info

Λίγα Λόγια Για Μένα

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1976.

Τελείωσα το Βιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών στο διπλάσιο χρόνο από τον προβλεπόμενο.
Έχω δουλέψει ως δημοσιογράφος, αρθρογράφος σε περιοδικά, μεταφραστής και επιμελητής κειμένων.
Σήμερα γράφω και φτιάχνω websites για τον εαυτό μου ή για άλλους. Μπορείς να διαβάσεις περισσότερες πληροφορίες για τα επαγγελματικά μου θέματα στο LinkedIn.

Επιπλέον έχω φτιάξει το monoblogs.gr, ένα δίκτυο από blogs που κάνουν μόνο ένα πράγμα (το καθένα, καταλαβαίνεις). Το δίκτυο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και το διαβόητο Σπιτόσκυλο. Αξίζει να του ρίξεις μια ματιά, αλλά μόνο αν είσαι άνθρωπος με λεπτό, αψεγάδιαστο γούστο.

Το Νοέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΟΞΥ το πρώτο μου βιβλίο, ένα παιδικό/εφηβικό μυθιστόρημα με τίτλο «Πέρα Από την Καταιγίδα«.

Τον Ιανουάριο του 2011 κυκλοφόρησε ένα δεύτερο, οι «Αληθινές Ιστορίες», μια συλλογή από τα καλύτερα non-fiction κείμενα που έχω γράψει στα περιοδικά την τελευταία δεκαετία. Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα για τα βιβλία μου εδώ. Επίσης, μπορείς να πας και να τα αγοράσεις.

Τον Φεβρουάριο του 2012 γράφω ένα μυθιστόρημα, και το γράφω δημόσια. Λέγεται «Φεβρουάριος» και γράφω κάθε κεφάλαιο που γράφω σ’ αυτό εδώ το site. Το πείραμα διαρκεί από την 1η μέχρι τις 29 Φεβρουαρίου. Διάβασε περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Μπορείς ακόμα να δεις την ομιλία μου στο TEDxAthens στις 26 Νοεμβρίου, 2010, εδώ. Μίλησα για το θάνατο των χάρτινων media, και πώς επηρεάζει το επάγγελμά μας.

Ακόμα μπορείς: Να με ακολουθήσεις στο Twitter.

Ή να μου κάνεις λάηκ στο Facebook.

Ή να με βάλεις σε κύκλους στο Google+.

Είναι τόσα αυτά που μπορείς να κάνεις. Αν σαστίζεις από την πληθώρα των επιλογών, σε καταλαβαίνω.

Ξέρε ακόμα ότι: Μου αρέσουν τα videogames, τα gadgets, οι ταινίες με εκρήξεις, η ζωγραφική, η φωτογραφία, και τα πολύ έξυπνα βιβλία.

Αν θέλεις να μάθεις ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες (το ξέρουμε και οι δυο: θέλεις) η αν θέλεις να μου πεις το κατιτίς, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου στο thodoris [παπάκι] georgakopoulos.org

Ανταποκρίνομαι θετικά στην κολακεία.

Και Τώρα, Λίγα Λόγια Γι’ Αυτό Εδώ Το Site

1. Sites με κατάληξη .org ανήκουν συνήθως σε οργανισμούς, διεθνείς ή μη. Αυτό το γνωρίζω πολύ καλά. Ωστόσο, πριν από χρόνια, όταν αποφάσισα να φτιάξω site διαπίστωσα πως τόσο το georgakopoulos.com όσο και το georgakopoulos.gr είναι πιασμένα. Ακόμα και το georgakopoulos.net ήταν πιασμένο. Κατάφερα να εντοπίσω και τον ιδιοκτήτη του τελευταίου, μάλιστα, και με ενημέρωσε πως είναι πρόθυμος να μου το πουλήσει -για 5000 ευρώ. Ναι. Οπότε το .org ήταν μια ενδιαφέρουσα τελευταία εναλλακτική λύση, που αποτελεί και άριστη αφορμή για ενδιαφέροντα λογοπαίγνια.

2. Ετούτο εδώ το site, αν το καλοσκεφτεί κανείς, απευθύνεται σε όσους έχουν περίπου τα ίδια ενδιαφέροντα με μένα, αλλά όχι και την ευχέρεια να περνούν 10-12 ώρες την ημέρα μπροστά σε ένα κομπιούτερ, χαζεύοντας ωραία πράγματα στο Ίντερνετ. Τα βρίσκω εγώ γι’ αυτούς, και πότε πότε προσθέτω και πράγματα δικά μου που, απ’ ό,τι φαίνεται από τα Likes και τα retweets, τους ενδιαφέρουν ακόμα περισσότερο.

3. Τέλος, απευθύνεται και σ’ αυτούς που κάτι δικό μου έχουν διαβάσει κάπου και τους άρεσε. Εδώ θα βρούν περισσότερα τέτοια. Το σημαντικότερο μέρος αυτού του site κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι τα «κείμενα«. Εκεί θα ανεβάζω κείμενα μεγαλύτερα, πιο διαχρονικά, που είτε έχουν δημοσιευτεί κάποτε κάπου (σε περιοδικά και αλλού) είτε είναι γραμμένα ειδικά για αυτό εδώ το site. Αυτά δείχνω όταν με ρωτάνε «τί δουλειά κάνεις».

4. Το καλό με ετούτο εδώ το μέσο, σε σχέση με τα έντυπα, είναι το ότι μπορείς να συμπληρώνεις/ολοκληρώνεις τα κείμενα πολύ μετά την πρώτη τους συγγραφή. Σε κάποια από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκα υπήρξε ουσιαστική συνέχεια πολύ αργότερα από την κυκλοφορία του περιοδικού. Στην ιστορία του καταδικασμένου σε θάνατο στις ΗΠΑ Κωνσταντίνου Φωτόπουλου, ας πούμε, υπήρξε μια πολύ σημαντική εξέλιξη τον Ιανουάριο του 2008. Η περιπέτεια του Κώστα Καστανιά, που ήταν φυλακισμένος στην Αίγυπτο για 15 χρόνια, έληξε αισίως ενάμιση χρόνο μετά τη δημοσίευση του άρθρου που έγραψα γι’ αυτόν στο Esquire. Τον καθηγητή Λιαντίνη τον βρήκαν λίγες μέρες μετά την εμφάνιση του περιοδικού στα περίπτερα. Σ’ αυτό εδώ το site θα συμπληρώνω κάθε φορά την ιστορία και έτσι, όποιος ενδιαφέρεται, θα μπορεί να μάθει πώς τελείωσε. Ακόμα, εδώ, σε αντίθεση με το περιοδικό, μπορείς να κάνεις σχόλια γι’ αυτά που διάβασες, ή να ρωτήσεις πράγματα που δεν είναι σαφή στο κείμενο. Γι’ αυτό χρωστάμε κάμποση ευγνωμοσύνη στους υπέροχους ανθρώπους του WordPress, του CERN και του αμερικανικού στρατού (μεγάλη ιστορία).