Όλα Όσα Πρέπει Να Ξέρεις Για Το "Φεβρουάριο"

28 Ιανουαρίου 2012 | 48 σχόλια

Ο Φεβρουάριος ήταν ένα πείραμα online συγγραφής ενός ολόκληρου μυθιστορήματος σε ένα μήνα.

Ξεκίνησε, εκτυλίχθηκε και εν μέρει ολοκληρώθηκε το Φεβρουάριο του 2012, από 1η μέχρι 29, όταν γράφτηκε το πρώτο του δοκίμιο και ανέβηκε, ένα κεφάλαιο την ημέρα, στο februarios.com. Σ' αυτήν εδώ την ανασκόπηση περιγράφεται αναλυτικά το τι συνέβη τότε. Σ' αυτό εδώ το Storify μπορείς να διαβάσεις τα νέα της ιστορίας μέχρι σήμερα.

Στη συνέχεια και τους επόμενους λίγους μήνες επεξεργάστηκα το κείμενο -το οποίο αυξήθηκε σε μέγεθος κατά 20%- και ολοκλήρωσα το βιβλίο, ένα μυθιστόρημα για την ελληνική κρίση και την προσωπική απώλεια, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη σε χάρτινη και ηλεκτρονική μορφή.

Μπορείς να το αγοράσεις στο e-shop του Καστανιώτη, στο iBookstore της Apple, και στα βιβλιοπωλεία.

Ελπίζω να σου αρέσει.


Παρακάτω, όλες οι παλαιότερες FAQ για το Φεβρουάριο: 

 

Τι θα γίνει τώρα; 

Τώρα θα γίνει το εξής: Από τις 2 Μαρτίου το κείμενο κατέβηκε από το Ίντερνετ, και το februarios.com έγινε ένα site με τα νέα και τις εξελίξεις από την πορεία της συγγραφής και της προετοιμασίας του βιβλίου. Θα υπάρξουν διάφορα πράγματα συναρπαστικά μέχρι τον Ιούλιο, που θα κυκλοφορήσει το βιβλίο. Πρώτο παράδειγμα: Προπαραγγελίες!

Γιατί κατέβασες το κείμενο από το Ίντερνετ; 

Το κείμενο αυτό δεν είναι το τελικό κείμενο του βιβλίου. Είναι ένα πρώτο draft, ένα δοκίμιο, που περιέχει τα βασικά στοιχεία της ιστορίας και τους σημαντικότερους χαρακτήρες. Ωστόσο, ως πρώτο δοκίμιο, έχει σοβαρές αδυναμίες και χρειάζεται σημαντικές διορθώσεις για να φτάσει να γίνει ολοκληρωμένο έργο. Επίσης, το ότι το ανέβαζα κάθε μέρα για να το διαβάζουν δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι επηρέασε αρκετά το ύφος του και μέρος του περιεχομένου. Κάποια κομμάτια του θα έπρεπε να είναι εκτενέστερα, ανεπτυγμένα πιο αναλυτικά. Κάποιοι χαρακτήρες έχουν μείνει ανολοκλήρωτοι. Και κάποιες αναφορές στην καθημερινότητα χάνουν την αξία τους όταν η καθημερινότητα έχει περάσει.

Το πρώτο δοκίμιο που διάβασες πρέπει να κατέβει, ακριβώς επειδή αυτή είναι η φύση του: Εφήμερη.

Εγώ έχω κατεβάσει το κείμενο στον υπολογιστή μου και θα το διαβάζω όσο μου γουστάρει.

Συγχαρητήρια.

Μπορώ να το ανεβάσω σ' ένα site ή όπου αλλού θέλω για να το δουν όλοι; 

Όχι. Το κείμενο αυτό, όπως είπαμε, είναι ένα δοκίμιο, όχι το τελικό βιβλίο. Επίσης, δεν σου δίνω την άδεια να το αναπαράγεις και να το διαθέτεις σε άλλους, είτε ολόκληρο είτε μέρη του. Αν το έχεις κρατήσει, μπορείς να το διαβάζεις μόνος σου, όπως μπορούσες όλες αυτές τις μέρες, βεβαίως.

Πότε θα κυκλοφορήσει το ολοκληρωμένο βιβλίο; Πόσο θα κάνει; Πού θα το βρω; 

Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο του 2012 σε eBook για κάθε είδους φορητή συσκευή, και σε χάρτινη έκδοση από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Θα μπορείς να το αγοράσεις online από το februarios.com και από το kastaniotis.com, από άλλα online βιβλιοπωλεία, και βεβαίως από όλα τα τούβλινα βιβλιοπωλεία. Η χάρτινη έκδοση θα κοστίζει 15 ευρώ και η ψηφιακή 9,90 (για το ePub) και 9,99 (στο iBookstore της Apple).

Ωστόσο, μπορείς να το προπαραγγείλεις τώρα με ειδική τιμή (10 ευρώ συν τα έξοδα αποστολής) με δώρο το ePub!

Αφού το διάβασα ήδη. Γιατί να το αγοράσω; 

Πολύ καλή ερώτηση. Η απλή απάντηση είναι, φυσικά, "μην το αγοράσεις". Ωστόσο, υπάρχουν μερικοί λόγοι που θα μπορούσαν να σε κάνουν να το σκεφτείς. Ας πούμε:

- Το βιβλίο που διάβασες δεν είναι τελειωμένο. Αν σου άρεσε η ιστορία και σε ενδιαφέρουν οι χαρακτήρες, ίσως κάτι να έχεις να κερδίσεις, και κάτι παραπάνω να μάθεις από την ανάγνωση του τελικού κειμένου.
- Πολλοί από εμάς είναι φετιχιστές, ή συλλέκτες. Θέλουν να έχουν στην ιδιοκτησία τους φυσικά αντικείμενα, να τα μυρίζουν και να τα βάζουν στη βιβλιοθήκη τους και να τα κοιτάνε. Μπορώ να σου αποκαλύψω ότι η χάρτινη έκδοση θα είναι πολύ όμορφη και θα μυρίζει υπέροχα.
- Επίσης, πολλοί άνθρωποι πέρασαν πάρα πολλές ώρες με το "Φεβρουάριο" και (ο καθένας για τους δικούς του λόγους) τον απόλαυσαν.  Αν μπορώ να κρίνω από τα emails και τα tweets, είναι πάρα πολλοί. Όλοι αυτοί διασκέδασαν και προβληματίστηκαν και σκέφτηκαν πολύ και δωρεάν. Ίσως κάποιοι από αυτούς να θέλουν να με ανταμείψουν γι' αυτό. Η έκδοση του βιβλίου σε διάφορες προσιτές μορφές είναι ένας εύκολος και τίμιος τρόπος για να το κάνουν, αν θέλουν.

