Γιατί να θέλει κάποιος να στήσει τη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου; Γιατί μπορεί. Και το Καζαχστάν, η γιγάντια και αλλόκοτη χώρα της Ανατολής, η πατρίδα του Μπόρατ και του κοσμοδρομίου Μπαϊκονούρ, μπορεί και τη στήνει. Και είναι μεγάλη. Και δεν είναι ακριβώς σκηνή.
A 492-foot (150-meter) tripod mast weighing 2,000 tons (pictured above) stands at [...]
Σχόλια κλειστά 
Χωρίς κατηγορία Να μια λίστα ενδιαφέρουσα (αν και λίγο άλλα αντί άλλων) για το αγγλόφωνο κοινό. Εγώ έχω πατήσει τα τριάντα προ πολλού, κι από αυτά έχω διαβάσει (μπλίκι μπλίκι) δώδεκα.
Χμ.
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Να μια λίστα αμφιλεγόμενης αξιοπιστίας (με πιο κριτήριο συγκρίθηκαν τα ποσά; Έλαβαν υπ’ όψιν τον πληθωρισμό; Ε;) αλλά ενδιαφέρουσα νεβερδελές. Πάτα την εικόνα να τη δεις ιλουστρασίο, ή δες την αποκάτω με γράμματα. Υπάρχει και μια πολύ μεγάλη έκπληξη στo νούμερο δύο.
10. Mandalay Bay, Λας Βέγκας, 950 εκ. δολάρια
9. Bank of China Tower, Χονγκ Κονγκ, [...]
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Ήταν θέμα χρόνου: Ένας crocsοφόρος Γερμανός το τόλμησε, και το αποτέλεσμα είναι ένα αναπάντεχα λειτουργικό καρακιτσαριό. Αν δε ακολουθηθεί η συμβουλή αυτουνού που λέει να βάλουνε μια τηλεόραση κάτω απ’ το τζάμι, τότες θα μοιάζει και με αυτό. Βλασφημία!
Θυμήσου: Το τραπεζάκι Alien
via iphonehellas
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Να μια θαυμάσια συλλογή φωτογραφιών ενός κυρίου Νικ Γκλάις, ο οποίος φωτογραφίζει το εσωτερικό ιδιωτικών αεροσκαφών ηθοποιών του Χόλιγουντ, Αφρικανών δικτατόρων και έβριθινγκ ινμπιτγουίν.
Gleis, who describes his images as “extremely security-sensitive” has photographed the private jets for heads of state of African countries, including Cameroon, and also China. However, [...]
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Και το νούμερο είναι: 129,864,880.
Έτσι υποστηρίζει το Google, τουλάχιστον, που ως γνωστών αυτό τον καιρό σκανάρει ό,τι υπάρχει για να τα κρατήσει ψηφιοποιημένα στο διηνεκές.
We collect metadata from many providers (more than 150 and counting) that include libraries, WorldCat, national union catalogs and commercial providers. At the moment we have close to a [...]
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Η λίστα του Forbes περιέχει τις Λένες Μαντάδες των ΗΠΑ. Το Top-5:
1. Τζέημς Πάτερσον
2. Στέφανι Μέγιερ
3. Στίβεν Κινγκ
4. Ντανιέλ Στιλ
5. Κεν Φόλετ
Με εξαίρεση τη Στέφανι Μέγιερ (τα βιβλία της οποίας στην Ελλάδα εκδίδονται από τις εκδόσεις Πλατύπους), όλοι οι άλλοι κυκλοφορούν στην χώρα μας από τις Bell!
