θοδωρής γεωργακόπουλος - ωραία πράγματα

Σύμφωνα μ’ αυτό, στο Ελληνικό Twitter υπάρχουν 172.000 άνθρωποι.

Σύμφωνα μ’ αυτό, στις εκλογές του 2009 οι Οικολόγοι Πράσινοι έλαβαν λίγο περισσότερες από 173.000 ψήφους. Ποσοστό 2,53%. Έμειναν εκτός βουλής.

Δυο μέρες πριν από τις εκλογές, είναι χρήσιμο λίγο να σκεφτούμε πόσο κλειστός είναι ο κύκλος μας, πόσο μικρή η φούσκα στην οποία ζούμε. Κρίνουμε και καταλαβαίνουμε τον κόσμο συλλέγοντας πληροφορίες από αυτά που βλέπουμε γύρω μας, μα αυτά που βλέπουμε γύρω μας είναι λίγα, και ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος, πολυποίκιλος, διαφορετικός. Δεν έχουμε επαρκές δείγμα. Βλέπουμε μόνο ένα κομμάτι του, και είναι ένα κομμάτι αποσπασματικό, το δικό μας, αυτό που έχουμε διαλέξει.

Αν κρίνω από το timeline του Twitter μου, η Δράση θα κερδίσει σχετικά άνετα την αυτοδυναμία την Κυριακή, και θα ‘χει για αδύναμη, τσουρούτικη αντιπολίτευση τη Δημοκρατική Αριστερά, τη Δημιουργία Ξανά και τη Δημοκρατική Συμμαχία. Τα ΠΑΣΟΚ και οι ΣΥΡΙΖΑ και οι Νέες Δημοκρατίες θα καρδιοχτυπήσουν για να πιάσουν το 3%. Τα άλλα κόμματα, οι Ανεξέλληνες, οι Ναζί και οι κομμουνιστές, αναφέρονται μόνο για χλεύη, καταγγελία και γέλιο. Όπως είχαμε παλιά το Βασίλη Λεβέντη.

Εν τω μεταξύ, στον πραγματικό κόσμο δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν που θα ψηφίσει Ανεξέλληνες ή τους Ναζί. Νομίζω ότι κάτι μακρινοί συγγενείς είναι κομμουνιστές, και κάποιοι απλοί γνωστοί υποθέτω ότι μπορεί να ψηφίσουν κόμματα όπως «ΠΑΣΟΚ» και «ΣΥΡΙΖΑ», αλλά είναι απλοί γνωστοί, δεν τους βλέπω αρκετά συχνά για να ξέρω τι θα ψηφίσουν.

Είμαι, προφανώς, στον κόσμο μου.

Όπως έγραψα πιο εκτενώς εδώ, οι εκλογές της Κυριακής θα είναι μια πολύ καλή αφορμή για να μετρηθούμε και να καταλάβουμε πόσο μικρή είναι η φούσκα μας και πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος απ’ έξω. Μέχρι τώρα, με τα δύο μεγάλα κόμματα που αγόραζαν μαζικά τις ψήφους εκατομμυρίων πρόθυμων συνενόχων, αυτό δεν ήταν δυνατό. Τώρα θα γίνει. Προσπαθώ να το επαναλαμβάνω στον εαυτό μου για να προετοιμαστώ, όσο και όπως γίνεται, για το απρόβλεπτο αποτέλεσμα.

Παρ’ όλα αυτά, νιώθω εντελώς απροετοίμαστος.

Μέσα στα βάθη της κρατικής μηχανής υπάρχει ένα μυστικό αόρατο και επτασφράγιστο: Μια μικρή μειοψηφία νέων, φιλόδοξων και μορφωμένων ανθρώπων που δουλεύει. Τους γνώρισα, τους μίλησα, κι έγραψα ένα πολύ μεγάλο κείμενο που εξηγεί πού πάσχει ο δημόσιος τομέας και πώς, ίσως, μπορεί να φτιαχτεί κάποτε.

Με μικρότερη, πιο εύπεπτη μορφή του κειμένου δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου του περιοδικού «Υποβρύχιο».

