γενικότητες

Μια Ανακοίνωση

15 September 2011 | 9 σχόλια

Τον Ιανουάριο του 2000, μεσημέρι, θυμάμαι, αγουροξυπνημένος φοιτητής βιολογίας και παντελώς άσχετος, πήγα σε ένα ραντεβού για δουλειά σε μιαν εταιρία στο Μαρούσι, δίπλα στο παλιό Village, για ένα σάιτ που ήθελαν να βγάλουν. Μπαίνοντας στον έκτο όροφο, είδα το μέρος γεμάτο με χαρτονένιες κούτες. «Μετακομίζουμε», μου εξήγησαν, και ρώτησα «πού;» και μου απάντησαν περιγράφοντας το γιαπί που, αν έσκυβα λίγο προς τα αριστερά, μπορούσα να δω από το μπαλκόνι του σπιτιού που ζούσα τότε.

Ήταν η μοίρα που είχε μιλήσει, καταλαβαίνεις.

Έμεινα στην ΙΜΑΚΟ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για περισσότερα από εντεκάμισι χρόνια.

Συνήθως δε γράφω τα προσωπικά μου, αλλά επειδή το νέο έχει διαρρεύσει εδώ και κάμποσες ημέρες και επειδή κάποιοι ήδη με ρωτάνε βλακείες ή βγάζουν συμπεράσματα, στα γράφω εδώ για να ξέρεις το τι και το πώς.

Πριν από λίγες εβδομάδες ανακοίνωσα λοιπόν την παραίτησή μου από την εταιρία για λόγους που, όπως είναι πάντα αυτά τα πράγματα, είναι λιγότερο περίπλοκοι από όσο φαίνονται, και ουσιαστικά στους έγραψα μόλις αποπάνω: Εντεκάμισι χρόνια. Σχεδόν το 1/3 της ζωής μου.

Διευκρινιστικό update: Αυτή η αλλαγή θα επηρεάσει εσένα που παρακολουθείς τα γραφτά μου με ακριβώς αυτό τον τρόπο: Καθόλου. Θα συνεχίσεις να τα διαβάζεις κανονικά στα γνωστά σημεία, ίσως και σε άλλα, ολοκαίνουρια, και σχεδόν σίγουρα πιο συχνά από ό,τι στο πρόσφατο παρελθόν.

Διευκρινιστικό update 2: Η αποχώρησή μου από την ΙΜΑΚΟ είναι σταδιακή, κομψή, και κόσμια, όπως πρέπει δηλαδή, κι αυτό σημαίνει ότι είμαι ακόμα εκεί και δουλεύω για να γίνει η μετάβαση ομαλά και όμορφα, και θα είμαι για λίγο διάστημα ακόμα. Και στη συνέχεια, ασφαλώς, δεν θα κοπούν μαχαίρι οι δεσμοί, θα διατηρηθούν ουσιαστικές επαφές και συνεργασίες κατά το εκατέρωθεν δοκούν. Πολιτισμένα πράγματα.

Αυτό Είναι Το Καινούριο Σπιτόσκυλο

06 September 2011 | Κανένα σχόλιο

Το εντελώς ανανεωμένο σπιτόσκυλο (κατά μία έννοια, το Σπιτόσκυλο 3.0) είναι στον αέρα εδώ και λίγες ώρες, δε χρειάζεται να σου πω εγώ πολλά (τα λέει μοναχό του εδώ), μόνο δυο παρατηρήσεις που αξίζει να υπογραμμιστούν. Πρώτον, το σπιτόσκυλο (όπως και ετούτο εδώ το site) χρησιμοποιεί πλέον το Disqus για τα σχόλια, που είναι μια λύση πολύ καλή και ευέλικτη, και την προτείνω ανεπιφύλακτα (εναλλακτικές επιλογές: το echo και ένα καινούριο plug-in μόνο για WordPress ονόματι Social). Δεύτερον, το σπιτόσκυλο έχει πλέον τη δικιά του σελίδα στο Facebook. Μπορείς να μπεις να κάνεις like, αν θες.

Για όποιον είναι εντελώς άσχετος με το θέμα και ακούει τη λέξη "σπιτόσκυλο" για πρώτη φορά: Το σπιτόσκυλο είναι ένα blog για σπίτια, αρχιτεκτονική, design, real estate και, όπως λέει το ίδιο, "οτιδήποτε φτιάχνει ο άνθρωπος για να μένει μέσα ή να κάθεται επάνω". Υπάρχει εδώ και κοντά 4 χρόνια, και έχει πάρα πολλούς καλούς φίλους. Δες περί τίνος πρόκειται.

