δημοσιογραφία
Οι Χειρότεροι Άνθρωποι Του Κόσμου
Νομίζω ότι τους βρήκα.
Αν και δεν έχω και σε πολλή υπόληψη το είδος μας γενικότερα, ήξερα καλά ότι κάποιοι ανάμεσά μας είναι χειρότεροι από τους άλλους. Οπότε, αξιωματικά, κάποιοι θα είναι οι χειρότεροι από όλους. Ποιοι είναι αυτοί; Πώς είναι; Λοιπόν, ίσως να μάθαμε μόλις.
Δεν Υπάρχουν Μυστικά
Τις τελευταίες ημέρες το timeline μου είναι μέσα στα νεύρα. Όχι για τη Ρεπούση και τον Κασιδιάρη ή ό,τι άλλο απασχολεί το εγχώριο zeitgeist, δεν έχω τέτοιο timeline πια. Το νταβαντούρι γίνεται για ένα τρομερό σκάνδαλο που αποκάλυψαν ο Guardian και η Washington Post, στοιχεία για ένα πρόγραμμα παρακολούθησης της online δραστηριότητας Αμερικανών και ξένων πολιτών από την Αμερικανική κυβέρνηση.
Το πρόγραμμα λέγεται PRISM, και ο Guardian έδωσε στη δημοσιότητα μερικά slides από μια ελεεινά σχεδιασμένη παρουσίαση σε Powerpoint που περιγράφει τη λειτουργία του. Θα σου δώσω τώρα μερικά λινξ για να πας να διαβάσεις περί τίνος πρόκειται και να πάρεις μια ιδέα για την κουβέντα που έχει ξεκινήσει για το θέμα, και στη συνέχεια θα μιλήσουμε γι' αυτό που ήθελα να γράψω, με αφορμή αυτά.
Λινξ:
Το δημοσίευμα του Guardian
Το δημοσίευμα της Washington Post
Μια γρήγορη σύνοψη της ιστορίας από το TNW
Περισσότερες λεπτομέρειες για τη λειτουργία του PRISM από τον Guardian
Τι είναι ο "Boundless Informant" και πώς σαρώνει πληροφορίες από ολόκληρο τον πλανήτη
Η ταυτότητα του πληροφοριοδότη του Guardian
Μια κριτική του τρόπου δημοσίευσης του σκανδάλου στη Washington Post
Τα Μεγάλα Άρθρα Της Wall Street Journal Σε Ένα Γράφημα
Εδώ, ο αριθμός των άρθρων με περισσότερες από 2500 λέξεις που έχει δημοσιεύσει η WSJ την τελευταία δεκαετία (περίπου).
Τι έγινε το 2007 κι άρχισε η θεαματική κατρακύλα, ρωτάς; Η News Corp του Ρούπερτ Μέρντοχ αγόρασε τη Dow Jones, την εταιρεία στην οποία ανήκε η ιστορική εφημερίδα, αυτό έγινε. Σ' αυτό εδώ το άρθρο μπορείς να διαβάσεις μιαν ανάλυση για το γιατί και το πώς συνέβη η κατρακύλα, με αφορμή ένα κείμενο μιας πρώην εργαζόμενης στην εφημερίδα. Έχει ενδιαφέρον.
Περί Ελληνικής Ιντερνετικής Δημοσιογραφίας: Το Κενό Χάσκει
Πριν από λίγες ημέρες ο τόπος βούηξε με φήμες για μια επικείμενη μαγνητική καταιγίδα η οποία, όπως έλεγε το Ίντερνετ και η τηλεόραση, θα έπληττε ειδικά την Ελλάδα. Την ημέρα της υποτιθέμενης καταιγίδας έστειλα ένα email στον blogger Νικηφόρο, που επιμελείται το Blue Dot, για να γράψει ένα σχετικό post. Τι είναι αυτή η μαγνητική καταιγίδα; Τι σημαίνει; Γιατί συμβαίνει; Τι θα προκαλέσει; Ο κόσμος έπρεπε να ξέρει.
