Λινξ 125: Πράγματα Για Διάβασμα

12 Δεκεμβρίου 2013 | 1 σχόλιο

1. Η ιστορία της Μαρίσα Μέγιερ

Ένα προφίλ της κυρίας που ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος στη Google και τώρα είναι το αφεντικό στο Yahoo! Έχω διάφορα θέματα μ' αυτό το κείμενο, ένα από τα οποία είναι η εμμονή στο πόσο περίεργος και δύστροπος χαρακτήρας είναι η Μέγιερ στη δουλειά της. Η συντάκτρια υποννοεί ευθαρσώς, δε, ότι η Μέγιερ πάσχει από κάποια μορφή αυτισμού.

Her demeanor in a work setting can be a shock to people who are expecting the Marissa Mayer they see onstage or read about in profiles. She doesn't display much, if any, warmth (at least not to those who aren't in her inner orbit) and often won't meet people's eyes. In Silicon Valley, where having Asperger's has almost become a badge of honor—aren't all super-smart people a little socially awkward?—that shouldn't matter so much. The rules are always different for women, but Mayer's quirks go beyond coldness. She became infamous for holding office hours during which even peers would have to wait in line to see her. "She had absolutely no regard for anyone else's time," says an industry executive who is well versed in all things Google.

marissa-mayer

2. Τη μέρα που πέθανε ο μπαμπάς του 

Ένας πρώην σύμβουλος του Μιτ Ρόμνεϊ γράφει ένα προσωπικό και πολύ συγκινητικό κείμενο για μια ημέρα που πέρασε με τον 82χρονο πατέρα του.

In the afternoon, we sat together and I showed him pictures on my computer of his granddaughter Ellie’s first day in kindergarten. For some reason, we looked up on Google Maps places where he had lived and talked about how much they had changed and whether he remembered them looking the way they do now.

3. Η ιστορία των Lego 

Ένα αφιέρωμα του αγγλικού Wired στην ιστορία των Lego, που κινδύνευσαν με πτώχευση πριν από μερικά χρόνια, αλλά επανήλθαν δριμύτερα. Είναι λίγο advertorial, αλλά έχει πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες και μερικές πολύ ωραίες φωτογραφίες.

lego

4. Ο Ντέιβιντ Σεντάρις εξευτέλισε την αδερφή του

Πριν από λίγο καιρό είχα ανεβάσει το κείμενο που έγραψε ο Ντέιβιντ Σεντάρις για την αδερφή του, που πρόσφατα αυτοκτόνησε. Τώρα μια φίλη της -ο τελευταίος άνθρωπος που της μίλησε- απαντά, γράφοντας λόγια πολύ σκληρά για τον Ντέιβιντ και την οικογένεια γενικότερα.

I found David Sedaris’ article, “Now we are five,” in the Oct. 28 New Yorker to be obviously self-serving, often grossly inaccurate, almost completely unresearched and, at times, outright callous.

...και το πολύ σοβαρό:

Not only could Tiffany have been saved, she could have blossomed. While her friends had done pretty much all they could, at least half of her mental health issues stemmed from, or were exaggerated by, her poverty and unstable housing situation, but also from David’s occasional mockery of her in his writings.

καθώς και

In an interview on Dutch TV, given about a month after Tiffany’s suicide, David was asked, “What if you could ask her one question?” He replied, “Can I have the money back that I loaned you?” He laughed. “She borrowed all this money from me. She said, ‘I will pay you back in my lifetime.’ I can’t believe I fell for that.”

Ο_Ο

5. Γιατί παίζουμε first person shooters 

Μια ακαδημαϊκή, πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση.

Control, compounded by a first-person perspective, may be the key to the first-person shooter’s enduring appeal. A fundamental component of our happiness is a sense of control over our lives. It is, in fact, “a biological imperative for survival,” according to a recent review of animal, clinical, and neuroimaging evidence. The more in control we think we are, the better we feel; the more that control is taken away, the emotionally worse off we become. In extreme cases, a loss of control can lead to a condition known as learned helplessness, in which a person becomes helpless to influence his own environment.

FirstPersonShooter

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

το newsletter

Υποδεχτείτε γλυκόλογα, τρυφερότητες, λινξ και νέα
κάθε Παρασκευή στο inbox σας. Αν θέλετε.