αθλητισμός

Πέφτοντας Στο Ντουμπάι

29 November 2012 | 1 σχόλιο

Γιατί αν είναι να πηδήξεις απ' το αεροπλάνο, ας έχεις ένα από τα πιο εξωφρενικά ανθρώπινα δημιουργήματα για φόντο.

Πυροτεχνήματα!

Πού μπορείς να δεις πολλές και φανταχτερές εικόνες από τα πυροτεχνήματα της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, ρωτάς; Εδώ, να πού.

Περισσότερα πυροτεχνήματα (όχι από τους Αγώνες, γενικώς) εδώ, εδώ κι εδώ.

Το Καλύτερο Στιγμιότυπο Της Τελετής Λήξης Των Ολυμπιακών Αγώνων

Κατά τη γνώμη μου ήταν αυτό το μοντάζ με τους αθλητές που κλαίνε.

Οι Νικητές: Φωτογραφίες Από Τους Ολυμπιακούς Αγώνες Του Λονδίνου

[Not a valid template]

Το The Big Picture μάζεψε φωτογραφίες περίπου 50 νικητών στους φετινούς Ολυμπιακούς, φάτσες χαράς και, κυρίως, απ' ό,τι φαίνεται, απέραντης ανακούφισης.

Το Σκάνδαλο Του Μπάντμιντον Με Μανταλάκια, Χαρτί Και Σύρμα

Το μπάντμιντον είναι ένα ελαφρώς αστείο άθλημα και το χειρότερο πράγμα που συμβαίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες εξαιτίας αυτού που περιγράφεται αποπάνω. Η κάλυψη της Wall Street Journal μ' αυτό τον τρόπο είναι ξεκαρδιστική, πλήρης και, όπως κομπάζει η WSJ, δωρεάν.

Η Ανθρωπότητα Στα Χρόνια Των Social Media

01 August 2012 | 9 σχόλια

Έχεις συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει;

Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Βλέπεις τι γίνεται;

Υπάρχει στον κόσμο αναμπουμπούλα κι αναταραχή.

Κάτι έχει αλλάξει στον τρόπο που μιλάμε μεταξύ μας, κάτι σπουδαίο και θεμελιώδες. Αλλάζει αργά και σταδιακά τα τελευταία χρόνια, αλλά τώρα, ξαφνικά, βλέπουμε ανάγλυφες τις συνέπειες της αλλαγής μπροστά μας.

via

διάβασε παρακάτω

Οι Τελικοί Των 100 Μέτρων

H κούρσα των 100 μέτρων στο στίβο θεωρείται το δημοφιλέστερο αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων, αυτό που υποτίθεται ότι όλοι θέλουν να δουν, ίσως επειδή κρατάει μόνο μερικά δευτερόλεπτα. Σ' αυτήν εδώ τη σελίδα, μαζεμένοι, όλοι οι τελικοί των 100 μέτρων των Αγώνων απ' το 1968 κι ύστερα. Μερικές ιστορικές κούρσες περιλαμβάνονται, από τον Ουσέιν Μπολτ στο Πεκίνο μέχρι τον (ντοπαρισμένο!) Μπεν Τζόνσον στη Σεούλ. Σε παρένθεση ο χρόνος του νικητή.

2008, Πεκίνο (9:69)

