Instapaper This

Λινξ 60: Πράγματα Για Διάβασμα

16 Οκτωβρίου 2012 | 4 σχόλια

1. Το καλύτερο άρθρο που έχει γραφτεί ποτέ για το Λίο Μέσι

Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο είναι ένα αίνιγμα: Κανείς δεν ξέρει πολλά πράγματα γι' αυτόν πέρα από όσα κάνει στο γήπεδο, κανείς δεν μπορεί να μαντέψει το χαρακτήρα του, και κανείς δεν μπορεί να τον κάνει να πει οτιδήποτε ενδιαφέρον στις συνεντεύξεις του. Οπότε αυτοί οι κύριοι από το ESPN ταξίδεψαν στην πόλη όπου γεννήθηκε, το Ροζάριο της Αργεντινής, κι έψαξαν να βρουν τα συμφραζόμενα.

Is Messi -- how should I put this? -- stupid? An idiot savant? What if he's not guarded so much as empty? All those debates are just different ways of asking if he lives a second, interior life. Are there things inside Leo Messi -- fears, desires, hopes -- that he doesn't share?

Ένα πολύ καλογραμμένο και πλήρες άρθρο, και είναι και καταπληκτικά σχεδιασμένο για οθόνες, να χαίρεσαι να σκρολάρεις, να μη θες να τελειώσει.

2. Ένα διήγημα του Ρομπέρτο Μπολάνιο που είναι όλο μία πρόταση

Το διάβασα σε πρόσφατο Granta, το έψαξα, το βρήκα και online σε μια (ομολογουμένως πιο αδέξια και άτεχνη) μετάφραση στα εγγλέζικα. Είναι 1750 λέξεις, χωρίς ούτε μία τελεία. Νάτο και στα Ισπανικά.

3. Πώς σκότωσαν το Μπιν Λάντεν

Πριν από ένα χρόνο σου είχα δείξει εκείνο το άρθρο του New Yorker που περιέγραφε την επιχείρηση εξόντωσης του αρχιτρομοκράτη, ένα άρθρο ύποπτο και περίεργο και αμφιλεγόμενο. Ετούτο εδώ είναι πολύ καλύτερο. Γραμμένο από καλύτερο συγγραφέα (το Μαρκ το Μπόουντεν, που έγραψε και το Black Hawk Down), με πληροφορίες και από το πώς οι αρχές έφτασαν στο συμπέρασμα ότι στο συγκεκριμένο σπίτι της Αμποταμπαντ ζει ο Μπιν Λάντεν και επώνυμες δηλώσεις των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, είναι ένα άρθρο μακρουλό αλλά συναρπαστικό και ευκολοδιάβαστο. Αξίζει.

No one watching the small screen in the White House could see exactly what had happened. They could see only that the helicopter was down inside the wall, and everyone knew that had not been part of the plan.

4. Ο πλανήτης δεν έχει ήλιο. Το στοιχείο εννοώ. Το He. Μας τελειώνει.

Μπορείς να μου επιβεβαιώσεις ότι αυτό το άρθρο που μιλάει για την έλλειψη ηλίου και εξηγεί πώς λειτουργεί η "αγορά" εξόρυξης αυτού του θεωρητικά άφθονου και αναπάντεχα απαραίτητου αερίου είναι πραγματικά ενδιαφέρον και -τολμώ να πω- συναρπαστικό και ότι εγώ δεν είμαι ένας άνθρωπος καταδικασμένος να διαβάζει αχόρταγα κάθε άρθρο άσχετο με τη δουλειά που έχει να κάνει, πιστεύοντας για το κάθε ένα πως είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχει γραφτεί ποτέ στη γη; Ή το αντίθετο;

Today, the U.S. alone produces 75 percent of the world’s helium. Nearly half of that total, or roughly 30 percent of the world’s helium supply, comes from the U.S. Federal Helium Reserve. That reserve is held in a huge natural underground reservoir near Amarillo called the Bush Dome. The dome is connected to a pipeline that links the stored helium with nearby helium refining facilities and the natural gas fields in Kansas.

