δημοσιογραφία

Το Πραγματικό Σκάνδαλο Της Ημέρας: Ο Τρόπος Δημοσιοποίησης Του "Πόθεν Έσχες"

21 December 2011 | 17 σχόλια

UPDATE: Πολλές εξηγήσεις και νέα δεδομένα εδώ

Σήμερα δόθηκαν στη δημοσιότητα οι δηλώσεις "Πόθεν Έσχες" των 300 μελών του κοινοβουλίου, και για πρώτη φορά αναρήθηκαν και στο Ίντερνετ για να τις διαβάζουν οι πολίτες, καθώς η Αρχή Προστασίας Δεδομένων έδωσε τη σχετική άδεια (πέρυσι είχε αρνηθεί -άδικα, σύμφωνα με αυτό). Ως εδώ καλά. Οι πολίτες έχουν ένα μέρος να μπορούν να μπουν και να δουν ανά πάσα στιγμή την περιουσιακή κατάσταση των εκπροσπώπων τούς, όπως πρέπει. Αλλά εδώ υπάρχουν μερικά πολύ σημαντικά και πολύ σοβαρά "αλλά", που κάνουν ετούτη τη δημοσίευση εξαιρετικά ύποπτη, ενδεικτική της αλλόκοτης, οπισθοδρομικής και ανεγκέφαλης προσέγγισης από τους υπευθύνους αυτής της ιστορίας. Συγκεκριμένα:

διάβασε παρακάτω

Δύο Απίστευτα Κείμενα Που Πρέπει Να Διαβάσεις Σήμερα

19 December 2011 | Κανένα σχόλιο

Λοιπόν, η μέρα τούτη έβγαλε ένα σπουδαίο κείμενο και αποτέλεσε αφορμή να θυμηθούμε ένα άλλο σπουδαίο.

1. Με αφορμή το θάνατο του Κρίστοφερ Χίτσενς, την οικονομική κρίση και τους Ολυμπιακούς του 2012 (!) ο Στίβεν Φράι γράφει στο μπλογκ του μια ένα καταπληκτικό άρθρο υπέρ της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα στην Αθήνα.

What greater gesture could be made to Greece in its time of appalling financial distress?  An act of friendship, atonement and an expression of faith in the future of the cradle of democracy would be so, well just so damned classy. The City of London whose “interests” Cameron wishes to protect, but which independent observers say is now if anything less secure in its hegemony than ever before, has buildings in which people sit all day betting “against” Greece,  or “taking positions” as they would rather put it. In other words they get home from the office happy in the thought that their transactions have hurled another thunderbolt into the land of Homer and Plato, Themistocles and Pindar. May they rot.

2. Σήμερα πέθανε ο Κιμ Γιονγκ-Ιλ (κλαις; ) οπότε ευκαιρία για ένα μακαριτο-mashup: Να ένα άρθρο-κόλαφος του Κρίστοφερ Χίτσενς για τη Βόρεια Κορέα, που παίρνει σβάρνα και αυτό τον πολύ περίεργο λαό.

Unlike previous racist dictatorships, the North Korean one has actually succeeded in producing a sort of new species. Starving and stunted dwarves, living in the dark, kept in perpetual ignorance and fear, brainwashed into the hatred of others, regimented and coerced and inculcated with a death cult: This horror show is in our future, and is so ghastly that our own darling leaders dare not face it and can only peep through their fingers at what is coming.

 

Μια Κουβέντα Με Τον Τζο Τρίπι

19 December 2011 | Κανένα σχόλιο

Στο φετινό TEDxAthens είχα την ευκαιρία να κάτσω στη λιακάδα και να κουβεντιάσω για πολλή ώρα με τον Τζο Τρίπι, έναν από τους σημαντικότερους campaign managers της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας. Διάβασε τί είπαμε εδώ.

10 Πράγματα Που Αξίζει Να Διαβάσεις Για Τον Κρίστοφερ Χίτσενς

16 December 2011 | 2 σχόλια

Ο δαιμόνιος και πολυγραφότατος δημοσιογράφος πέθανε μετά από οδυνηρή και δημόσια μάχη με τον καρκίνο στα 62 του. Άφησε πίσω έργο πολύ και πολύ καλό. Να μερικά πράγματα που μπορείς να διαβάσεις για να καταλάβεις ποιός ήταν και, φυσικά, για να περάσεις λίγη ώρα ευχάριστα με τροφή για σκέψη και περίτεχνα εγγλέζικα.

1. Το τελευταίο άρθρο του στο Vanity Fair (το τεύχος που κυκλοφορεί τώρα) για το πόσο μεγάλη μπούρδα είναι η φράση "ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό". 

