Ο ένας έπαιζε τον Μπριτ Μακένζι στο εκπληκτικό Flight of the Conchords, ο άλλος παίζει τον κοσμήτορα Πέλτον στο έτσι-κι-έτσι Community.
Ο Γάλλος πρωταγωνιστής του «The Artist» σε οντισιόν για όλους τους ρόλος κακών που υπάρχουν.
«Δεσποινίς Σαλάντερ, το τατουάζ σου δεν θα σε σώσει αυτή τη φορά».
Είναι ετούτο ένα reboot ανώφελο, ανόητο, περιττό; Ασφαλώς. Θα το δω; Οπωσδήποτε.
Ωραία η σύλληψη, καλή η εκτέλεση, υπερβολική και ενοχλητική η προβολή του προϊόντος αλλά αυτό που σου μένει είναι το εξής: Πώς περνάν τα χρόνια.
Κάθε καλοκαίρι η Φιλαρμονική της Βιέννης δίνει μια δωρεάν συναυλία στους κήπους του Schönbrunn. Το 2010, υπό τη διεύθυνση του Φραντς Βέλσερ Μοστ, η ορχήστρα έπαιξε μεταξύ άλλων και τρία κομμάτια από το soundtrack του Star Wars. Καθώς τα ακούς (το κυρίως θέμα αποπάνω, το Princess Leia’s theme και το Imperial March αποκάτω), μπορείς να διαβάζεις ετούτο το μακροσκελές αφιέρωμα της Wall Street Journal για το συνθέτη Τζον Γουίλιαμς. Είναι πολύ ωραίο.
To 2009 ξεκίνησε ένα φιλόδοξο όσο και παλαβό σχέδιο: Ζητήθηκε από όλο τον κόσμο, όποιον θέλει, να φτιάξει ένα κλιπάκι 15 δευτερολέπτων που να δείχνει μια σκηνή από τον «Πόλεμο Των Άστρων», γυρισμένο με αυτοσχέδια μέσα. Πολύς κόσμος ανταποκρίθηκε, οι εμπνευστές μάζεψαν τα κλιπάκια, τα ένωσαν μεταξύ τους και ορίστε: Ένα cut/paste γοητευτικό ανοσιούργημα.
Πρώτα, διάβασε αυτό το πολύ μεγάλο και ελευθεριακά γραμμένο κείμενο για το Τζορτζ Λούκας και τη νέα του κινηματογραφική παραγωγή, μια ταινία που τη λένε «Red Tails» και που η υπόθεσή της ευτυχώς δε διαδραματίζεται σε ένα γαλαξία πολύ πολύ μακριά.
Sitting in a sun-drenched office, his voice boyish, Lucas talked about himself as if he were a character in one of his movies. He’s at the end of an epic saga; he’s embracing a new destiny (“Make the art films, George”); he’s battling former acolytes who have become his sworn enemies; and George Lucas is — no kidding — in love.
Και μετά μπες να δεις prints που δείχνουν χαρακτήρες του Star Wars (αλλά και άλλους, όπως τον Ψαλιδοχέρη), ντυμένους σα χίψτερ. Εδώ ο Μπόμπα Φετ φοράει Comme des Garçons.
Α, μάλιστα.
Η ταινία ετούτη λέγεται Fetih 1453 και κυκλοφορεί όπου να ‘ναι διεθνώς. Μοιάζει πολύ φιλόδοξη παραγωγή (17 εκ. budget λέει το IMDB) με εφέ και μεγάλες μάχες και με τρέιλερ εντυπωσιακό και μακρόσυρτο που σου δείχνει την πολιορκία της τότε Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς και επικές σκηνές και κοντάρια να διαπερνούν λαιμούς και χέρια να αποχωρίζονται κορμιά και βέλη και τόξα και ασπίδες και inspirational speeches τύπου Braveheart και απ’ όλα.
Βεβαίως, δεν είναι αυτός ο λόγος που στο δείχνω.
Αν και δεν καταλαβαίνω τί λένε οι ηθοποιοί στο τρέιλερ (ίσως καμιά γιαγιά έμπειρη σε Τούρκικα σίριαλ να μπορούσε να βοηθήσει στη μετάφραση) είμαι σίγουρος ότι δεν θα είναι κάτι ευχάριστο για τους εγχώριους Ελληναράδες, αυτούς που εδώ και καιρό ασχολούνται κυρίως με τα μνημόνια και έχουν ξεχάσει το raison d’être τους. Ετούτο εδώ μια μοναδική αφορμή για να αναβλύσει ένας οχετός κακογουστιάς και βλακείας: Τί θα πουν τα trolls του Ίντερνετς, και πώς θα αντιδράσουν τα άλλα, τα offline (ο Άδωνις Γεωργιάδης; Ο Λαζόπουλος; Οι παπάδες;).
Γι’ αυτό στο δείχνω. Για να είσαι προετοιμασμένος.
Σαν κάτι να λείπει, ε; Κάτι σημαντικό.
Υποθέτω τον κρατάνε για έκπληξη.
H ταινία, θυμίζω, θα βγει τα επόμενα Χριστούγεννα
Θυμήσου: Το τρέιλερ του τελευταίου Μπάτμαν
To παραδοσιακό πια μοντάζ ενός τύπου που τον λένε Ματ Σαπίρο, που κάθε χρόνο διαλέγει εκατοντάδες κινηματογραφικές σκηνές από τη χρονιά που πέρασε και φτιάχνει μια ρετροσπεκτίβα απίθανη.
Θυμήσου το βιντεάκι του 2010, του 2009 και του 2008.
monoblogs
