι Γουόλτονς είναι η οικογένεια στην οποία ανήκουν τα πολυκαταστήματα Walmart, η μεγαλύτερη εμπορική αλυσίδα του κόσμου. Η περιουσία της οικογένειας ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια (σκέψου λίγο το νούμερο σε σχέση με τα της ελληνικής κρίσης) και, όπως διαπιστώνει σε ένα μεγάλο ρεπορτάζ το Bloomberg, η οικογένεια εκμεταλλεύεται ενεργά όλα τα -πολύ βολικά τοποθετημένα- παραθυράκια της νομοθεσίας για να ελαχιστοποιήσει τις φορολογικές της εισφορές.

America’s richest family, worth more than $100 billion, has exploited a variety of legal loopholes to avoid the estate tax, according to court records and Internal Revenue Service filings obtained through public-records requests. The Waltons’ example highlights how billionaires deftly bypass a tax intended to make sure that the nation’s wealthiest contribute their share to government rather than perpetuate dynastic wealth, a notion of fairness voiced by supporters of the estate tax like Warren Buffett and William Gates Sr.

Ακόμα και στο Bloomberg είναι έξαλλοι με το μέγεθος της απληστίας. Εδώ ένα βολικό infographic που περιγράφει τα παραθυράκια και τα τερτίπια.

3) Γιατί τα άρθρα του Economist είναι ανυπόγραφα

Πολύς κόσμος πιστεύει ότι η ανωνυμία στα ΜΜΕ είναι ύποπτο πράγμα, και ότι όλα τα σοβαρά άρθρα που γράφονται θα πρέπει να έχουν μια υπογραφή από κάτω για να θεωρούνται, όντως, σοβαρά. Στον Economist τα περισσότερα άρθρα, όμως, είναι ανυπόγραφα. Να γιατί:

Historically, many publications printed articles without bylines or under pseudonyms—a subject worthy of a forthcoming explainer of its own—to give individual writers the freedom to assume different voices and to enable early newspapers to give the impression that their editorial teams were larger than they really were. The first few issues of The Economist were, in fact, written almost entirely by James Wilson, the founding editor, though he wrote in the first-person plural. But having started off as a way for one person to give the impression of being many, anonymity has since come to serve the opposite function at The Economist: it allows many writers to speak with a collective voice.

4) Πώς είναι να παίρνεις αναβολικά

Ένας Καναδός συγγραφέας πήρε ένα πλήρες κοκτέιλ αναβολικών για 16 εβδομάδες και είδε το σώμα του να αλλάζει ραγδαία. Είδε, όμως, κι άλλα πράγματα.

Then, one sleepless night (the steroids also triggered insomnia) my testicles shrunk. Testicular atrophy is the most well-known side-effect of steroid abuse. It's an inherent irony: here you are trying to turn yourself into an über-man while part of the most obvious manifestation of your manhood dwindles before your eyes. Female users suffer the opposite reaction: their clitorises become so swollen and hard that, in extreme cases, they resemble a tiny penis.

steriod372x192

5) Έχει και η Αμερική "χαμένη γενιά" 

...the portion of people aged twenty to twenty-four who have jobs has fallen from 72.2 percent in 2000 to just 61.5 percent. Meanwhile, if we adjust for inflation, the median earnings of men between the ages of sixteen and twenty-four working full-time has fallen by nearly 30 percent since 1973. For women, the median has fallen by 17 percent. As Andy Sum, an economist at Northeastern University who has studied youth unemployment for many years, has shown, if you are out of work or underemployed during those initial years of adulthood, chances are far higher you will be unemployed, poor, or dependent on welfare later on.