Μπορείς να διαβάσεις όποιο από τα δύο θέλεις, δε θα σε κρίνω. Εδώ, τώρα, θα ήθελα να θίξω ένα σοβαρό θέμα. Στο κείμενο αναφέρω τη «Λευκή Βίβλο για τη διακυβέρνηση«, ένα white paper που λέμε, το οποίο περιέχει πολύ χρήσιμα και ενδιαφέροντα στοιχεία για την κεντρική διοίκηση του κράτους. Η δεύτερη σελίδα του, που είναι το θέμα που θέλω να θίξω, είναι η εξής:

Και ερωτώ: Τι είναι αυτό; Τι; Η δεύτερη σελίδα της «Λευκής Βίβλου για τη διακυβέρνηση», τι δείχνει; Είναι άνθρωπος; Δημόσιος υπάλληλος; Γιατί έχει απλωμένα τα χέρια; Και γιατί έχει τόσο μεγάλο στήθος;

Αυτές τις απορίες ήθελα να μοιραστώ μαζί σου.

Τώρα διάβασε.

Σε λιγότερο από δύο μήνες, στις 2 Ιουλίου, κυκλοφορεί ο «Φεβρουάριος«, δε φαντάζομαι να το ξέχασες (αγόρασες; ). Καθώς το βιβλίο το ετοιμάζουμε πυρετωδώς, ήρθε η ώρα να ζητήσουμε τη βοήθειά σου: Διάλεξε εξώφυλλο.

Έχουμε φτιάξει πέντε εναλλακτικές επιλογές αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους, και εσύ τώρα μπορείς να μπεις στο februarios.com και να διαλέξεις ποια σου αρέσει πιο πολύ. Αυτή που θα επιλέξει ο περισσότερος κόσμος θα γίνει το εξώφυλλο του βιβλίου. Όπως θα προσέξεις, έχουμε βάλει και την λευκή, «προσωρινή» εκδοχή που, για κάποιο περίεργο λόγο, είχε αρέσει σε πολύ κόσμο εξ’ αρχής. Γούστα είναι αυτά, δες τα όλα με το δικό σου (και εδώ, αποκάτω) και διάλεξε.

διάβασε περισσότερα…

Εμείς εδώ σε τούτη τη χώρα πάντα έχουμε μια εγγενή γκρίνια και μια καχυποψία τοξική που χαρακτηρίζει την αντίδρασή μας απέναντι στα πάντα, και έτσι πιστεύουμε ότι μας κλέβουν και μας εκμεταλλεύονται όλοι με όσους ερχόμαστε σε επαφή, μαγαζάτορες, έμποροι, συνεργάτες, οποιοσδήποτε. Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, είμαστε πάντα σίγουροι ότι πληρώνουμε υπερβολικά πολλά λεφτά για βενζίνη, ότι κάτι τρέχει, δεν είναι δυνατό να πληρώνουμε τόσα πολλά, κάποιος μας κλέβει, κάποιος μας θεωρεί κορόιδο.

Τις προάλλες κάποιος μου έστειλε αυτό εδώ το link, το site της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενέργεια. Πρόκειται για έναν ωκεανό πληροφορίας, έναν απίστευτο πλούτο στατιστικών στοιχείων, και ανάμεσα στα πολλά άλλα διαθέτει και αναλυτικά στοιχεία για τις τιμές των καυσίμων στις 27 χώρες μέλη, και συνεπώς είναι μια καλή πηγή πληροφορίας για να δούμε αν όντως πληρώνουμε υπερβολικά πολλά για τη βενζίνη, αν όντως μας πιάνουν κορόιδο.

Κοίταξα λίγο τα νούμερα ψάχνοντας να βρω κάτι το κραυγαλέο, και την προσοχή μου τράβηξε αυτό εδώ το Excel, που αναφέρει το ποσοστό των φόρων που βάζει κάθε χώρα στα καύσιμα. Οι φόροι αυτοί περιλαμβάνουν τον ΦΠΑ και τους «έμμεσους φόρους», προσαυξήσεις που παίρνουν το κόστος του καυσίμου και σχεδόν το διπλασιάζουν για τον τελικό καταναλωτή. Η Ελλάδα, ως γνωστόν, έχει αρκετά υψηλό ΦΠΑ για τα δεδομένα της Ένωσης: Μόνο τρεις χώρες (η Δανία, η Σουηδία και η πτωχευμένη Ουγγαρία) έχουν μεγαλύτερο, ενώ άλλες τέσσερις έχουν τον ίδιο: 23%. Ξεχωρίζει, όμως, και στους έμμεσους φόρους: Σύμφωνα με τη λίστα, μόνο τρεις χώρες χρεώνουν υψηλότερα τέλη στη βενζίνη (στο ντίζελ και στο πετρέλαιο θέρμανσης είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά εδώ θα επικεντρώσουμε στη βενζίνη) από ό,τι η Ελλάδα. Σ’ αυτόν εδώ  το χάρτη μπορείς να δεις τι συμβαίνει με τους φόρους στα καύσιμα των αυτοκινήτων σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Για περισσότερες λεπτομέρειες κοίταξα αυτό εδώ το (μεγαλύτερο) Excel που περιέχει όλες τις μετρήσεις τιμών προ και μετά φόρων που έχουν γίνει από το 2005 στις χώρες της ΕΕ. Επειδή είναι λίγο χαώδες το φύλλο, διάλεξα έξι από αυτές, και για κάθε μία απομόνωσα την πρώτη μέτρηση του Απρίλη κάθε χρόνου (έτσι, τυχαία), και έφτιαξα έναν μικρότερο πίνακα, που μπορείς να δεις εδώ. Προέκυψε το εξής διάγραμμα:

(είναι το πρώτο διάγραμμα που έφτιαξα ποτέ με το Google Docs, γι’ αυτό λίγο άτεχνο και όχι πολύ σαφές, οπότε εξηγώ παρακάτω το τι και το πώς)

διάβασε περισσότερα…

1) Ο Στίβεν Κινγκ βροντοφωνάζει: «Φορολογήστε με!»

Σ’ αυτό εδώ το κείμενο ο διάσημος και πολύ πλούσιος συγγραφέας επιχειρηματολογεί για το ότι οι πολύ πλούσιοι Αμερικανοι πρέπει να φορολογούνται πολύ περισσότερο από το κράτος. Τα λέει πολύ καλά.

2) Γιατί έχει «κολλήσει» η καινοτομία;

Σ’ αυτό εδώ το κείμενο ο κύριος υποστηρίζει πως το Ίντερνετ δεν έχει προάγει την καινοτομία -την καθυστερεί. Τα τελευταία χρόνια οι μεγάλες ανακαλύψεις που αλλάζουν τον κόσμο μοιάζουν να έχουν λιγοστέψει, σαν να έχουν αναβληθεί. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Compared with the staggering changes in everyday life in the first half of the 20th century wrought by electricity, cars, and electronic communication, the digital age has brought relatively minor alterations to how we live. Electricity is still electricity, and still generated mostly with fossil fuels; cars are better but not all that much better, and still propelled almost entirely by fossil fuels. Only communication has been truly transformed, but is the transformation really as profound as the advent of telegraphs, radio, and TV?

(διαφωνώ, αλλά μόνο εν μέρει)

3) Βοηθά η μουσική να τρέχεις γρηγορότερα;

Ναι, λέει ο Δρ. Κώστας Καραγιώργης!

‘Music is a legal drug for athletes,» claims Dr Costas Karageorghis, an expert on the effects of music on exercise, at Brunel University. In his latest book, Inside Sport Psychology, he claims that listening to music while running can boost performance by up to 15%.

4) Αναπαράγοντας σκηνές από ταινίες

5) Όπερα: «Η Υπόθεση Μακρόπουλου» 

Μια τραγουδίστρια ηλικίας 300 χρονών που γεννήθηκε στην Κρήτη μπλέκει σε μια δικαστική διαμάχη που θα της εξασφαλίσει τη δυνατότητα να συνεχίσει να ζει για πάντα. Ίσως η καλύτερη υπόθεση όπερας, ever. Του Λέος Γιάνατσεκ, από το 1926. Διάβασε αυτή την κριτική των New York Times.

She was born Elina Makropulos in Crete more than 300 years ago. Her father, physician to Emperor Rudolf II, developed an experimental life potion for his monarch but the emperor made him test it on his daughter, 15 at the time. Over the centuries Marty has invented and retired many personas. We meet her when she needs another dose to go on. But the document with the formula has become entangled in the paper trail of Gregor v. Prus.

Θυμήσου λίγο το συναίσθημα της πείνας. Πότε ήταν η τελευταία φορά που πείνασες; Θυμάσαι πώς ένιωθες; Την ελαφριά ζαλάδα, την ενόχληση στο στομάχι που δεν είναι ακριβώς πόνος, μια αδυναμία και ταυτόχρονα σαν κάτι να σε τσιγκλάει από μέσα, να σου θυμίζει ότι κάτι δεν πάει καλά: Το αίσθημα του κορμιού σου καθώς τρώει τον εαυτό του.

Αυτό το κτίριο βρίσκεται στη λεωφόρο Σπύρου Λούη, απέναντι από το Ολυμπιακό Στάδιο, στο ύψος του ποδηλατοδρομίου. Είναι εγκαταλειμένο εδώ και μερικά χρόνια, και για τα περισσότερα από αυτά ήταν κλειδωμένο, αλλά πλέον έχει ανοίξει και καταρρέει έτσι, ανοιχτά. 