5. Ποιος σκότωσε την Άννα Πολιτκόφσκαγια

Ένα παλιότερο άρθρο του New York Review of Books για τη δολοφονία της Ρωσίδας δημοσιογράφου και τη γενικότερη κατάσταση στη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Πολύ καλό.

Putin’s apparent purpose in making these comments was to show that neither the Kremlin, nor its puppet regime in Chechnya, had any motive for killing Politkovskaya. Why would his government or the Chechen leadership risk their reputations by murdering a journalist who was insignificant? To deflect any speculation about Kremlin involvement, Putin implied that the killer must have been an enemy of the government.

κατηγορίες: Instapaper This, λινξ
σχολίασε

Τα Διαμάντια: Η Μεγαλύτερη Απάτη Στην Ιστορία Του Καπιταλισμού

11 Οκτωβρίου 2012 | 1 σχόλιο

Τις προάλλες διάβασα μια είδηση για την ανακάλυψη ενός τεράστιου κοιτάσματος διαμαντιών στον κρατήρα ενός αστεροειδή που έπεσε πριν από εκατομμύρια χρόνια, στη βόρεια Ρωσία, και θυμήθηκα αυτό εδώ το μακρουλό και υπέροχο άρθρο. Είχε δημοσιευτεί στο Atlantic το 1982 (δεν το διάβασα τότε) και εξηγεί πώς λειτουργεί η αγορά των διαμαντιών, πώς εδραιώθηκε το μονοπώλιο της De Beers, και πώς, τελικά, η αντίληψη ότι τα διαμάντια είναι σπάνια, πολύτιμα και -ναι- "παντοτινά" είναι
1) Το προϊόν μιας από τις μεγαλύτερες καμπάνιες μάρκετινγκ στην ιστορία του καπιταλισμού και
2) Ένα τεράστιο ψέμα.

The diamond invention is far more than a monopoly for fixing diamond prices; it is a mechanism for converting tiny crystals of carbon into universally recognized tokens of wealth, power, and romance. To achieve this goal, De Beers had to control demand as well as supply. Both women and men had to be made to perceive diamonds not as marketable precious stones but as an inseparable part of courtship and married life. To stabilize the market, De Beers had to endow these stones with a sentiment that would inhibit the public from ever reselling them. The illusion had to be created that diamonds were forever -- "forever" in the sense that they should never be resold.

Αξίζει να το διαβάσεις, είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Θα σε κάνει να κοιτάζεις αυτά τα -συνηθισμένα, εύκολο να κατασκευαστούν τεχνικά- γυαλάκια από άνθρακα με εντελώς διαφορετικό μάτι.

Πώς Γράφει Ο Γκέι Ταλίζ

04 Οκτωβρίου 2012 | Κανένα σχόλιο

Ο σπουδαίος δημοσιογράφος δουλεύει (ακόμα!) σε ένα ημι-υπόγειο home office κάτω από το το σπίτι του, στη Νέα Υόρκη. Στο βιντεάκι αυτό σου κάνει μια ξενάγηση.

Το διασημότερο άρθρο του είναι, βεβαίως, το "Frank Sinatra Has A Cold", από Esquire του 1966. Ρίχτο στο Instapaper, αξίζει.

via

Υ.Γ.: Θα ήθελα εδώ να καταγγείλω όσους παραγωγούς περιεχομένου χρησιμοποιούν τον άθλιο βίντεο player της Brightcove. Ντροπή.

Λινξ 55: Πέντε Άνθρωποι

26 Σεπτεμβρίου 2012 | Κανένα σχόλιο

Και τώρα, πέντε άρθρα για πέντε ανθρώπους διάσημους και δραστήριους που κάνουν πράγματα ενίοτε αμφιλεγόμενα μα οπωσδήποτε ενδιαφέροντα. Έχουμε και λέμε:

1. Μιντι Κέιλινγκ

Η Κέλι του "The Office" -που ήταν και σεναριογράφος σε εκείνη τη σειρά- τώρα φτιάχνει τη δική της σειρά σε άλλο κανάλι. Καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε την 33χρονη λίγο καλύτερα, από το Vulture.