διάβασε παρακάτω

Αυτή Η Έρευνα Υποστηρίζει Πως Μέσα Στα Επόμενα Πέντε Χρόνια Οι Περισσότερες Εφημερίδες Θα Έχουν Κλείσει

15 December 2011 | 1 σχόλιο

Αν και η πορεία του χάρτινου τύπου θυμίζει όλο και περισσότερο την πορεία της χάρτινης φωτογραφίας, η αλήθεια είναι ότι λείπουν ακριβείς και χειροπιαστές προβλέψεις από γνώστες και αναλυτές, να κάτσει ρε παιδί μου κάποιος και να πει "τα μέτρησα, τα υπολόγισα, και σε δέκα χρόνια δε θα υπάρχουν εφημερίδες". Λίγοι το τολμούν. Νάσου λοιπόν μια έρευνα από το Center for the Digital Future του USC, δεκαετής παρακαλώ, που φτάνει στο συμπέρασμα ότι οι περισσότερες εφημερίδες στις ΗΠΑ μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια θα εξαφανιστούν. Θα κλείσουν. Θα μείνουν μόνο οι πολύ μεγάλες και οι πολύ μικρές.

Most print newspapers will be gone in five years.

“Circulation of print newspapers continues to plummet, and we believe that the only print newspapers that will survive will be at the extremes of the medium – the largest and the smallest,” said Cole. It’s likely that only four major daily newspapers will continue in print form: The New York TimesUSA Today, the Washington Post, and the Wall Street Journal.  At the other extreme, local weekly newspapers may still survive.

“The impending death of the American print newspaper continues to raise many questions,” Cole said. “Will media organizations survive and thrive when they move exclusively to online availability?  How will the changing delivery of content affect the quality and depth of journalism?”

Βεβαίως, εδώ στην Ελλάδα έχουμε κάποιες ιδιαιτερότητες και έτσι μπορεί να μην ισχύουν τα ίδια. Για παράδειγμα, δεν έχουμε "πολύ μεγάλες" εφημερίδες καθώς δεν υπάρχει αρκετά μεγάλη αγορά, και οι "πολύ μικρές" επιβιώνουν μόνο με λαμογιές και κρατική διαφήμιση. Από τη μιά λοιπόν δεν υπάρχει βιώσιμο επιχειρηματικό μοντέλο για εφημερίδες στην Ελλάδα, από την άλλη οι μισοί Έλληνες δεν έχουν Ίντερνετ. Για να δούμε ποιος θα βρει τον τρόπο να γεμίσει τα κενά.

(γιατί αν δεν τον βρει κανείς, η δημοκρατία ετούτη θα έχει προβλήματα μεγαλύτερα κι από αυτά που έχει τώρα, πρόβλημα επιβίωσης κανονικό) 

Μια Παρουσίαση Για Τη Νέα Ψηφιακή Στρατηγική Του Economist

15 December 2011 | Κανένα σχόλιο

Πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση από ένα από τα λίγα μέσα που αντιμετωπίζουν την πτώση των χάρτινων media με επιτυχία.

Το 'στειλε ο @cybergoulion

Το Περίεργο Πρόβλημα Της Σύγχρονης Δημοκρατίας

10 December 2011 | 7 σχόλια

Αυτή τη στιγμή που τα γράφω αυτά στη Μόσχα κόσμος πολύς διαδηλώνει κατά του Βλαντιμίρ Πούτιν και του ιδιότυπου καθεστώτος του οποίου ηγείται. Την ίδια ώρα δύο μεγάλες Ευρωπαϊκές δημοκρατίες κυβερνώνται από κυβερνήσεις εκτάκτου ανάγκης που δεν έχουν εκλεγεί από το λαό, ενώ οι ηγέτες των 27 κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθούν να λύσουν το πρωτοφανές αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν οι οικονομίες τους με λύσεις που ανατρέπουν μεγάλο μέρος της δημοκρατικής υπόστασης των χωρών τους. Όλα αυτά είναι πολύ περίεργα και ανησυχητικά και, διαβάζοντάς τα και μαθαίνοντάς τα παθαίνεις μια ταραχή κι έναν μικρό υπόκωφο πανικό, γιατί συνειδητοποιείς ότι μια πολύ σημαντική αξία και μια πολύ μεγάλη κατάκτηση της ανθρωπότητας περνάει μέρες δύσκολες σήμερα στον πλανήτη και κινδυνεύει σοβαρά: Η δημοκρατία μοιάζει να πεθαίνει.

διάβασε παρακάτω

Λίγο Διάβασμα Για Το Σαββατοκύριακο: Χίτσενς, Γουάινγκαρτεν

09 December 2011 | Κανένα σχόλιο

Και τώρα, δυο ωραία άρθρα για να διαβάσεις αραχτός και ν' ανοίξει λίγο το μυαλό σου.