Τώρα φαντάσου να το νιώθεις αυτό το πράγμα συνέχεια. Και φαντάσου να το νιώθεις και το ψυγείο σου να είναι άδειο και τα ντουλάπια της κουζίνας σου να είναι άδεια και να μην μπορείς να πας στο σούπερ μάρκετ για να πάρεις τρόφιμα γιατί τα ελάχιστα τρόφιμα που υπάρχουν στο σούπερ μάρκετ είναι υπερβολικά ακριβά και δεν έχεις αρκετά λεφτά για να τα αγοράσεις.

Δεν σου λέω να σκεφτείς το ενδεχόμενο να έχεις παιδιά ή ανθρώπους που να σε έχουν ανάγκη και να είναι κι αυτοί στην ίδια κατάσταση, δεν πάω καν σε τέτοια επίπεδα απόγνωσης. Σκέψου μόνο την πείνα. Φαντάσου λίγο τη ζωή σου έτσι.

διάβασε περισσότερα…

Επειδή μπορεί να είναι Τζεντάι.

via

Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές, περίεργες, αλλόκοτες, πρωτοφανείς και ιστορικές. Για να θυμηθούμε λίγο πώς ήταν τα πράγματα παλιότερα (και πως φτάσαμε ως εδώ), θα σε πάω στην προεκλογική περίοδο μιας άλλης κρίσιμης αναμέτρησης, πίσω στην άνοιξη του 2004. Δεν είχαν γίνει ακόμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες, δεν είχε γίνει το Euro, μόλις είχε σκάσει το σκάνδαλο Πάχτα (θυμάσαι; όχι ε;) και εγώ είχα ακολουθήσει σε δυο συνεχόμενα Σαββατοκύριακα τις προεκλογικές εκστρατείες των δύο διεκδικητών της πρωθυπουργίας, του Γιώργου Παπανδρέου στη Θράκη και του Κώστα Καραμανλή στην Κρήτη. Τα δύο μεγάλα κείμενα που έγραψα για όσα είδα τα συμπύκνωσα σε ένα για το περιοδικό Esquire. Τελικά και οι δύο θα γίνονταν τραγικοί, αναποτελεσματικοί πρωθυπουργοί.

Διάβασε πώς τους είδα εγώ τότε.

Οι Μαχητές Part I: Το Πράσινο Μίλι Του Γιώργου Παπανδρέου
Οι Μαχητές Part II: Ο Γαλάζιος Γίγαντας

Το διαστημικό λεωφορείο Enterprise πετάει στη ράχη ενός 747 πάνω από το Μανχάταν.

Δες περισσότερες φωτογραφίες εδώ.

Ετούτο εδώ είναι ένα βίντεο-απάντηση στο διαβόητο πλέον βίντο-λογοκλοπή της ηθοποιού Κατερίνας Μουτσάτσου. Είναι η μόνη από τις βίντεο-απαντήσεις που έχουν εμφανιστεί (να μια, να άλλη μία, να και μια τρίτη) που έχω τη διάθεση να κάνω embed στο site αυτό. Είναι πολύ καλογραμμένο κομμάτι και πολύ αστείο και, εδώ που τα λέμε, είναι πολύ πιο κοντά στο αυτοσαρκαστικό ύφος του αυθεντικού βίντεο, εκείνης της διαφήμισης καναδικής μπίρας. Δες όμως τα dislikes. Και διάβασε τα σχόλια. Η ουσία και των δύο βίντεο βρίσκεται στο Facebook (όχι στο Twitter, στο πιο λαϊκό και αντιπροσωπευτικό Facebook) και στα σχόλια του YouTube. Εκεί φαίνεται ποια είναι η αισθητική και η διανοητική κατάσταση των καταναλωτών αυτού του υλικού, ή τουλάχιστον δείγματος επαρκούς του 50% των Ελλήνων που έχουν πρόσβαση στο Ίντερνετ.

Παρεμπιπτόντως: Παραδόξως, στο προσωπικό της website η Κατερίνα Μουτσάτσου δε δηλώνει «Χελίν» – δηλώνει «Greek by Blood». Και «Italian by Love». Και «Turkish by Passion».

Πάλι καλά που δε δηλώνει «Dothraki by Eyesight».

