1. Η Ιστορία Του Groupon (από το Business Insider)

Η εταιρία που γέννησε ένα σωρό κλώνους (μπόλικες ντουζίνες και στη χώρα μας) είναι μια πολύ αλλόκοτη εταιρία, που δε μοιάζει με κανένα άλλο startup παρόμοιου μεγέθους. Και, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν είναι καν κερδοφόρα.

Groupon actually lost $413 million in 2010.

Diving into the S-1, it turned out that Groupon only considered itself profitable because it used a peculiar accounting metric of its own creation — adjusted consolidated segment operating income, or ACSOI. Basically, Groupon was taking the money it was spending on advertising to acquire new subscribers to its email and not counting that money as a quarterly, recurring expense — but as a one-time, capital expense, the way Google might account for the cost of building a new server farm. Groupon was saying that ACSOI helped it figure out the ratio between the amount of money it needed to spend on marketing to acquire a subscriber and how much that subscriber would be worth to the company over the long haul. But marketing expenses are not typically accounted for this way, and people looked at Groupon as though it were trying to pull a fast one.

2. Τί Σκέφτονται Τα Χταπόδια (από το Orion)

Πολύ πολύ ενδιαφέρον: Το άρθρο παρουσιάζει έρευνες και μελέτες που δείχνουν ότι τα χταπόδια είναι πολύ πιο πολύπλοκα ζώα από ό,τι πιστεύαμε, και ότι έχουν ανεπτυγμένη ευφυία σε βαθμό αδιανόητο.

researchers who study octopuses are convinced that these boneless, alien animals—creatures whose ancestors diverged from the lineage that would lead to ours roughly 500 to 700 million years ago—have developed intelligence, emotions, and individual personalities. Their findings are challenging our understanding of consciousness itself.

3. Η Ιστορία Της Ανύπαντρης Γυναίκας, 2011 (από το Atlantic)

Σ’ αυτό το γιγάντιο cover story του Atlantic, μια 39χρονη δεσποινίς γράφει για το τί σημαίνει να είσαι ανύπαντρη σε μια δυτική χώρα την εποχή ετούτη, πώς άντρες «δεν υπάρχουν», την κρίση που περνά ο θεσμός του γάμου και ένα σωρό άλλα ενδιαφέροντα πράγματα, με πρώτο πρόσωπο αλλά και πολλή έρευνα.

Αs women have climbed ever higher, men have been falling behind. We’ve arrived at the top of the staircase, finally ready to start our lives, only to discover a cavernous room at the tail end of a party, most of the men gone already, some having never shown up—and those who remain are leering by the cheese table, or are, you know, the ones you don’t want to go out with.

(…)

Siberia today is suffering such an acute “man shortage” (due in part to massive rates of alcoholism) that both men and women have lobbied the Russian parliament to legalize polygamy. In 2009, The Guardian cited Russian politicians’ claims that polygamy would provide husbands for “10 million lonely women.”

(…)

The matrilineal Mosuo are worth pausing on, as a reminder of how complex family systems can be, and how rigid ours are—and also as an example of women’s innate libidinousness, which is routinely squelched by patriarchal systems, as Christopher Ryan and Cacilda Jethá point out in their own analysis of the Mosuo in their 2010 book, Sex at Dawn. For centuries, the Mosuo have lived in households that revolve around the women: the mothers preside over their children and grandchildren, and brothers take paternal responsibility for their sisters’ offspring.

Sexual relations are kept separate from family. At night, a Mosuo woman invites her lover to visit her babahuago (flower room); the assignation is called sese (walking). If she’d prefer he not sleep over, he’ll retire to an outer building (never home to his sisters). She can take another lover that night, or a different one the next, or sleep every single night with the same man for the rest of her life—there are no expectations or rules. As Cai Hua, a Chinese anthropologist, explains, these relationships, which are known as açia, are founded on each individual’s autonomy, and last only as long as each person is in the other’s company. Every goodbye is taken to be the end of the açia relationship, even if it resumes the following night. “There is no concept of açia that applies to the future,” Hua says.

Θυμήσου: Περισσότερες ιστορίες για διάβασμα

Ενάμισι δισεκατομμύρια δολάρια!

Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα, αλλά για κάποιο λόγο βρίσκω το βιντεάκι, πως να το πω, disturbing.

Δηλαδή, «let’s get our shit together»; Σοβαρά;

Κρυφά την περίμενες αυτή τη στιγμή εδώ και μερικές ώρες, από τότε που πρωτοάκουσες για το τρομακτικό τσουνάμι που χτύπησε την Ιαπωνία (και σιγά σιγά χτυπά κι άλλες ακτές του Ειρηνικού) μετά από τον τρομακτικό 8.9: Φωτογραφίες. Εν προκειμένω, 33 φοβερές εικόνες συγκεντρωμένες στο InFocus.

Δες και το βίντεο από το σεισμό στο σούπερ μάρκετ, κι άλλα ανατριχιαστικά βίντεο από το τσουνάμι.

I read the New York Times and Wall Street Journal every day, both the paper edition and the web edition (depending on where I am and how much time I have) because there’s no better way to learn what you need to know for your day.

