ιδέες

Το Πρόβλημα της Δημοκρατίας: Οι Ψηφοφόροι

30 September 2007 | 1 σχόλιο

Δημοκρατία σημαίνει ότι η ψήφος σου αξίζει ακριβώς το ίδιο με την ψήφο μιας γιαγιάς που δεν έχει πάει σχολείο και δεν έχει βγει ποτέ απ' το χωριό της, ενός πορτιέρη που θέλει να γίνει μπάρμαν, μιας τραγουδίστριας σε μπουζούκια, του μανάβη σου και της Ελένης Γλυκάτζη-Αρβελέρ.

Μόνο τα ψώνια και οι ξιπασμένοι ελιτιστές έχουν πρόβλημα μ' αυτή την πραγματικότητα. Και, όπως φαίνεται, και οι οικονομολόγοι.

Διάβασα σε ένα New Yorker του περασμένου Ιουλίου μια κριτική για το βιβλίο "The Myth of the Rational Voter: Why Democracies Choose Bad Politics" του οικονομολόγου Μπράιαν Κάπλαν το οποίο ασχολείται μ' αυτό ακριβώς το θέμα. Προτείνω ένθερμα να του ρίξεις μια ματιά (μεγαλούτσικο είναι, τι να κάνουμε), καθώς είναι αρκετά διεξοδικό και έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά, αν βαριέσαι, να μερικά σημαντικά σημεία:

1. Οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί επιστήμονες θεωρούν πως οι ψηφοφόροι είναι λίγο-πολύ άσχετοι σε ότι έχει να κάνει με την πολιτική. Ο Κάπλαν το πάει παρακάτω το θέμα: Υποστηρίζει πως οι ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν λανθασμένα λόγω άγνοιας -ψηφίζουν λανθασμένα λόγω λανθασμένων πεποιθήσεων.

2 . Οι άνθρωποι απλά δεν αφιερώνουν χρόνο να μάθουν τα θέματα με τα οποία ασχολείται η πολιτική και τα οποία διαμορφώνουν μια κοινωνία. Μπορεί να έχουν γνώμη αν τους ρωτήσεις, αλλά η γνώμη τους δεν πηγάζει από πληροφόρηση, ώριμη σκέψη ή από μια ολοκληρωμένη στάση ζωής. Είναι συνήθως αυθόρμητη, αβάσιμη, ad hoc.

3. Σύμφωνα με τον Κάπλαν, ο μέσος άνθρωπος κάνει τέσσερα βασικά λάθη στον τρόπο που βλέπει μια σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία:
α) Δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργούν οι ελεύθερες αγορές -έτσι υποστηρίζει την υπερβολική παρεμβατικότητα του κράτους.
β) Αντιπαθεί τους ξένους -έτσι υποστηρίζει τον προστατευτισμό των αγορών.
γ) Πιστεύει πως η ευημερία ισοδυναμεί με την απασχόληση και όχι με την παραγωγικότητα -έτσι αναγάγει την προστασία των υπάρχοντων θέσεων εργασίας σε ύψιστο αγαθό.
δ) Πιστεύει πως η οικονομική κατάσταση πηγαίνει προς το χειρότερο, πάντα -έτσι υποστηρίζει έναν ενισχυμένο ρόλο του κράτους στις αγορές.

Οι λύσεις που προτείνει ο Κάπλαν κυμαίνονται από ουτοπικές μέχρι κωμικοτραγικές, αλλά ο ρόλος ενός τέτοιου βιβλίου δεν είναι να προσφέρει τις λύσεις -αρκεί που αναδεικνύει το πρόβλημα. Όσο κι αν ενοχλεί τους οικονομολόγους και τους προαναφερθέντες ελιτιστές, είναι εντελώς αδύνατον να μετατραπεί ξαφνικά ο πληθυσμός των σύγχρονων δημοκρατιών σε έξυπνους, υπεύθυνους, μορφωμένους και ευαίσθητους πολίτες. Η ανθρωπότητα μορφώνεται και εξελίσσεται ολοένα, αλλά είναι μια διαδικασία πολύ αργή. Προς το παρόν δεν υπάρχει αρκετή νοημοσύνη στον κόσμο για όλους.

Έτσι Εξηγούνται Όλα: Είμαστε Ηλίθιοι

Μια έρευνα του 1981 αποκαλύπτει την τραγική αλήθεια: 16χρονοι πολίτες 22 ευρωπαϊκών χωρών αναμετρήθηκαν ως προς το IQ τους, και ο περήφανος Ελληνισμός υπέστη τραγική ήττα: Πέμπτοι απ' το τέλος βγήκαμε, με το καθόλου κολακευτικό, κάτω-από-το-μέσο-όρο IQ 99,4. Πράγμα που εξηγεί πολλά πράγματα.

Μεταξύ άλλων τις τελευταίες μέρες:

Εμπρηστές έκαψαν τον Υμηττό.
Δυο εργάτες σκοτώθηκαν σε δεξαμενόπλοιο στο Πέραμα επειδή μια λάμπα ήταν φτηνή.
Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τους λάθος βαθμούς στο διαβόητο μάθημα των Αγγλικών στη Θεσσαλονίκη.
Οι φύλακες κλείνουν την Ακρόπολη για τέσσερις μέρες επειδή θέλουν αύξηση.
Παραλίγο να χάσουμε τις "Γαλάζιες Σημαίες" των παραλιών, για τις οποίες τόση περηφάνεια νιώθουμε, επειδή το ΥΠΕΧΩΔΕ ξέχασε να στείλει τις μικροβιολογικές αναλύσεις.
Και υπάρχουν τόσα άλλα παραδείγματα, αν πας πιο πίσω.

Κάποια εξήγηση πρέπει να υπάρχει για όλα αυτά.

Το υπέροχο Ίντερνετ έχει τις απαντήσεις, βέβαια, αν και φιλελληνικοί κύκλοι είχαν προσπαθήσει εδώ και καιρό να κρύψουν την αλήθεια. Η έρευνα μπορεί να έγινε το 1981, πριν από την έκρηξη ευφυίας και χαράς που ήταν η Αλλαγή του Αντρέα, αλλά οι υποβληθέντες στο τεστ ήταν τότε 16 χρονών πιτσιρίκια, πράγμα που σημαίνει ότι σήμερα είναι 42, και κρατούν στα χέρια τους τις τύχες της χώρας.

Όσο αδιανόητο κι αν φαίνεται το 109+ των σπαγγο-Ολλανδών, και το IQ-ραδικιού των Γάλλων, όπως και να 'χει το δικό μας το αποτέλεσμα σε κάνει λίγο να σκεφτείς.

Μπορεί τελικά τα δεινά των Ελλήνων να μην είναι αποτέλεσμα συγκυριών, "πολέμου", καταδυνάστευσης από ξένους εχθρούς ή εξωγήινες θεότητες.

Ίσως απλά να είμαστε ηλίθιοι.

Γκασμάδες.

Ίσως να ψηφίζουμε όπως ψηφίζουμε, να γκρινιάζουμε όπως γκρινιάζουμε, να παπαρολογούμε όπως παπαρολογούμε, επειδή είμαστε βλάκες.

Λογικό δε μοιάζει;

ΠΑΝΩ