λινξ

Λινξ 117: Πράγματα Για Διάβασμα

06 October 2013 | 1 σχόλιο

1. Πώς φτιάχτηκε το iPhone

Σαν χτες πριν από δύο χρόνια πέθανε ο Στιβ Τζομπς, και έτσι, επετειακά, το New York Times Magazine δημοσιεύει απόσπασμα ενός νέου βιβλίου που περιγράφει ακριβώς πώς φτιάχτηκε το iPhone, το πρώτο iPhone, αυτό που παρουσιάστηκε το 2007 και άλλαξε για πάντα την αγορά της κινητής τηλεφωνίας. Είναι μια ωραία ιστορία -στην ιστορική παρουσίαση η συσκευή που έδειχνε ο Τζομπς μετά βίας δούλευε, κι ο υπεύθυνος των εξαρτημάτων δικτύου του κινητού που καθόταν στο κοινό έγινε τύφλα πίνοντας για να καταπολεμήσει το άγχος.

The iPhone could play a section of a song or a video, but it couldn’t play an entire clip reliably without crashing. It worked fine if you sent an e-mail and then surfed the Web. If you did those things in reverse, however, it might not. Hours of trial and error had helped the iPhone team develop what engineers called “the golden path,” a specific set of tasks, performed in a specific way and order, that made the phone look as if it worked. But even when Jobs stayed on the golden path, all manner of last-minute workarounds were required to make the iPhone functional.

2. Ένα website την ημέρα

Αυτή η κυρία, χωρίς να ξέρει καθόλου προγραμματισμό ξεκινώντας, έφτιαχνε ένα νέο website κάθε ημέρα για 180 ημέρες. Μπορείς να τα δεις όλα εδώ και να διαβάσεις το πολύ ωραίο χρονικό του πειράματος εδώ.

 the TL;DR version is that with no prior coding experience, I decided I wanted to learn to code. Instead of going through a course or bootcamp, I chose the JFDI approach and followed these three rules:

1. Build a different website everyday for 180 consecutive days.
2. Every website must be accompanied by a blog post.
3. Any code I write must be made publicly available on GitHub (open source) so that everyone can see it.

Ένα δείγμα: How we're feeling

3. Αγαπώντας τους ανθρώπους διαβάζοντας Τσέχοφ

Μια έρευνα που έγινε σε αναγνώστες του Amazon και δημοσιεύεται στο τελευταίο Science αποκαλύπτει ότι άνθρωποι που διαβάζουν ποιοτική λογοτεχνία είναι πιο ευαίσθητοι στο να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων και έχουν καλύτερη συναισθηματική νοημοσύνη από άλλους που διαβάζουν πιο "διασκεδαστική" λογοτεχνία ή non-fiction (ή καθόλου).

4. Το πιο ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα του κόσμου

Ένα ωραίο ελληνικό κείμενο που περιγράφει την πραγματικότητα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος πίσω από τους λαϊκισμούς, τους τραμπουκισμούς και τις διαρκείς "επαναστάσεις".

Τα παιδιά μου τα φυγάδευσα, αλλά ξέρω κάτι άλλα που δεν μπορώ να τα φυγαδεύσω. Παιδιά που κατάφεραν να περάσουν με κόπο και στερήσεις, νοίκιασαν σπίτι, τα τρώει η πλήξη και η αμηχανία. Έχουν ενοχές, βράζουν στις αμφιβολίες, μήπως να τα παρατήσουν και να πιάσουν δουλειά; Ξέρω και παιδιά μεταναστών που πέρασαν μετά από χρόνια προσπαθειών και περιμένουν να πάρουν βίζα για σπουδές ζώντας μακριά από τους γονείς τους. Αυτά τα παιδιά την πληρώνουν την επανάσταση των πρυτάνεων και των υπαλλήλων.