Το πάθος του Κρίστοφερ Χίτσενς είναι δραματικό και δημόσιο. Εδώ, ο πολυγραφότατος δημοσιογράφος αναλύει την έκφραση "ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό" και διαπιστώνει πως πρόκειται περί μπούρδας μνημειώδους. Οι θεραπείες που κάνει για τον καρκίνο δεν τον σκότωσαν -αλλά τον έχουν κάνει πολύ πιο αδύναμο. (από το Vanity Fair)

So far, I have decided to take whatever my disease can throw at me, and to stay combative even while taking the measure of my inevitable decline. I repeat, this is no more than what a healthy person has to do in slower motion. It is our common fate. In either case, though, one can dispense with facile maxims that don’t live up to their apparent billing.

Την αλλόκοτη ιστορία του Τζιν Γουάινγκαρτεν δεν την ήξερα. Είναι ένας σπουδαίος γραφιάς αυτών των long-form non-fiction άρθρων που μου αρέσουν, έχει κερδίσει δύο Πούλιτζερ, αλλά είναι και ένας εξαιρετικά περίεργος και ιδιόρρυθμός άνθρωπος. Εδώ, η ιστορία του από τον Washingtonian.

You might wonder why the best writer in American journalism would have fake poop as his Twitter icon. Or spend an inordinate amount of time making prank phone calls. Or concern himself with monkey sex, fake sneezes, or bacon taped to cats. As he once put it in a column, “I mostly write about underpants.”
Weingarten is not a horrible person, but there may be something wrong with him.

Βρες περισσότερες τέτοιες ιστορίες για διάβασμα εδώ.

Λίγο Διάβασμα Ακόμη: Το Palantir, To Mall Της Γης, Και Ο Μύθος Του Multitasking

06 December 2011 | Κανένα σχόλιο

Να τρία ενδιαφέροντα και μακρουλά κείμενα για να διαβάσεις με προσοχή και αφοσίωση ετούτη τη ζοφερά ηλιόλουστη Τρίτη.

1. Το Palantir είναι ταυτόχρονα το πιο ελπιδοφόρο και το πιο τρομαχτικό software που υπάρχει στη Γη

The company’s software pulls off one of the great computer science feats of the era: It combs through all available databases, identifying related pieces of information, and puts everything together in one place.

2. Αυτό το εμπορικό κέντρο είναι το απόλυτο σύμβολο της παγκοσμιοποίησης -και είναι θαυμάσιο. 

When the economic histories of the early 21st century are written, it may be that this is China’s greatest contribution: enabling vast swaths of the developing world to experience globalization through its manufacture of cheap, shoddy, often pirated goods. Chungking Mansions’ niche has been bringing globalization not just to the developed world but to all the world, even if it means cutting corners. To be sure, there are very real issues of legality and exploitation. But on balance, who on earth could say that it’s a bad thing?

3. Σύμφωνα μ' αυτό, το multitasking είναι μύθος

...multitasking adversely affects how you learn. Even if you learn while multitasking, that learning is less flexible and more specialized, so you cannot retrieve the information as easily.” His research demonstrates that people use different areas of the brain for learning and storing new information when they are distracted: brain scans of people who are distracted or multitasking show activity in the striatum, a region of the brain involved in learning new skills; brain scans of people who are not distracted show activity in the hippocampus, a region involved in storing and recalling information.

Gipht.me: Η Περιπετειώδης Ιστορία Ενός Ελληνικού Start-up

01 December 2011 | 1 σχόλιο

Τον περασμένο μήνα πέρασα κάμποσες μέρες στα γραφεία ενός φιλόδοξου Ελληνικού start-up που λέγεται gipht.me, καθώς και κουβεντιάζοντας με ανθρώπους που ασχολούνται με την οικονομία των start-ups στην Ελλάδα με διάφορους τρόπους. Είναι μια αγορά συναρπαστική αυτή, κυρίως επειδή έχει μερικούς κανόνες που δεν τους συναντάς στην κανονική οικονομία, και οι οποίοι αναγκάζουν όσους δραστηριοποιούνται σ' αυτή να είναι λίγο πιο δημιουργικοί, λίγο περισσότερο ανήσυχοι. Για την αγορά και για το gipht.me έγραψα ένα μεγάλο άρθρο για το τεύχος Δεκεμβρίου του περιοδικού Nitro που κυκλοφορεί σήμερα στα περίπτερα, και ένα τέσσερις φορές μεγαλύτερο το οποίο μπορείς να διαβάσεις ολόκληρο εδώ. Όπως πάντα, αυτά τα μακρουλά θέματα διαβάζονται καλύτερα πατώντας το "Read: Now" πάνω πάνω.

Κάτσε αναπαυτικά, είναι πολύ πράμα.

(φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ιωαννίδης) 

ΠΑΝΩ