The unhappy truth about burning wood has been scientifically established to a moral certainty: That nice, cozy fire in your fireplace is bad for you. It is bad for your children. It is bad for your neighbors and their children. Burning wood is also completely unnecessary, because in the developed world we invariably have better and cleaner alternatives for heating our homes. If you are burning wood in the United States, Europe, Australia, or any other developed nation, you are most likely doing so recreationally—and the persistence of this habit is a major source of air pollution in cities throughout the world. In fact, wood smoke often contributes more harmful particulates to urban air than any other source.

Όπως εξηγεί πολύ καλά, η επιστημονικά τεκμηριωμένη πραγματικότητα της βλαβερής φύσης του καπνού των ξύλων που καίγονται πάει κόντρα στην ανθρώπινη φύση. Δεν ακούγεται καλά. Δε σου κάθεται ως κάτι το σωστό. Χρησιμοποιούμε την καύση του ξύλου εδώ και χιλιετίες για θέρμανση και το θεωρούμε κάτι φυσικό και αθώο. Δυσκολευόμαστε πολύ να πιστέψουμε ότι η φωτιά που καίει στο τζάκι μας κάνει μεγαλύτερο κακό από τα τσιγάρα, ή πως η μυρωδιά της κάπνας στη γειτονιά τα παγωμένα βράδια του Δεκέμβρη είναι δείγμα επικίνδυνης μόλυνσης της ατμόσφαιρας.

Εγώ τώρα στα είπα, κάνε ό,τι καταλαβαίνεις.

Το πολικό σέλας ήταν πιο λαμπερό από συνήθως την προηγούμενη εβδομάδα, γιατί ο ήλιος θύμωσε κι έστειλε ακτίνες κατά δω και στο μαγνητικό πεδίο της γης γίνηκε πολύχρωμος πανζουρλισμός.

Θυμήσου επίσης αυτό.

23 μαγικά δευτερόλεπτα. Θυμήσου περισσότερα τέτοια δευτερόλεπτα εδώ.

It depicts the concentration of biomass—a measure of the amount of organic carbon—stored in the trunks, limbs, and leaves of trees. The darkest greens reveal the areas with the densest, tallest, and most robust forest growth.

Τους πήρε έξι χρόνια να τον φτιάξουν. Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να τους φωνάξουμε να φτιάξουν το Εθνικό Κτηματολόγιο, που εμάς μας έχει πάρει σχεδόν διακόσια, αλλά τί λέω, τότε πώς θα χτίζαμε αυθαίρετα.

Με παρασύρει ο ρομαντισμός και/ή η τεχνολαγνεία μερικές φορές.

via

Αυτές οι φωτογραφίες (περισσότερες εδώ και εδώ) είναι σκέτη τέχνη. Πάτα για πιο μεγάλο μέγεθος.

Σ’ αυτό το εκπληκτικό timelapse βίντεο βλέπεις τον κομήτη Lovejoy (που τον είχες δει τις προάλλες από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό) όπως φαίνεται λίγο πριν ξημερώσει απ’ τη Χιλή. Δυστυχώς εμείς στο βόρειο ημισφαίρειο δεν τον βλέπουμε.

via io9

Αυτό το πράγμα που εμφανίζεται στο 20ο δευτερόλεπτο είναι ο κομήτης Lovejoy, ναι, Lovejoy, και η ουρά του σκίζει το νυχτερινό ουρανό σαν ασημένια χαρακιά. Απίθανα όμορφο, και απίθανα συναρπαστικός ο ενθουσιασμός του αστροναύτη που εξηγεί το τί και το πώς μετά.

via

Αυτή η κάμερα που έφτιαξαν στο ΜΙΤ μπορεί να τραβήξει 1 τρισεκατομμύριο fps, τόσο slow motion που μπορεί να δείχνει την πορεία του φωτός, δηλαδή. Λεπτομέρειες εδώ.

Στη Σαουδική Αραβία εκτέλεσαν γυναίκα (με ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟ) επειδή ΗΤΑΝ ΜΑΓΙΣΣΑ zite.to/taRAOT Κι αυτό έγινε προχτές, όχι το 1240.

— Th. Georgakopoulos (@tgeorgakopoulos) December 13, 2011

(για κάποιο λόγο δε μου λειτουργεί σωστά το embed this tweet του νέου Twitter -αλλά καταλαβαίνεις το νόημα)

Και εν τω μεταξύ είναι 13 Δεκεμβρίου και έχει 19 βαθμούς και υπέροχο ήλιο στην Αθήνα, θαυμάσιο καιρό για κολύμπι. Eυχαριστούμε, global warming!

Σε λίγες ώρες οι επιστήμονες του CERN θα ανακοινώσουν κάτι πολύ πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό και εντελώς ακατανόητο για τους περισσότερους, οπότε τα κανάλια και οι εφημερίδες θα γράψουνε και θα πούνε για «το σωματίδιο του Θεού», αυτή η βλακωδία πάλι, λες και τα άλλα σωματίδια είναι αλλουνού, ο θεός εφτά μέρες ένα σωματίδιο πάλευε.

Οπότε είναι μια καλή ευκαιρία να πούμε την εξής μίνι ιστορία 27 λέξεων:

Ο Λίον Λέντερμαν δεν ήθελε να ονομάσει το βιβλίο του «The God Particle». Ήθελε να το ονομάσει «The Goddamn Particle», αλλά ο εκδότης του δεν τον άφησε.

Τί ωραία που θα ήταν, αν τον είχε αφήσει.

Την ιστορία τη διηγήθηκε εδώ ένας παππούλης 82 χρονών. Τον λένε Πίτερ Χιγκς. Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική μέρα γι’ αυτόν.