Τα Βιβλία Των Διακοπών, 2011

04 August 2011 | 7 σχόλια

Το περισσότερο διάβασμα του χρόνου, όπως καταλαβαίνεις, πέφτει στην παραλία και σε βεράντες με θέα, το καλοκαίρι. Φέτος υπάρχουν διάφορες ιδιορρυθμίες στην τσάντα με τα βιβλία των διακοπών του ζεύγους, καθώς η τεχνολογία αλλάζει τον τρόπο που διαβάζουμε με ραγδαίο, καταιγιστικό ρυθμό. Συγκεκριμένα φέτος:

  • Θα ξαναδοκιμάσω το Infinite Jest του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, μετά την περυσινή μου ήττα, εκεί κάπου κοντά στη σελίδα 270. Ναι, από την αρχή.
  • Φέτος, επίσης, είναι πιθανότατα η χρονιά που θα διαβάσω για δεύτερη φορά το "Catch-22", το αγαπημένο μου βιβλίο όλων των εποχών.
  • Είμαι αποφασισμένος να παρατάω τα βιβλία που δεν μου αρέσουν μετά τις πρώτες 80 σελίδες. Γιατί 80; Γιατί οι 50 είναι λίγες και οι 100 είναι πολλές. Και οι "75" φωνάζουν "συμβιβασμός".
  • Φέτος θα διαβάσω πολύ λιγότερα περιοδικά. Μόνο κάποια Wired χάρτινα που δεν έχω τελειώσει, και ό,τι New Yorker βγαίνει στο iPad. Το λόγο, αν παρακολουθείς ετούτο εδώ το blog, τον έχεις προβλέψει:
  • Έχω περισσότερα από 100 αδιάβαστα μεγάλα άρθρα στο Instapaper.
  • Ένα iPad (που δε βγαίνει και στην παραλία) για δυο ανθρώπους; Πέρυσι δούλεψε -φέτος θα δούμε.
  • Η λίστα η δικιά μου φέτος έχει ως εξής (με λινξ για να ψωνίσεις, αν θέλεις και προλαβαίνεις):

Christopher Hitchens: Hitch-22
David Foster Wallace: Infinite Jest
Gary Shteyngart: The Russian Debutante's Handbook
The Best American Magazine Writing 2010
Susanne Collins: Hunger Games (Kindle)
Κόρι Ντόκτοροου: Γενιά Χ-Net
Στίβεν Πρέσφιλντ: Ο Πόλεμος Της Τέχνης
Αρτουρ Σοπενχάουερ: Η Τέχνη Του Να Έχεις Πάντα Δίκιο
Σοφία Παπαϊωάννου: Κρυμμένο Στο Αιγαίο
Ίαν Μακγιούαν: Solar

Γιατί Πρέπει Να Καταργηθεί Το Τηλέφωνο

27 July 2011 | 48 σχόλια

Μή με παίρνεις τηλέφωνο.

Ποτέ και για κανένα λόγο. Δε θέλω. Δεν μου αρέσει.

Μισώ το τηλέφωνο. Όχι την τηλεφωνική συσκευή, την ιδέα. Την τηλεφωνία. Πιστεύω ότι είναι μια τεχνολογία παρωχημένη και δυσλειτουργική και δεν έχει καμία πρακτική χρησιμότητα για πολλούς σύγχρονους ανθρώπους. Ενάμιση αιώνα υπάρχει. Φτάνει.

Καταλαβαίνω ότι μπορεί να μη συμμερίζεσαι την οργή μου και ότι μπορεί να σου φαντάζει παράλογη και βλακώδης, εσύ, με το «απεριόριστα» πακέτο κινητής τηλεφωνίας και το handsfree στο αυτί, εσύ που δε μπορείς να μη μιλάς στο τηλέφωνο ούτε όταν οδηγείς το αυτοκίνητό σου.

Οπότε εξηγούμαι:

διάβασε παρακάτω

Στιγμιότυπα Από Το Λονδίνο

09 June 2011 | 4 σχόλια

1.

Τις προάλλες ταξίδεψα στο Λονδίνο, και για πρώτη φορά δεν πήρα μαζί μου ούτε κάποιο βιβλίο ή κάποιο περιοδικό, ούτε ψηφιακή κάμερα, ούτε ψηφιακή βιντεοκάμερα, ούτε mp3 player ούτε λάπτοπ. Αυτά είναι πράγματα απαραίτητα για μένα, ειδικά στα ταξίδια. Για να καταλάβεις: Το να περπατώ σε ξένη πόλη χωρίς την SLR στο χέρι είναι περίπου σα να περπατώ χωρίς παντελόνι. Επίσης, δεν μπορώ να περνάω νεκρό χρόνο σε αεροπλάνα και αναμονές χωρίς να διαβάζω κάτι. Επίσης δεν μπορώ να μην τσεκάρω συνέχεια emails και υποθέσεις της δουλειάς, γιατί πράγματα μένουν πίσω, κι επίσης υπάρχουν OCD θέματα που πρέπει να αναλογιστεί κανείς. Οπότε αυτό το ταξίδι, για το οποίο έφυγα με ένα iPhone στην τσέπη (που θα έπαιζε το ρόλο της κάμερας, της βιντεοκάμερας, του mp3 player, του Twitter client, του email client και, α ναι, του τηλεφώνου) κι ένα iPad στο βαλιτσάκι (που θα έπαιζε το ρόλο του βιβλίου, του περιοδικού και του λάπτοπ), ήταν ένα ενδιαφέρον πείραμα.