5. Η ξαφνική και ραγδαία κατάρρευση των Γερμανικών εφημερίδων -και τι σημαίνει

Print advertising loss is reaching into the double digits, several points higher than the United States. Two of the nation’s leading dailies, in Hamburg and Berlin, have just been sold by the largest publicly owned publisher in Europe, Axel Springer. Paywalls are in rapid progress, up at more than 10 percent of the country’s dailies, yet Germany’s strict pro-privacy, anti-cookie regulations will make the metered approach now sweeping the world tougher to make work. Leading newspapers are talking about going ad-free and relying almost entirely on reader revenue.

german-newspapers-ap

 

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 116: Πράγματα Για Διάβασμα

30 September 2013 | Κανένα σχόλιο

1. Τα social media του μέλλοντος: Φαντασία

Να κι ένα fiction λινκ: Ετούτη η μικρή ιστορία του Ντέιβ Έγκερς είναι απόσπασμα του νέου του βιβλίου το οποίο κυκλοφορεί την ερχόμενη εβδομάδα και έχει ήδη δημιουργήσει ντόρο τρομερό. Λέγεται "The Circle" και διαδραματίζεται στο μέλλον, με κέντρο της υπόθεσης μια online υπηρεσία που είναι ένα αμάλγαμα του Facebook, του Google και όλων των social media που ξέρουμε σήμερα. Ο Ντέιβ Έγκερς είναι ένας καλός και πολυάσχολος συγγραφέας που έχει γράψει ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο και μερικά λίγο λιγότερο καλά. Το απόσπασμα αυτό δημοσιεύτηκε στο New York Times Magazine και βρίσκεται online πολύ όμορφα σχεδιασμένο εδώ. Μπορείς να πατήσεις και το κουμπάκι αριστερά και να το ακούσεις να στο διαβάζουν, ή να κατεβάσεις το ηχητικό απόσμασμα στο iTunes ή το Audible. Πολύ ωραίο. Θα διαβάσω και το βιβλίο και θα σας πω.

2. Ένας θρύλος της αμερικανικής δημοσιογραφίας λέει: Είναι όλα ψέματα

Ο Σήμουρ Χερς, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος που, μεταξύ άλλων, αποκάλυψε τη σφαγή του Μάι Λάι στο Βιετνάμ, δίνει μια συνέντευξη γεμάτη χολή και γκρίνια στον Guardian. Μεταξύ άλλων υποστηρίζει ότι η επίσημη ιστορία του εντοπισμού και της δολοφονίας του Οσάμα Μπιν Λάντεν από τις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις είναι όλη ένα παραμύθι.

Don't even get him started on the New York Times which, he says, spends "so much more time carrying water for Obama than I ever thought they would" – or the death of Osama bin Laden. "Nothing's been done about that story, it's one big lie, not one word of it is true," he says of the dramatic US Navy Seals raid in 2011.

3. Πώς γράφτηκε το σκετς με το νεκρό παπαγάλο 

Μια ωραία ιστορία για τον τρόπο με τον οποίο δούλευαν οι Monty Python.

Cleese considered the garage a cliched location and together with Chapman, it was changed to a pet shop. They then discussed whether the pet should be a dog, whereupon Chapman suggested the idea of a parrot. (An earlier idea had a customer attempting to return a non-functioning toaster.)

4. Η καλή Ναζί σύζυγος

The course also entailed a commitment to Nazi doctrine until death, and a placement of faith in the Führer over religious faith: marriages had to be neo-pagan rituals officiated by party members, not in a church ordained by a cleric. Children had to be raised to worship not Jesus, but Hitler.

Μια κάπως ανατριχιαστική περιγραφή του προγράμματος εκπαίδευσης καλών συζύγων από την παραστρατιωτική/παραθρησκευτική οργάνωση που ήταν το Ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας.

5. Η ζωή του Άλαν Τούρινγκ σε πέντε βίντεο

Μια ωραία ανασκόπηση στην ταραχώδη και πολύ ενδιαφέρουσα ζωή του διάσημου βρετανού μαθηματικού. Αξίζει να αφιερώσεις λίγο χρόνο για να δεις όλα τα βιντεάκια.

turing

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 115: Πράγματα Για Διάβασμα

25 September 2013 | Κανένα σχόλιο

1) Πέντε χρόνια μετά την κρίση του τραπεζικού συστήματος στις ΗΠΑ

...και οι υπεύθυνοι δεν φαίνονται να έχουν νιώσει τις συνέπειες. Ένα εξοργιστικό άρθρο για το πού βρίσκονται σήμερα τα καμάρια της Lehman Brothers και οι άλλοι λεβέντες που με την ανικανότητα και την υπεροψία τους έριξαν την παγκόσμια οικονομία σε μια γιγάντια κρίση. Μια χαρά τα περνάνε.

