καθόλου άσχημο

Επαναστατικά Ουράνια Τόξα

12 October 2007 | Κανένα σχόλιο

Εδώ και δυο νύχτες προσπαθώ να κατεβάσω το νέο άλμπουμ των Radiohead "In Rainbows", το οποίο διατίθεται αποκλειστικά από το site που έφτιαξαν γι' αυτό το σκοπό. Ασφαλώς έχεις διαβάσει για το κόλπο της υπόθεσης -ότι δηλαδή μπορείς να πληρώσεις όσα λεφτά θέλεις για να το κατεβάσεις, ακόμα και μηδέν. Αν όχι, διάβασε εδώ. Προχτές, το πρόβλημα ήταν πως το site είχε πέσει τελείως. Χτες το άνοιγα, αλλά σερνόταν -δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω τη διαδικασία. Η εξήγηση ίσως να είναι αυτή: Από την Τρίτη το έχουν κατεβάσει πάνω από 1,2 εκατομμύρια φορές, πληρώνοντας (σύμφωνα με ανεξάρτητη έρευνα) κατά μέσο όρο 4 λίρες (5,6 ευρώ). Όλα τα λεφτά πάνε στο συγκρότημα, χωρίς τη μεσολάβηση των δισκογραφικών. Τι σημαίνει η επιτυχία της ιδιοφυούς κίνησης; Ότι συγκροτήματα σαν τους Radiohead (δηλαδή τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του κόσμου) δεν χρειάζονται καθόλου τις δισκογραφικές εταιρίες. Τα υπόλοιπα, δε, έχουν το MySpace.

Μια Ευχάριστη Επιστροφή

10 October 2007 | Κανένα σχόλιο

Από τον New Yorker

Τα Πράγματα Από Πολύ Κοντά

08 October 2007 | Κανένα σχόλιο

Η Nikon διοργάνωσε διαγωνισμό μικροσκοπικής φωτογραφίας στον οποίο, όπως ήταν αναμενόμενο, συμμετείχαν κυρίως επιστήμονες. Αυτή είναι μια φωτογραφία εμβρύων βατράχου -πήρε τη 7η θέση. Δες όλους τους εντυπωσιακούς νικητές εδώ.

Να Διαβάζει Η Μάνα Και Του Παιδιού Να Μη Δίνει

02 October 2007 | Κανένα σχόλιο

Οι New York Times πρόσφατα πήραν μια βαθιά ανάσα και μετά μια πολύ μεγάλη απόφαση, και άνοιξαν το δικτυακό τους περιεχόμενο δωρεάν, ελεύθερο για το φιλομαθές κοινό, να μπαίνεις και να διαβάζεις ότι τραβάει η όρεξή σου.

Δεδομένου ότι το αρχείο ξεκινά από το 1851 και περιέχει σχεδόν όλα τα φύλλα, η παρεχόμενη πληροφορία είναι λίγο υπερβολική για το μέσο τύπο που θέλει να χαζέψει στη δουλειά του. Μπορεί να χλωμιάσεις μπροστά σε τέτοιο όγκο, όπως όταν σου φέρνουν το καινούριο Πλεηστέισον με τρία παιχνίδια και για λίγο διστάζεις από την υπερβολική προσμονή, παραλύεις.

Ευτυχώς ο Τζέισον Κότκε μάζεψε στο blog του links που οδηγούν σε μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα άρθρα, όπως η είδηση της βύθισης του Τιτανικού, ο σεισμός του 1906 στο Σαν Φρανσίσκο και η δολοφονία του Λίνκολν.

Σε προειδοποιώ: Τα περισσότερα είναι σε .pdf και, ως γνωστόν, ότι γίνεται με pdf γίνεται πιο αργά.

 

Αντίο, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ (yeah!)

01 October 2007 | 1 σχόλιο

Το καλύτερο πράγμα που είδα τις τελευταίες μέρες (καλύτερο κι από αυτό, ακόμα κι από αυτό). Οι αδιανόητα ταλαντούχοι τύποι του SNL αποχαιρετούν τον Πρόεδρο του Ιράν που πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα απ' το Μανχάταν, ορμητικός σαν τουμποφλό, με ένα τραγούδι. Κυρίες και κύριοι, ο Άντι Σάμπεργκ του SNL και ο Άνταμ Λεβίν των Maroon 5 στο συγκλονιστικό "Iran So Far".

Για όσους δυσκολεύονται, οι στίχοι εδώ. Α, και έχετε τα μάτια ανοιχτά: Στο 2:50 μια ξεκαρδιστική έκπληξη.

UPDATE: Το NBC κατέβασε το βιντεάκι από το YouTube. Εμάς δεν μας είπαν τίποτα. Αν θέλετε να το δείτε και σε μεγαλύτερο μέγεθος γιατί έχετε σούπερ-τούρμπο-μπρόντμπαντ, μια βόλτα εδώ.

ΚΑΠΑΚΙ UPDATE: Για δες: Το NBC το κατέβασε το βιντεάκι κι απ' το δικό του site. Είναι ένα "SNL Digital Short", δηλαδή ένα ταινιάκι αποκλειστικά για το Ίντερνετ -και το κατέβασαν απ' το Ίντερνετ. Είτε κάποιος executive δεν έχει καταλάβει κάποια βασικά πράγματα, είτε φοβούνται αντιδράσεις τέτοιου τύπου. Τι να συμβαίνει άραγε.

