Τώρα μπορείς να διαβάσεις ολόκληρο το Yupi.gr και να δεις όλες τις φωτογραφίες και όλα τα βίντεο του YupiTV οπουδήποτε -φτάνει να ‘χεις iPhone! Το app του Yupi κυκλοφορεί στο App Store και είναι πολύ εύχρηστο και πολύ γρήγορο. Και δωρεάν. Διάβασε περισσότερα εδώ.
UPDATE: Πριν περάσουν πέντε μέρες, το application του Yupi σκαρφάλωσε στην κορυφή της λίστας με τα δημοφιλέστερα free apps του App Store. #1!
Οι άνθρωποι που έρχονται και κάθονται στον καναπέ του γραφείου μου έχουν διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα να μοιραστούν. Κι εγώ έχω μια πολύ ωραία, μικρή και διακριτική βιντεοκάμερα. Σ’ αυτό το επεισόδιο η Εβίτα Κυριαζή διαβάζει Εύη Τσέκου, η Μίνα Μπιράκου εξηγεί τι πρέπει να αλλάξει, ο Μάνος Μίχαλος αναλύει ένα εθνικό θέμα και η Νάσια Γεραπετρίτη έχει πονοκέφαλο.
Όπως ίσως διάβασες στο twitter, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο βρέθηκα πάλι στη Νέα Υόρκη για το launch των Windows 7 (μπορείς να διαβάσεις για το event εδώ κι εδώ). Αυτό σημαίνει δυο ταξίδια στην πόλη μέσα σε δυο μήνες, κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι έφερα πίσω πολλά GB υλικό, βίντεο και φωτογραφίες. Μετά από πολλές εβδομάδες επεξεργασίας και παιχνιδιού και upload, σου συγκεντρώνω εδώ πέρα τα σημαντικότερα πράγματα που είδα με τη μορφή πρωτοφανούς και καταιγιστικής οπτικοακουστικής εξτραβαγκάτσας. Δες το βίντεο από πάνω για να μπεις στο κλίμα (με πολύ λυπητερό και corny τραγούδι του Κρεγκ Άρμστρονγκ), και μπες εντός του post για τα περαιτέρω.
Ενάμιση χρόνο μετά τη γέννησή του, το Yupi ανανεώνεται ραγδαία. Με την έμφαση στα celebrity news, μια ολοκαίνουρια web TV και πολύ, πολύ περισσότερη ύλη, είναι σαν άλλο site. Μπες και εξερεύνησε.
Διάβασε: Το "Καραϊσκάκης" του Δημήτρη Φωτιάδη (εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος) Λίγα λόγια στο Yupi
Αποσπάσματα στο Esquire που κυκλοφορεί.
Και μερικά ακόμα αποσπάσματα για την εποχή και τον πόλεμο, που δεν χώρεσαν στο Esquire:
"Όπως τα άγρα μπολιασμένα δέντρα βγαίνουν καλύτερα από τα ήμερα, όμοια και τα μπάσταρδα παιδιά βγαίνουν κάποτες καλύτερα από τα γνήσια".
Α, ήταν πέντε θαυμάσιες μέρες (ευχαριστώ, Microsoft!) στην έρημο της Νεβάδα. Μπορεί τώρα να καταλαβαίνω περίπου το 20% των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μου, και σήμερα να ξύπνησα στις 5 το απόγευμα, αλλά χαλάλι: Πέρασα θαυμάσια στο Λας Βέγκας. Για το τί είδα στη CES μπορείς να διαβάσεις στο Yupi. Για το τί είδα στο υπόλοιπο Λας Βέγκας, εδώ είμαστε. Μπες στα ενδότερα του post και θα δεις πάμπολες φωτογραφίες (από τις 500 που έβγαλα συνολικά) -και θα σου εξηγώ και τι βλέπεις από κάτω.
Το Yupi έχει έναν ωραιότατο διαγωνισμό: Δίνει δώρα βιβλία συγγραφέων που κείμενά τους έχουν εμφανιστεί στο site. Φυσικά υπάρχουν και πέντε αντίτυπα του "Πέρα Από Την Καταιγίδα" για όποιον τα θέλει. Μπες, διάλεξε το βιβλίο που θες, και μπες στην κλήρωση. Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει μέχρι τις 14 Ιανουαρίου.
Τις τελευταίες μέρες το Yupi.gr πέρασε στιγμές δραματικές, καθώς κάποιο σοβαρό πρόβλημα στο προγραμματισμένο maintenance στους servers στην Αμερική το έριξε για δυο μέρες -κι ακόμα δεν έχει συνέλθει πλήρως, τώρα που μιλάμε. Αυτό σημαίνει ότι για δυο μέρες δεν είχα να διαλέγω τι θα γράψω και τι θα μπει στην πρώτη σελίδα, να ψάχνω τι μας λείπει από κείμενα, κι αυτούς που θα τα γράψουν. Είχαν περάσει πολλοί, πάρα πολλοί μήνες από τότε που είχα ζήσει μέρα εργάσιμη χωρίς καθόλου Yupi. Ήταν μια εμπειρία πολύ ενδιαφέρουσα, και με έβαλε σε σκέψεις.
Εκτός από τα δράματα, όμως, υπάρχουν και τα ευχάριστα: Ρίξε μια ματιά σε ένα νέο πείραμα: Το σπιτόσκυλο!