Εχτές ακύρωσα τη συνδρομή μου σε ένα καλό μηνιαίο περιοδικό που έπαιρνα εδώ και μερικά χρόνια, το Atlantic. Η αφορμή ήταν ότι μου ερχόταν αραιά και πού, όλο κάπου χανόταν, αλλά ο αληθινός λόγος ήταν πως και τα τεύχη που έρχονταν δεν προλάβαινα να τα διαβάσω. Γιατί δεν διαβάζω καθόλου περιοδικά πια -τα έχω εξηγήσει αυτά. Και βέβαια στο iPad, όπου πλέον κοιτάζω τις ώρες που παλιά κοίταζα τα περιοδικά, δεν διαβάζω apps περιοδικών (maglets, όπως τα λέει ο παρακάτω), για κάποιους από τους ίδιους λόγους για τους οποίους τα περιοδικά στο iPad έχουν ήδη αποτύχει. Ετούτο το άρθρο τα λέει απλά, σταράτα, και ολόσωστα.

Think about it – what do you do nowadays on a long train journey or in the doctor’s waiting room? Read a magazine or check your email/Twitter feed? And when people pick up their iPads, they can either tap on a maglet app, or instead read their email, video, games, Twitter, the web… Both in the tablet and the real worlds, magazines no longer have the benefit of being at the centre of our cultural lives. They have to work harder than ever to grab our attention and force their way into our habits, a task that’s all the harder when they reside on a fully connected device that contains the latest news from thirty seconds ago, as compared to a magazine article commissioned and written two months ago. There’s a lot that an iPad can do, and maglets currently occupy a very small shack on the very edge of tablet main street.

Πλέον στο σπίτι μου έρχεται μόνο το Wired. Όχι για πολύ ακόμα.

Όλα όσα πρέπει να ξέρεις για το iPad:
Το The Daily στο iPad
Το The Atavist, ένας τρόπος να διαβάζεις μεγάλα κείμενα στο iPad
Πώς χρησιμοποιώ σήμερα το iPad
Τα περιοδικά στο iPad δεν πουλάνε
Τρία κείμενα για το iPad που αξίζει να διαβάσεις
Οι πίνακες του Ντέιβιντ Χόκνεϊ στο iPad
Πόσα λεφτά βγάζει το Wired στο iPad
Review: Το «Project» του Ρίτσαρντ Μπράνσον
Είμαι άνεργος, έχω iPad
To Esquire στο iPad
Ο New Yorker στο iPad
Πώς χρησιμοποιεί ο κόσμος το iPad
Review: Το Monkey Island στο iPad
To Instapaper και ο καλύτερος τρόπος να διαβάζεις άρθρα περιοδικών
Τα 5 iPad apps που αξίζει να αγοράσεις
Αυτός ο τύπος επέστρεψε το iPad γιατί δεν τον άφηνε να βαριέται
Το review του iPad
Το review του Wired στο iPad
10 δωρεάν applications για το iPad
Μια γιαγιά 100 χρονών, ένα παιδάκι 2,5 χρονών και ο Λανγκ Λανγκ. Με το iPad
Πώς θα είναι τα περιοδικά στο iPad: 10 ιδέες
To Popular Science στο iPad
Ο Τζορτζ Λόης δε γουστάρει το iPad

Βέβαια, αυτός ο κόσμος θα είναι οι παλιοί, όπως εγώ, που έχουν συνηθίσει να διαβάζουν περιοδικά. Οι άλλοι, οι πιο καινούριοι, και όλοι οι καινούριοι που θα έρχονται στο μέλλον, δεν πρόκειται να μπουν καν στη διαδικασία: Θα συνεχίσουν να διαβάζουν κείμενα στο Instapaper και στο Flipboard και στον Safari, μην μπορώντας να κατανοήσουν τη χρησιμότητα των κλειδωμένων «πακέτων» κειμένων, φωτογραφιών και βίντεο μεγέθους εκατοντάδων MB που πρέπει να τα αγοράσεις και που περιέχουν αντίστοιχο -και σε μερικές περιπτώσεις ακριβώς το ίδιο- περιεχόμενο μ’ αυτό που υπάρχει τσάμπα στο Ίντερνετ.

Το μέλλον, απ’ ό,τι φαίνεται, είναι αλλού.

