θοδωρής γεωργακόπουλος - ωραία πράγματα

Ένα συγκρότημα ονόματι I Am Un Chien έπαιξε το νέο του τραγούδι μπροστά στη webcam έχοντας ανοιχτό το νέο δημοφιλές ιντερνετομαραφέτι, το Chatroulette, που επιτρέπει σε οποιονδήποτε έχει καμερούλα να κάνει video chat με τυχαίους ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο. To συνοθύλευμα τυχαίων φατσών που προέκυψε το έκανε βίντεο-κλιπ.

Fun fact: Το Chatroulette το έφτιαξε ένας 17χρονος Ρώσος. Δεκαεφτά. Σ’ αυτή την ηλικία οι Έλληνες ακόμα θηλάζουν.

via vulture

Τα τελευταία χρόνια (χάρη και στις μαρκετίστικες προσπάθειες του επιμελητή -και διευθυντή του Wired- Κρις Άντερσον) τα συνέδρια του TED έχουν γίνει κάτι σαν forum των πιο φωτεινών μυαλών του πλανήτη. Άνθρωποι του 2150, όταν θα προσπαθήσουν να φανταστούν γιατί ο κόσμος του 2010 ήταν όπως ήταν, δεν θα χρειαστεί παρά να δουν αυτά τα βίντεο: Αυτοί τον έφτιαξαν έτσι. Να πέντε σημαντικές, σύντομες και περιεκτικές ομιλίες που αξίζει να παρακολουθήσεις:

1. Μπιλ Γκέιτς, 2009

Διαβάστε περισσότερα…

Λίγα λόγια για το έργο: Τα φράκταλς είναι γεωμετρικά σχήματα που μπορούν να χωριστούν σε μέρη καθένα απ’ τα οποία είναι μινιατούρα του όλου -ad infinitum. Είναι εξαιρετικά πολύπλοκα πράγματα. για να δεις τις λεπτομέρειες πρέπει να πας πολύ κοντά, πρέπει να ζουμάρεις -στο παραπάνω βίντεο βλέπεις ένα πολύ extreme HD παράδειγμα το οποίο χρειάστηκε για να φτιαχτεί ένας μήνας ασταμάτητου rendering. Ζουμάρει -και μετά ζουμάρει κι άλλο, και μετά κι άλλο, για δέκα λεπτά προχωρώντας σε εξωφρενική λεπτομέρεια.

The final magnification is e.214. Want some perspective? a magnification of e.12 would increase the size of a particle to the same as the earths orbit! e.21 would make a particle look the same size as the milky way and e.42 would be equal to the universe. This zoom smashes all of them all away. If you were «actually» traveling into the fractal your speed would be faster than the speed of light.

Είτε ξέρεις από μαθηματικά είτε όχι, κάνε το εξής: Πάτα το fullscreen, σβήσε τα φώτα στο δωμάτιο, και ετοιμάσου για μια εμπειρία σχεδόν παραισθησιογόνα. ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ για επιληπτικούς

via kottke

Να μερικές φοβερές φωτογραφίες από βατράχια κι άλλα μικρούλικα και πολύχρωμα ζωάκια που βρήκα σε ένα ρώσικο φόρουμ. Είναι του φωτογράφου Ντέιβιντ Μέιτλαντ.

Στην ομιλία του στο TED είναι πολύ θυμωμένος με τον τρόπο που ταΐζουμε τα παιδιά μας σήμερα (πρώτο πληθυντικό = ο Δυτικός κόσμος).

ΟΚ, το τραγούδι είναι ένα ανυπόφορο μελό, η όλη ιδέα είναι τόσο αδιανόητα κλισέ (πρωτοδοκιμάστηκε 25 χρόνια πριν, εικοσιπέντε, 1/4 του αιώνα), αλλά αυτό που σε αφήνει άφωνο είναι το τηλεμαραθώνιος-βίντεο κλιπ, που μοιάζει να το έχει σκηνοθετήσει αυτός που φτιάχνει εκείνες τις διαφημίσεις στην ΕΡΤ με τα αλουμίνια και τα παπούτσια Μπόξερ (αρνούμαι να πιστέψω ότι είναι περισσότεροι από ένας), που δεν τις βλέπεις σε κανένα άλλο κανάλι, αλλά στην πραγματικότητα το έχει σκηνοθετήσει ο βραβευμένος με Όσκαρ Πολ Χάγκις (!)