AP080923024063

2) Τα σεξουαλικά εγκλήματα του Καντάφι

Απόσπασμα από ένα βιβλίο που αποκαλύπτει πτυχές του χαρακτήρα του Λίβυου δικτάτορα ελάχιστα γνωστές σε όσους δεν ήταν μέλη του κύκλου του, μέλη του διπλωματικού σώματος, μέλη του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80, ή υπάλληλοι κρατικών υπηρεσιών χωρών που υποδέχονταν Λιβυκές αποστολές τα τελευταία 30 χρόνια. Δηλαδή ελάχιστος κόσμος δεν ήξερε έστω και φήμες.

Εδώ, τεκμηριωμένα.

3) Μαθαίνοντας πώς λειτουργεί η πυρκαγιά

Επιστήμονες στις ΗΠΑ προσπαθούν να καταλάβουν πώς λειτουργούν οι πυρκαγιές των δασών, μια μάστιγα που πλήττει κάθε χρόνο και τη δική μας χώρα. Προς το παρόν και εμείς και αυτοί προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα λανθασμένα: Σβήνοντας όλες τις φωτιές. Πρέπει να υπάρχει άλλος τρόπος.

Fire has always been a part of the natural ecology — many plant species evolved in direct response to it and couldn’t survive without it; when the sap of some pine cones melts, for example, seeds are released. But the reflexive practice of putting out all fires, which has dominated national policy for so many decades, has turned much of the American West into a tinderbox.

22fires1-custom1

4) Το πορτρέτο μιας 10χρονης Καναδής από το Τορόντο

Αυτό εδώ το γλυκό άρθρο είναι μια ωραία και κάπως αποστασιοποιημένη εικόνα της παιδικότητας και θυμίζει τι σημαίνει να είσαι 10 χρονών σε ανθρώπους που ήταν 10 χρονών πριν από δεκαετίες, κι έχουν ξεχάσει.

Δεν ήταν και πολύ ωραία.

Standing in her bedroom, she tells me how much she loves horses. Then she offers me a piece of mint chocolate chip–flavoured gum, promising that it’s not disgusting. While she’s chewing hers, she suddenly snaps her fingers loudly: “Hey, I can snap! I could always do it, but now I can hear it!” She shows me a giant sombrero that her dad got her and declares it funny. Then she takes me downstairs to the living room, sits at the grand piano, and plays “Baby” by Justin Bieber, pounding the keys and beaming.

portraitofatenyearoldgirl

5) Η μοναξιά του Γιάννη Στουρνάρα

Ο υπουργός οικονομικών σε ένα πορτρέτο γραμμένο από δημοσιογράφο του New Yorker, δηλαδή αλλοδαπό, δηλαδή ικανό να βρεθεί στο πίσω κάθισμα αυτοκινήτου με τον υπουργό κι αυτός να του βάλει σε ανοιχτή ακρόαση το κινητό για να ακούσει το τηλεφώνημα του πρωθυπουργού.

Stournaras activated the speakerphone setting so I could hear. Samaras—laughing knowingly—informed me that despite “previous ideological differences” he and Stournaras share a common goal: keeping Greece in the eurozone.

“That’s what I told him!” Stournaras said.

“Do you hear me, Yannis?”

“Yeah, yeah, I do.”

“Am I correct in this assessment?”

“Absolutely.”

Then Samaras quoted Neil Diamond. “You know that song that says, ‘Used-to-bes don’t count anymore, they just lay on the floor till we sweep them away?’” he said. “The idea is that differences don’t matter as long as there is a common cause that links us together.”

As Samaras spoke, Stournaras smiled appreciatively. Despite this display of seemingly genuine affection, it was hard for me to forget what I’d been told a day earlier: that for all this friendship, Stournaras could yet prove dispensable.

Bullet-580

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 114: Πράγματα Για Διάβασμα

18 September 2013 | 2 σχόλια

1) Γιατί οι Ιάπωνες λατρεύουν το Twitter αλλά αποφεύγουν το Facebook 

Μια ενδιαφέρουσα -πολιτισμική κυρίως- υπόθεση.