Παλαιότερες απορίες:

Δεν το γράφεις στ' αλήθεια κάθε μέρα, έχεις γράψει κι από πριν, ε; Πες αλήθεια.

Ούτε λέξη. Αρχίζω να γράφω το πρωί της Τετάρτης 1ης Φεβρουαρίου.

Τι θέμα έχει το βιβλίο;

Λοιπόν: Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου γράφει ένα βιβλίο ξεκινώντας την 1η Φεβρουαρίου του 2012, μια ημερομηνία που γι' αυτόν είναι σημαδιακή. Γράφει ένα κεφάλαιο κάθε μέρα μέχρι την 29η Φεβρουαρίου, μια ημερομηνία επίσης σημαδιακή. Εμείς κάθε μέρα βλέπουμε αυτά που γράφει.

Το θέμα του βιβλίου είναι η απώλεια.

Την υπόθεση τουλάχιστον την έχεις σκεφτεί από πριν;

Ναι. Αυτό σημαίνει ότι ξέρω τα βασικά στοιχεία της πλοκής και τους χαρακτήρες που συμμετέχουν. Δεν ξέρω ακόμα τί ακριβώς θα γράφω κάθε μέρα, ενώ είμαι σίγουρος ότι κατά την πορεία της συγγραφής πολλές νέες ιδέες θα προκύψουν. Επίσης υπάρχει ένας άλλος σημαντικός αστάθμητος παράγοντας: Ο πρωταγωνιστής γράφει το βιβλίο του σε πραγματικό χρόνο και στο δικό μας σύμπαν. Αυτό σημαίνει ότι αν η Ελλάδα πτωχεύσει ή αν το ηφαίστειο της Σαντορίνης εκραγεί, θα πρέπει τα γεγονότα αυτά να ενταχθούν στην πλοκή.

Για ποιο λόγο το γράφεις έτσι, δημόσια; 

Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να γράψω αυτό το βιβλίο, αλλά ήξερα πως με τους ρυθμούς τους δικούς μου θα το ανέβαλλα για πάντα. Η ιδέα του Φεβρουαρίου μου ήρθε πέρυσι το φθινόπωρο, μετά την παραίτησή μου από την προηγούμενη δουλειά μου. Το ότι θα πρέπει να το γράψω μέσα σε ένα μήνα πιστεύω ότι θα μου επιβάλλει την αυτοπειθαρχία που κατά τα άλλα δεν έχω.

Είχα πολλές επιφυλάξεις για το δημόσιο του πράγματος, ωστόσο. Ακόμα έχω. Αναπόφευκτα αυτό που θα διαβάζεις κάθε μέρα θα είναι κάτι ατελές. Είναι πολύ δύσκολο το πείραμα, αλλά για εμένα είναι πολύ ενδιαφέρον.

Γιατί το site ετούτο θα κατέβει την 1η Μαρτίου; 

Όπως έγραψα αμέσως αποπάνω, αυτό που θα γράψω θα είναι μόνο ένα πρώτο draft του βιβλίου. Μετά το μήνα εντατικού δημόσιου γραψίματος θα ακολουθήσει εντατική επιμέλεια και σχεδόν σίγουρα και μπόλικο γράψιμο ακόμα, μέχρι να φτάσει στην τελική του μορφή. Φαντάσου ότι ετούτη θα είναι η "alpha" έκδοση του βιβλίου. Θα αλλάξει αρκετά από αυτήν, την αρχική του μορφή. Γι' αυτό θα το κατεβάσω, για να γίνει το σχετικό ρεκτιφιέ.

Κι αν οι αναγνώστες αντιγράψουν το κείμενο εν τω μεταξύ και το κρατήσουν; 

Κανένα πρόβλημα. Καλά θα κάνουν.

Και τί θα γίνει μετά; 

Θα συνεχίσω να το δουλεύω και μέχρι το καλοκαίρι υπολογίζω να το έχω φτάσει σε μια "private beta" κατάσταση. Στη συνέχεια το τελικό κείμενο θα κυκλοφορήσει σε eBook για να το διαβάσεις στις διακοπές - και ίσως και σε χάρτινη έκδοση. UPDATE: Ταυτόχρονα το βιβλίο θα κυκλοφορήσει και σε χάρτινη έκδοση από τις εκδόσεις Καστανιώτη. UPDATE 2: Μπορείς να το προπαραγγείλεις εδώ

UPDATΕ (με φρέσκιες ερωτήσεις):

Η υπόθεση έχει μέσα αυτοβιογραφικά στοιχεία; 

Όχι, πρόκειται για μυθιστόρημα. Γράφω εμπνευσμένος από τον κοσμο που γνωρίζω και στον οποίο ζω, αλλά όλα τα περιστατικά που περιγράφονται είναι φανταστικά.

Ο τάδε χαρακτήρας είναι εμπνευσμένος από τον τάδε, έ; 

Όχι.

Ο τάδε χαρακτήρας είναι εμπνευσμένος από εμένα, ε; 

Όχι.

Γιατί αργείς να ανεβάσεις το κεφάλαιο κάθε ημέρας;

Πρώτον, γιατί μου παίρνει πολλή ώρα να τα γράψω. Δεύτερον, υποτίθεται ότι ο πρωταγωνιστής γράφει τα κεφάλαιά του την ίδια ημέρα. Για να γράψει πράγματα που έχουν συμβεί τη συγκεκριμένη ημέρα, θα πρέπει να έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Οπότε τα περισσότερα κεφάλαια θα ανεβαίνουν στο site τα βράδια.

Τί θα γίνει αν δεν προλάβεις να γράψεις μια ημέρα; 

Ας ελπίσουμε να μη χρειαστεί να μάθουμε.