2. Will.I.Am

O αρχηγός των Black Eyed Peas θεωρείται πολύ δραστήριος και ανερχόμενος entrepreneur και αστέρι στο μάρκετινγκ και μάστορας στις συνέργειες με εταιρείες και brands. Κάπου ανάμεσα σ' όλα αυτά υποτίθεται ότι φτιάχνει και μουσική. Σ' αυτό το άρθρο των Financial Times δεν βγαίνει και πολύ συμπαθής.

This is a man raised by a single mother in one of the toughest neighbourhoods in America, who, not content with pop stardom, redefined how music could propel commercial products and help political candidates.

3. Ήλον Μασκ

Ο τύπος αυτός έφτιαξε το PayPal, τώρα φτιάχνει ηλεκτρικά αυτοκίνητα και στη συνέχεια θα φτιάξει διαστημόπλοια. Είναι από τις πιο συναρπαστικές μορφές αυτή τη στιγμή στο χώρο της (κάθε είδους) τεχνολογίας κατά τη γνώμη μου. Διάβασε στο Bloomberg Businessweek.

“I think the time allocated to the businesses and the kids is going fine,” says Musk. “I would like to allocate more time to dating, though. I need to find a girlfriend. How much time does a woman want a week? Maybe 10 hours?”

4. Ρίκι Τζερβέης

Ο Ρίκι Τζερβέης είναι ο δημιουργός του "The Office" και ένας δαιμόνιος κωμικός αλλά τώρα δίνει συνεντεύξεις με άλλη αφορμή: Έχει συμμετάσχει στην κατασκευή ενός iPhone app που λέγεται Just Sayin', το οποίο επιτρέπει στο χρήστη να μοιράζεται ηχητικά μηνύματα με τους φίλους του. Εδώ, μιλά στο blog Bits των New York Times.

"Well, the world certainly needs an app that lets people talk, that’s kind of obvious — whether we go on and on? No one can control that, but we don’t have to listen, do we?"

5. Σαλμάν Ρουσντί

Ένα καταπληκτικό και πολύ μεγάλο άρθρο του New Yorker που καταγράφει την ιστορία της καταδίκης του Ινδού συγγραφέα σε θάνατο από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί το 1989. Είπε ο Αγιατολάχ:

"I inform the proud Muslim people of the world that the author of the “Satanic Verses” book, which is against Islam, the Prophet and the Koran, and all those involved in its publication who were aware of its content, are sentenced to death. I ask all the Muslims to execute them wherever they find them".

Το τι έγινε μετά δεν είναι ακριβώς συναρπαστικό, αλλά είναι πολύ ενδιαφέρον.

κατηγορίες: Instapaper This, λινξ
σχολίασε

Ο Αληθινός Μπαράκ Ομπάμα

13 Σεπτεμβρίου 2012 | 8 σχόλια

Στο τελευταίο τεύχος του Vanity Fair, ενός Αμερικάνικου περιοδικού για κουτσομπολιό, διάσημους και γαλαζοαίματους που, ενίοτε, για ξεκάρφωμα, εκδίδει και κορυφαίας ποιότητας δημοσιογραφία, υπάρχει ένα γιγάντιο άρθρο του διάσημου δημοσιογράφου Μάικλ Λιούις (που είχε έρθει και στη Μονή Βατοπεδίου) για τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Το ασυνήθιστο σ' αυτό το άρθρο είναι πως γράφτηκε μετά από εξάμηνη έρευνα κατά την οποία ο Λιούις είχε πρόσβαση στον Πρόεδρο πρωτοφανή στην ιστορία των ΗΠΑ. Ήταν μαζί του στο γήπεδο του μπάσκετ, σε συναντήσεις, στο Air Force One, σε μέρη του Λευκού Οίκου που το κοινό δε βλέπει ποτέ. Υπάρχουν ιστορικοί και βιογράφοι που ακολουθούν τους Προέδρους για να γράψουν γι' αυτούς (ή να τους βοηθήσουν να γράψουν μόνοι τους) μετά τη λήξη της θητείας τους, αλλά ποτέ ξανά δημοσιογράφος δεν είχε τέτοια πρόσβαση γράφοντας για εν ενεργεία Πρόεδρο.

