άνθρωποι

Μερικές Σκέψεις Για Το Ντοκιμαντέρ Του ΣΚΑΙ Για Το Μάτι

Εδώ, μερικές σκέψεις που έγραψα σε ένα Twitter thread για το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για το Μάτι. Αν δεν το έχετε δει ακόμη, να το δείτε οπωσδήποτε -> Εδώ.

Το ότι το ελληνικό κράτος είναι ένα ανοργάνωτο μπάχαλο το ξέραμε. Το χάος και ο ερασιτεχνισμός που αποκαλύπτουν οι συνομιλίες δεν προκαλούν έκπληξη. Ξέρουμε πώς λειτουργεί το ελληνικό δημόσιο, πώς στελεχώνεται, πόσο αποτελεσματικό είναι. Αυτή η κυβέρνηση φυσικά δεν άλλαξε τίποτε.

Για παράδειγμα, Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας τότε ήταν κύριος ονόματι Γ. Καπάκης, ο οποίος προερχόταν από την πυροσβεστική μεν, αλλά από τις δημόσιες σχέσεις. Έβγαζε το περιοδικό. Πώς βρέθηκε σε τέτοια κρίσιμη επιχειρησιακή θέση; Ε, ήταν στέλεχος του "Πράττω" του κ. Κοτζιά.

Οι συνομιλίες αποκαλύπτουν ότι τις κρίσιμες ώρες της φωτιάς αποφάσεις παίρνονταν "με εντολή υπουργού" (οι κ. Τόσκας και Σκουρλέτης, αμφότεροι άσχετοι με την κατάσβεση πυρκαγιών) ενώ δυνάμεις πήγαιναν να σβήσουν τη φωτιά στο σπίτι του δημάρχου που "τα έχει καλά με τα κανάλια".

Κανέναν δεν εκπλήσσουν αυτά. Έτσι γίνονταν πάντα τα πράγματα. Απλά μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε ο καθένας μόνος του. Όταν ψηφίζουμε αυτούς που διορίζουν τα περισσότερα ανίκανα βύσματα, την ώρα της καταστροφής το μόνο που υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και τη φωτιά, είναι τα βύσματα.

Το εκπληκτικό, και το πραγματικά διδακτικό αυτής της καταστροφής είναι άλλο. Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Αλ. Παπαχελά και της Μ. Κακαουνάκη δεν το διατυμπανίζει, δεν το επισημαίνει, ούτε το σχολιάζει. Μας αφήνει μόνους μας να το καταλάβουμε.

Το καταλαβαίνουμε όταν μετά από αυτό το μεγαλειώδες φιάσκο βλέπουμε ένα μάτσο άσχετους και υπεύθυνους να παίζουν θέατρο την ώρα που άνθρωποι καίγονται. Το ντοκιμαντέρ σταματάει εκεί, και δεν μας υπενθυμίζει τι έγινε μετά. Αλλά εμείς θυμόμαστε.

Θυμόμαστε πως όλη η νωχελικότητα και η ανικανότητα της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της καταστροφής μετατράπηκαν αμέσως μετά σε μια εντυπωσιακά focused καπατσοσύνη στην προσπάθεια να αποφύγουν τις ευθύνες με ψέματα και μια επίδειξη πρωτοφανούς απανθρωπιάς.
Θυμόμαστε τη συνέντευξη τύπου, το bullying των πυρόπληκτων από στελέχη της κυβέρνησης, τους χάρτες των "εμπρησμών, τη "στραβή στη βάρδια".Ο κ. Καπάκης χρειάστηκε 14 ολόκληρες ημέρες για να παραιτηθεί. Ο κ. Τόσκας 11. Μέχρι τότε η κυβέρνηση τους παρείχε απλόχερα στήριξη, μη και παραδεχτεί ευθύνες.

Το μπάχαλο κι η ανοργανωσιά ήταν αναμενόμενα. Ίσως ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο ξεχαρβαλωμένος ο κρατικός μηχανισμός, αλλά μην κοροϊδευόμαστε, πάντα μπάχαλο είχαμε. Αυτό που είναι πρωτοφανές και δεν έχει εμφανιστεί ξανά στην πολιτική μας πραγματικότητα, ήταν ο κυνισμός και η απανθρωπιά.