(αν έχεις περισσότερες απορίες, στείλε εδώ)

ΠΑΝΩ
σχολίασε
  • Pingback: Φούιτ.gr — “Φεβρουάριος” : ένα πείραμα online συγγραφής ενός ολόκληρου μυθιστορήματος σε ένα μήνα.

  • Pingback: Ο Χάρτινος Φεβρουάριος | θοδωρής γεωργακόπουλος

  • anonymouse

    Μηπως το release date δεν κολλαει με το βιβλιο?
    το σκεφτηκα μια ηλιολουστη ζεστη μερα.
    Μηπως καλυτερα να κυκλοφορουσε 1η Σεπτεμβρη η καλυτερα Οκτωβρη?

  • Me kourases, Marianthi

    Ti eisai xrysi mou, logotexnikh astynomia? Tha protimousa (opos les ki esy) na afhseis ton kathena na ekfrazetai opos epithymei. 

    Na 'sai kala.

  • Marianthi Giannaraki

    Η Αριστοκρατια της Αιγυπτου,νομιζω,προ της μεγαλης καταρρευσης
    σ'ενα παρτυ δοκιμαζαν τη γευση μιας Καλλονης πασαλειμενης με υλικα
    αντιστοιχα τηςσημερινης τουρτας Παβλοβα,''Των οικιων εμπιμπραμενων''.
    Αν εμπλουτισεις την περιγραφη με ποιητικο υλικο,μεταφορα κατα προτιμησιν,θα με δελεασεις...αρτι αποφοιτησασα ...ξερεις το 19ο ετος
    περιπου για τη γυναικα ειναι στιγμη μοναδικη κι ανεπαναληπτη.-απο
    editorial Play Boy.Με συγχωρεις,ειμαι ανοικονομητη,ξεφυγα απ'το θεμα,
    τη μετριοτητα σου..τι το'θελες το κουταλακι;

  • http://www.georgakopoulos.org Thodoris

    Κάνετε λάθος. Όλα τα κείμενα στον κόσμο, όπου κι αν γράφονται, ανήκουν στο δημιουργό τους. Η αναπαραγωγή τους χωρις άδεια, αν δεν επιτρέπεται ρητώς από τους όρους χρήσης του χώρου που φιλοξενεί το κείμενο, απαγορεύεται. 

    Η σημαντική διάκριση είναι η εξής: Το να πάρετε εσείς το κείμενο και να το αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας δεν απαγορεύεται. Ούτως ή άλλως, διαβάζοντάς το σε έναν browser αυτό κάνετε. Πολύς κόσμος το έχει αποθηκεύσει με διάφορους τρόπους, κι αυτό δεν με πειράζει καθόλου, ίσα ίσα. Αυτό που απαγορεύεται είναι η αναπαραγωγή. Το να το ανεβάσετε σε ένα άλλο site, που δεν μου ανήκει, που μπορεί να μην εγκρίνω, ή που μπορεί να έχει πχ διαφημίσεις και να επωφελείται οικονομικά από το περιεχόμενό μου. Γι' αυτό είναι απαραίτητο πάντα για οποιαδήποτε χρήση να ζητείται η άδειά του δημιουργού. 

    Επειδή αυτό πολλές φορές είναι δύσκολο ή χρονοβόρο, δεν το κάνει κανένας, και έτσι υπάρχει αυτή η απερίγραπτη κατάσταση κατά την οποία δέκα γράφουν και χίλιοι αντιγράφουν. 

    Αλλά δεν είναι σωστό αυτό που συμβαίνει. Είναι στρεβλό. Όπως καταλαβαίνετε, αποθαρρύνει τους δέκα που βλέπουν τον κόπο τους να τον εκμεταλλεύεται κάθε άθλιο σκουπιδομπλογκ και, αν δεν αντιμετωπιστεί, κάποια στιγμή αυτοί που γράφουν θα σταματήσουν να γράφουν. 

  • Namor666

    Αν ήταν καφές θα είχε 2 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη.

  • Marianthi Giannaraki

    Οι λεξεις καλος,κακος,μετριος,τελειος απο μονες τους δεν αποτελουν κατ'ουσιαν
    χαρακτηρισμους.Χρειαζονται αποσαφηνιση.

  • Namor666

    Το διάβασα όλο. Μου άρεσε πάρα πολύ. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας μέτριος (όχι με την κακή έννοια) άνθρωπος και μου θύμισε σε πολλά πράγματα τον εαυτό μου. 

    Το παρήγγειλα σήμερα. Αναρωτιέμαι πόσο διαφορετικό να είναι το τελειωμένο βιβλίο σε σχέση με το κείμενο του οποίου τα κεφάλαια έπρεπε να ολοκληρωθούν σε 24 ώρες.  

  • Pingback: Φεβρουάριος: Η Ανασκόπηση Και Τα Λινξ | θοδωρής γεωργακόπουλος

  • Daemonarch_k

    Μπορώ να το ανεβάσω σ’ ένα site ή όπου αλλού θέλω για να το δουν όλοι; 
    Όχι. Το κείμενο αυτό, όπως είπαμε, είναι ένα δοκίμιο, όχι το τελικό βιβλίο. Επίσης, δεν σου δίνω την άδεια  Αν το έχεις κρατήσει, μπορείς να το διαβάζεις μόνος σου, όπως μπορούσες όλες αυτές τις μέρες, βεβαίως.

    ??? Κάτι που έχει δημοσιευτεί στο νετ, ελευθερα χωρίς να έχει περιορισμούς απο εκδοτικούς οίκους κλπ  από την άρχή κα μάλιστα καθόλη την διάρκεια του κι όλας, η αναδημοσιευση με απλή αναφορά (συγγραφέα, σιτε κι οτι άλλο θελετε...) νομιζω δεν παραβιάζει κανένα νόμο και κατα συνέπεια δεν χρειάζεται και καμία άδεια, ουτε στο να το αναπαράγεις, στο να το διαθέτεις σε άλλους, είτε ολόκληρο είτε μέρη του.. Αν ήταν έτσι όλα τα μπλογκσ θα είχαν πνευματικα δικαιωματα και δεν θα βλέπαμε το τραγικό να γράφεται κάπου μια ειδηση ή ενα κειμενο κλπ και να γίνεται αστραπιαια copy paste σε άλλα 100. Αν κάνω λάθος διορθώστε με. Εσείς λέτε ούτω συ άλλως ότι χρησιμοποιήσατε του αναγνώστες (με καλό σκοπό) αλλά φαντάζομαι με ένα τίμημα...
    Υ.Γ. Δεν έχω το κείμενο, ώστε να μην τρομάζει ο συγγραφέας αλλα με πείραξε κάπως η "στάση" της παραγράφου που επισύναψα παραπάνω...

  • degenerate

    Εγώ διάβασα μέχρι το 4ο κεφάλαιο και αποφάσισα να το αγοράσω σε ηλεκτρονική μορφή για το kindle το καλοκαίρι που θα βγει. Οπότε το σταμάτησα. Ελπίζω να το αξίζει ο Φεβρουάριος να διαβαστεί κατακαλόκαιρο!!..  
    επίσης το έχω διασκεδάσει πολύ με το FAQ. είσαι πολύ μπροστά @tgeorgakopoulos !!

    off the record κ ελπίζω να μη με πιάνει το ACTA:  προσπάθησα να γράψω ένα script που να κατεβάζει συστηματικά το html κείμενο του februarios.com από /1/ έως /29/ αλλά δεν τα κατάφερα, δεν ξέρω γιατί :-/ δεν πειράζει. δε νιώθω και τύψεις ότι υπέκλεψα τα πνευματικά δικαιώματα! 

  • http://www.georgakopoulos.org Thodoris

    Ηθελημένα παρέμειναν λίγο ακόμα, έστω έτσι, κρυμμένα, γιατί έμπαινε πολύς κόσμος από διάφορα links (ειδικά στο τελευταίο κεφάλαιο). 

    Πλέον έχει μείνει μόνο το πρώτο κεφάλαιο online, και θα συνεχίσει να υπάρχει εκεί για λίγο καιρό ακόμα, για να μπορούν αυτοί που δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται να πάρουν μια γεύση. 

  • marianthi giannaraki

    Θα προτιμουσα με τις  εσωτερες σκεψεις κι ας ελειπαν τα ''ανειπωτα''.  

  • Marianthi Giannaraki

    Μηπως η λεξη ''απλοικη'' αδικει το συγγραφεα;

  • Anonymous

    Τα κεφάλαια του Φεβρουάριου είναι ακόμη προσβάσιμα. Για παράδειγμα: 
    http://www.februarios.com/4/ για το 4ο κεφάλαιο και  
    http://www.februarios.com/29/ για το τελευταίο. Δεν ξέρω αν το ότι παρέμειναν online ήτανε πράξη ηθελημένη ή όχι, εγώ απλά ενημερώνω.

  • Eliza K.

    Το μέλλον της ελληνικής λογοτεχνίας είναι εδώ .Άγγιξατε εσώτερα και ανείπωτα πράγματα με τις λέξεις σας.Σας ευχαριστώ.

  • Ζωή Μπούσιου

    Απλά ενθουσιάστηκα!Με την ιστορία, με την γραφή που είναι τόσο απλοϊκή και ανθρώπινη, με την ιδέα!Συγχαρητήρια

    Υ.Γ. η αλήθεια είναι ότι κάπου μέσα μου θα ήθελα αυτός ο ήρωας (που δεν μάθαμε και το όνομά του), αλλά και η ιστορία του να είναι αληθινή!

  • Katerina S.

     Εντελώς τυχαία, από έναν φίλο μου στο facebook βρηκα τον "Φεβρουάριο" κάπου στις αρχές του μήνα..
    Η ιδέα είναι καταπληκτική και πρωτοπορειακή.
    Θα περιμένω με ανυπομονησία τον Ιούλιο!! Πολλά συγχαρητήρια!!

  • http://ang3cha.tumblr.com Angelos Chatzit

    Ένα μεγάλο μπράβο για αυτήν την καταπληκτική προσπάθεια που μας συντρόφευσε κάθε μέρα του Φεβρουαρίου! Πάρα πολύ δυνατό το "σενάριο", μας οδήγεσε σταδιακά στην κορύφωση της υπόθεσης και κατάφερε να μας δέσει με τον πρωταγωνιστή! Μου άρεσε ιδιαίτερα όλος ο συμβολισμός και η αλληγορία που δώσατε στο δίσεκτο φετινό Φεβρουάριο και ο τρόπος με τον οποίο χρησίμευσε ως παραλληλισμός για την ιστορία της υπόθεσης.

    Θα είμαι σίγουρα από αυτούς που θα το προμηθευτούν και χάρτινο!

    Και πάλι συγχαρητήρια και να επαναλάβετε σύντομα ανάλογο ή και ακόμη πιο πρωτότυπο πείραμα!

  • sxhman

    Καλό Μάρτη!!!
    Ο Φεβρουάριός μας ήταν πολύ καλός γιατί είχαμε και την παρέα σου...
    Το πείραμά σου πετυχημένο , να είσαι καλά...

  • fotini

    μπραβο θοδωρη  τα καταφερες υπεροχα ξερω οτι πιεστικες και κουραστικες πειθαρχισες ομως πετυχες το στοχο σου  και το αποτελεσμα  σε δικαιωσε .περιμενω τις εκπληξεις..............καλοτυχος ηταν ο φλεβαρης σου .ο δικος μας  ομως δυσκολος δισεκτος κακογουστος και κακοτυχος. καλη τυχη και καλυτερη στον χαρτινο τον περιμενω να μου κανει παρεα μερικες μερες γιατι δεν μπορω να τον βαλω στο ραφη μου αδιαβαστο............μεχρι τοτε σκεψου γεμισε μπαταριες και  προχορα .μπραβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  • Dimitris Andreadis

    29 Μπράβο :)

  • http://www.georgakopoulos.org Thodoris

    Εγκρίνω. 

  • Τάσος

    Τι είναι αυτό: κάποιες αδέξιες παρενέργειες του πειράματος εν εξελίξει.
    Ομολόγησέ το, θες να κλέψεις λίγη από τη δόξα του tgeo: αληθινά όχι, είναι που ενθουσιάστηκα τόσο με τον "Φεβ", κι είπα "θέλω κι εγώ να συμμετάσχω" - ελπίζω να υπάρχει αποκλεισμός σχολίων, οπότε χωρίς πίκρα μπορεί να μη δημοσιευτεί τίποτα.
    Και πού θα οδηγήσει αυτό; αφού συγχρονιστώ με τον "Φεβ" μέσα στο ΣΚ, μία παράγραφος κάθε μέρα. Αλλά δεν ξέρω αν θα σκαρφιστώ κάποιο μοτίβο ολοκλήρωσης των περιφερειακών χαρακτήρων για τη Φεβ-29. Δύσκολο.

    Φεβ-01:
    Το αποκεφαλισμένο playmobil

    Ουάου.
    Ποτέ δεν τον έχω δει να κάθεται σε αυτή
    την καρέκλα. Και λέγοντας “ποτέ” εννοώ
    τουλάχιστον όσο βρίσκομαι εγώ εδώ,
    ξαπλωμένο κάτω από το ξεφτισμένο μπράτσο
    του μπλε καναπέ. Πάνε τόσοι μήνες από
    τότε που με εκσφενδόνισε εδώ εκείνο το
    μανιασμένο ανιψάκι του. Πάντα πίστευα
    ότι κάποια μέρα θα με ρουφήξει απότομα
    μια μοχθηρή ηλεκτρική σκούπα και θα
    βρισκόμουν να πλέω μετά δυσκολίας σε
    μια πηχτή θάλασσα από μορφοποιημένες
    τρίχες και σκόνες. Ίσως αν ήμουν τυχερός
    θα σφήνωνα σε κάποια γωνία του σωλήνα,
    με αποτέλεσμα να χάσει η σκούπα την
    απορροφητική της ικανότητα. Τότε εκείνος
    (εκείνος; μα καλά, εκείνη πού είναι τόσο καιρό;) θα αναγκαζόταν
    να ανοίξει το σωλήνα, ίσως να με σκουντούσε
    στα τυφλά γρατζουνίζοντάς με (αλλά
    χαλάλι του) μ' ένα μακρύ σύρμα μπουγάδας.
    Και τελικά θα διαπίστωνε περιχαρής ότι
    πέρα από την επισκευή της σκούπας είχε
    ξαναβρεί και το αγαπημένο του playmobil, το
    playmobil που του ΄χε χαρίσει ο πατέρας του
    22 χρόνια πριν σε κάποια ανέμελα, παιδικά
    γενέθλια.

         Αλλά
    τώρα πια δε χρειάζεται να ελπίζω σε όλο
    αυτό το απίθανο σενάριο. Γιατί με κοιτάει,
    ναι, βέβαια, είναι φανερό ότι με κοιτάει
    και από στιγμή σε στιγμή θα σηκωθεί να
    με αρπάξει, θα ψάξει για το κεφάλι μου
    εκεί πίσω, θα με συναρμολογήσει ξανά,
    θα με απολυμάνει με οινόπνευμα και θα
    με ξαναβάλει στο κουτί με τα παιδικά
    όπου περιμένουν οι φίλοι μου.

    ...
         Έχει
    περάσει μισή ώρα – καμία κίνηση εκ
    μέρους του. Μοιάζει το σώμα του να έχει
    λάβει μια θέση παραίτησης και το μυαλό
    του κάπου να ταξιδεύει, κάτι σημαντικό
    τον απασχολεί, τόσο σημαντικό ώστε του
    έχει αφαιρέσει κάθε εκφραστικό ίχνος
    νόησης και συναισθηματισμού από το
    πρόσωπο. Και μόλις συνειδητοποίησα ότι
    ναι, κοιτάει, αλλά δε βλέπει τίποτα,
    γιατί το βλέμμα του είναι πιο άδειο κι
    από το βλέμμα ενός ακέφαλου, γερασμένου, απαισιόδοξου playmobil.

    Φεβ-02:
    Η μπλε καμπάνα

    “μπιπ,
    μπιπ, μπιπ, μπιπππΣΤΑΜΑΤΑ
    ΑΜΕΣΩΣ ΣΟΝΙΑ! Πάλι αφέθηκα να
    επαναλαμβάνω τον ήχο του barcode. Καταραμένη
    τεχνολογία. Τουλάχιστο δε χρειάζεται
    να θυμάμαι όλες τις τιμές απ' έξω. Το
    Αλ...”

    - 21+20
    κύριε.

    “...τσχάιμερ
    δε το γλιτώνω. Και συ προκομένε πήρες
    ό,τι υπήρχε σε προσφορά στο μαγαζί και
    μετά διαμαρτύρεσαι για έλλειψη ποιότητας
    στη ζωή σου.”

    - Ορίστε
    τα ρέστα σας. Ευχαριστώ.

    “Με
    σκοτώνει αυτό. Στις κωμωδίες γελάνε
    όταν ο άλλος διαβάζει τις σκέψεις των
    άλλων, όταν σταματάει το χρόνο, όταν
    κάνει τα μύρια απίθανα. Ξεχνάνε εμάς,
    οι ταμίες των σούπερ μάρκετ είμαστε που
    ξέρουμε τη ζωή του καθενός. Τι μάρκα
    απορρυπαντικό χρησιμοποιεί, ποιο γάλα
    προτιμάει, κάθε πότε φτιάχνει γλυκό για
    τα παιδιά της, αν χέζει πολύ, αν γουστάρει
    κεριά, αν ξεσκίζεται στο σεξ, αν μπεκροπίνει
    και τα τσούζει, αν...”

    - 40
    ακριβώς κύριε.

    “ουου
    στρόγγυλο ποσό, αυτή ήταν μόλις η κορύφωση
    της ημέρας. Κι ούτε κι εσύ ακόμα, γνωστέ
    άγνωστε πελάτη, που σε διακρίνω εκεί
    πίσω και χρόνια τώρα έρχεσαι πάντα στην
    ουρά μου, προσβλέποντας σε τι μακάρι να
    'ξερα, δε θα μπορέσεις να την ξεπεράσεις.
    Δε ξέρω, τι να πω, ίσως το βράδυ η Βίκυ
    να 'χει μια αληθινά δυνατή ιστορία.”

    Φεβ-03:
    Νικήτας

    “Πω
    πω, ωραίο γκομενάκι αυτό, όχι, γύρνα από
    δω, έχω αργήσει ήδη κι ο άλλος θα 'χει
    φάει τα λυσακά του. Τέλος πάντων, μπορεί
    και στο Κινέζικο να παίζει τίποτα καλό.
    Ίσως τίποτα γκομενίτσες που ξεθεώθηκαν
    από το σήκωμα των μαγαζιών και θέλουν
    να ξεκουραστούν τρώγοντας σούσι. Ή ίσως
    τίποτα κινεζούλες ανιψιές του μάγειρα
    που ήρθαν ταξίδι στην Αθήνα για να
    γεμίσουν τις χιτάτσι τους με εικόνες
    από Ακρόπολη και Μοναστηράκι. Ή ακόμα
    ακόμα και καμιά πορνό-γκέισα που πριν
    το πριβέ βραδινό της σόου θέλει να
    χαλαρώσει ανάμεσα σε κόσμο που δε
    λιγουρεύεται τα μπούτια της. Γκέισα;
    Γκέισα... Χμ. Ίσως όταν κάποτε πάψω να
    μπερδεύω την Κίνα με την Ιαπωνία, καταφέρω
    και να σταματήσω να σκέπτομαι κάτι έξω
    από γκόμενες. Γιατί αυτό που θα 'πρεπε
    να με απασχολεί είναι το πώς να τον
    υποστηρίζω και να τον κατευθύνω, γαμώτη
    μου, νιώθω άσχημα, πάει ένας χρόνος τώρα,
    δεν έχω καταλάβει ακόμα αν οι παρέες,
    οι φιλίες, οι ερωτικές συνευρέσεις τον
    λυτρώνουν ή τον βυθίζουν περισσότερο,
    και γιατί θα 'πρεπε, λέω τώρα, να ασχολούμαι
    εγώ, και πού είναι αυτό το κωλομάγαζο,
    νόμιζα ότι ήταν δίπλα στις βαλίτσες,
    ωχ, λάθος όροφος, πού είναι οι κυλιόμενες,
    γιατί είμαι ο καλύτερός του φίλος, να
    γιατί, και γιατί υποτίθεται ότι θα έπρεπε
    να μας χρειάζεται, και μεις είμαστε
    αρκετά σοβαροί και στιβαροί για να του
    παρέχουμε ένα χέρι για να κρατηθεί,
    ωραίο κωλαράκι, ας περιμένω λίγα σκαλιά,
    ααααα, άλλη αίσθηση όταν το κοιτάς από
    κάτω, γεια σου όμορφη, και γιατί του
    οφείλω την καριέρα μου, ηλίθιε, δεν είναι
    λόγος αυτός, δεν ξέρω, έφθασα, πάλι
    Σακαμότο παίζει, τελικά δεν είμαι ο
    μόνος που μπερδεύει την Κίνα με την
    Ιαπωνία.”

    - Άστα
    έμπλεξα στη δουλειά.

    Φεβ-04:
    Ο παπάς

    “Έχει
    καλή μέρα σήμερα, μα γιατί δεν έχει τόσο
    κόσμο; Ίσως όταν ανέβει λίγο ο ήλιος και
    ζεστάνει περισσότερο. Αλλά μήνας πού
    ΄λαχε στην ενορία για να κάνει τη βάρδια
    της στα νεκροταφεία! Ο Αρναούτογλου ψες
    έλεγε ότι θα είναι ο πιο κρύος Φλεβάρης
    της δεκαετίας – ποιος να έρθει και τι
    τρισάγια να κάνεις και τι να κονομήσεις,
    ήμαρτον Κύριε. Ίσως να μιλήσω με τον
    πρεσβύτερο, να καταθέταμε μια πρόταση
    προς τη Μητρόπολη, οι βάρδιες να
    εναλλάσσονται κάθε εβδομάδα και όχι
    κάθε μήνα. Ε, τι στο δ...κόρακα, δε θα ΄χει
    συννεφάκι με βροχή κάθε φορά που θα
    'ρχομαι εγώ στα νεκροταφεία.

         Κοίτα
    εκείνον το νεαρό. Δε θα 'ναι πάνω από
    30-35. Ήρθε μόνος και κλωθογυρίζει γύρω
    από κείνο το μνήμα. Δε μου ακούγεται
    καλό όλο τούτο. Να πάω να προσφέρω ένα
    τρισάγιο; Θα νομίζει ότι το κάνω για τα
    χρήματα. Που το κάνω δηλαδή, αλλά είναι
    και η πνευματική ενατένιση που μετράει.
    Παρεξηγημένο λειτούργημα. Ειδικά στη
    νεολαία. Και να πεις ότι απέχουμε πολύ,
    έχουμε δεν έχουμε 10 χρόνια διαφορά. Δεν
    ξέρω, ο Παπαιωακείμ λέει, βρήκε νέο τρόπο
    προσέγγισης, γράφτηκε στο φέιτσμπουκ
    κι έχει 230 φίλους. Ενορίτες του αλλά και
    χριστιανοί. Ποτέ δε τα συμπάθησα αυτά
    τα μηχανήματα – είναι που η δεν τα ΄μαθα
    όσο ήμουν νέος στο σχολείο και τώρα μου
    μοιάζουν αίρεση άγνωστη και φθονερή.
    Αλλά ο Παπαιωακείμ λέει είναι εργαλείο
    και για καλό και για κακό, για ιερό ή
    ανόσιο, είναι πλαστελίνη πρόσφορη που
    το χέρι σου τη πλάθει και φτιάχνεις είτε
    μια ομορφιά είτε ένα τέρας.

         Δε
    χάνω τίποτα. Ξεκινώ από τη μεριά του και
    να, παραδίπλα περιμένουν 2-3 γριούλες,
    πιο κει εκείνη η γυναίκα έτοιμη να με
    υφαρπάξει, θα βγει το μεροκάματο, πώς
    το 'πε η κόρη μου, τα Σάββατα θα πρέπει
    να ΄χει μηχάνημα με εισιτήρια για την
    ουρά όπως στις τράπεζες, να μη μαλώνει
    ο κόσμος σε τέτοιο τόπο γαληνέματος.”