Το άρθρο, λοιπόν, περιέχει πληροφορίες πολύ ενδιαφέρουσες. Έχει λίγο το χαρακτήρα της κλειδαρότρυπας, και η παράλληλη ιστορία του στρατιώτη που έπεσε στη Λιβύη καταλαμβάνει υπερβολικά πολύ χώρο μόνο και μόνο για να υπογραμμίσει ένα σκέλος της δουλειάς του Προέδρου, αλλά είναι πολύ καλογραμμένο και διαβάζεται νεράκι. Να μερικά αποσπάσματα, και πράγματα που έμαθα διαβάζοντας:

διάβασε παρακάτω

Λινξ 36: Πράγματα Για Διάβασμα

Λινξ 36: Πράγματα Για Διάβασμα

24 Ιουνίου 2012 | Κανένα σχόλιο

1) Γυναίκες, καριέρες, οικογένειες: Οι μύθοι
Να ένα εξαντλητικό κείμενο 12000+ λέξεων για το θέμα της επαγγελματικής επιτυχίας των γυναικών και πώς συνδιάζεται με την οικογενειακή ευτυχία και μια υγιή και ισορροπημένη ζωή, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Πολύ ενδιαφέρον και εικονοκλαστικό - από το Atlantic.

 I still strongly believe that women can “have it all” (and that men can too). I believe that we can “have it all at the same time.” But not today, not with the way America’s economy and society are currently structured. My experiences over the past three years have forced me to confront a number of uncomfortable facts that need to be widely acknowledged—and quickly changed.

2) Τα βίαια οράματα του Σλαβοϊ Ζίζεκ 
Μια αναλυτική και κριτική προσέγγιση στην αλλοπρόσαλλη ιδεολογία του εκκεντρικού Σλοβένου κομμουνιστή φιλοσόφου, από το New York Review of Books.

But to criticize Žižek for neglecting these facts is to misunderstand his intent, for unlike Marx he does not aim to ground his theorizing in a reading of history that is based in facts. (...) In Žižek’s hands, Marxian ideas—which in Marx’s materialist view were meant to designate objective social facts—become subjective expressions of revolutionary commitment. Whether such ideas correspond to anything in the world is irrelevant.

Ο Ζίζεκ έχει γίνει κάτι σαν τοτέμ των Ελλήνων ακρο-αριστερών, που βλέπουν μέσα από την θολή και ασαφή ιδεολογία του μια περιγραφή του (θολού και ασαφούς) επαναστατικού τους οράματος.

Why should anyone adopt Žižek’s project? The question cannot be answered in any simple way, since it is far from clear what Žižek’s revolutionary project consists in. He shows no signs of doubting that a society in which communism was realized would be better than any that has ever existed. On the other hand, he is unable to envision any circumstances in which communism might be realized.

3) Τα ειδικά εφέ του Prometheus
Η ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ είναι μια μνημειώδης μπούρδα, αλλά οπτικά είναι, ομολογουμένως, ένα υπερθέαμα.  Σ' αυτό το λινκ θα βρεις μια εξαιρετικά λεπτομερή καταγραφή των ειδικών εφέ της ταινίας, και πώς γυρίστηκαν μερικές από τις σημαντικές σκηνές. Έχει spoilers, προφανώς, αλλά δεν πρέπει να σε νοιάζει και πολύ. Αν δεν την έχεις δει, μη την δεις, ποτέ.

While the exterior of Rapace’s stomach was often projected, the interior and the exterior when the wound was being rapid closed were all digital. “We really wanted to get a sense of these staples being forced in there, being quite visceral and violent,” says Hill. “We changed the design of the stapler a little bit and incorporated a pneumatic drill into it, so that the whole body of it is jumping up and down and forcing and pressing into her body, then it takes a little while for the staples to settle.”