Προσπάθησε να συγκρατήσεις τον εμετό/γέλωτα στο 2:30 με την ξεκαρδιστική ένθεση μαχμουρλούς Τζάνετ Τζάκσον σε βίντατζ βίντεο Μάικλ Τζάκσον. Και δες και μια πολύ πιο αποτελεσματική προσπάθεια:

Η «Έκπληξη ΙΙ» είναι μια δημοπρασία που διοργανώνεται από το ArtAZ και λειτουργεί ως εξής: Υπάρχουν 300 έργα μεγέθους 18×24 που όλα κοστίζουν 50 ευρώ και μπορείς να τα δεις εδώ. Διαλέγεις αυτά που θέλεις (μέχρι 3) και από 19 μέχρι 21 Φεβρουαρίου πας στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, παίρνεις χαρτάκι προτεραιότητας και τα αγοράζεις. Υπάρχει κόλπο: Τα έργα είναι φτιαγμένα από γνωστούς καλλιτέχνες, εικαστικούς και άλλους δημιουργικούς τύπους, αλλά δεν ξέρεις ποιος έχει φτιάξει ποιο. Είναι υπογεγραμμένα από πίσω, και μαθαίνεις την ταυτότητα του καλλιτέχνη μόνο αφού το αγοράσεις. Και υπάρχει κι άλλη έκπληξη: Ένα από τα 300, δε σου λέω ποιο, το έχω φτιάξει εγώ.

Διάβασε περισσότερες πληροφορίες εδώ, και σπεύσε, όχι για τα παραπάνω, αλλά για έναν σημαντικότερο λόγο: Όλα τα έσοδα από την πώληση των έργων θα πάνε στους αστέγους της Αθήνας.

Διευκρινιστικό UPDATE: Κανένα από τα τέσσερα εργάκια παραπάνω δεν είναι το δικό μου. Δεν ξέρω ποιανών είναι.

UPDATE 2: H «Έκπληξη» τελείωσε με συντριπτική επιτυχία απ’ ό,τι μαθαίνω, φύγαν όλα τα πινακάκια σε dt και δεν έλλειψαν και οι αψιμαχίες, οι βιαιοπραγίες και οι απόπειρες δολοφονίας ανάμεσα σ’ αυτούς που ήθελαν το δικό μου (χωρίς να ξέρουν ότι ήταν το δικό μου). Απ’ όλη τη διαδικασία οι κερδισμένοι ήταν οι άστεγοι της Αθήνας, βεβαίως.

Θυμήσου: Η περσινή «Έκπληξη»
Ακόμα δες: Περισσότερα δικά μου μπογιατίσματα, για να δεις αν μπορείς να μαντέψεις ποιο είναι ήταν το δικό μου.

UPDATE 3: Α, παρεμπιπτόντως: Το δικό μου ήταν το #12

UPDATE 4: Αποκαλύφθηκαν τα ονόματα όλων των καλλιτεχνών, οπότε μπορείς να δεις ποιανού ήταν αυτά που κυάλαρες και δεν μπόρεσες να τσιμπήσεις. Και μ’ αυτά και μ’ αυτά η Έκπληξη ΙΙ έπαψε να είναι έκπληξη. Του χρόνου πάλι.

H ιδέα του Wired για τη μορφή του περιοδικού σε ένα tablet κομπιούτερ. Και, όπως και οι άλλες περιπτώσεις, είναι αδέξιο και λίγο αλλόκοτο, πιο φανταχτερό από τη σελίδα του Wired στο web, αλλά πολύ λιγότερο εύχρηστο. Και δοκίμασε να διαβάσεις τα μεγάλα δημοσιογραφικά κείμενα των 5000 λέξεων σε τέτοια οθόνη. Δοκίμασε. Κωλώνεις. Εξάλλου: Προσοχή φανμπόη: Είναι φτιαγμένο με Adobe AIR, άρα δεν θα παίζει σε  iPad.

Θυμήσου τις εκδοχές του Sports Illustrated και κάποιων Λονδρέζων designers για αντίστοιχες λύσεις. Όπως καταλαβαίνεις, με τις συνδρομές-ως-apps που προωθούν σε παρόμοια μηχανήματα, κάθε περιοδικό θα απαιτεί να μάθεις και ένα διαφορετικό UI για να διαβάσεις τα υπέροχα άρθρα του. Μ’ άλλα λόγια: Φέξε μου και γλίστρησα κι αγουρίδα μέλι.

Το περασμένο καλοκαίρι χάρισα μερικά από τα πράγματα που έχω μαζέψει και μου πιάνουν χώρο στο σπίτι, μαζεμένα σε ένα απίθανο «Πακέτο Δυναμίτης». Ο καιρός πέρασε, κι άλλα πράγματα μαζεύτηκαν, κι ήρθε ο καιρός για το sequel. Το «Πακέτο Δυναμίτης ΙΙ: Η Επιστροφή» αποτελείται από 15 ετερόκλητα αντικείμενα αμφιλεγόμενης χρησιμότητας τα οποία δεν χρειάζομαι. Όπως πάντα, αρκεί να αφήσεις ένα οποιοδήποτε σχόλιο για να μπεις στην κλήρωση και να τα κερδίσεις όλα. Έχεις περιθώριο μέχρι τα μεσάνυχτα της 26ης Φεβρουαρίου για να λάβεις μέρος. Δες παρακάτω αναλυτικές λεπτομέρειες για τα περιεχόμενα.

UPDATE: O διαγωνισμός τελείωσε, οι νικητές βρέθηκαν.