Αυτό είχα γράψει τότε γι' αυτό το θέμα. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι το πιο σημαντικό απ' όλα.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε τι έγινε πέρυσι το καλοκαίρι στο Μάτι. Δεν έχει προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία, ούτε το '07, ούτε στο Σάμινα ούτε ποτέ. Μπορεί να μην ήταν το μόνο ή και το ενδεικτικότερο δείγμα γραφής αυτής της κυβέρνησης, αλλά ήταν το πιο τρομακτικό.

Αυτή η καταστροφή δεν αποκάλυψε μόνο την ένδεια του κράτους(που την ξέραμε) αλλά και τον πραγματικό εαυτό των ατόμων που έχουμε διορίσει για να μας προστατεύουν από τέτοιες καταστροφές και, έστω, όταν δεν μπορούν, για να συμπεριφέρονται υπεύθυνα,ηθικά, σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι.

Δεν είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι.

Σας θυμίζω δε ότι πριν από το ντοκιμαντέρ είχε κυκλοφορήσει το πόρισμα των εισαγγελέων όπου αποκαλύφθηκαν οι συνομιλίες, το χάος, και οι ευθύνες της ΓΓΠΣ, της πυροσβεστικής, της αστυνομίας, των Δήμων και της Περιφέρειας. Είχα γράψει τότε το εξής.

Αν δεν έχετε δει ακόμη το ντοκιμαντέρ, δείτε το. Μοιράστε το και σε όσους πιστεύετε ότι θα το βρουν χρήσιμο. Και μην ξεχάσετε ποτέ τι συνέβη το '18 στο Μάτι. Πέρα από μια φυσική καταταστροφή ή μια αποτυχία του κράτους, ήταν μια κοινωνική ηθική κατάρρευση.

AirPorTraits: Δεν Υπάρχουν Βαρετοί Άνθρωποι

AirPorTraits: Δεν Υπάρχουν Βαρετοί Άνθρωποι

Κάποιες εβδομάδες του 2018 τριγυρίζαμε στο αεροδρόμιο της Αθήνας και μιλούσαμε σε ανθρώπους, και τους παίρναμε φωτογραφίες.
Να γιατί.

διάβασε περισσότερα →

Τι Έμαθα Ταξιδεύοντας Για Ένα Μήνα Στις ΗΠΑ

28 December 2018 | Κανένα σχόλιο
Τι Έμαθα Ταξιδεύοντας Για Ένα Μήνα Στις ΗΠΑ

Τον Οκτώβριο του 2018 ταξίδεψα στις ΗΠΑ ως Marshall Memorial Fellow του German Marshall Fund. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε κάποια πρώτα, σκόρπια, πολύ συνοπτικά συμπεράσματα από όσα είδα και έμαθα εκεί.

διάβασε περισσότερα →

Οι Άνθρωποι Που Είναι Σαν Εμένα Το 2018

30 March 2018 | 2 σχόλια
Οι Άνθρωποι Που Είναι Σαν Εμένα Το 2018

Πόσοι Έλληνες συμφωνούν μαζί μου σε μερικά βασικά θέματα; Πολλοί; Λίγοι; Και πόσοι από εσάς που είστε εδώ μέσα; Περισσότεροι; Πολύ περισσότεροι;

διάβασε περισσότερα →

Οι Άνθρωποι Που Είναι Σαν Εμένα

05 March 2017 | 19 σχόλια
Οι Άνθρωποι Που Είναι Σαν Εμένα

Πήρα τα δεδομένα της έρευνας "Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες", διάλεξα επτά ερωτήσεις που θεωρώ κρίσιμες, και μέτρησα πόσοι Έλληνες συμφωνούν μαζί μου σε όλες. Τα αποτελέσματα είχαν ενδιαφέρον.

διάβασε περισσότερα →

Ο Κόσμος Και Η Ελλάδα Το 2016

30 December 2016 | Κανένα σχόλιο
Ο Κόσμος Και Η Ελλάδα Το 2016

Μια ανασκόπηση μιας χρονιάς που μπορεί να μην ήταν η χειρότερη όλων των εποχών, αλλά οπωσδήποτε ήταν η χειρότερη της χιλιετίας για τον πλανήτη Γη. Και ίσως η τελευταία του.