διάβασε παρακάτω

Η Αξία Της Ντροπής

27 August 2010 | 1 σχόλιο

Το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έμεινε από την κλωτσοπατινάδα ανάμεσα σε Σέρβους και Έλληνες μπασκετμπολίστες πριν από μια εβδομάδα ήταν, πιστεύω, οι συγγνώμες. Γιατί, όταν γίνεται μια τέτοια ξεφτίλα, είθισται οι εμπλεκόμενοι να ζητάνε μετά συγγνώμη. Υπάρχουν συγγνώμες, όμως, και υπάρχουν και «ελληνικές συγγνώμες». Η απλή συγγνώμη είναι αυτή κατά την οποία ο θύτης φοράει το σοβαρό του βλέμμα και λέει «έφταιξα», και «ήταν μια κακιά στιγμή» και «ήμουν αδικαιολόγητος» και «λυπάμαι πολύ, θα δεχτώ κάθε τιμωρία με αξιοπρέπεια και ταπεινότητα». Η «ελληνική συγγνώμη» είναι αυτή κατά την οποία ο θύτης λέει «συγγνώμη, αλλά παιδιά που τρώνε ψωμί στην Ελλάδα δημιουργούνε προβλήματα» (γνωστή και ως «συγγνώμη Τσαρτσαρή») ή «συγγνώμη, αλλά δεν πρέπει να το σκεφτόμαστε τώρα, πάμε παρακάτω» (γνωστή και ως «συγγνώμη Φώτση») ή «αυτός που μου πέταξε την καρέκλα κάποια στιγμή θα τις φάει» (γνωστή και ως «συγγνώμη Μπουρούση»).

διάβασε παρακάτω

Λύσσα, Βία, Μπάσκετ

07 June 2010 | 1 σχόλιο

Πριν από λίγη ώρα κάφροι προκάλεσαν την καθυστέρηση της έναρξης και στη συνέχεια και τη διακοπή του 4ου τελικού ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό στο μπάσκετ. Μεγάλες αθλητικές στιγμές, καταλαβαίνεις τώρα, κροτίδες, ξύλο, τα γνωστά που βλέπουμε χρόνια τώρα. Αλλά θυμίσου: Δεν τα βλέπουμε μόνο στα γήπεδα.

Στα γήπεδα οι παίχτες πάνε να παίξουν ποδόσφαιρο ή μπάσκετ, στους δρόμους ο κόσμος πάει να διαδηλώσει αναζητώντας τα δίκια του, και στις δύο περιπτώσεις μια ιδιαίτερη φάρα ανθρώπων κάνει σχεδόν πάντα την εμφάνισή της, και το αποτέλεσμα είναι πάντα ίδιο: βία. Οι μπαχαλάκηδες και οι χούλιγκαν δεν έχουν καμία διαφορά απολύτως — σε πολλές περιπτώσεις έχει αποδειχθεί από τις συλλήψεις ότι είναι και τα ίδια άτομα. Και δεν είναι λίγα. Και δεν είναι καλά. Αυτό είναι κάτι που δυστυχώς δεν το έχουμε πάρει απόφαση ως κοινωνία. Πρέπει τα ενοχικά μας κόμπλεξ να είναι πολύ πολύ βαθιά, δεν εξηγείται αλλιώς η ασυλία που τους προσφέρουμε.

Γιατί, αν δεν ήμασταν κομπλεξικοί, θα είχαμε καταλάβει ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι καθόλου καλά. Είναι άρρωστοι. Είναι αυτό που λένε οι ξένοι sociopaths. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν φυσιολογικά σε μια κοινωνία. Έχουν βίδες λασκαρισμένες.

Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι αυτό.

Οι τύποι (τα «παιδιά») που χοροπηδάνε ημίγυμνοι σε δημόσιο χώρο τραγουδώντας συνθήματα που εκφράζουν πόσο θέλουν να κάνουν γλυκό έρωτα στους αντίπαλους παίκτες και τις μητέρες τους, χαμένοι σε μια αφασική έκσταση σαν ιδρωμένοι σούφι με πατσοκοιλιές, δεν είναι καλά.

Τα «παιδιά» που φωτάνε το λέιζερ στη μάπα των παικτών δεν είναι καλά.

Τα «παιδιά» που ανάβουν καπνογόνα σε κλειστό χώρο δεν είναι καλά.

Τα «παιδιά» που πετάνε αντικείμενα σε επαγγελματίες αθλητές και άγνωστους φιλάθλους δεν είναι καλά.

Τα «παιδιά» είναι άρρωστα. Είναι ζαβά. Είναι τα απροσάρμοστα της κοινωνίας, τα προβληματικά. Και όλοι οι υπόλοιποι τα αφήνουμε να αλωνίζουν ανάμεσά μας δυσχεραίνοντας την καθημερινότητά μας λες και δεν μας νοιάζει. Πηγαίνουμε στο γήπεδο και εν γνώσει μας καθόμαστε δίπλα στους ανισόρροπους, στους insane in the brain, τους wannabe φονιάδες, και όταν τα κάνουν λίμπα κουνάμε το κεφάλι σκεφτικοί, «τι κρίμα», «μερικοί ανεγκέφαλοι χαλάνε την ατμόσφαιρα».

