Ενα απίθανο πορτρέτο -κι ένα ωραιότατο βίντεο

Τελικά συνέβη το πρώτο: Ο Λούη έδωσε χτες μια πλήρη αναφορά των οικονομικών δεδομένων του πειράματος στο site του και μπορείς να τη διαβάσεις εδώ.

The show went on sale at noon on Saturday, December 10th. 12 hours later, we had over 50,000 purchases and had earned $250,000, breaking even on the cost of production and website. As of Today, we’ve sold over 110,000 copies for a total of over $500,000. Minus some money for PayPal charges etc, I have a profit around $200,000 (after taxes $75.58).

Το τελευταίο νούμερο ήταν αστείο, βεβαίως. Οπότε τί μάθαμε από αυτή την ιστορία; Τα εξής ωραία, που μπορούν να εφαρμοστούν σε οποιονδήποτε παράγει οποιασδήποτε μορφής προϊόντα πολιτισμού:

- Αν έχεις πολύ καλό περιεχόμενο και το πουλήσεις πάρα πολύ φτηνά σε πάρα πολλούς, μπορείς να βγάλεις λεφτά.
- Είναι πολύ σημαντικό να σέβεσαι αυτούς τους πολλούς: Να μην κλειδώνεις το περιεχόμενό σου, να μην τους θεωρείς εκ των προτέρων κλέφτες, και να μην αυξάνεις την τιμή του υπερβολικά προσδοκώντας υπερκέρδη.
- Όσο λιγότεροι οι μεσάζοντες ανάμεσα στο δημιουργό και το κοινό, τόσο χαμηλότερη μπορεί να είναι η τιμή, και τόσο πιο τίμια και καθαρή και (κυρίως) ευχάριστη η συναλλαγή ανάμεσα στους δύο.

Βεβαίως, δεν μπορούν όλοι οι δημιουργοί να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Λούη Σι Κέη, γιατί δεν έχουν όλοι εκατοντάδες χιλιάδες φανς που ξέρουν τη δουλειά τους και την περιμένουν πώς και πώς. Πρωτάρηδες και άγνωστοι δύσκολα θα πουλήσουν τη δουλειά τους για 5 δολάρια (ή και για 5 σεντς) σε εκατό χιλιάδες ανθρώπους. Οπότε θα πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμά του από πιο νωρίς, δουλεύοντας σκληρά για να βελτιωθούν και για να τους δουν όσο περισσότερα μάτια γίνεται με αντάλλαγμα πολύ λίγα λεφτά (ή και καθόλου) για όσο διάστημα χρειαστεί. Για το Λούη Σι Κέη αυτή ήταν η αυτονόητη πορεία. Έτσι είναι η ζωή του stand-up comedian.

Ι really hope people keep buying it a lot, so I can have shitloads of money, but at this point I think we can safely say that the experiment really worked. If anybody stole it, it wasn’t many of you. Pretty much everybody bought it. And so now we all get to know that about people and stuff. I’m really glad I put this out here this way and I’ll certainly do it again. If the trend continues with sales on this video, my goal is that i can reach the point where when I sell anything, be it videos, CDs or tickets to my tours, I’ll do it here and I’ll continue to follow the model of keeping my price as far down as possible, not overmarketing to you, keeping as few people between you and me as possible in the transaction.

Ακόμα διάβασε (ή άκουσε): Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Λούη (και) γι’ αυτό το θέμα στο NPR.

Να ένα ρομπότ που πηγαινοφέρνει το χέρι του που ταλαντώνεται τυχαία και ψεκάζει τον τοίχο μέχρι που να αποκτήσει μια χροιά που απεικονίζει γλαφυρά το φόβο του σύγχρονου ανθρώπου για το επέκεινα. Ή μέχρι να τελειώσει η μπαταρία, ένα από τα δύο.

via

Η έκθεση «Έκπληξη» επιστρέφει για τρίτη φορά, και πάλι στην «Τεχνόπολη», και πάλι με 300 μικρά έργα μεγέθους 19×24 που όλα κοστίζουν 50 ευρώ, και πάλι με στόχο την στήριξη της «Κλίμακας» και των αστέγων της Αθήνας. Τα έργα θα εκτεθούν στην αίθουσα «Νίκος Γκάτσος» την Παρασκευή και το Σάββατο 18-19 Νοεμβρίου, ενώ την Κυριακή από τις 12 το πρωί θα πωλούνται με σειρά προτεραιτότητας, όποιος προλάβει πήρε. Μέχρι τότε μπορείς να τα δείς όλα εδώ για να πάρεις μια γεύση. Όπως κάθε χρόνο, ένα από τα έργα το έχω μπογιατίσει εγώ με τα χεράκια μου. Αλλά δε μπορώ να σου πω ποιο. Αυτό είναι το concept: Τα έργα, φτιαγμένα από γνωστούς καλλιτέχνες και άλλους δημιουργικούς τύπους, είναι υπογεγραμμένα μόνο από πίσω -βλέπεις ποιος το έφτιαξε μόνο αφού αγοράσεις το έργο (έκπληξη!).

Μπορείς να μαντέψεις άραγες;

Θυμήσου:
Την Έκπληξη 2010
Την Έκπληξη 2009

Ένα ποίημα από πρόσφατο τεύχος του New Yorker.

«occasionally her arms fell off»

Αν έχει υπάρξει φωτογραφία στην ιστορία του σύμπαντος που ζητά (λαχταρά) λεζάντα περισσότερο από αυτήν εδώ, δεν την έχω δει. Δες, σκέψου, εμπνεύσου, και γράψε.

Each canvas was called a “detail”, and all had the same title, “Opalka 1965/ 1-∞”. Typically he would paint around 400 figures a day, standing almost motionless at the easel. He tried not to travel much, did not take holidays, and if the journey was unavoidable made what he called cartes de voyage, continuing his numbers in black ink on ordinary white paper. The work became so absorbing, so meditative, that he would try to paint at the deepest hours of night, when only the bark of a dog or distant cock-crow would disturb the southern French hillside where he lived.

Ζούμε μεγάλες στιγμές: Μια από τις καλύτερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ (και η καλύτερη που έχω δει εγώ -κι έχω δει πολλές) είναι δωρεάν ολόκληρη στο YouTube, να κάτσεις να τη δεις. Προσπάθησε να συνειδητοποιήσεις τί διάβασες μόλις: Ο «Νονός» του Φράνσις Φορντ Κόπολα, ολόκληρος, επίσημα, νόμιμα και δωρεάν, στο YouTube. Μπορείς να πατήσεις το play αποπάνω και το δεις όλο.

Ε, χμ, ναι, τελικά ο λογαριασμός Sony Pictures UK που ανέβασε την ταινία δεν ανήκε στη Sony, και έτσι η ταινία κατέβηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Φτου.

Υπάρχουν ακόμα τέτοια 10ωρα βίντεο που δείχνουν το Σούπερ Μάριο να σκαρφαλώνει, το «ΤΑ ΝΤΑΝ» του Inception να παίζει, ένα σαξόφωνο, μια βουβουζέλα, ατέρμονα επαναλαμβανόμενα θεάματα που μόνο ως ένα πράγμα μπορεί κανείς να τα εκλάβει: Τέχνη.

Επίσης αν τα τελειώσεις και θέλεις κι άλλο: Το μεγαλύτερο βίντεο στην ιστορία του YouTube. 518 ώρες!

via open culture