Πριν από κάμποσο καιρό ξεκίνησα να γράφω μια στήλη στο Nitro που είχε σαν βινιέτα "Ο Εχθρός του Λαού". Σ’ αυτήν, διάλεγα κάθε μήνα ένα θέμα αμφιλεγόμενο, που συζητιέται στη χώρα, και υιοθετούσα την αιρετική θέση, αυτή που πάει κόντρα στην άποψη της πλειοψηφίας. Έγραψα, μεταξύ άλλων, για τις διαδηλώσεις κατά του άρθρου 16, για τις κάμερες στους δρόμους, και για το μισθό της Άννας Δρούζα στην κρατική τηλεόραση. Δεν αρκούσε, βέβαια, να υιοθετώ μια άποψη αιρετική μόνο και μόνο για να προκαλέσω αντιδράσεις -έπρεπε να υποστηρίξω μια θέση που πραγματικά πιστεύω. Κι αυτό έκανα. Στη συνέχεια, ωστόσο, ασχολήθηκα με το Yupi.gr και δεν έμενε χρόνος για να διατηρήσω αυτή την αρκετά δύσκολη στήλη στο περιοδικό -και, κυρίως, δεν περίσσευαν θέματα. Γιατί πλέον αυτά τα "αιρετικά", "σοβαρά" ή σοβαροφανή κείμενα τα γράφω στο site, και την περασμένη εβδομάδα έγραψα κάμποσα που είχαν αρκετά αντιφατική απήχηση.
Ήταν γενικά μια περίεργη εβδομάδα. Πολλή τσαντίλα υπήρχε στον αέρα.
Πολύς κόσμος ασχολήθηκε με το θέμα των χλιδάνεργων, το οποίο είχα γράψει για το Nitro και ανεβάσαμε και στο site. Κάποιοι είχαν αρκετά διχαστικές γνώμες για το άρθρο που έγραψα για την Κύπρο, την οποία επισκέφθηκα στις αρχές της εβδομάδας. Συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από το θάνατο του Τσε Γκεβάρα και, φυσικά, έγραψα κάτι. Δεν έγραψα εγώ το κομμάτι για την επεισοδιακή απομάκρυνση του Γκι Κρεφ από το μουσικό κανάλι MAD -αλλά χιλιάδες άνθρωποι το διάβασαν και τα σχόλια ήταν πολυάριθμα και αρκετά επιθετικά. Ο χαμός συμπληρώθηκε με το κείμενο που έγραψα για τις μαθητικές παρελάσεις -με τις οποίες διαφωνώ ιδεολογικά από μικρό παιδί. Μια ανάγνωση στα πολυάριθμα σχόλια που συνοδεύουν το θέμα προσφέρουν χρήσιμα συμπεράσματα για τον τρόπο που σκέφτονται οι νεαροί Έλληνες σήμερα. Αν και το δείγμα δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό, μπορεί κανείς να καταλάβει αρκετά πράγματα από την ποιότητα της επιχειρηματολογίας και το βαθμό κατανόησης της γραπτής γλώσσας. Γενικότερα αυτά που είδα και διάβασα αυτή την εβδομάδα ήταν καλή τροφή για σκέψη πάνω στο θέμα της ελευθερίας του λόγου στη χώρα μας. Κι αυτό είναι ένα πολύ καλό θέμα για ένα επόμενο κείμενο στο Yupi.
Έχω την εντύπωση πως κι αυτή θα είναι μια ενδιαφέρουσα εβδομάδα.
Και Όσκαρ, και Emmy και, τώρα, Νόμπελ; Τι είδους ζωή είναι αυτή; Περισσότερα γράφω για τον Αλ Γκορ στο Yupi, αλλά εδώ θα ήθελα να δείξω λίγο το γραφείο του. Ωραίες οι (τρελά ενεργοβόρες) τριπλές 30άρες οθόνες, φανταστικός ο πολύχρωμος βάτραχος στον τοίχο, αλλά τι τρέχει με όλο αυτό το χαρτομάνι στο τραπέζι; Έτσι οργανώνονται οι σύγχρονοι Homo universalis;
Εδώ και δυο νύχτες προσπαθώ να κατεβάσω το νέο άλμπουμ των Radiohead "In Rainbows", το οποίο διατίθεται αποκλειστικά από το site που έφτιαξαν γι’ αυτό το σκοπό. Ασφαλώς έχεις διαβάσει για το κόλπο της υπόθεσης -ότι δηλαδή μπορείς να πληρώσεις όσα λεφτά θέλεις για να το κατεβάσεις, ακόμα και μηδέν. Αν όχι, διάβασε εδώ. Προχτές, το πρόβλημα ήταν πως το site είχε πέσει τελείως. Χτες το άνοιγα, αλλά σερνόταν -δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω τη διαδικασία. Η εξήγηση ίσως να είναι αυτή: Από την Τρίτη το έχουν κατεβάσει πάνω από 1,2 εκατομμύρια φορές, πληρώνοντας (σύμφωνα με ανεξάρτητη έρευνα) κατά μέσο όρο 4 λίρες (5,6 ευρώ). Όλα τα λεφτά πάνε στο συγκρότημα, χωρίς τη μεσολάβηση των δισκογραφικών. Τι σημαίνει η επιτυχία της ιδιοφυούς κίνησης; Ότι συγκροτήματα σαν τους Radiohead (δηλαδή τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του κόσμου) δεν χρειάζονται καθόλου τις δισκογραφικές εταιρίες. Τα υπόλοιπα, δε, έχουν το MySpace.
monoblogs