Λίγα λεπτά αργότερα ο Νικηφόρος μου απάντησε προβληματισμένος ότι, ψάχνοντας στα ίντερνετς, στα συνήθη έγκυρα και έγκριτα διεθνή μέρη, δεν έβρισκε τίποτα για καμία καταιγίδα, και ειδικά απολύτως τίποτα σχετικό με την Ελλάδα. Στο ελληνικό ίντερνετ, δε, αναφερόταν μόνο μια πηγή για την "είδηση": Ένας επιστήμονας από το Δημόκριτο, ο οποίος είχε δώσει συνέντευξη στην έγκριτη εφημερίδα Espresso μια εβδομάδα νωρίτερα.
Την "είδηση" αναπαρήγαγαν, μεταξύ άλλων: Η Ημερησία, το iefimerida, το News24, η Lifo και πολλά άλλα sites.
Οι New York Times Και Ο Κλέφτης Του Snow Fall
Το "Snow Fall" το θυμάσαι, ναι; Είναι το άρθρο των New York Times για τη χιονοστιβάδα, εκείνο το εκπληκτικά σχεδιασμένο, το πανέμορφο, που σκρόλαρες και άνοιγε η ψυχή σου, το πολυσυζητημένο, το επιτυχημένο. Έκανε πολύ μεγάλο ντόρο. Πρέπει να το έχω δείξει σε τρεις δημόσιες ομιλίες ή διαλέξεις μέχρι τώρα, αν θυμάμαι καλά. Μπορεί σε περισσότερες.
Συνέβησαν τα εξής:
Ένας νεαρός ονόματι Κόντι Μπράουν έφτιαξε ένα app -παύλα- CMS που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να φτιάξει άρθρα παρόμοιας μορφής χωρίς να ξοδέψει έξι μήνες και άπειρες εργατοώρες (όπως έγινε στο "Snow Fall"). Και για να το διαφημίσει, έστησε το ίδιο το "Snow Fall", αντιγράφοντας το κείμενο και τις φωτογραφίες από τους New York Times, και κομπάζοντας ότι το έφτιαξε "σε μία ώρα". Οι ΝΥΤ βεβαίως δεν ενθουσιάστηκαν, και του έστειλαν μια παράκληση να το κατεβάσει, και επίσης να κατεβάσει και το βιντεάκι από το YouTube που έδειχνε πώς λειτουργεί το app και πώς αντέγραψε το περιεχόμενό τους.
Είναι ένα αίτημα δικαιολογημένο: Το κείμενο και οι φωτογραφίες ανήκουν στους Times. Ο Μπράουν δεν είχε δικαίωμα να τα χρησιμοποιήσει. Και έτσι ο νεαρός κατέβασε αυτά που έπρεπε να κατεβάσει. Εκεί η ιστορία άρχισε να γίνεται λίγο περίεργη, όμως.
Ο Αργεντίνος Υπουργός Οικονομικών Και Οι "Φάκελοι"
Κοίτα ετούτο το βίντεο με προσοχή:
Είναι ένα απόσπασμα από την εκπομπή "Φάκελοι" του ΣΚΑΙ, και δείχνει τον Υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής Ερνάν Λορεντσίνο να απαντά σε ερωτήσεις. Σε κάποια στιγμή, εκτός της κανονικής συνέντευξης και ενώ η κάμερα υποτίθεται ότι δεν τραβάει, ο υπουργός λέει ότι δεν θέλει να απαντήσει σε ερωτήσεις για τον πληθωρισμό, και ότι "θέλει να φύγει".
Το βιντεάκι έχει γίνει viral, το #mequieroir έχει γίνει trending topic και, αν και θεματάκια δεοντολογίας ασφαλώς υπάρχουν, όπως και να το κάνουμε, το σοβαρό θέμα του πληθωρισμού στην πτωχευμένη Αργεντινή (στην πραγματικότητα λέγεται πως είναι υπερδιπλάσιος των "επίσημων" στατιστικών) ήρθε ξανά στην επιφάνεια. Πράγμα χρήσιμο και διδακτικό για πολλούς άλλους πτωχευμένους.
Διάβασε περισσότερα για το θέμα και την απάντηση της Αργεντίνικης πλευράς στους FT.
Και περισσότερα για την κατάσταση στην Αργεντινή εδώ.
Το Παρόν Της Freelance Δημοσιογραφίας, Με Έμφαση Στο "Free"
Να: Μια αναμπουμπούλα και ένα μπατιρντί σχετικό με την κατάσταση του επαγγέλματος της δημοσιογραφίας στην εποχή του Ίντερνετ. Πόσο συχνά γίνονται αυτά, πια.