4)  Πόσα λεφτά βγάζουν οι πωλητές στα Apple stores; 
Μια μεγάλη ανάλυση των New York Times εξετάζει τις συνθήκες εργασίας και τις αμοιβές των εργαζομένων στα καταστήματα της Apple, που είναι τα πιο επιτυχημένα εμπορικά καταστήματα στη Γη (μετρώντας έσοδα ανά τετραγωνικό μέτρο). Από τους 43.000 εργαζόμενους της Apple, λέει, οι 30.000 δουλεύουν στα καταστήματα, και παρ' όλο που φέρνουν πολύ περισσότερα χρήματα από τους συναδέλφους τους σε άλλες αλυσίδες, πληρώνονται περίπου το ίδιο, ή και λιγότερο.

5) Όποιος νυστάζει, τρώει
Δυο πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν πως ο νυσταγμένος εγκέφαλος που δεν έχει ξεκουραστεί καλά "αναγκάζει" το σώμα να λαχταρά το φαγητό περισσότερο.

“Calories are energy, and your brain subconsciously knows they will wake you up,” says Marie-Pierre St-Onge of Columbia University, lead investigator of the April study. She likens the superresponsive sleep-poor brain to that of someone who has lost weight on a drastic diet—devouring the first snack you can get your hands on is a “no-brainer.”

Λινξ 27: Πράγματα Για Διάβασμα

24 Μαΐου 2012 | Κανένα σχόλιο

1) Γιατί το Facebook θα καταρρεύσει και θα πάρει μαζί του όλη τη διαφημιστική αγορά του Ίντερνετ 
Με αφορμή το IPO του Facebook, μια άποψη ρηξικέλευθη και αρκετά καλά τεκμηριωμένη. Και καθόλου μα καθόλου αισιόδοξη.

Here's another worrisome point: Facebook is a company of technologists, not marketers. If you wanted to bet on someone succeeding in the marketing business, you'd bet on technologists only if they could invent some new way to sell; you wouldn't bet on them to sell the way marketers have always sold.

2) Ένα καταπληκτικό ρεπορτάζ από τα Καναδικά ορυχεία πισσούχας άμμου
Ένας δημοσιογράφος του Business Insider πέταξε πάνω από τα ορυχεία στην Αλμπέρτα του Καναδά και κατέγραψε ακριβώς τι συμβαίνει εκεί, και πώς βγάζουν το πετρέλαιο από το χώμα το ίδιο.

3) Το Oatmeal απαντά στο Forbes που απάντησε στο Oeatmeal για το Νίκολα Τέσλα 
Το δημοφιλές web comic έγραψε πρόσφατα την ιστορία του Τέσλα ανακηρύσσοντάς τον ήρωα των geeks και ταυτόχρονα χαρακτηρίζοντας τον Τόμας Έντισον με τα χειρότερα. Το Forbes έκατσε και έβαλε κάτω τα ιστορικά στοιχεία και απάντησε, και τώρα το Oatmean ανταπαντά. Πλάκα έχει αυτός ο διάλογος.

4) Γιατί μας αρέσει να ακούμε/διαβάζουμε ιστορίες; Η επιστήμη απαντά 

Good stories are strange. What strong scientific theories, even those crafted in pop form, have in common with good stories is not some specious universality. It’s that they make claims so astonishing that they seem instantly very different from all the other stories we’ve ever heard. Good stories are startling.

5) Η ενηλικίωση του Μαρκ Ζάκερμπεργκ
Ο Χένρι Μπλότζετ έγραψε μια αναλυτική καταγραφή της ιστορίας του ιδρυτή του Facebook, επικεντρώνοντας στο πώς έφτασε από μοναχικός και περίεργος πιτσιρικάς να γίνει ένα πραγματικά καλό αφεντικό.

