1) Μην κάθεσαι: Κινδυνεύεις να πεθάνεις

Άλλη μια σοβαρή έρευνα (άλλη μία -κι άλλη μία) δείχνει πως το καθισιό έχει άμεση σχέση με το θάνατο: Άνθρωποι που κάθονται περισσότερο πεθαίνουν νωρίτερα από αυτούς που περνάνε περισσότερο διάστημα της ζωής τους όρθιοι. Δεν είναι πια αστείο.

Its most striking finding was that people who sat more than 11 hours a day had a 40% higher risk of dying in the next three years than people who sat less than four hours a day. This was after adjusting for factors such as age, weight, physical activity and general health status, all of which affect the death risk. It also found a clear dose-response effect: the more people sat, the higher their risk of death.

2) Το απίστευτο ναυάγιο του Costa Concordia: Όλη η ιστορία

Ολόκληρη η ιστορία αυτού του τρομερού ατυχήματος, όπως την κατέγραψε ο Μπράιαν Μπόροους του Vanity Fair από συνεντεύξεις και διαρροές καταθέσεων των εμπλεκομένων αξιωματικών. Instapaper this, είναι πολύ ενδιαφέρον.

Claudio Masia, a 49-year-old Italian, waiting with his wife, their two children, and his elderly parents, lost patience. “I am not ashamed to say that I pushed people and used my fists to secure a place” for his wife and children, he later told an Italian newspaper. Returning for his parents, Masia had to carry his mother, who was in her 80s, into a boat. When he returned for his father, Giovanni, an 85-year-old Sardinian, he had vanished. Masia ran up and down the deck, searching for him, but Giovanni Masia was never seen again.

Διαβάστε περισσότερα…

Την τρομερή σειρά ντοκιμαντέρ του BBC «Earth» ελπίζω να την έχεις δει, αν όχι, ψάξτην (σε HD) και δες, απίστευτη ομορφιά. Τέλος πάντων, την αφήγηση σ’ αυτά τα πράγματα την κάνει πλέον σχεδόν εργολαβικά ο Σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο, και δίκαια, γιατί η φωνή του έχει τη χροιά του σοφού παππού, κάτι σα να σου διαβάζει παραμύθι ο Ντάμπλντορ. Τι θα γινόταν όμως αν τη δουλειά αναλάμβαναν παιδάκια; Να τι:

1) Ωχ: Η σκοτεινή ύλη μπορεί να μην υπάρχει 

Μια νέα έρευνα δείχνει ότι στη γειτονιά μας δεν υπάρχει καθόλου σκοτεινή ύλη. Αυτό είναι πρόβλημα, γιατί ο τρόπος που κινούνται οι γαλαξίες υποδηλώνει πως το 83% της ύλης στο σύμπαν πρέπει να είναι κάτι αόρατο, αυτό που λέμε «σκοτεινή ύλη», δεν εξηγείται αλλιώς. Οπότε;

The astronomers meticulously measured the motions of some 400 stars in a 13,000 light-year vicinity of our solar systems. They used those motion measurements to calculate the amount of mass around each star, and then they compared that to all the materials we could observe. The two measurements matched up almost perfectly.

2) Γιατί δεν περπατάμε πια; 

Ετούτο το πολύ εκτενές αφιέρωμα του Slate ασχολείται με το περπάτημα και γιατί δεν το κάνουμε πιά και τόσο πολύ. Είναι απλωμένο σε τέσσερα μέρη, πάρ’ το σιγά σιγά. Και πήγαινε και για καμιά βόλτα ανάμεσα. Με τα πόδια.

The United States walks the least of any industrialized nation. Studies employing pedometers have found that where the average Australian takes 9,695 steps per day (just a few shy of the supposedly ideal “10,000 steps” plateau, itself the product, ironically, of a Japanese pedometer company’s campaign in the 1960s), the average Japanese 7,168, and the average Swiss 9,650, the average American manages only 5,117 steps. Where a child in Britain, according to one study, takes 12,000 to 16,000 steps per day, a similar U.S. study found a range between 11,000 and 13,000.