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έμεινε από την κλωτσοπατινάδα ανάμεσα σε Σέρβους και Έλληνες (http://www.yupi.gr/gkrinia/c20667/To_Jylo_Twn_Arkoydwn.html)μπασκετμπολίστες πριν από μια εβδομάδα…
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία Σε κάποιο Αστερίξ, δεν θυμάμαι σε ποιο, ο γνωστός πειρατής που αλωνίζει τις θάλασσες βλέπει στο κιάλι του ένα πλοίο…
Σχόλια κλειστά
Χωρίς κατηγορία 
Τα πράγματα ήταν αλλιώτικα: Οι ομπρέλες ανά χείρας, τα μαγιό ολόσωμα, πολύς κόσμος με ρούχα, καθόλου ρακέτες, κανένα τόπλες, όλοι όρθιοι!
Δες εδώ κάμποσα δείγματα απ’ το ευφυές mash-up. Και τα tweets του Γουεστ από μόνα τους, βέβαια, είναι μνημεία σουρρεαλισμού.
Πολύς κόσμος επιλέγει την τοποθεσία των διακοπών του από τις φωτογραφίες που βλέπει στα Ίντερνετς. Μέγα λάθος. Το oyster.com είναι ένα site που μεταξύ άλλων δείχνει τη διαφορά των «διαφημιστικών» και τρελά πειραγμένων φωτογραφιών με πραγματικές φωτογραφίες από τα ξενοδοχεία.
Το βιντεάκι από πάνω, με την ανυπόφορη μουσικούλα και τα ακόμα πιο ανυπόφορα comic sans, σου δίνει μια εικόνα για το πώς είναι η δουλειά στο Googleplex, στο Mountain View της Καλιφόρνιας. Να μερικά ακόμα τέτοια βιντεάκια:
Να φωτογραφίες ενός πολύ ταλαντούχου τύπου που πιάνει με το φωτογραφικό φακό έντομα και ζωύφια απάνω στη στιγμή της δράσης, πράγμα που στο ζωικό βασίλειο συνήθως σημαίνει τη στιγμή του χλαπακιάσματος.
Δες εδώ μια συλλογή από εβδομήντα έγχρωμες φωτογραφίες της περιόδου 1939-1943, τραβηγμένες σε περιοχές αγροτικές αλλά και σε πόλεις. Σε όλες το κοινό χαρακτηριστικό είναι η φτώχια -και βέβαια τα εκπληκτικά χρώματα του παλιού φιλμ. Και οι φάτσες. Οι φάτσες των ανθρώπων είναι αλλιώτικες από τις σημερινές. Ίσως επειδή οι φωτογραφίες ετούτες είναι τραβηγμένες μιαν εποχή που η ανθρωπότητα δεν είχε συνηθίσει να ποζάρει. Όπως και να ‘χει, είναι εκπληκτικές εικόνες.
Παλιές φωτογραφίες από το σπιτόσκυλο:
Η Νέα Υόρκη το 1905 (βίντεο)
Η Αθήνα το 1939, έγχρωμη
Η Νέα Υόρκη το 1941
Η Αθήνα το 1900
Η Αθήνα τα 20s και τα 30s
Το Λονδίνο το 1927, έγχρωμο
Το Σαν Φρανσίσκο το 1905
Μπορεί όπως κι εγώ να είσαι άνθρωπος πολυάσχολος, να μην έχεις πολύ χρόνο για χάζεμα ή χάσιμο. Μπορείς επίσης όπως κι εγώ να σου αρέσουν αυτά τα μεγάλα άρθρα, τα δημοσιογραφικά, που είναι ξερωγώ δέκα χιλιάδες λέξεις για έναν πάστορα από τον Αμερικάνικό Νότο, ή δεκαοχτώ χιλιάδες λέξεις για το παράνομο εμπόριο διαμαντιών στο Κονγκό. Τέτοιες ιστορίες, αληθινές και καλογραμμένες, που μπορείς να τις διαβάσεις σε μια καθισιά, αλλά δεν μπορείς να τις διαβάσεις στο γραφείο, κοιτάζοντας την οθόνη του γκομπιούτερ. Σου έχω ξαναγράψει για το longform.org, που συγκεντρώνει κάμποσες από δαύτες, από τα μεγαλύτερα περιοδικά του κόσμου, για να μην ψάχνεις. Σου ‘χω γράψει και γι’ αυτά τα βιβλία, που κυκλοφορούν κάθε χρόνο και περιέχουν τα καλύτερα τέτοια κείμενα της χρονιάς, τα βραβευμένα, τα τοπ οφ δε τοπ. Αλλά δεν σου έχω γράψει για τον καλύτερο τρόπο να τα διαβάζεις αυτά τα κείμενα, και αυτό ήταν παράλειψη. Γιατί καλά είναι τα περιοδικά, αλλά άντε να έχουν ένα τέτοιο μέσα στο κάθε τεύχος. Το πολύ δύο. Καλά και τα βιβλία, αλλά μια φορά το χρόνο βγαίνουν, δε φτουράνε. Και καλό και το κομπιούτερ, αλλά άντε βγάλε τα μάτια σου δυο ώρες για να διαβάσεις κάτι τέτοιο.
