Υπάρχει ένα DNA τεστ που λειτουργεί ως εξής: Γράφεσαι online, σου στέλνουν ένα κουτί με έναν πλαστικό σωλήνα, φτύνεις στο σωλήνα, τον στέλνεις πίσω και, όταν είναι έτοιμα τα αποτελέσματα, ξαναμπαίνεις στο site και τα βλέπεις. Λέγεται 23andMe και δεν είναι ακριβώς χαρτογράφηση του DNA (μόνο κάποιους δείκτες μετράει -δεν κάνει κανονικό sequencing) αλλά στα αποτελέσματα σου λέει τί πιθανότητες έχεις να πάθεις Πάρκινσονς ή κάποιες μορφές καρκίνου, από πού προέρχεσαι γενεαλογικά, και αν το κερί του αυτιού σου είναι υγρό ή ξηρό. Τέτοια πράγματα.

Γι’ αυτή την ιστορία έγραψα ένα κείμενο πολλών πολλών λέξεων, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού Nitro.

Μπορείς να το διαβάσεις στην extended version του εδώ.

Στο περιοδικό Nitro που κυκλοφορεί και στα πλαίσια ενός μικρού αφιερώματους σε νεαρούς Έλληνες που εν μέσω κρίσης κάνουν διάφορα ενδιαφέροντα και ασυνήθιστα πράγματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έγραψα για έναν Ελληνοαμερικανό γεννημένο στην Αθήνα, που σπούδασε στο πανεπιστήμιο Κορνέλ, μετά δούλεψε στη Microsoft, ύστερα στην Apple (όπου μεταξύ άλλων έφτιαξε το χάρτη που έχεις στο iPhone σου) και μετά έφυγε για να φτιάξει μαζί με ένα συνάδελφό του μια εταιρία που φτιάχνει e-books. Είναι ο Κίμων Τσιντέρης, δηλαδή αυτός:

Το πρώτο έργο της εταιρίας του, της Push Pop Press, ήταν το Our Choice του Αλ Γκορ, ένα βιβλίο-multimedia υπερθέαμα για iPad και iPhone που έχει μέγεθος 1GB (στο iPad), και το οποίο διαβάζεται λίγο πιο απολαυστικά από άλλα e-books. Ομολογώ ότι δεν το έχω τελειώσει (ο Γκορ μπορεί να είναι ενθουσιώδης στα περιβαλλοντικά, αλλά είναι λίγο βαρετός στο γράψιμο), αλλά ως app είναι υποδειγματικό, με σωστή χρήση εικόνων, σχεδιαγραμμάτων και βίντεο, πολύ καθαρό και κατανοητό UI, και πολύ γρήγορο. Και εκτός από το πρώτο, ήταν τελικά και το τελευταίο app της PushPopPress, καθώς πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι σταματά να βγάζει e-books και ότι την αγόρασε το Facebook.

Παρακάτω θα διαβάσεις ολόκληρη τη συνεντευξούλα με τις απαντήσεις που μου έστειλε ο Κίμωνας για το κείμενο του Nitro πριν από δύο μήνες, αλλά και σε πιο φρέσκιες, μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας του με το Facebook.

Διαβάστε περισσότερα…

Μή με παίρνεις τηλέφωνο.

Ποτέ και για κανένα λόγο. Δε θέλω. Δεν μου αρέσει.

Μισώ το τηλέφωνο. Όχι την τηλεφωνική συσκευή, την ιδέα. Την τηλεφωνία. Πιστεύω ότι είναι μια τεχνολογία παρωχημένη και δυσλειτουργική και δεν έχει καμία πρακτική χρησιμότητα για πολλούς σύγχρονους ανθρώπους. Ενάμιση αιώνα υπάρχει. Φτάνει.