Διαβάστε περισσότερα…

Μη θυμώνετε τον ήλιο (λεπτομέρειες για το φαινόμενο εδώ)

Ενα καταπληκτικό σκίτσο που σου δείχνει το συγκριτικό βάθος πυθμένων γνωστών. Πάτα για να το δεις σε μεγάλο μέγεθος.

«Φρέντι Μέρκιουρι και Ντέιβιντ Μπάουι» – LOL

via xkcd

1) Η σημασία του να είσαι πρώτος (Guardian)

Ο Ίαν ΜακΓιούαν (!) γράφει ένα εκτενές και πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την επιστημονική έρευνα και πόση σημασία έχει η πρωτότυπη σκέψη και η καινοτομία.

To be first, to be original in science matters profoundly. Laboratories race each other to publication. Powerful passions are involved, and Nobel prizes too. To be for ever associated with a certain successful idea is a form of immortality. In longing for it, scientists demonstrate a concern for themselves as creators, as irreplaceable makers. In this we see a parallel with the fiercely individualistic world of novelists, poets, artists and composers who know in their hearts that they are utterly reliant on those who went before them. In both, we see a human face.

Αναφέρει και το πιο σημαντικό κοινό στοιχείο της επιστήμης με την τέχνη: Τη χαρά της δημιουργίας.

When Einstein found that his general theory made correct predictions for the shift in Mercury’s orbit, he felt so thrilled he had palpitations, “as if something had snapped inside. I was,” he wrote, “beside myself with joyous excitement.” This is the excitement any artist can recognise. This is the joy, not of simple description, but of creation. It is the expression, common to both the arts and science, of the somewhat grand, somewhat ignoble, all too human pursuit of originality in the face of total dependence on the achievements of others.

Διαβάστε περισσότερα…

Αυτές εδώ τις φωτογραφίες τις έβγαλε ο αστροναύτης Αντρέ Κούιπερς με μια απλή Nikon από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό όπου, αν καταλαβαίνω καλά, η δουλειά του είναι να γράφει στο blog του, να γράφει στο Twitter και να ανεβάζει τις φωτογραφίες του στο flickr.

Διαβάστε περισσότερα…

Τα παραδοσιακά βιντεάκια για τη νωχελική ραστώνη της τελευταίας εργάσιμης. Αυτή τη φορά κρατάνε λίγο παραπάνω.

1) Ένα ντοκιμαντέρ μιάμισης ώρας για τον Ρίτσαρντ Φάινμαν

Ο Φάινμαν (που έκανε και ένα πέρασμα από τον «Φεβρουάριο«) ήταν μια φανταχτερή ιδιοφυία, και η ιστορία του είναι πολύ ενδιαφέρουσα, πολύ διαφορετική από την ιστορία ενός τυπικού επιστήμονα. Δεν ήταν καθόλου τυπικός επιστήμονας. Δες το αποπάνω βίντεο ή διάβασε αυτό το βιβλίο, ή και τα δύο. (via)

Διαβάστε περισσότερα…

Να πέντε λινξ. Πάτα τα.

1) Τα μυαλά των Χριστιανών ατροφούν γρηγορότερα 

Ποιος το περίμενε! Μελέτες έδειξαν ότι σημεία του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο ατροφούν πολύ πιο γρήγορα στην προχωρημένη ηλικία σε ανθρώπους που είναι θρησκευόμενοι και πιστοί.

2) Η φανταστική ιστορία της Sealand

Να ένα πολύ εκτενές και πλήρες κείμενο του TNW για αυτή την πλατφόρμα στα ανοιχτά της Αγγλίας που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ως «ανεξάρτητο κράτος», με όχι και πολύ καλά αποτελέσματα. Είναι συντόμευση αυτής της εκτενέστερης μελέτης.