In industries in which products don’t change much—paint, bricks, chemicals—professional CEOs thrive. Companies in these industries don’t rise and fall on innovation—they depend on optimization. (Think Coke, which has been selling the same core product for 126 years.) The tech industry works differently. “The nature of technology,” Marc Andreessen, the Netscape co-founder who is one of Andreesen Horowitz’s chief partners (and, full disclosure, is also an investor in my website Business Insider*), said at a conference recently, “is that the product is always changing. It’s just so rare that you’ll have the same product in five years.” Apple’s recent renaissance began in 2001, with the launch of the iPod. A decade later, the iPod is obsolete, and a staggering two-thirds of Apple’s revenue now comes from products it has invented since 2007

διάβασε παρακάτω

Λινξ 25: Ένα Διάλειμμα Για Διάβασμα

17 Μαΐου 2012 | 7 σχόλια

Να πέντε ωραία πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με εκλογές, δραχμή, αυτοκτονία και όλεθρο, έτσι για να ξεσκάσει λίγο το μυαλό.

1) Η θλιβερή ιστορία του Flickr: Πώς το Yahoo! το κατέστρεψε
Εγώ το χρησιμοποιώ ακόμα το Flickr, αλλά μου μοιάζει και εμένα παρατημένο, μια υπηρεσία η οποία θα έπρεπε να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα, 2012. Ευθύνη γι' αυτή την κατάντια έχει το Yahoo! που αγόρασε την υπηρεσία το 2005 και έκτοτε την έχει αφήσει να μαραζώνει. Το κείμενο αυτό περιγράφει όλο το ιστορικό.

Because Flickr wasn’t as profitable as some of the other bigger properties, like Yahoo Mail or Yahoo Sports, it wasn’t given the resources that were dedicated to other products. That meant it had to spend its resources on integration, rather than innovation. Which made it harder to attract new users, which meant it couldn’t make as much money, which meant (full circle) it didn’t get more resources. And so it goes.

2) Το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα στην ιστορία 
Υπάρχει ένα πείραμα που εκτυλίσσεται στην Αυστραλία από το 1927, ογδόντα πέντε χρόνια δηλαδή, δεν σου κάνω πλάκα. Το πείραμα αυτό προσπαθεί να αποδείξει ότι ένα ρετσίνι είναι υγρό και όχι στερεό, και για να το αποδείξει αυτό μια ποσότητα του ρετσινιού έχει τοποθετηθεί σε χωνί σε θερμοκρασία δωματίου, και αφήνεται, ως υγρό, να στάξει. Από το 1927 έχουν στάξει οκτώ σταγόνες. Ο ερευνητής που ξεκίνησε το πείραμα έχει πεθάνει πια, αλλά ο συνεχιστής του αντέχει: Στη θητεία του έχουν πέσει πέντε σταγόνες, αλλά αυτός δεν έχει προλάβει να δει καμία. Η προηγούμενη έπεσε πριν από δώδεκα χρόνια. Όπου να ΄ναι πέφτει και η επόμενη. Διάβασε περισσότερα εδώ.

3) Η ιστορία του Buzzfeed 
Πρόκειται για ένα site που παράγει viral posts -οπωσδήποτε έχεις πετύχει μερικά- και το κάνει βασισμένο σε αρχές της κοινωνιολογίας. Είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα της στροφής του content από τις μηχανές αναζήτησης προς τα social media.

...mass media messages don’t shape personal opinion directly, but tend to work through the activity of key intermediaries—people who exist in every social and economic group and exert a disproportionate amount of influence in disseminating messages to friends, co-workers, relatives, and neighbors. Katz and Lazarsfeld named this model the “two-step flow of communication” and called the key information diffusers “opinion leaders.” Peretti calls them “Supersharers.” The Supersharer “is someone who has a high activity level,” says Peretti. “They see stuff, share it, and pass it around. They think of themselves as the disseminators of content, and they’re not in the media business.”

4) Η κατάρα του New Yorker 
Γιατί όταν το καλό περιοδικό γράφει μια αγιογραφία για έναν σταρ, αυτός αμέσως μετά γνωρίζει μια μεγάλη επαγγελματική αποτυχία.

Since the beginning of 2010, the magazine has published eight features on artists best known for their work in film. Two are profiles of Clint Eastwood and Jane Fonda that are basically career retrospectives. Of the remaining six, five of their subjects — Steve Carell, Guillermo del Toro, Anna Faris, John Lasseter and Andrew Stanton  — experienced significant professional reversals soon after the articles appeared.