Καταλαβαίνω ότι μπορεί να μη συμμερίζεσαι την οργή μου και ότι μπορεί να σου φαντάζει παράλογη και βλακώδης, εσύ, με το «απεριόριστα» πακέτο κινητής τηλεφωνίας και το handsfree στο αυτί, εσύ που δε μπορείς να μη μιλάς στο τηλέφωνο ούτε όταν οδηγείς το αυτοκίνητό σου.

Οπότε εξηγούμαι:

Διαβάστε περισσότερα…

Στο Nitro Μαρτίου είχα γράψει ένα μακρόσυρτο κείμενο για την επίδραση του Ίντερνετ, της αφθονίας των οθονών και του multitasking της σύγχρονης ζωής στην εξέλιξη του εγκεφάλου, με τις δικές μου παρατηρήσεις αλλά και με αναφορές σε πράγματα που έχουν γραφτεί αλλού από ειδικούς και μη σχετικά με το θέμα. Πολλά πράγματα. Είχα συγκεντρώσει τους τελευταίους μήνες μια μεγάλη βιβλιο(τρόπος του λέγειν)γραφία  η οποία ήταν σχεδόν αποκλειστικά online, και έτσι το πρόβλημά μου ήταν το εξής: Ήταν εντελώς αδύνατο να τη μοιραστώ με τους αναγνώστες. Ο αναγνώστης του περιοδικού διάβαζε το κείμενο και δεν μπορούσε να μάθει περισσότερα -έβλεπε τις λέξεις κι αυτό ήταν όλο, έπρεπε μετά να αφήσει στην άκρη το τεύχος, να πάει στο κομπιούτερ και να προσπαθήσει να μαντέψει πώς γράφεται στα Εγγλέζικα το «Νίκολας Καρ» για να το ψάξει στο Google.

Τώρα όμως, μπορείς να διαβάσεις ολόκληρο το «Τί Κάνει Το Ίντερνετ Στο Μυαλό Σου» εδώ, και να πατήσεις ό,τι πατιέται για να διαβάσεις λεπτομέρειες που έχουν γραφτεί αλλού για αυτό το συναρπαστικό θέμα. Γιατί σου έχω τις δικές μου λέξεις, αλλά σου έχω και διάσπαρτα στο κείμενο και μαζεμένα κάτω-κάτω δεκαέξι σχετικά και πχιοτικά άρθρα από όλα τα Ίντερνετς, καθώς και τρία σχετικά βιβλία που μπορείς να αγοράσεις (χάρτινα ή στο Kindle).

Υπενθύμισις: Μπορείς να διαβάσεις ένα σκασμό κείμενά μου από περιοδικά και ίντερνετς συγκεντρωμένα σε τούτη τη σελίδα. Ή να αγοράσεις αυτή τη χάρτινη ανθολογία.  Ό,τι θες.

Στο Esquire, μεταξύ άλλων ο @darktyler γράφει για το Twitter.

Έχει κι αυτό τεράστιο μέγεθος, και περιέχει άρθρο που έγραψα για την αληθινή σημασία του Wikileaks, συνοδευμένο από ετούτο το illustration του Tsevis.

Κυκλοφορεί από σήμερα στα περίπτερα και είναι, ομολογουμένως, γιγάντιο. Coffee-table-οειδές. Πόσο τεράστιο; 16 ιντσών τεράστιο (το μέτρησα).

Στο προηγούμενο Nitro έγραψα την ιστορία της γνωστής δημοσιογράφου μέχρι το σημείο που άρχισε τις γνωστές τηλεοπτικές εκπομπές. Τα παλιά τα χρόνια, δηλαδή, όταν έκανε αστυνομικό ρεπορτάζ σε εφημερίδες. Είναι μια ιστορία με βιαστές, πτώματα, κατασκοπία και αίμα. Μπορείς να τη διαβάσεις ολόκληρη εδώ.

Θυμήσου: Μπορείς να διαβάσεις κάμποσα από τα κείμενα που έχω γράψει σε περιοδικά τα τελευταία χρόνια εδώ.