1) Τι σημαίνουν οι απίστευτοι όροι χρήσης του Google Drive

Το νέο online εργαλείο της Google γράφει στους όρους χρήσης πως ό,τι ανεβάσεις μέσα του, φωτογραφίες, κείμενα, οτιδήποτε, ανήκει στη Google και μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει. Όπως αντιλαμβάνεσαι, έγινε μεγάλο μπατιρντί στα Ίντερνετς. Σ’ αυτό το link μπορείς να διαβάσεις τον πραγματικό λόγο που οι όροι χρήσης προβλέπουν κάτι τέτοιο. Αν δεν το έκαναν, η Google δεν θα μπορούσε να σου προσφέρει τη συγκεκριμένη υπηρεσία. Διάβασε επίσης και αυτό.

2) Ένα κείμενο για τη δημιουργική μειονότητα 

Την επικαλούμαι πότε πότε (εδώ, ας πούμε, ή εδώ) και εδώ μπορείς να διαβάσεις μερικά από τα χαρακτηριστικά της

Think about the traits that creative people possess. Creative people don’t follow the crowds; they seek out the blank spots on the map. Creative people wander through faraway and forgotten traditions and then integrate marginal perspectives back to the mainstream. Instead of being fastest around the tracks everybody knows, creative people move adaptively through wildernesses nobody knows.

3) Έχει λόγο ύπαρξης η θρησκεία; 

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του φυσικού Λόρενς Κράους, που έχει γράψει αυτό το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, στο οποίο εξηγεί ότι τα φιλοσοφικά ερωτήματα και οι θρησκευτικές αναζητήσεις μπορούν να βρουν απάντηση. Αυτή, λέει, είναι η δουλειά της επιστήμης.

Philosophy used to be a field that had content, but then «natural philosophy» became physics, and physics has only continued to make inroads. Every time there’s a leap in physics, it encroaches on these areas that philosophers have carefully sequestered away to themselves, and so then you have this natural resentment on the part of philosophers.

4) Η Βόρεια Κορέα στο επίσημο site της χρησιμοποιεί ένα WordPress theme του εμπορίου

Ο δημιουργός του δίνει συνέντευξη εδώ.

5) iSmell

Αν φοράς αυτή την κολώνια θα μυρίζεις σαν φρεσκοανοιγμένο προϊόν της Apple. Αλήθεια.

1. Το πείραμα της αγάπης 

Στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ βάζουν πέντε εθελοντές σε μαγνητικό τομογράφο και τους λένε να σκεφτούν σκέψεις αγάπης. Και μετράνε την αγάπη. Αυτό το βίντεο είναι 15 λεπτά. Δες το όλο. Τώρα.

(via)

διάβασε περισσότερα…

Κοίτα αυτήν εδώ τη λίστα με τα αποσπάσματα βιβλίων που έχουν κάνει οι περισσότεροι αναγνώστες «highlight» στο Kindle τους. Στο Kindle, αν δεν το ξέρεις, μπορείς να «υπογραμμίσεις» τα αγαπημένα σου αποσπάσματα, και μετά να ανατρέχεις σ’ αυτά όποτε θες (είναι συγκεντρωμένα όλα μαζί στο web, στο προφίλ σου). Το λοιπόν, από τα 25 δημοφιλέστερα αποσπάσματα που έχουν αποθηκεύσει ποτέ οι αναγνώστες, τα 20 είναι από την τριλογία Hunger Games. Θυμάσαι, ασφαλώς, πόσο πολύ μου άρεσε το Hunger Games. Είκοσι στα εικοσιπέντε. Είκοσι το Hunger Games, πέντε η υπόλοιπη παγκόσμια λογοτεχνία.

Σε ένα από τα σκετς του τοκ σόου του, ο Τζίμι Φάλον απαγγέλει τις ειδήσεις με φωνή αισθαντική και γκρούβι μουσική υπόκρουση από τους Roots, και ενίοτε έχει κι έναν καλεσμένο για να τα διαβάσουνε μαζί, συνήθως έναν παρουσιαστή ειδήσεων. Αυτή τη φορά είχε έναν άλλο καλεσμένο.

Δες το βίντεο και μετά σκέψου, αν δεν το σκέφτηκες ήδη. «Αντώνης Σαμαράς». «Βαγγέλης Βενιζέλος». Ή ακόμα: «Γιώργος Παπανδρέου». «Κώστας Καραμανλής«.

Μπορείς να δεις και τη συνέντευξη του Ομπάμα στο Φάλον εδώ.

Το InFocus του Atlantic έχει ένα ωραίο και τεράστιο φωτορεπορτάζ που δείχνει Έλληνες χτυπημένους από την κρίση (για συντομία: «Έλληνες»). Αξίζει το scrolling.