Ο καλύτερος τρόπος είναι άλλος: Instapaper στο iPad.
Διάβασα το εξής post του ιδρυτή του Wired Κέβιν Κέλι, ο οποίος έκανε ακριβώς την ίδια ανακάλυψη: Το Instapaper είναι ένα εργαλείο που σου επιτρέπει να bookmark (ρήμα!) τα κείμενα που θέλεις. Αφού βάλεις ένα bookmark που λέγεται «read later» στον browser σου, ψαχουλεύεις στα Ίντερνετς, βρίσκεις αυτά που σε ενδιαφέρουν (στο longform.org ή αλλού), και τα μαρκάρεις με το read later για να κάνεις αυτό που λέει: Να τα διαβάσεις αργότερα. Μετά πας στο iPad, το iPod Touch ή το iPhone και κατεβάζεις το application του Instapaper. Κάνεις log-in και νάτα τα posts που έχεις μαρκάρει, έτοιμα να τα διαβάσεις -και οffline άμα λάχει. Το πιο ωραίο είναι το εξής: Τα posts στα δείχνει «γυμνά» από διαφημίσεις και σχεδιαστικές τζιριτζάτζουλες των sites, με ωραία fonts, σαν να διαβάζεις e-book. Η εμπειρία στο iPad είναι καταπληκτική. Παρ’ όλο που το μηχανηματάκι έχει διάφορα προβλήματα στην ανάγνωση (περιγράφονται αναλυτικά εδώ), γι’ αυτή τη δουλειά είναι ό,τι πρέπει.
Το μόνο πρόβλημα (σε πολλά εισαγωγικά) που μένει είναι το να βρίσκεις υλικό για να το διαβάζεις έτσι. Ο Κέβιν Κέλι αποφάσισε να φτιάξει μια λίστα με τα καλύτερα δημοσιογραφικά κείμενα που γράφτηκαν ποτέ, για να πάρεις ιδέες και να τα instapaper (ρήμα!) για να τα διαβάσεις στο δικό σου iPad/iPhone/άντε και PC. Εγώ του πρότεινα δύο: Αυτό κι αυτό.
Αν θέλεις, μπορείς να instapaper (ρήμα!) στα Ελληνικά και κάποια από τα δικά μου.
Δηλαδή δεν είναι ακριβώς χάρτες, είναι εξαιρετικά ακριβείς φωτογραφίες τις οποίες μπορείς να εξερευνήσεις με ετούτο εδώ το εργαλείο ή να τις κατεβάσεις σε πολύ μεγάλο μέγεθος για να παίξεις στο σπίτι σου. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Μπορεί ο φετινός Ιούνιος να ήταν ο θερμότερος που έχει καταγράφει ποτέ, αλλά τις μπόρες του τις γερές τις είχε. Το Big Picture μάζεψε εντυπωσιακές φωτογραφίες από καταιγίδες από όλο τον κόσμο -ανάμεσά τους και την επική νύχτα με τους κεραυνούς που έζησε η Αθήνα τα ξημερώματα της 28ης Ιουνίου.
monoblogs