3) Πώς να σχεδιάσεις ένα app για το iPhone

Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση με χρήσιμα tips και links (αφορά στο design του UI, κυρίως)

4) Είναι το Google «evil»;

Το Gizmodo γράφει πώς έχει αλλάξει η φιλοσοφία (και οι προτεραιότητες) της πιο σημαντικής εταιρίας στο Ίντερνετ.

What Google seems to have forgotten is that we were only willing to give them all that data in the first place because it gave us great products and seemed trustworthy.

5) Μια υπεράσπιση του Twitter

Από τον New Yorker, μια απάντηση στις ανοησίες του Τζόναθαν Φράνζεν, περιττή για connoisseurs του χώρου όπως εσύ μεν, γεμάτη χρήσιμα links σε ενδιαφέροντες twitterers δε.

O σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον πέρασε ολομόναχος τρεις ώρες στον πάτο της τάφρου των Μαριανών, το βαθύτερο σημείο των ωκεανών ετούτου του πλανήτη, σχεδόν 11 χιλιόμετρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Τις ώρες που ήταν εκεί, αν τα υπολογίζω σωστά, πρέπει να ήταν ο πιο απομονωμένος άνθρωπος στη Γη, όσο μακρύτερα από άλλον άνθρωπο μπορεί να υπάρξει κανείς χωρίς να πάει στο διάστημα.

Χμ.

Διαβάστε περισσότερα…

Να μερικά ακόμα εξαιρετικά ενδιαφέροντα λινξ. Πάτα τα. Πάτα τα καλά.

1) Γιατί πρέπει να επενδύουμε τερατώδη ποσά στην επιστήμη

Η απάντηση είναι απλή: Γιατί αυτή είναι η αποστολή μας ως ανθρωπότητα. Δυστυχώς είμαστε όντα ατελή και χρειαζόμαστε αφορμές για να κάνουμε το σωστό, και οι αφορμές που παράγουν επιστήμη και τεχνολογία περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη Γη είναι οι στρατοί, τα πανεπιστήμια και τα διαστημικά προγράμματα. Αν κάποιος ποτέ σου πει «να μην πετάμε λεφτά για να πάνε στον Άρη, να τα ξοδέψουμε στη Γη που πεινάνε τα παιδάκια», αποστήθισε αυτό το παράδειγμα για να ξέρεις τι θα του απαντήσεις.

2) Αλλάζει το Amazon Kindle τη δομή των βιβλίων; 

Σ’ αυτό εδώ το άρθρο του Atlantic ο κύριος αναρωτιέται αν η δυνατότητες που προσφέρει σε εκδότες και συγγραφείς το βιβλιοπωλείο του Amazon και η φύση των eBooks μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που γράφονται τα βιβλία. Υπάρχουν συγγραφείς που προσπαθούν να αφήνουν ένα cliffhanger κάπου κοντά στο 10% του βιβλίου, που είναι και το όριο του «free sample» των βιβλίων στο Kindle. Τρομερό.

3) Το χωριό όπου ο ήλιος δε λάμπει το χειμώνα + ένας γιγάντιος καθρέφτης 

Αυτή εδώ είναι η απίθανη ιστορία του χωριού Βιγκανέλα που είναι χωμένο μέσα στις Ιταλικές Άλπεις. Το χειμώνα και για 84 ημέρες ο ήλιος δεν ξεμυτά πάνω απ’ της κορφές των χιονοσκέπαστων βουνών, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να περνάν μια τρομερή κατάθλιψη. Οπότε έψαξαν μια λύση. Και τη βρήκαν σ’ ένα καθρέφτη.

4) Πώς να ζεις με $1000 το χρόνο στο Παρίσι, από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ

My wife and I have an excellent meal there, equal in cooking and quality of food to the best restaurants in America, for fifty cents apiece. After dinner you can go anywhere on the subway for four cents in American money or take a bus to the farthest part of the city for the same amount. It sounds unbelievable but it is simply a case of prices not having advanced in proportion to the increased value of the dollar.