    - Άγιος
    ο Θεός, Άγιος Ισχυρός...

    Φεβ-05:
    Λεωνίδας Ηλίας Σαραφίδης

    - Ε,
    τι κάνεις εκεί;

    - Τι
    να κάνω, βάζω τους καναπέδες στη θέση
    τους.

    - Θα
    σε πιάσει η μέση σου. Τι τα θες τώρα, θα
    έρθει το απόγευμα το παιδί από πάνω να
    μας βοηθήσει.

    - Άμα
    περιμένω από το από πάνω. Πώς θα ρθει;
    Όπως ήρθε σαν την άλλη φορά που βάψαμε
    και τα 'χαμε ακουμπήσει όλα στην άκρη.

    - Τι
    λες, πότε βάψαμε, χρόνια έχει, το παιδί
    μπορεί να μην έμενε τότε εδώ.

    - Εγώ
    τους καναπέδες πάντως θα τους βάλω στη
    θέση τους. Έχει κι αγώνα μετά.

    - Το
    τέσσερα ήταν, ναι ναι, το τέσσερα ήταν
    που βάψαμε, θυμάσαι, μόλις είχαμε
    κερδίσει το Μουντιάλ και το βάψαμε
    γαλάζιο.

    - Και
    πού ξέρεις ότι δεν ήταν κι αυτός μαζί
    τους.

    - Με
    ποιους μαζί;

    - Μ'
    αυτούς που μας κλέψανε.

    - Τι
    λες τώρα, τόσα χρόνια το ξέρουμε το
    παιδί, τόσα χρόνια στην πολυκατοικία,
    τόσα χρόνια...

    - Τόσα
    χρόνια τι, μόνο τους λογαριασμούς
    πληρώνει, ούτε πώς τον λένε δεν ξέρουμε
    καλά καλά.

    - Εεε,
    τον λένε, πώς τον λένε, εγώ λέω αν δεν
    εμπιστευόμαστε και τα παιδιά του σπιτιού
    μας, τότε είμαστε χαμένοι. Θες λίγο
    γιαούρτι και φρυγανιά;

    - Σου
    ΄πα δεν πεινάω. Θα περιμένω τον αγώνα.
    Κάνε στην άκρη τώρα, γιατί μου φαίνεται
    ο καναπές δεν μπήκε σωστά, σκούντα λίγο
    και συ, όχι, πολύ σκούντησες, δώστο λίγο
    πίσω, δε στέκει καλά, κοίτα το χαλάκι,
    είναι μακριά, άσε θα το κάνω μόνος μου.

    - Τι
    θα φάμε αύριο;

    - Φακές,
    τι να φάμε.

    - Όχι,  λέω τι θα φάμε αύριο και μεθαύριο. Τα
    λεφτά πάνε κι ο Μανολάκης στη Θεσσαλονίκη,
    δε μπορεί να βοηθήσει, να τον πάρουμε
    τηλέφωνο.

    - Άσε
    τον Μανολάκη ήσυχο, θα βρούμε να φάμε.
    Τις φακές τις πήραν; όχι, το ρύζι; μπορεί
    να ΄χει και λίγο κρέας στο ψυγείο.

    - Κι
    όταν τελειώσουν;

    - Δε
    θα τελειώσουν. Θα ξαναπιάσω το ταξί.

    - Ποιο
    ταξί; Δεν έχεις πια ταξί. Κι ούτε καλά
    καλά βλέπεις.

    - Θα
    πάω στον Νώντα, μπορεί να θέλει καμιά
    μισή βάρδια για ξεκούραση. Και βλέπω
    μια χαρά. Τι ώρα είναι ο αγώνας;

    - Μα
    ο αγώνας σε νοιάζει τέτοια ώρα;

    - Παίζει
    η ΑΕΚ.

    Φεβ-06:
    big brother

    - Σούλα,
    μπορείς να μου φέρεις ένα ζεστό καφέ;
    Ευχαριστώ.

    “Τι
    ώρα θα έρθει. Αυτό το παιδί ούτε καν στη
    συνέπεια δεν τα καταφέρνει. Πρέπει να
    τον πείσω. Τον έχει πάρει η κατηφόρα και
    πού θα σταματήσει. Όσο πέφτεις, βέβαια,
    δεν καταλαβαίνεις τίποτα, η πτώση είναι
    που πονάει. Καλή μαλακία και το “Μίσος”,
    σα να θυμάμαι τώρα τη Φανή που δεν είχε
    βρει εισιτήρια για την κωμωδία και
    μπήκαμε όπου βρήκαμε. Θα του τα πω χύμα, αλλά με τρόπο. Πάμε για χρεωκοπία, σιγά, πώς γράφεται
    αυτό, χρεωκοπία ή χρεοκωπία, αυτό είναι
    το καλό με τον προφορικό λόγο, δεν
    υπάρχουν ορθογραφικά λάθη, θα πτωχεύσουμε,
    απολύσεις, ανίκανοι, πολιτικοί, Ευρώπη,
    τρόικες, ανεργία, μελανό μέλλον, από
    κάπου πρέπει να αρχίσεις, όλοι ξεκινάμε
    από κάπου, εσύ ποτέ δε φοβήθηκες τη
    δουλειά – αυτό είναι ψέμα, θα το καταλάβει;
    αν όχι, είναι πολύ θολωμένος, η διαφήμιση
    περνάει κρίση, αλλά αυτό σημαίνει ότι
    η πορεία σταδιακά θα ΄ναι ανοδική,
    επενδύεις στα χαμηλά για να καρπωθείς
    τα υψηλά, τι άλλες διαφημιστικές παπαριές
    ξέρω, άσε, δεν πιάνουν σ΄αυτόν, μια ζωή
    απροσάρμοστος κι έξω απ' το χαντάκι
    ήταν, το χειρότερο είναι ότι θεωρεί
    εαυτόν έξυπνο και τους υπόλοιπους
    βλάκες.

         Μακάρι
    να καταλάβαινε ότι δεν το κάνω γι' αυτόν.
    Ή τουλάχιστο δεν το κάνω μόνο γι' αυτόν.
    Γιατί η οκνηρία και η νωθρότητα είναι
    ιοί που δεν αργούν να προσβάλλουν όλη
    την οικογένεια, τα παιδιά μου δεν πρέπει
    να τον έχουν για πρότυπο, είναι φυσικό
    να τον κοιτάνε έτσι, είναι ο θείος, ο
    νέος, εκείνος που παίζουν μαζί του όπως
    δεν παίζουν με τη μαμά και τον μπαμπά,
    δε θέλει και πολύ να τους καρφωθεί να
    του μοιάσουν, ειδικά αν φαίνεται να τα
    καταφέρνει στη ζωή του όντας άνεργος
    και ανεπρόκοπος. Καλύτερα χαμηλόμισθος
    αλλοτριωμένος παρά μποέμ αιθεροβάμων.
    Πατατέλεια! Μια τέτοια βλακεία να μου
    ξεφύγει και θα τον ξαναδούμε σε κανά
    εξάμηνο. Πάμε πάλι, χρεωκοπία, ανεργία,
    κειμενογράφος, ταλέντο...

  • Λούλης Κουκλεντές

    Χαζεύω στο youtube αυτό http://www.youtube.com/watch?v=j3mhkYbznBk, και μετά βλέπω ότι βγήκε το 16, και κάνω pause για να σε διαβάσω. Beat that.

  • Athanasia

    Πολύ ευρηματικό, μπράβο! Αρχίζω το διάβασμα, έχω μείνει πίσω!

  • http://twitter.com/Ang3losCha Ang Cha

    Πανέξυπνη ιδέα, πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η πλοκή και απίστευτα εύκολο το δέσιμο με τον πρωταγωνιστή της ιστορίας! Μου αρέσει που ο χαρακτήρας παρουσιάζεται με ατέλειες, ανεπιτήδευτος & καθημερινός! Συνεχίστε έτσι κε. Γεωργακόπουλε! Μέσα σε μία ημέρα (ή για να ακιρβολογώ λίγες ώρες), στις 15/2 διάβασα και τα 14 κομμάτια! Περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα!

  • fotini

    τι εγινε 15/2 μας αφησες  στα κρυα του φλεβαρη?

  • Marianthi Giannaraki

    Η σκεψη σας μου ειναι τοσο οικεια.Σαν να σας εχω γνωρισει πολυ καλα.Σας διαβαζω,περιμενω
    οχι απλα με ενδιαφερον.Προκειται για περιεργεια,σαν να ξετυλιγεται κομματι της εσωτερικης
    ζωης μου.Εξωτερικα ουδεμια σχεση. Το εργο σας μ'εχει συναρπασει.

  • fotini

    εξαιρετικα τα κειμενα σου εξαιρετικη η ιδεα σου ειμαι σιγουρη οτι δεν ειναι πειραμα αυτοπειθαρχειας .ειμαι ευτυχης γιατι καθε βραδυ  σε εχω στο νου μου να σε διαβασω!!!!!!!καλο!!!! ΠΡΟΤΩΠΟΡΕ!!!!!!!!!!!!ΣΥΝΕΧΙΣΕ ................ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ

  • Marianthi Giannaraki

     Νομιζω κατι μου στειλατε για τη γατα Νταιζη,νομιζω στην Κλινικη..Και τοτε κι εδω αισθανομαι
    σαν να ξερω προσωπα και πραγματα.Αν με πειτε τρελη,θα προσπαθησω να μη θυμωσω.

  • KAterina

    είναι συγκλονιστικό το πόσο αληθινά φαίνονται και ακούγονται όλα αυτά που γράφεις! Σαν ημερολόγιο!

  • Λούλης Κουκλεντές

    Άκυρο. Go, Θοδωρή, go!

  • Λούλης Κουκλεντές

    Σε γκαντέμιασα λίγο. Σήμερα το πρωί με το πόθεν έσχες σκεφτόμουνα "ωχ, αν συμβαίνουν και τέτοια και πρέπει να ασχολείται, πώς να βγει το γράψιμο;" Τώρα νιώθω τύψεις.

    Καλή συνέχεια, βεβαίως βεβαίως.

  • http://www.facebook.com/pgezerlis Panayotis Gezerlis

    Ξεκινώ να το διαβάζω από σήμερα και κάθε μέρα!

  • Areader

    έχεις καταλάβει ότι πρόκειται για μυθιστόρημα, ε;

  • katerinaV

    ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΙΔΕΑ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ....ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.... ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΟΡΙΕΣ....ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.

  • vasi

    Πάντα ήθελα να πω όσα έτυχε να ζήσω ώς τώρα γιατί ακριβώς πιστεύω πως όλη έχουμε μια ενδιαφέρουσα ισορία να πούμε, ήμουν σκραπας όμως στην έκθεση και ποτέ δεν θα το επιχειρούσα. Ελπίζω να νιώσεις ικανοποίηση, ανακούφιση μέσα από αυτή την κατάθεση, να εμπνεύσεις και άλλο κόσμο. Καλη τύχη με την προσπάθειά σου.

  • Visitor

    Πολύ πρωτοποριακό! Ακόμα και να μη μ'αρέσουν αυτά που θα γράψεις, θα το αντιλαμβάνομαι ως τέχνη.

  • http://twitter.com/theokot Θεόφιλος Κωτσίδης

    Εξαιρετικό. Θα σε παρακολουθούμε καθημερινά

  • http://twitter.com/theokot Θεόφιλος Κωτσίδης

    Εξαιρετικό. Θα σε παρακολουθούμε καθημερινά

  • Vassilis Nomikos

    απο το σήμερα λείπουν πια οι έξυπνες ιδέες?  να λοιπόν πως όχι!! ;)

  • Ανώνυμος

    Μου αρέσει που χρησιμοποιείς όρους λογισμικού... alpha.. private beta.. :D Πες αλήθεια θες να γράψεις software!  

  • Anon

    Γιατί λείπει η 2/2;

  • Άρης Δημοκίδης

    Τέλεια τέλεια ιδέα! Μπράβο Θοδωρή

  • Vassilis Aggelakos

    Πολύ ενδιαφέρον... 

    Good Luck!

  • Pingback: Την Άλλη Εβδομάδα Αρχίζει Ο Φεβρουάριος | θοδωρής γεωργακόπουλος