Το Πρόβλημα της Δημοκρατίας: Οι Ψηφοφόροι

30 September 2007 | 1 σχόλιο

Δημοκρατία σημαίνει ότι η ψήφος σου αξίζει ακριβώς το ίδιο με την ψήφο μιας γιαγιάς που δεν έχει πάει σχολείο και δεν έχει βγει ποτέ απ' το χωριό της, ενός πορτιέρη που θέλει να γίνει μπάρμαν, μιας τραγουδίστριας σε μπουζούκια, του μανάβη σου και της Ελένης Γλυκάτζη-Αρβελέρ.

Μόνο τα ψώνια και οι ξιπασμένοι ελιτιστές έχουν πρόβλημα μ' αυτή την πραγματικότητα. Και, όπως φαίνεται, και οι οικονομολόγοι.

Διάβασα σε ένα New Yorker του περασμένου Ιουλίου μια κριτική για το βιβλίο "The Myth of the Rational Voter: Why Democracies Choose Bad Politics" του οικονομολόγου Μπράιαν Κάπλαν το οποίο ασχολείται μ' αυτό ακριβώς το θέμα. Προτείνω ένθερμα να του ρίξεις μια ματιά (μεγαλούτσικο είναι, τι να κάνουμε), καθώς είναι αρκετά διεξοδικό και έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά, αν βαριέσαι, να μερικά σημαντικά σημεία:

1. Οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί επιστήμονες θεωρούν πως οι ψηφοφόροι είναι λίγο-πολύ άσχετοι σε ότι έχει να κάνει με την πολιτική. Ο Κάπλαν το πάει παρακάτω το θέμα: Υποστηρίζει πως οι ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν λανθασμένα λόγω άγνοιας -ψηφίζουν λανθασμένα λόγω λανθασμένων πεποιθήσεων.

2 . Οι άνθρωποι απλά δεν αφιερώνουν χρόνο να μάθουν τα θέματα με τα οποία ασχολείται η πολιτική και τα οποία διαμορφώνουν μια κοινωνία. Μπορεί να έχουν γνώμη αν τους ρωτήσεις, αλλά η γνώμη τους δεν πηγάζει από πληροφόρηση, ώριμη σκέψη ή από μια ολοκληρωμένη στάση ζωής. Είναι συνήθως αυθόρμητη, αβάσιμη, ad hoc.

3. Σύμφωνα με τον Κάπλαν, ο μέσος άνθρωπος κάνει τέσσερα βασικά λάθη στον τρόπο που βλέπει μια σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία:
α) Δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργούν οι ελεύθερες αγορές -έτσι υποστηρίζει την υπερβολική παρεμβατικότητα του κράτους.
β) Αντιπαθεί τους ξένους -έτσι υποστηρίζει τον προστατευτισμό των αγορών.
γ) Πιστεύει πως η ευημερία ισοδυναμεί με την απασχόληση και όχι με την παραγωγικότητα -έτσι αναγάγει την προστασία των υπάρχοντων θέσεων εργασίας σε ύψιστο αγαθό.
δ) Πιστεύει πως η οικονομική κατάσταση πηγαίνει προς το χειρότερο, πάντα -έτσι υποστηρίζει έναν ενισχυμένο ρόλο του κράτους στις αγορές.

Οι λύσεις που προτείνει ο Κάπλαν κυμαίνονται από ουτοπικές μέχρι κωμικοτραγικές, αλλά ο ρόλος ενός τέτοιου βιβλίου δεν είναι να προσφέρει τις λύσεις -αρκεί που αναδεικνύει το πρόβλημα. Όσο κι αν ενοχλεί τους οικονομολόγους και τους προαναφερθέντες ελιτιστές, είναι εντελώς αδύνατον να μετατραπεί ξαφνικά ο πληθυσμός των σύγχρονων δημοκρατιών σε έξυπνους, υπεύθυνους, μορφωμένους και ευαίσθητους πολίτες. Η ανθρωπότητα μορφώνεται και εξελίσσεται ολοένα, αλλά είναι μια διαδικασία πολύ αργή. Προς το παρόν δεν υπάρχει αρκετή νοημοσύνη στον κόσμο για όλους.

Χτες Είχε Πανσέληνο

27 September 2007 | 1 σχόλιο

Να μια φωτογραφία (όχι από χτες). Πάτα την για να την βρείς σε μέγεθος wallpaper.

Νεκροταφεία Οχημάτων

26 September 2007 | Κανένα σχόλιο

Τα παλιά αεροπλάνα/αυτοκίνητα/τρένα καταλήγουν σε τεράστιες εκτάσεις -συνήθως σε ερήμους- και αφήνονται να σκουριάσουν, και πωλούνται σιγά-σιγά, κομμάτι-κομμάτι, μέχρι να εξαφανιστούν τελείως. Είναι μέρη με μια ομορφιά απόκοσμη. Δες εδώ, ας πούμε:

Ένας τύπος μάζεψε κάμποσες φωτογραφίες και links (κι ένα βιντεάκι) εδώ.

ΠΑΝΩ