5) Να πώς οι αναμνήσεις αποθηκεύονται στους νευρώνες 

Σ’ αυτά τα πειράματα που έγιναν σε ποντίκια επιστήμονες απέδειξαν πως οι αναμνήσεις αποθηκεύονται σε συγκεκριμένους νευρώνες. Το έκαναν πυροβολώντας τους με λέιζερ. Αλήθεια.

The question now, though, is how memories are actually encoded — can we programmatically create new memories and thus learn entire subjects by inserting a laser into our brain? We know that a cluster of neurons firing can trigger the memory of your first kiss — but why? How can 100 (or 100,000) neurons, firing in a specific order, conjure up a beautifully detailed image of an elephant?

Ορίστε άλλα πέντε βίντεα για το παραδοσιακό κι αναπόφευκτο χάζεμα της Παρασκευής. Γίνεται παράδοση.

1. Το απίστευτο τρέιλερ του «God Bless America»

Ένας ετοιμοθάνατος απολυμένος δυστυχισμένος παίρνει τ’ όπλο του και αποφασίζει να καθαρίσει την κοινωνία από αυτούς που παρκάρουν πιάνοντας δυο θέσεις, και άλλους κακομαθημένους κι απολίτιστους. Μπορεί να ταυτιστείς, εμένα κάτι μου κάθεται στραβά στην όλη ιδέα. Α ναι: Οι φόνοι.

Διαβάστε περισσότερα…

Σ’ αυτό εδώ το πολύ ωραίο βίντεο ακούς τον αστροφυσικό Νιλ Ντεγκράς Τάισον να εξηγεί με πολύ όμορφα λόγια και με τη στεντόρεια φωνή του και την απίθανη άρθρωση το πώς κάθε άτομο του κορμιού σου προέρχεται από την καρδιά των πρώιμων άστρων του σύμπαντος. Δεν είναι «παρόμοια» ή «αντίστοιχα». Είναι τα ίδια άτομα.

Διαβάστε περισσότερα…

Κοίτα: Έρευνα του NYU που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο αποκάλυψε ότι οι άνθρωποι συμπαθούν ανθρώπους των οποίων το όνομα μπορούν να προφέρουν εύκολα πιο πολύ και αυθόρμητα από ό,τι ανθρώπους με ονόματα δύσκολα.

Altogether the researchers found that a name’s pronounceability, regardless of length or seeming foreignness, mattered most in determining likability. Ease of pronunciation accounted for about 40 percent of off-the-cuff likability.

Βεβαίως το τι θεωρείται «εύκολο» όνομα στην προφορά είναι σχετικό πράγμα, ανάλογα με τη γλώσσα. Ίσως γι’ αυτό τσακώνονται οι λαοί μεταξύ τους. Και ίσως γι’ αυτό δεν μας συμπαθούν εμάς, με τα ονόματα τα πολυσύλλαβα και τα δαιδαλώδη. Γι’ αυτό, ή επειδή τους παίρνουμε τα λεφτά και μετά δεν τους τα δίνουμε πίσω και γκρινιάζουμε κι από πάνω. Ένα από τα δύο.

Πριν από μερικά χρόνια είχα γνωρίσει και είχα γράψει για το δημιουργό του X-Prize και άλλων συναρπαστικών πραγμάτων, τον Πίτερ Διαμαντή (ή Ντιαμάντις, όπως προφέρεται στα Εγγλέζικα). Τώρα έχει ένα καινούριο βιβλίο που βγαίνει σε λίγες μέρες, το οποίο λέγεται «Abundance» και αποδεικνύει με στοιχεία και ντοκουμέντα ότι όσο περνάει ο καιρός ο κόσμος γίνεται καλύτερος. Πολύ καλύτερος. Άκουσέ τον: