Ποιοι Ψήφισαν Το Δ. Καμμένο Αντιπρόεδρο

21 Ιουλίου 2017 | 1 σχόλιο

Εχτές το πρωί προήδρευσε στη Βουλή ως 8ος Αντιπρόεδρος ο Δημήτρης Καμμένος, βουλευτής Β' Πειραιώς των ΑΝΕΛ (3.988 σταυροί τον Ιανουάριο του 2015). Ο Δημήτρης Καμμένος, ο οποίος έχει διατελέσει και Υφυπουργός Υποδομών στη “Δεύτερη” Φορά “Αριστερά” για περίπου δώδεκα ώρες, διέθετε ενεργούς λογαριασμούς στο Twitter και το Facebook στους οποίους πριν από την υπουργοποίησή του έγραφε ανέμελος ότι την 11η Σεπτεμβρίου “2500 Εβραίοι δεν πήγαν για δουλειά” στους δίδυμους πύργους, ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι εγκληματίας (το 2013), ότι η Χρυσή Αυγή έπρεπε να παρέμβει στο “γκέι πάρειντ μπροστά στη Βουλή”  και στους οποίους ανέβασε και μια φωτογραφία της εισόδου του  στρατοπέδου Άουσβιτς με το “Arbeit Macht Frei” να έχει αντικατασταθεί από το “Μένουμε Ευρώπη”. Στις 5 Ιουλίου του μαρτυρικού 2017, αυτός ο άνθρωπος εξελέγη 8ος αντιπρόεδρος της Βουλής.  

Η εκλογή ενός τέτοιου ατόμου στο προεδρείο της Βουλής με 182 ψήφους υπέρ συζητήθηκε αρκετά, οπότε δεν θα μπούμε στην ουσία αυτής της συζήτησης εδώ, αλλά θα επικεντρωθούμε σε κάτι που μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει γνωστό πλήρως: Ποιοί ήταν οι 182 που τον ψήφισαν.

Γιατί από την πρώτη στιγμή της εκλογής του, το ενδιαφέρον ήταν μεγάλο και πολλά άρθρα γράφτηκαν. Κάποια αναδημοσίευαν το δελτίο του ΑΠΕ-ΜΠΕ, το οποίο ανάφερε τα ονόματα μερικών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που απουσίαζαν ή ψήφισαν “παρών” (που είναι αντίστοιχο του “όχι” σε τέτοιες ψηφοφορίες). Αναφέρθηκε επίσης ότι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί πλην του Πάνου Καμμένου και του Βασίλη Λεβέντη απείχαν της ψηφοφορίας. Αλλά πουθενά δεν βρισκόταν η πλήρης λίστα της ονομαστικής ψηφοφορίας. Στα πρακτικά της Βουλής που δημοσιεύτηκαν την επόμενη ημέρα, η ανάγνωση της ονομαστικής ψηφοφορίας δεν υπήρχε. Θεωρητικά θα μπορούσε κάποιος να παρακολουθήσει το βίντεο της ολομέλειας εκείνης της ημέρας, αλλά κι εκεί δεν ακούγονταν πολύ καλά τα “ναι” και τα “παρών”. Έτσι οι πολίτες δεν μπορούσαν να εξακριβώσουν ακριβώς ποιοι βουλευτές τους επέλεξαν το Δημήτρη Καμμένο στο προεδρείο της Βουλής.

Μέχρι τώρα.

Σε αυτό το λινκ μπορείτε να βρείτε την πλήρη λίστα των 300 βουλευτών και το πώς ψήφισαν (αν ψήφισαν) στην ψηφοφορία της 5ης Ιουλίου για την εκλογή 8ου και 9ου αντιπροέδρου της Βουλής. Μπορείτε να εντοπίσετε τους δικούς σας βουλευτές και να δείτε τι έκαναν. Για παράδειγμα, 24 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν όντως απόντες, και 5 που ήταν παρόντες ψήφισαν “παρών” ειδικά στην υποψηφιότητα του Δ. Καμμένου. Αλλά 115 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν υπέρ. Το ίδιο έκαναν και 44 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, 5 βουλευτές του ΚΚΕ, 8 βουλευτές των ΑΝΕΛ, όλοι οι βουλευτές της Ένωσης Κεντρώων και δύο βουλευτές από το Ποτάμι. Συνολικά 6 βουλευτές υπερψήφισαν τον υποψήφιο 9ο αντιπρόεδρο (το Μάριο Γεωργιάδη της Ένωσης Κεντρώων), αλλά αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν τον Δ. Καμμένο.

Ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Νίκος Ξυδάκης, ο Νίκος Τόσκας και δεκάδες άλλοι δεν είχαν πρόβλημα με τον κ. Καμμένο στο προεδρείο της Βουλής. Ο Θόδωρος Φορτσάκης, ο Μάκης Βορίδης, η Άννα Καραμανλή και ο Σίμος Κεδίκογλου δεν πίστεψαν ότι υπάρχει κάποιο θέμα εδώ. Αντίθετα, ο Νίκος Φίλης, ο Μάκης Μπαλαούρας και ο Γιώργος Αμυράς ήταν μέσα στην αίθουσα και καταψήφισαν μόνο τον Δ.Καμμένο. Ολόκληρη η Δημοκρατική Συμπαράταξη καταψήφισε ή απείχε. Η Τασία Χριστοδουλοπούλου (που είναι 3η Αντιπρόεδρος), η Όλγα Γεροβασίλη, ο Γιώργος Σταθάκης, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Βαγγέλης Βενιζέλος απείχαν. Μπορεί να είχαν πάει για μπάνιο. Μπορεί να είχαν κάτι άλλο να κάνουν. Ή μπορεί να μην άντεχαν την ιδέα ένας τέτοιος άνθρωπος να προεδρεύει στο ελληνικό κοινοβούλιο, το οποίο δεν έχει περάσει και λίγα τα τελευταία χρόνια.

Εδώ πάντως πρέπει να πούμε ότι, καθώς η συγκεκριμένη ψηφοφορία είναι κάπως ιδιαίτερη, αξίζει να αναφέρουμε δυο λόγια για τη διαδικασία εκλογής αντιπροέδρων της Βουλής.

Σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής οι Αντιπρόεδροι αντικαθιστούν τον ή την Πρόεδρο της Βουλής κάθε φορά που αυτός ή αυτή απουσιάζει. Μέχρι τώρα υπήρχαν επτά αντιπρόεδροι της Βουλής: Τρεις από το πρώτο σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμμα, και από ένας από τα επόμενα τέσσερα κόμματα. Κατά σειρά από τον 1ο ως τον 7ο είναι οι Τάσος Κουράκης (197 ψήφοι υπέρ), Γιώργος Βαρεμένος (205) και Τασία Χριστοδουλοπούλου (183) από ΣΥΡΙΖΑ, ο Νικήτας Κακλαμάνης (267) από τη ΝΔ, ο Δημήτρης Κρεμαστινός (245) από το ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Λαμπρούλης (229) από το ΚΚΕ και ο Σπύρος Λυκούδης (186) από το Ποτάμι. Με την πρόσφατη αλλαγή του κανονισμού της Βουλής προστέθηκαν άλλες δύο θέσεις αντιπροέδρων, για να έχουν αντιπρόσωπο στο προεδρείο και τα άλλα δύο κόμματα που περισσεύουν. Υπάρχουν διάφορα άξια συζήτησης θέματα εδώ, όπως για παράδειγμα το αν η Βουλή χρειάζεται εννέα Αντιπροέδρους (το 3% της σύνθεσής της είναι στο Προεδρείο) και επίσης το ότι υπάρχει και ένα κόμμα που εξακολουθεί να μην εκπροσωπείται εκεί: Το ελάχιστο όριο για να εκλεγεί κανείς Αντιπρόεδρος είναι 75 ψήφοι, ένα νούμερο που κανένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής δεν πρόκειται να πιάσει ποτέ.