Τις προάλλες ο δημοσιογράφος Νέιτ Χέιερ έγραψε (δωρεάν) στο blog του για μια δυσάρεστη εμπειρία που είχε με έναν editor του Atlantic. Ο editor, το λοιπόν, του είχε ζητήσει να γράψει, αν θέλει, μια εκδοχή ενός άρθρου του για το site του Atlantic, δωρεάν. Η δημοσίευση της αλληλογραφίας τους πυροδότησε μια ομοβροντία από άρθρα και posts και γνώμες (πολλές από τις οποίες γραμμένες δωρεάν) για τη φύση της freelance δημοσιογραφίας στην εποχή του Ίντερνετ, για το τι είναι ηθικό και τι δεν είναι, πώς πρέπει να προσεγγίζουν τα μέσα τους δημοσιογράφους, και πώς πρέπει σήμερα να προσεγγίζουν οι δημοσιογράφοι τη δουλειά τους.
Οι Αιτίες Της Ελληνικής Κατάρρευσης Σε Μία Σελίδα Του Ίντερνετ
Η οικονομική και κοινωνική καταστροφή της Ελλάδας είναι ένα περίπλοκο και πολυδαίδαλο θέμα. Μερικές φορές, όμως, οι συγκυρίες και το ταλέντο κατορθώνουν να συγκεράσουν τις αιτίες και να τις συμπυκνώσουν σε ένα οπτικό ή οπτικοακουστικό προϊόν εκπληκτικής διαύγειας. Σ' αυτό εδώ το άρθρο του ίντερνετ βλέπεις τις αιτίες της ελληνικής κατάρρευσης συμπυκνωμένες και κραυγαλέες.
Πρόκειται για μια συνέντευξη του Ευρυπίδη Στυλιανίδη ο οποίος, όπως λέει το κείμενο "από την ακριτική Θράκη κατάφερε όχι μόνο να διακριθεί στην πολιτική σκηνή, αλλά και να έχει πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο στην κορυφή της". Σ' αυτή τη συνέντευξη, λέει, "όχι μόνο δεν μάσησε τα λόγια του, αλλά μας άφησε με το στόμα ανοιχτό". Η συνέντευξη ανοίγει με αυτή τη φωτογραφία:
Αυτός είναι ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Είναι ακόμα και σήμερα Υπουργός Εσωτερικών. Στις εκλογές του Μαΐου 2012 τον επέλεξαν για βουλευτή 7996 ψηφοφόροι του νομού Ροδόπης. Προφανώς πολλοί από αυτούς σήμερα εργάζονται στα ΜΜΜ της πρωτεύουσας. Η βιβλιοθήκη δεν έχει ούτε ένα βιβλίο. Η συντάκτρια τον κοιτάζει με βλέμμα "τι ωραία που τα λέτε, κύριε Στυλιανίδη". Το όνομα της συντάκτριας είναι Κλέλια. Το όνομα της φωτογράφου είναι Άρτζη.
Η Ελευθερία Του Τύπου Και Η Ελλάδα
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση των "Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα" για την ελευθερία του Τύπου σε 179 χώρες του πλανήτη, η Ελλάδα φέτος υποχώρησε 14 θέσεις στη σχετική λίστα. Έχει εκλεκτή παρέα:
Γράφει η έκθεση:
But Greece’s dramatic fall (84th, -14) is even more disturbing. The social and professional environment for its journalists, who are exposed to public condemnation and violence from both extremist groups and the police, is disastrous.
Έτσι που λες. Ολόκληρη η έκθεση:
Ποιος Σκοτώνει Τα Λούτρινα Ζωάκια
Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2009. Περπατούσα προς μια δουλειά που πια δεν υπάρχει, όταν ξαφνικά είδα το φρικτό θέαμα:
Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για φόνο. Ένα φόνο που δεν εξιχνιάστηκε ποτές. Εχτές τη θυμήθηκα αυτή την υπόθεση, που με σιγοτρώει σα σαράκι τις παγωμένες νύχτες ενός χειμώνα χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης, κι ανέβασα μια φωτογραφία στο Instagram και τα υπόλοιπα σόσιαλ μύδια. Και κάτι το αναπάντεχο συνέβη: Μαρτυρίες για άλλους παρόμοιους φόνους εμφανίστηκαν σχεδόν ακαριαία.
social media