Μα δεν είναι «ανεγκέφαλοι». Έχουν εγκέφαλο. Ο οποίος απλά είναι ελαττωματικός, χάνει στροφές, βαράει μπλε οθόνες, χτυπάει ο σκληρός δίσκος, ρετάρει.

Δεν είμαι από αυτούς που τους αποκαλούν "ζώα", το θεωρώ ρατσιστικό. Άνθρωποι είναι κι αυτοί, και χρειάζονται την απαραίτητη φροντίδα και φύλαξη που μπορεί να τους προσφερθεί σε ψυχιατρικές κλινικές και/ή φυλακές. Αλλά δεν μπορούν να είναι έξω, ανάμεσά μας. Πρέπει να το χωνέψουμε αυτό. Δεν γίνεται. Είναι σαν να ανοίγαμε τα άσυλα ανιάτων και αφήναμε τους πιο επικίνδυνους (και για τον εαυτό τους) ψυχασθενείς να σουλατσάρουν ανάμεσά μας. Ή να είχαν όλα τα αδέσποτα της Αθήνας λύσσα, και να τα αφήναμε να τριγυρνάνε σε παιδικές χαρές ανασηκώνοντας τους ώμους.

"Έλα μωρέ", θα λέγαμε αντίστοιχα σ' αυτή την περίπτωση. "Σκυλιά είναι".

Στις άλλες χώρες, τις πιο προηγμένες θεωρητικά, το πρόβλημα το έχουν αντιμετωπίσει συλλαμβάνοντας και φυλακίζοντας τους συγκεκριμένους προβληματικούς, και οπωσδήποτε αποκλείοντάς τους από χώρους που μαζεύεται πολύς κόσμος. Εδώ είμαστε υπερβολικά ευαίσθητοι, υπερασπιζόμαστε με την απάθειά μας το δικαίωμά τους να παρακολουθούν αγώνες και πορείες ανενόχλητοι, να τα κάνουν λίμπα και να πηγαίνουν σπίτι τους. Είμαστε δημοκράτες εμείς, πολιτισμένοι προφανώς. Δεν θα μπουζουριάσουμε τα «παιδιά» επειδή κάναν μια κουταμάρα. Ήσυχα η αστυνομία θα τα κοιτάει από μακριά, μην τα προκαλέσει (προς Θεού!) και αναστατωθούν πιο πολύ, θα τα αφήσει να κάνουν ό,τι είναι να κάνουν, και όλοι θα ευχηθούμε να μη σκοτωθεί κανένας. Κι αν σκοτωθεί κανένας, ΟΚ, μετά από λίγο καιρό θα το έχουμε ξεχάσει.

Όπως τα συγκριτικά πιο ανώδυνα, τα χτεσινά.

κατηγορίες: αθλητισμός
σχολίασε

Το Πιο Ελληνικό Στιγμιότυπο Των Ολυμπιακών Αγώνων

Το διάβασα σήμερα στην Ελευθεροτυπία και έσκασα στα γέλια: Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κολύμβησης έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Πρόεδρο της ΕΟΕ για τη συμπεριφορά του αρχηγού της Ελληνικής αποστολής στο Πεκίνο το απόγευμα της 12ης Αυγούστου στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο. Ο αρχηγός Ισίδωρος Κούβελος (σύζυγος της Ντόρας Μπακογιάννη, αν δεν  το 'ξερες) ήθελε ντε και καλά να κάτσει σε θέσεις που ανήκαν στην ομοσπονδία, και η υπεύθυνη του έκανε παρατήρηση. Η συνέχεια ήταν μια ένεση Ελληνισμού στους παγκοσμιοποιημένους Ολυμπιακούς Αγώνες.

διάβασε παρακάτω

κατηγορίες: αθλητισμός
σχολίασε
ΠΑΝΩ