Για τα υπόλοιπα κόμματα, ωστόσο, υπάρχει μια λίγο-πολύ άγραφη συμφωνία: Όλοι ψηφίζουν για αντιπρόεδρο αυτούς που προτείνει το κάθε κόμμα χωρίς πολλά πολλά. “Εμείς θα ψηφίσουμε αυτόν που προτείνετε εσείς”, λέει μέσες-άκρες η συμφωνία, “κι εσείς θα ψηφίσετε αυτόν που προτείνουμε εμείς”. Γι’ αυτό κατά κανόνα οι αντιπρόεδροι εκλέγονται με πολύ περισσότερες ψήφους από την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων τους. Από το 2000 μέχρι το 2015, για παράδειγμα, όλοι οι Α’ Αντιπρόεδροι είχαν εκλεγεί με πάνω από 200 ψήφους. Ενίοτε αυτή η συναίνεση επεκτείνεται και στο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής -το 2015 η Ζωή Κωνσταντοπούλου εξελέγη με 235 ψήφους, το 2012 ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης με 223. Συνήθως η εκλογή των αντιπροέδρων είναι μια διαδικασία ρουτίνας, λοιπόν, μια απλή επικύρωση κομματικών επιλογών. Οι βουλευτές παραδοσιακά δεν της δίνουν πολύ μεγάλη σημασία.

Τώρα, όμως, βρέθηκε υποψήφιος ένας άνθρωπος με αξίες και απόψεις που, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι και για να τις επιβραβεύεις με θεσμικά αξιώματα. Ακόμα και αυτή η κυβέρνηση που έχουμε σήμερα, αυτή που έχει μέσα τον Παύλο Πολάκη, δεν μπορούσε να σηκώσει μια τέτοια φυσιογνωμία. Οπότε το ποιος αντιμετώπισε την υποψηφιότητά του για το προεδρείο της Βουλής σα να μην τρέχει τίποτε, και ποιος επέλεξε να απέχει ή να καταψηφίσει, μπορεί να έχει σημασία. Ή μπορεί και όχι.

Ο κάθε ένας μπορεί να βρει δικά του ενδιαφέροντα συμπεράσματα στη λίστα, είμαι βέβαιος, αλλά εμένα μου κέντρισαν πάλι το ενδιαφέρον οι 44 της Νέας Δημοκρατίας. Τι σκέφτονταν; Ήταν αφηρημένοι; Τους έχει πιάσει το καλοκαίρι; Ή τους ενδιαφέρει τόσο λίγο μια τέτοια διαδικασία ρουτίνας, που αμελησαν να ασχοληθούν με το ποιόν του υποψηφίου; Ή μήπως το εγκρίνουν, δεν έχουν πρόβλημα μ’ αυτό;

Νομίζω ότι κατά κανόνα τέτοιες ψηφοφορίες δεν προσφέρονται για εξαγωγή ιδεολογικών συμπερασμάτων. Δεν είναι, ας πούμε, σαν μια επερώτηση για το “Τάμα του Έθνους”, που βλέπεις αυτούς που υπογράφουν και καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Εδώ βλέπουμε στη λίστα ότι ψήφισαν υπέρ του Δ. Καμμένου πέντε κομμουνιστές και δυο βουλευτές απ’ το “Ποτάμι”, αλλά απείχε ο Μάκης ο Γιακουμάτος. Τι ιδεολογικό συμπέρασμα να βγάλει κανείς;

Ωστόσο, η εκλογή του Δ.Καμμένου με αυτό το non-chalant τρόπο χρησιμεύει για να καταλάβουμε αφ’ ενός πώς προσεγγίζουν την κοινοβουλευτική διαδικασία οι βουλευτές, έστω και σ’ αυτά τα τετριμμένα και φαινομενικά ανούσια θέματα, και αφ’ ετέρου για να επιβεβαιώσουμε για ακόμα μια φορά ότι τα όποια αισθητήρια του πολιτικού συστήματος απέναντι στο φανατισμό, τις ακραίες φωνές, το λόγο του μίσους και το ρατσισμό έχουν ατροφήσει επικίνδυνα, αν θεωρήσουμε, έστω, ότι υπήρξαν ποτέ.

Τουλάχιστον δεν εκλέγουν Χρυσαυγίτες. Ακόμα.