Διαβάστε περισσότερα…

Τραβήχτηκαν την ώρα που οι Δίδυμοι Πύργοι φλέγονταν από τα ελικόπτερα της αστυνομίας, τα μόνα πράγματα που πετούσαν εκείνη την ώρα πάνω από Αμερικάνικο έδαφος. Πληροφορίες εδώ.

Θυμήσου κι αυτό το συγκλονιστικό βίντεο:

Διάβασε και περισσότερες λεπτομέρειες για τη διαδικασία μετατροπής των 2D ταινιών σε 3D εδώ. Ουσιαστικά υπάρχουν δύο τρόποι να γυρίσεις 3D ταινίες, ο ένας είναι ο «κανονικός», με custom «διπλές» κάμερες  σαν αυτές που έφτιαξε ο Τζέιμς Κάμερον, και ο άλλος είναι ο έμμεσος, με κανονικές κάμερες και προσθήκη του 3D στην post production. Όλες οι ταινίες που θα δούμε ωσονούπω, η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, το Clash of The Titans και οι Χάρι Πότερ, αλλά και όλα τα remakes που ετοιμάζονται, χρησιμοποιούν το δεύτερο τρόπο. Είδα τα 8 πρώτα λεπτά του προηγούμενου Χάρι Πότερ (που γυρίστηκαν επίσης έτσι) σε ΙMAX 3D, είδα και το Avatar: Δεν κατάλαβα διαφορά.

Να μερικά ενδιαφέροντα πραγματάκια σχετικά με το Twitter:

Μια κυρία έγραψε μερικούς κανόνες για το σωστό Tweeting.

Don’t report banal details. Unless you’re observing a true breaking news event (and note: this term does not include what you or your child ate for lunch), skip it.

Do interpret your experiences. How do they make you feel? What do they mean to you?

Do share the oddities you observe. Look for things that seem unusual, out-of-place, surprising.

Do share things you love – quotes, phrases, descriptions of events that brought joy to your day.

Slow down, enjoy. Listen to the world’s music. Share the best of your experiences, but remember, 140 characters is a unique format — more like poetry or Haiku than news reporting. Using it well requires our thoughtful attention.

Ενδιαφέρον: Η κυρία έχει μόλις 391 followers. Εγώ πώς τα πάω;

Εν τω μεταξύ, ο Τζορτζ Πάκερ του New Yorker έγραψε ένα άρθρο στο οποίο γκρινιάζει για το «θόρυβο» του Twitter -αν και ομολογεί ότι δεν χρησιμοποιεί το Twitter. Διάβασε την απάντηση των ΝΥΤ. Συμπέρασμα: Ο Πάκερ δεν γκρινιάζει για το Twitter, γκρινιάζει επειδή είναι γέρος (στο μυαλό -50 χρονών είναι μόνο) και ο κόσμος αλλάζει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι μπορεί να παρακολουθήσει.

Τέλος, μπορείς να διαβάσεις  ένα μικρό κειμενάκι στο Nitro που κυκλοφορεί για τους Έλληνες celebrities που αρχίζουν σιγά σιγά να χρησιμοποιούν το Twitter.

Ακολούθα με εδώ.

Το τσουνάμι συναρπαστικών εξελίξεων στο μέτωπο των monoblogs συνεχίζεται: Μετά το Beautylicious σειρά παίρνει το Rdeco, που είναι ένα blog για διακόσμηση και interior design, με πολλές πολλές φωτογραφίες από ωραία σπίτια, έξυπνες ιδέες και όμορφα έπιπλα για να δεις και να εμπνευστείς πράγματα. Έχει συναφή (αλλά όχι ίδια ακριβώς) θεματολογία με το σπιτόσκυλο και απευθύνεται λίγο-πολύ στο ίδιο κοινό, πράγμα που προσφέρεται για αλλαξοκωλιές διαφημιστικές και άλλες. Το σπιτόσκυλο, άλλωστε, έχει συγκεντρώσει ένα πολύ δυναμικό, πιστό και πολυπληθές κοινό (2000 visits, 7500 pageviews ημερησίως as we speak) το οποίο θα βρει ενδιαφέροντα πράγματα να ψαχουλέψει και στο ολοκαίνουριο αδελφάκι.

Δες όλα τα monoblogs εδώ.

Η συζήτηση συνεχίζεται για το φαινόμενο της εξαφάνισης της αξίας του δημιουργικού περιεχομένου (κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο) στα media, και την επίδραση που θα έχει στη δημοσιογραφία και τα άλλα συγγενικά επαγγέλματα. Να τρία σχετικά και ενδιαφέροντα άρθρα που διάβασα πρόσφατα.

Διαβάστε περισσότερα…

Η οικογένεια των monoblogs μεγαλώνει, μόλις απέκτησε ένα ολόφρεσκο μέλος. Το έβδομο monoblog λέγεται beautylicious.gr, κι ασχολείται με θέματα ομορφιάς. Σου δείχνει προϊόντα, νέα, tips και ιδέες, από μια ειδικό του είδους. Πήγαινε ευθύς αμέσως να το δεις, και ακολούθα το και στο twitter!