Ο τύπος ήταν μεν ιδιοφυής αλλά πρέπει να είναι και τρομακτικά εγωπαθής -διάβασε μόνο πόσες φορές λέει τη λέξη «εγώ» στις ιστορίες πίσω από τα δώδεκα αγαπημένα του εξώφυλλα από το Esquire των ’60s. Αλλά να μου πεις, του δίναν του ανθρώπου το ελεύθερο να αποφασίσει ο ίδιος τί θα μπει στο εξώφυλλο του περιοδικού και πως. Του δίνανε τα περιεχόμενα και του λέγαν «διάλεξε» -πράγμα που είναι και η υπόθεση των πιο υγρών φαντασιώσεων των απανταχού αρτ νταϊρέκτορ. Είναι και Έλληνας. Πώς να μην την ψωνίσει.
Αυτή η θαυμάσια φωτογραφία τραβήχτηκε το 1882 στο εργαστήρι του Φρεντερίκ Μπαρτολντί στο Παρίσι. Η κατασκευή του αγάλματος ολοκληρώθηκε το 1884, και τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 28 Οκτωβρίου, 1886. Διάβασε την ιστορία στη Wikipedia.
Το περασμένο καλοκαίρι χάρισα μερικά από τα πράγματα που έχω μαζέψει και μου πιάνουν χώρο στο σπίτι, μαζεμένα σε ένα απίθανο «Πακέτο Δυναμίτης». Ο καιρός πέρασε, κι άλλα πράγματα μαζεύτηκαν, κι ήρθε ο καιρός για το sequel. Το «Πακέτο Δυναμίτης ΙΙ: Η Επιστροφή» αποτελείται από 15 ετερόκλητα αντικείμενα αμφιλεγόμενης χρησιμότητας τα οποία δεν χρειάζομαι. Όπως πάντα, αρκεί να αφήσεις ένα οποιοδήποτε σχόλιο για να μπεις στην κλήρωση και να τα κερδίσεις όλα. Έχεις περιθώριο μέχρι τα μεσάνυχτα της 26ης Φεβρουαρίου για να λάβεις μέρος. Δες παρακάτω αναλυτικές λεπτομέρειες για τα περιεχόμενα.
Τραβήχτηκαν την ώρα που οι Δίδυμοι Πύργοι φλέγονταν από τα ελικόπτερα της αστυνομίας, τα μόνα πράγματα που πετούσαν εκείνη την ώρα πάνω από Αμερικάνικο έδαφος. Πληροφορίες εδώ.
Ο Ιάπων Σοίτσι Νογκούτσι ανεβάζει στο Twitter φωτογραφίες από αυτά που βλέπουν τα μάτια του καθώς στριφογυρνάει γύρω απ’ τη Γη μέσα στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από ύψος 300 χιλιομέτρων. Αυτά που βλέπουν τα μάτια του περιλαμβάνουν νησιά όπως η Χαβάη (πάνω), οι Μαλδίβες κι η Αρούμπα, βουνά όπως το Φίτζι και το Κιλιμάντζαρο, πόλεις όπως η Μόσχα και το Κεμπέκ, το ολόγιομο φεγγάρι και τη γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ. Ναι, κι εγώ ζηλεύω.
Να ένα από αυτά τα απίθανα ξεκαρδιστικά blogs που έχουν ένα πολύ συγκεκριμένο concept και ασχολούνται μόνο μ’ αυτό -θα μπορούσες να τα πεις micromonoblogs. Ετούτο λέγεται «Nick Cage as Everyone» και φιλοξενεί φωτοσοπιές του Νίκολας Κέιτζ ως Σποκ, Σάρα Πέιλιν, Γκάνταλφ, και πολλών (πολλών) άλλων. Εδώ σου διάλεξα κάποια από τα πιο αστεία δείγματα, τα προαναφερθεντα συν Ντέξτερ Μόργκαν, Τζον Κέιτζ (!), Έιμι Γουάινχαουζ, Ναπολέων Βοναπάρτη και Όντρεϊ Χέπμπορν!
Αυτό το πράγμα (Crossota norvegica λέγεται) βρέθηκε 2600 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του παγωμένου Αρκτικού Ωκεανού το 2005. Σ’ εκείνη την επιστημονική αποστολή βρέθηκαν κάμποσα εντελώς νέα είδη μεδουσών, που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και δείχνουν γλαφυρά ότι αυτά που ξέρουμε για τη ζωή στα αχανή βάθη είναι ελάχιστα.
Μετά από πέντε χρόνια λήψεων με μια κάμερα 340 megapixel, επιστήμονες έφτιαξαν αυτή την interactive φωτογραφία την οποία μπορείς να δεις σε εντυπωσιακή λεπτομέρεια ζουμάροντας, και δείχνει περίπου 500.000 γαλαξίες από ένα εντυπωσιακά μεγάλο κομμάτι του ουρανού (μια μοίρα!). Κάθε φωτακι που βλέπεις είναι ένας γαλαξίας -οι πιο μακρινοί είναι μέχρι και 7 δις έτη φωτός μακριά. Διάβασε περισσότερα εδώ κι εδώ.
Ο Πλάτων Αντωνίου (Platon για τους φίλους) είναι ένας θαυμάσιος και πολύ πετυχημένος φωτογράφος, διάσημος για τα πορτρέτα του. Για λογαριασμό του New Yorker στήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη τον περασμένο Σεπτέμβρη και φωτογράφισε όσους περισσότερους ηγέτες μπορούσε, από αυτούς που είχαν έρθει για τη Γενική Σύνοδο. Τα πορτρέτα που έβγαλε είναι όπως πάντα πολύ εκφραστικά και αισθητικά τέλεια, αν και κάποια μοιάζουν λίγο υπερβολικά photoshopιασμένα (είναι δύσκολο να κρίνεις απ’ την οθόνη). Βεβαίως, το πρώτο πράγμα που προσέχεις σ’ αυτά τα πράγματα είναι «πού είναι ο δικός μας» (πουθενά). Το δεύτερο που προσέχεις εδώ: Πόσο φρικιάστικά επίπεδο είναι το κεφάλι του Ερντογάν;
Ένας τύπος, ο Τζακ, περπατά (ή οδηγεί) στους δρόμους πόλεων της Γης φωτογραφίζοντας αυτά που βλέπει κάθε λίγα μέτρα. Οι φωτογραφίες ανεβαίνουν στο Mapjack.com κι εσύ μπορείς να ακολουθήσεις τις βόλτες του Τζακ πατώντας τις μπλε βούλες στο δρόμο.
Jack’s on a mission, on foot, by car, and by boat. Our coverage area doesn’t stop street-side, we also include walking areas such as Parks, Universities and famous walking streets. San Francisco is only our starting point, more coverage and more cities coming soon.
Ακούγεται σαν το Google Street View, και είναι σχεδόν το ίδιο, με δυο διαφορές: Οι φωτογραφίες του Τζακ είναι πολύ υψηλότερης ανάλυσης. Και ο Τζακ πάντα κοιτάζει προς αυτά που αξίζει να βλέπεις, όπου κι αν βρίσκεσαι.
monoblogs