διάβασε παρακάτω

Μιας Και Μπαίνει Ιούνιος Κι Ακόμα Βρέχει Στην Αθήνα, Ένα Tweet

Ένας Καινούριος, Καλύτερος Τρόπος Να Διαβάζεις Τα Κείμενά Μου

Συνεχίζοντας την αέναη αναζήτηση για το καλύτερο: Αναγνώστες έχουν παραπονεθεί για τη δυσκολία της ανάγνωσης των πολύ μεγάλων άρθρων που έχω βάλει στα "κείμενα", μη φανταστείς τίποτα γκρίνιες -μια διαπίστωση κάναν οι άνθρωποι, δεδομένου ότι οι περιορισμοί του Ίντερνετς σε σχέση με τα fonts και η φύση των υπολογιστών ως μέσα ανάγνωσης εν γένει κάνουν το διάβασμα τόσο μεγάλων κειμένων μπελαλίδικο.

Εδώ και λίγες μέρες, δοκιμάζω μια λύση.

Το Readability είναι ένα web app/bookmarklet/όπωςθεςπεστο που παίρνει τις σελίδες και τις γυμνώνει από διαφημίσεις, sidebars, χρωματάκια και τζιριτζάτζουλα και αφήνει τα κείμενα γυμνά και ευανάγνωστα, με ωραία και μεγάλα γράμματα. Αν έχεις Safari 5 το έχεις ήδη -όλοι οι άλλοι δημοφιλείς browsers έχουν αντίστοιχα add ons. Μπορείς να το βάλεις και να το χρησιμοποιείς για όλα τα άρθρα του Ίντερνετς. Για να στο κάνω πιο εύκολο, όμως, στο εξής, μπαίνοντας σε ένα από τα άρθρα μου (π.χ. αυτό) θα βλέπεις ένα τέτοιο σηματάκι με δυο κουμπάκια πάνω πάνω:

Πατώντας το "Now" θα δεις τη σελίδα να μεταμορφώνεται, και θα μπορέσεις να διαβάσεις το κείμενο πολύ πιο άνετα. Πατώντας το "Later", δε, μπορείς να σώσεις το κείμενο για ανάγνωση αργότερα, αφού πρώτα γραφτείς μέλος στην υπηρεσία. Πάρε μια γεύση για το πώς φαίνεται:

διάβασε παρακάτω

Το Σαλιγκάρι

Το πρωί έβγαλα αυτή τη φωτογραφία σε ένα βρεγμένο πεζοδρόμιο, όπου το σαλιγκάρι σουλατσάριζε αγέρωχο και καταφανώς ευτυχισμένο. Την τράβηξα (και την πείραξα επί τόπου) με το Camera+ στο iPhone 4. Δεν είμαι σίγουρος ότι η παλιά DSLR μου θα τράβαγε καλύτερη εικόνα εκείνη τη στιγμή.

Δες την πιο μεγάλη εδώ.

Γιατί Δεν Δίνουμε Πουρμπουάρ Στους Κούριερ;

Αναρωτήθηκα στο Twitter. Οι followers τοποθετήθηκαν:

διάβασε παρακάτω

Τι Σημαίνει Η Πτώχευση Του Alter

09 May 2011 | 6 σχόλια

Όπως ίσως έμαθες, ο τηλεοπτικός σταθμός Alter θα ζητήσει να υπαχθεί στο άρθρο 99 μετά από μια παρατεταμένη και εκ προοιμίου χαμένη μάχη με τα μαθηματικά. Κανένα θαύμα δεν έγινε, κανένας σωτήρας δε βρέθηκε, έτσι η εταιρία αναγκάστηκε να ζητήσει προστασία από τους πιστωτές της στους οποίους χρωστά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Αν και δεν χρησιμοποιείται σ' αυτή τη φάση η λέξη "πτώχευση", η πραγματικότητα δεν απέχει και πολύ, καθώς το άρθρο 99 είναι μια διαδικασία επιβολής προγράμματος εξυγίανσης από το δικαστήριο, κάτι παρόμοιο μ' αυτό που συμβαίνει με την Ελλάδα και την τρόικα ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ δηλαδή. Είναι μια πολύ κακή εξέλιξη για τους 700+ εργαζόμενους στο κανάλι, και ένας σημαντικός σταθμός στο ημερολόγιο της Ελληνικής Κρίσης, καθώς το Alter γίνεται η πρώτη μεγάλη εταιρία media της χώρας που πρακτικά πτωχεύει.

Δεν θα είναι η τελευταία.

Παρακάτω θα σου εξηγήσω γιατί ο κλάδος στον οποίο δουλεύω βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, και γιατί πιστεύω ότι το επάγγελμά μας δεν θα είναι ποτέ πια ίδιο.

διάβασε παρακάτω

ΠΑΝΩ