Ετούτη τη συγκλονιστική φωτογραφία της Γης, την τραβηγμένη από δορυφόρο στις 4 Ιανουαρίου, μπορείς να τη δεις εδώ σε ανάλυση 8000×8000, δηλαδή τεράστια.
Ομορφιά απεριόριστη.
UPDATE: Πολύ περισσότερες λεπτομέρειες για το «Φεβρουάριο» εδώ.
Ανακοίνωσις:
Την επόμενη εβδομάδα, και συγκεκριμένα την Τετάρτη, 1η Φεβρουαρίου, θα αρχίσω να γράφω ένα μυθιστόρημα.
Και θα το κάνω δημόσια.
Κάθε μέρα θα γράφω ένα κεφάλαιο το οποίο αμέσως μετά θα το ανεβάζω online (σε χώρο που είναι υπό κατασκευή, υπομονή). Το πείραμα θα τελειώσει στις 29 Φεβρουαρίου. Την 1η Μαρτίου, το site θα εξαφανιστεί από τα παγκόσμια ίντερνετς.
Το μυθιστόρημα λέγεται «Φεβρουάριος». Ο πρωταγωνιστής του γράφει ένα βιβλίο ξεκινώντας από την 1η Φεβρουαρίου και για ένα μήνα, ένα κεφάλαιο την ημέρα.
Είναι λιγότερο meta από όσο ακούγεται.
Είσαι προσκεκλημένος να παρακολουθήσεις αυτό το περίεργο πείραμα, καθώς και να συμμετάσχεις με σχόλια και γνώμες εδώ και στα σόσιαλ μύδια (και με άλλους τρόπους που θα δούμε στην πορεία) κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα.
Περισσότερες πληροφορίες για το «Φεβρουάριο» και πώς μπορείς να τον παρακολουθήσεις θα έχω τις επόμενες ημέρες εδώ. Εν τω μεταξύ θυμήσου ένα παρόμοιο -αν και πολύ μικρότερης κλίμακας- παλιότερο πείραμα.
Κάθε καλοκαίρι η Φιλαρμονική της Βιέννης δίνει μια δωρεάν συναυλία στους κήπους του Schönbrunn. Το 2010, υπό τη διεύθυνση του Φραντς Βέλσερ Μοστ, η ορχήστρα έπαιξε μεταξύ άλλων και τρία κομμάτια από το soundtrack του Star Wars. Καθώς τα ακούς (το κυρίως θέμα αποπάνω, το Princess Leia’s theme και το Imperial March αποκάτω), μπορείς να διαβάζεις ετούτο το μακροσκελές αφιέρωμα της Wall Street Journal για το συνθέτη Τζον Γουίλιαμς. Είναι πολύ ωραίο.
Ο φοβερός και τρομερός Ντέιβιντ Καρ των New York Times εδημοσίεψε ένα άρθρο εκθειαστικό για το αμερικάνικο Esquire εχτές, περιγράφοντας το καλό αντρικό περιοδικό ως την εξαίρεση στον κανόνα της γενικής κατάρρευσης του περιοδικού τύπου. Το κριτήριο είναι το εξής: Το Esquire το 2011 αύξησε τις σελίδες των διαφημίσεών του κατά 13,5% τη στιγμή που ανταγωνιστές όπως το GQ και το Details παρουσίασαν (πάλι) πτώση. Διάβασε το άρθρο και μετά θα σου εξηγήσω τα προβλήματα που υπάρχουν σ’ αυτή τη συλλογιστική.
To 2009 ξεκίνησε ένα φιλόδοξο όσο και παλαβό σχέδιο: Ζητήθηκε από όλο τον κόσμο, όποιον θέλει, να φτιάξει ένα κλιπάκι 15 δευτερολέπτων που να δείχνει μια σκηνή από τον «Πόλεμο Των Άστρων», γυρισμένο με αυτοσχέδια μέσα. Πολύς κόσμος ανταποκρίθηκε, οι εμπνευστές μάζεψαν τα κλιπάκια, τα ένωσαν μεταξύ τους και ορίστε: Ένα cut/paste γοητευτικό ανοσιούργημα.