5) Ένα διήγημα φαντασίας από το Νιλ Γκέιμαν
Και τώρα, κάτι εντελώς διαφορετικό. Μια ιστορία του Νιλ Γκέιμαν, να τη βάλεις στον αγαπημένο σου reader και να τη διαβάσεις με την ησυχία σου. Πολύ ωραία.

Το Κρυφό Μυστικό Του Ελληνικού Δημοσίου

04 Μαΐου 2012 | 1 σχόλιο

Μέσα στα βάθη της κρατικής μηχανής υπάρχει ένα μυστικό αόρατο και επτασφράγιστο: Μια μικρή μειοψηφία νέων, φιλόδοξων και μορφωμένων ανθρώπων που δουλεύει. Τους γνώρισα, τους μίλησα, κι έγραψα ένα πολύ μεγάλο κείμενο που εξηγεί πού πάσχει ο δημόσιος τομέας και πώς, ίσως, μπορεί να φτιαχτεί κάποτε.

Με μικρότερη, πιο εύπεπτη μορφή του κειμένου δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου του περιοδικού "Υποβρύχιο".

Μπορείς να διαβάσεις όποιο από τα δύο θέλεις, δε θα σε κρίνω. Εδώ, τώρα, θα ήθελα να θίξω ένα σοβαρό θέμα. Στο κείμενο αναφέρω τη "Λευκή Βίβλο για τη διακυβέρνηση", ένα white paper που λέμε, το οποίο περιέχει πολύ χρήσιμα και ενδιαφέροντα στοιχεία για την κεντρική διοίκηση του κράτους. Η δεύτερη σελίδα του, που είναι το θέμα που θέλω να θίξω, είναι η εξής:

Και ερωτώ: Τι είναι αυτό; Τι; Η δεύτερη σελίδα της "Λευκής Βίβλου για τη διακυβέρνηση", τι δείχνει; Είναι άνθρωπος; Δημόσιος υπάλληλος; Γιατί έχει απλωμένα τα χέρια; Και γιατί έχει τόσο μεγάλο στήθος;

Αυτές τις απορίες ήθελα να μοιραστώ μαζί σου.

Τώρα διάβασε.

Λινξ 17: Πέντε Πράγματα Για Διάβασμα

22 Απριλίου 2012 | Κανένα σχόλιο

1) Μην κάθεσαι: Κινδυνεύεις να πεθάνεις

Άλλη μια σοβαρή έρευνα (άλλη μία -κι άλλη μία) δείχνει πως το καθισιό έχει άμεση σχέση με το θάνατο: Άνθρωποι που κάθονται περισσότερο πεθαίνουν νωρίτερα από αυτούς που περνάνε περισσότερο διάστημα της ζωής τους όρθιοι. Δεν είναι πια αστείο.

Its most striking finding was that people who sat more than 11 hours a day had a 40% higher risk of dying in the next three years than people who sat less than four hours a day. This was after adjusting for factors such as age, weight, physical activity and general health status, all of which affect the death risk. It also found a clear dose-response effect: the more people sat, the higher their risk of death.

2) Το απίστευτο ναυάγιο του Costa Concordia: Όλη η ιστορία

Ολόκληρη η ιστορία αυτού του τρομερού ατυχήματος, όπως την κατέγραψε ο Μπράιαν Μπόροους του Vanity Fair από συνεντεύξεις και διαρροές καταθέσεων των εμπλεκομένων αξιωματικών. Instapaper this, είναι πολύ ενδιαφέρον.

Claudio Masia, a 49-year-old Italian, waiting with his wife, their two children, and his elderly parents, lost patience. “I am not ashamed to say that I pushed people and used my fists to secure a place” for his wife and children, he later told an Italian newspaper. Returning for his parents, Masia had to carry his mother, who was in her 80s, into a boat. When he returned for his father, Giovanni, an 85-year-old Sardinian, he had vanished. Masia ran up and down the deck, searching for him, but Giovanni Masia was never seen again.

διάβασε παρακάτω

ΠΑΝΩ