Θυμήσου περισσότερο iPad:
Οι πίνακες του Ντέιβιντ Χόκνεϊ στο iPad
Πόσα λεφτά βγάζει το Wired στο iPad
Review: Το «Project» του Ρίτσαρντ Μπράνσον
Είμαι άνεργος, έχω iPad
To Esquire στο iPad
Ο New Yorker στο iPad
Πώς χρησιμοποιεί ο κόσμος το iPad
To Instapaper και ο καλύτερος τρόπος να διαβάζεις άρθρα περιοδικών
Τα 5 iPad apps που αξίζει να αγοράσεις
Αυτός ο τύπος επέστρεψε το iPad γιατί δεν τον άφηνε να βαριέται
Το review του iPad
Το review του Wired στο iPad
10 δωρεάν applications για το iPad
Μια γιαγιά 100 χρονών, ένα παιδάκι 2,5 χρονών και ο Λανγκ Λανγκ. Με το iPad
Πώς θα είναι τα περιοδικά στο iPad: 10 ιδέες
To Popular Science στο iPad
Ο Τζορτζ Λόης δε γουστάρει το iPad

Είναι ακόμα Σεπτέμβριος, η χρονιά δεν έχει λήξει, αλλά όταν μιλάμε για περιοδικά ισχύουν τα ίδια που ισχύουν για τους προπονητές Ελληνικών ομάδων ποδοσφαίριου, κάθε μέρα που περνάει μπορεί να είναι η τελευταία, οπότε σου λέει η ASME ας βγάλουμε υποψηφιότητες για τα καλύτερα του 2010 πριν καλά καλά τελειώσει το καλοκαίρι, δεν ξέρει κανείς αν θα προλάβουμε την παρέλαση. Όπως κάθε χρόνο, ο διαγωνισμός τρέχει στο Amazon, και μπορείς να ψηφίζεις σε κάθε μία από τις 12 (!) κατηγορίες (που περιλαμβάνουν μέχρι και «best vampire cover», αν είναι δυνατόν) μέχρι το τέλος του μήνα. Τι δώρα δίνουνε; Τι άλλο: Kindle!

Σημ: Ο διαγωνισμός τρέχει από τώρα καθώς περιλαμβάνει τα καλύτερα εξώφυλλα Καλοκαίρι 2009 – Καλοκαίρι 2010. Μην ακούς τί λέω εγώ.

Ο καλύτερος τρόπος είναι άλλος: Instapaper στο iPad.

Διάβασα το εξής post του ιδρυτή του Wired Κέβιν Κέλι, ο οποίος έκανε ακριβώς την ίδια ανακάλυψη: Το Instapaper είναι ένα εργαλείο που σου επιτρέπει να bookmark (ρήμα!) τα κείμενα που θέλεις. Αφού βάλεις ένα bookmark που λέγεται «read later» στον browser σου, ψαχουλεύεις στα Ίντερνετς, βρίσκεις αυτά που σε ενδιαφέρουν (στο longform.org ή αλλού), και τα μαρκάρεις με το read later για να κάνεις αυτό που λέει: Να τα διαβάσεις αργότερα. Μετά πας στο iPad, το iPod Touch ή το iPhone και κατεβάζεις το application του Instapaper. Κάνεις log-in και νάτα τα posts που έχεις μαρκάρει, έτοιμα να τα διαβάσεις -και οffline άμα λάχει. Το πιο ωραίο είναι το εξής: Τα posts στα δείχνει «γυμνά» από διαφημίσεις και σχεδιαστικές τζιριτζάτζουλες των sites, με ωραία fonts, σαν να διαβάζεις e-book. Η εμπειρία στο iPad είναι καταπληκτική. Παρ’ όλο που το μηχανηματάκι έχει διάφορα προβλήματα στην ανάγνωση (περιγράφονται αναλυτικά εδώ), γι’ αυτή τη δουλειά είναι ό,τι πρέπει.

Το μόνο πρόβλημα (σε πολλά εισαγωγικά) που μένει είναι το να βρίσκεις υλικό για να το διαβάζεις έτσι. Ο Κέβιν Κέλι αποφάσισε να φτιάξει μια λίστα με τα καλύτερα δημοσιογραφικά κείμενα που γράφτηκαν ποτέ, για να πάρεις ιδέες και να τα instapaper (ρήμα!) για να τα διαβάσεις στο δικό σου iPad/iPhone/άντε και PC. Εγώ του πρότεινα δύο: Αυτό κι αυτό.

Αν θέλεις, μπορείς να instapaper (ρήμα!) στα Ελληνικά και κάποια από τα δικά μου.

Θυμήσου περισσότερο iPad:
Τα 5 iPad apps που αξίζει να αγοράσεις
Αυτός ο τύπος επέστρεψε το iPad γιατί δεν τον άφηνε να βαριέται
Το review του iPad
Το review του Wired στο iPad
10 δωρεάν applications για το iPad
Μια γιαγιά 100 χρονών, ένα παιδάκι 2,5 χρονών και ο Λανγκ Λανγκ. Με το iPad
Πώς θα είναι τα περιοδικά στο iPad: 10 ιδέες
To Popular Science στο iPad
Ο Τζορτζ Λόης δε γουστάρει το iPad

Πιθανότατα την έχεις δει ήδη: Το παιχνιδιάρικο γελάκι του Μπαράκ Ομπάμα καθώς στην οθόνη ο Μπέκαμ μορφάζει για το γκολ που έφαγε ο τερματοφύλακας της ομάδας του στο ματς με τις ΗΠΑ. Πρόσεξε καλύτερα την αντανάκλαση της οθόνης στον τραπέζι.

Fake.

Πράγμα που επισημάνθηκε εδώ, και στη συνέχεια το παραδέχτηκε και ο δημιουργός της.