Εδώ και αρκετό καιρό διαβάζω βιβλία που μελετούν ένα συγκεκριμένο θέμα: Την κατάρρευση των πολιτισμών. Πώς καταρρέουν τα έθνη, γιατί παύουν να υπάρχουν; Είναι ένα συναρπαστικό θέμα και για εμάς πολύ επίκαιρο. Μήπως ετούτη η χώρα που έχουμε φτιάξει δεν πρέπει να υφίσταται; Μήπως της αξίζει να χαθεί; Και τι σημαίνει ακριβώς «κατάρρευση»; Τα συμπεράσματα των διαβασμάτων, εδώ.
Χρησιμοποιώντας το καταπληκτικό iPhone application «Action Movie» έχω περάσει ατέλειωτα χαρούμενα λεπτά ανατινάζοντας πράγματα. Εδώ βλέπεις μερικά από αυτά, συγκεκριμένα:
Ένα Macbook Air
Ένα αγιοβασιλάκι
Μια φωτιά
Ένα πολύ μεγάλο Χριστουγεννιάτικο δέντρο
Τη βιογραφία του Στιβ Τζομπς
Πρέπει να σταματήσεις ό,τι κάνεις και να διαβάσεις αυτό εδώ το κείμενο από τους New York Times. Περιγράφει με λεπτομέρειες τον τρόπο με τον οποίο η Apple σταμάτησε να παράγει το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων της στις ΗΠΑ και μετέφερε ολόκληρη τη γραμμή παραγωγής της στο εξωτερικό (κυρίως στην Κίνα). Είναι μια λεπτομερής καταγραφή του τί ακριβώς είναι η παγκοσμιοποίηση, πόσες δουλειές πραγματικά δημιουργούν οι εταιρίες τεχνολογίας σε μιαν οικονομία, και γιατί η πορεία αυτή είναι μη-αναστρέψιμη.
When an Apple team visited, the Chinese plant’s owners were already constructing a new wing. “This is in case you give us the contract,” the manager said, according to a former Apple executive. The Chinese government had agreed to underwrite costs for numerous industries, and those subsidies had trickled down to the glass-cutting factory. It had a warehouse filled with glass samples available to Apple, free of charge. The owners made engineers available at almost no cost. They had built on-site dormitories so employees would be available 24 hours a day.
The Chinese plant got the job.
Μια κοινή παρανόηση που διασαφηνίζεται απ’ το άρθρο: Ο κύριος παράγοντας για τη μεταφορά της κατασκευής και της συναρμολόγησης προϊόντων στην Κίνα δεν είναι το κόστος των εργατικών χεριών. Είναι η ευελιξία των Κινεζικών εργοστασίων, η ικανότητά τους να προσλαμβάνουν ακαριαία τεράστιους αριθμούς εξειδικευμένων εργατών, και η αδιανόητη για τα Δυτικά δεδομένα παραγωγικότητα του εργατικού δυναμικού.
Ετούτο εδώ είναι ένα HDR Timelapse γυρισμένο στα Μετέωρα, τα Γρεβενά και τη Χαλκιδική, με σεμνό και ταπεινό εξοπλισμό από μια ομάδα Ελλήνων που λέγεται Pentalunex. Και είναι εξαιρετικά υψηλής ποιότητας. Το χιλιοπαιγμένο κομμάτι των ΧΧ να μην είχε (και να κρατούσε λίγο παραπάνω) και θα ήταν τέλειο. Χίλια μπράβο στην ομάδα.
Περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα.
Πριν από λίγες ώρες η Apple ανακοίνωσε διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα που αφορούν κυρίως στην αγορά σχολικών βιβλίων στις ΗΠΑ, αλλά και στην ευρύτερη αγορά των eBooks. Το σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου ήταν η κυκλοφορία του iBook Author, ενός δωρεάν εργαλείου για Mac που μοιάζει λίγο με το Keynote και σου επιτρέπει να φτιάχνεις εύκολα και γρήγορα eBooks με interactive και multimedia περιεχόμενο. Σκοπεύω να παίξω με το πρόγραμμα τις επόμενες ημέρες, αλλά να μερικές πρώτες σκέψεις από όσα έχω δει ως τώρα.
1) Τώρα κατάλαβες για ποιο λόγο ο Κίμων Τσιντέρης και ο Μάικ Μάτας πούλησαν την Push Pop Press στο Facebook. Ήξεραν ότι η Apple ετοιμάζει αυτή την πλατφόρμα για παραγωγή βιβλίων πολύ παρόμοιων με το δικό τους.
