Αν έχει υπάρξει φωτογραφία στην ιστορία του σύμπαντος που ζητά (λαχταρά) λεζάντα περισσότερο από αυτήν εδώ, δεν την έχω δει. Δες, σκέψου, εμπνεύσου, και γράψε.
Χμ, ναι. Ο Μπίβης κι ο Μπάτχεντ πλέον δεν σχολιάζουν τραγούδια (αφού το MTV δεν παίζει πια τραγούδια) αλλά το Jersey Shore. Κατά τα άλλα, απ’ ό,τι φαίνεται από ετούτο εδώ το preview της επιστροφής του καρτούν το Σεπτέβριο, είναι ολόιδιο, σα να μην πέρασε μια μέρα.
Αυτό είναι ένα ντοκιμαντέρ που αφηγείται την ιστορία του χρήματος σε τούτη τη Γης. Δεν το έχω δει όλο επειδή δεν είμαι ακόμα άνεργος, αλλά από το λίγο που είδα (και από όσα διάβασα) μοιάζει ενδιαφέρον. Ξάπλαρε λοιπόν και δες, και μετά όταν τελειώσεις μπες και δες και το τελευταίο μέρος, άλλη μια ωρίτσα, παρακάτω. Το YouTube, βλέπεις, έχει πλέον όριο στο χρόνο των βίντεο τις 4 ώρες. Τσιφούτηδες.
Πριν από λίγες ώρες παίχτηκε το πρώτο επεισόδιο της 8ης σεζόν του Curb Your Enthusiasm, της καλύτερης κωμικής σειράς που παίζεται στην τηλεόραση, και μ’ αυτή την αφορμή, διάβασε ένα κείμενο του Λάρι Ντέιβιντ στον New Yorker για το πώς συνειδητοποίησε ότι δεν θα γίνει ποτέ καλός παίκτης στο γκολφ (στο iPad μπορείς να τον ακούσεις να το διαβάζει κιόλας). Επίσης, να πέντε βίντεα για να μάθεις ή να θυμηθείς περί τίνος πρόκειται:
1. Ο Λάρι παραλαμβάνει βραβείο από την Ένωση Σεναριογράφων
Ετούτο εδώ είναι ένα άρθρο που εξηγεί γιατί ένας δημοσιογράφος ή συγγραφέας θα πρέπει να έχει το δικό του site με το δικό του domain, και να μη βασίζεται μόνο σε δωρεάν υπηρεσίες όπως το Facebook (και παλιότερα το MySpace, το Friendster και άλλα τέτοια) που έρχονται και παρέρχονται, όσο εύκολες και δημοφιλείς κι αν είναι. Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που στο έβαλα εδώ. Είναι η αναφορά στον Σάινφελντ!
Για δεκαπέντε ολόκληρα λεπτά ένα μπουκέτο από δροσερά νεαρά στουρνάρια μιλάνε για το αν πρέπει η θεωρία της εξέλιξης να διδάσκεται στα σχολεία. Περίπου στο 3′ αρχίζουν να πέφτουν τα μαλλιά σου. Στο 5′ τραβάς τις σάρκες σου για να αποκολληθούν απ’ τα οστά, κλαίγοντας. Φτάνοντας στο ’8 έχεις πια χάσει κάθε ελπίδα για την ανθρωπότητα και τον κόσμο, και νιώθεις το τρομερό κενό του ανώφελου και μια βουβή, επώδυνη μοναξιά που δε θα τελειώσει ποτές.
Πριν από πολλά πολλά χρόνια, τα παιδάκια κάθονταν να δουν Sesame Street και έβλεπαν αυτό το θέαμα. Τον τρομαχτικό κύριο με το εκφραστικό πρόσωπο και τη φωνή του Νταρθ Βέιντερ να λέει την αλφαβήτα. Θα το δω σε εφιάλτη τώρα, σίγουρο αυτό.
Η τηλεοπτική σειρά που ήταν βασισμένη στις «Μπαμπακίες«, το βιβλίο που ήταν βασισμένο στο @shitmydadsays, πάει, κόπηκε. Οπότε ο δημιουργός του Twitter feed, του βιβλίου και της σειράς, ο Τζάστιν, με τον οποίο μίλησα πέρυσι, έπρεπε να πει τα νέα στο διαβόητο μπαμπά του. Να η συνομιλία.
“I‘m 75. If you’re busy when you’re seventy five, you fucked up the first seventy five years. I want you to know that I’m proud of you. You didn’t put a bullet through Bin Laden but I’m proud of you. You’re a bust-ass kid.”
Αυτά τα 3D βιντεάκια που περιγράφουν με τρόπο κραυγαλέο και εντελώς ανορθόδοξο ειδήσεις της επικαιρότητας (δες εδώ πέντε τέτοια) τα φτιάχνει μια εταιρία στην Ταϊβάν που λέγεται Next Media. Τo Wired της είχε κάνει πέρυσι εκτενές αφιέρωμα -μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ.
Simon describes a business model in which Next Media sells its content in much the same way that the Associated Press sells articles. “We will do three or four international stories every night and work out syndication deals,” he says. Lai figures that the company needs just 500 outlets to pay $50 apiece per day. But that has yet to happen.
Είναι πολύ ωραίο και μεγάλο και οπτικοακουστικό, δώς του χρόνο.
Δύο από τους πιο αστείους ανθρώπους στη Γης, μιλάνε αναμεταξύ τους. Δεν είναι σχεδόν καθόλου αστείο, αλλά στο 4:18 τη ρωτάει γιατί δεν είναι στο Twitter. Και παρακάτω:
«I used to be a hand model. But I couldn’t get enough hand jobs».
Αν δεν έχεις δει το «Curb Your Enthusiasm» σταμάτα αυτή τη στιγμή να διαβάζεις και άνοιξε τον torrent client της επιλογής σου (ή το online κατάστημα της επιλογής σου, αν είσαι από αυτούς) και διόρθωσε αυτό το τραγικό λάθος. Η τέταρτη σεζόν της σειράς του Λάρι Ντέιβιντ θέλει τον πρωταγωνιστή να αναλαμβάνει τον βασικό ρόλο στο μιούζικαλ «The Producers» του Μελ Μπρουκς. Στο πρώτο επεισόδιο ο ίδιος ο Μελ Μπρουκς, που είδε τον Λάρι να τραγουδάει καραόκε και ενθουσιάστηκε, προσπαθεί να τον πείσει ότι «το έχει». Και για να τα καταφέρει επικαλείται ατάκα ενός ηθοποιού που έπαιζε στην αρχική κινηματογραφική εκδοχή του «The Producers»: Του Ανδρέα Βουτσινά.