διάβασε περισσότερα →

Οι Συγκλονισμένοι

26 August 2016 | 1 σχόλιο

Συγκλονιστήκατε αρκετά ή να βάλω κι άλλα;

κατηγορίες: άνθρωποι
σχολίασε

Ποιοι Είμαστε;

Είναι ένα ερώτημα. Ποιοι είμαστε. Εμείς, εδώ, που απασχολούμαστε με τα πράγματα που είναι κοινά σ'αυτή τη χώρα. Σας παρακαλώ δείτε αυτό το βίντεο, στο οποίο συμπολίτες μας να προσπαθούν θυμηθούν θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτό είμαστε; Μεταξύ άλλων, αυτό είμαστε. Αλλά είμαστε μόνο αυτό; Μήπως είμαστε και κάτι άλλο, πιο ελπιδοφόρο; Ποιος ξέρει; Πώς μετριέται;

Ένας τρόπος, θα έλεγε κανείς, είναι να μας ρωτήσουμε. Έγινε κι αυτό. Τα συμπεράσματα είναι σύνθετα.

Υποθέτω όμως ότι μετριέται και πιο αντικειμενικά, εκ του αποτελέσματος. Είμαστε μια συνισταμένη, όπως έχουμε ξαναπεί. Όλοι μαζί, συνθέτουμε ένα σύνολο. Το σύνολο αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί σχετικά αντικειμενικά. Για παράδειγμα, χρεοκοπήσαμε. Όλοι μαζί, δημοκρατικά και συντεταγμένα, μετά από προσπάθεια δεκαετιών, πτωχεύσαμε. Άρα μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι αυτό που είμαστε, η συνισταμένη μας, μοιάζει αρκετά με τα μπουμπούκια του παραπάνω βίντεο. Κι αυτοί, θα υπέθετε κανείς, αν τους άφηνε κάποιος να παίρνουν αποφάσεις για λογαριασμό μιας χώρας, θα τη χρεοκοπούσαν. Άρα η συνισταμένη μας, ο μέσος όρος μας, πιο κοντά σ' αυτό το πρότυπο είναι, παρά στο όποιο ορθολογικό, μορφωμένο και ικανό αντίθετο.

Άρα ποιοι είμαστε;

Ο Νίκος Καρανίκας είμαστε.

Έτσι δείχνουν τα πράγματα.

διάβασε παρακάτω

Οι Δύο Παραφυάδες Του Μίσους

19 November 2015 | 4 σχόλια

Ένα σύντομο σχόλιο για το μίσος που αναβλύζει στις οθόνες, ενίοτε συγκαλυμμένο, κάθε φορά που γίνεται κάτι πάρα πολύ άσχημο. Αφορμή είναι η πλημμύρα που εκτυλίσσεται μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι.

Το μίσος αυτό είναι δύο ειδών. 

Το ένα προέρχεται από αυτούς που μισούν τους μετανάστες, και το άλλο από αυτούς που μισούν το δυτικό πολιτισμό.

Κάποιος κακεντρεχής, απλοποιώντας ακόμα περισσότερο το φαινόμενο, θα συμπέραινε ότι αυτοί οι πυρήνες μίσους αποτελούνται από τους ρατσιστές και τους αναρχοκομμουνιστές. Αν ήθελε να βάλει ταμπέλες, υποθέτω.

διάβασε παρακάτω

Μια Ημέρα Στην Expo 2015

26 October 2015 | Κανένα σχόλιο
Μια Ημέρα Στην Expo 2015

Εσείς ξέρατε ότι γίνεται μια παγκόσμια έκθεση στην οποία συμμετέχουν οι περισσότερες χώρες του κόσμου με περίπτερα και υπερθεάματα; Εγώ δεν το ήξερα. Το έμαθα. Αυτά είναι τα πράγματα που είδα στα περίπτερα και τις ουρές της Expo του Μιλάνου.

διάβασε περισσότερα →
ΠΑΝΩ