Ηταν θέμα χρόνου: Τo CNN λέει ότι η κεφαλαιοποίηση της μεγαλύτερης εταιρίας τεχνολογίας στον κόσμο σήμερα ξεπέρασε το ΑΕΠ της ταλαίπωρης ετούτης χώρας (και επίσης και της Αυστρίας, της Αργεντινής και της Νότιας Αφρικής) φτάνοντας τα 400 δις. Μόνο η Exxon Mobil (και μερικές άλλες χώρες) είναι μεγαλύτερες οικονομικές οντότητες.
UPDATE: Ο τίτλος του άρθρου του CNN ήταν παραπλανητικός -στην πραγματικότητα η κεφαλαιοποίηση της Apple έχει ξεπεράσει το ΑΕΠ της Ελλάδας εδώ και αρκετούς μήνες. Διάγραμμα (από το Wolphram Alpha):
Σε λίγο Και τώρα: Μερικά πρώτα σχόλια για τις σημερινές Applανακοινώσεις περί e-books.
Ετούτος εδώ ο φανταστικός χάρτης από τη NASA δείχνει (με πράσινο) την εξάπλωση των δασών στην επιφάνεια των ΗΠΑ.
It depicts the concentration of biomass—a measure of the amount of organic carbon—stored in the trunks, limbs, and leaves of trees. The darkest greens reveal the areas with the densest, tallest, and most robust forest growth.
Τους πήρε έξι χρόνια να τον φτιάξουν. Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να τους φωνάξουμε να φτιάξουν το Εθνικό Κτηματολόγιο, που εμάς μας έχει πάρει σχεδόν διακόσια, αλλά τί λέω, τότε πώς θα χτίζαμε αυθαίρετα.
Με παρασύρει ο ρομαντισμός και/ή η τεχνολαγνεία μερικές φορές.
Αυτοί οι τύποι έκαναν ένα πείραμα: Κλείδωσαν ένα ποδήλατο σε ένα πεζοδρόμιο της Νέας Υόρκης τον Ιανουάριο του 2011, και μετά άρχισαν να το βγάζουν φωτογραφίες, μία κάθε μέρα, για τον επόμενο χρόνο. Αντιλαμβάνεσαι τί συνέβη, βεβαίως.
Γράφω ετούτο εδώ από την αίθουσα «Τερψιχόρη» του ξενοδοχείου Χίλτον, όπου συμβαίνει η ημερίδα «Greece – Options Going Forward» του London Business School και του συλλόγου των εδώ alumni. Εχτές ήμουν σε μιαν άλλη εκδήλωση, διοργανωμένη από το ΙΟΒΕ και το ΕΛΙΑΜΕΠ (και την Kantor και την Κίνηση Πολιτών). Και στις δύο εκδηλώσεις προσκεκλημένοι από τον πολιτικό, τον τραπεζικό και τον επιχειρηματικό κόσμο μίλησαν για το θέμα της Ελληνικής κρίσης, για το τί θα γίνει παρακάτω και για το τί πρέπει να αλλάξει για να έρθει η Ελληνική οικονομία στα ίσα.
Σ’ αυτές τις ομιλίες λέγονται πράγματα πολύ ουσιαστικά και ενδιαφέροντα. Εχτές, ας πούμε, είδα στην ομιλία του Αβραάμ Τσουκαλίδη το ΦΕΚ ενός νόμου του 1960 που ισχύει ακόμα και εφαρμόζεται: Ένας νόμος για προσέλκυση ξένων επιχειρήσεων στο χώρο της ναυτιλίας. (Μήνυμα: Να, έτσι γίνεται). Πριν από λίγο ο director of policy studies (δεν αποπειρούμαι να το μεταφράσω γιατί δεν ξέρω τι είναι) της EBRD Τζερομιν Τσέτελμαγιερ εξήγησε πόσο δύσκολη είναι η διαπραγμάτευση του «κουρέματος» του χρέους που κάνει η Ελλάδα και γιατί αν το κούρεμα επιτευχθεί (που μάλλον θα επιτευχθεί), θα έχει λίγο διαφορετική μορφή από αυτό που θέλουμε.
Είναι χρήσιμα όλα αυτά, και τώρα (καθώς ο Δρ. Μιχάλης Ιακωβίδης του LBS δίνει το λόγο στο δεύτερο πάνελ της ημέρας -παρακολουθώ παράλληλα, τί θες) θα σου εξηγήσω ποια ακριβώς είναι η χρησιμότητά τους.
monoblogs