Twitter lets users self-efface, some have suggested, while Facebook is about the humblebrag--a major offense in traditional Japanese culture. When Japanese social networkers can enthuse about things that interest them--anime, games, music--without drawing attention to themselves, they seem glad to engage the broader world. But they are often uncomfortable being forced to broadcast their name and face. Homegrown Asian cyber social spaces have known this for years; Western ones might do well to understand.

japan

2) Πώς η πλουσιότερη οικογένεια της Αμερικής αποφεύγει τη φορολογία

Οι Γουόλτονς είναι η οικογένεια στην οποία ανήκουν τα πολυκαταστήματα Walmart, η μεγαλύτερη εμπορική αλυσίδα του κόσμου. Η περιουσία της οικογένειας ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια (σκέψου λίγο το νούμερο σε σχέση με τα της ελληνικής κρίσης) και, όπως διαπιστώνει σε ένα μεγάλο ρεπορτάζ το Bloomberg, η οικογένεια εκμεταλλεύεται ενεργά όλα τα -πολύ βολικά τοποθετημένα- παραθυράκια της νομοθεσίας για να ελαχιστοποιήσει τις φορολογικές της εισφορές.

America’s richest family, worth more than $100 billion, has exploited a variety of legal loopholes to avoid the estate tax, according to court records and Internal Revenue Service filings obtained through public-records requests. The Waltons’ example highlights how billionaires deftly bypass a tax intended to make sure that the nation’s wealthiest contribute their share to government rather than perpetuate dynastic wealth, a notion of fairness voiced by supporters of the estate tax like Warren Buffett and William Gates Sr.

Ακόμα και στο Bloomberg είναι έξαλλοι με το μέγεθος της απληστίας. Εδώ ένα βολικό infographic που περιγράφει τα παραθυράκια και τα τερτίπια.

3) Γιατί τα άρθρα του Economist είναι ανυπόγραφα

Πολύς κόσμος πιστεύει ότι η ανωνυμία στα ΜΜΕ είναι ύποπτο πράγμα, και ότι όλα τα σοβαρά άρθρα που γράφονται θα πρέπει να έχουν μια υπογραφή από κάτω για να θεωρούνται, όντως, σοβαρά. Στον Economist τα περισσότερα άρθρα, όμως, είναι ανυπόγραφα. Να γιατί:

Historically, many publications printed articles without bylines or under pseudonyms—a subject worthy of a forthcoming explainer of its own—to give individual writers the freedom to assume different voices and to enable early newspapers to give the impression that their editorial teams were larger than they really were. The first few issues of The Economist were, in fact, written almost entirely by James Wilson, the founding editor, though he wrote in the first-person plural. But having started off as a way for one person to give the impression of being many, anonymity has since come to serve the opposite function at The Economist: it allows many writers to speak with a collective voice.

4) Πώς είναι να παίρνεις αναβολικά

Ένας Καναδός συγγραφέας πήρε ένα πλήρες κοκτέιλ αναβολικών για 16 εβδομάδες και είδε το σώμα του να αλλάζει ραγδαία. Είδε, όμως, κι άλλα πράγματα.

Then, one sleepless night (the steroids also triggered insomnia) my testicles shrunk. Testicular atrophy is the most well-known side-effect of steroid abuse. It's an inherent irony: here you are trying to turn yourself into an über-man while part of the most obvious manifestation of your manhood dwindles before your eyes. Female users suffer the opposite reaction: their clitorises become so swollen and hard that, in extreme cases, they resemble a tiny penis.

steriod372x192

5) Έχει και η Αμερική "χαμένη γενιά" 

...the portion of people aged twenty to twenty-four who have jobs has fallen from 72.2 percent in 2000 to just 61.5 percent. Meanwhile, if we adjust for inflation, the median earnings of men between the ages of sixteen and twenty-four working full-time has fallen by nearly 30 percent since 1973. For women, the median has fallen by 17 percent. As Andy Sum, an economist at Northeastern University who has studied youth unemployment for many years, has shown, if you are out of work or underemployed during those initial years of adulthood, chances are far higher you will be unemployed, poor, or dependent on welfare later on.

 

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 113: Πράγματα Για Διάβασμα

14 September 2013 | Κανένα σχόλιο

1) Η αγιογραφία της Vogue για τη γυναίκα του δικτάτορα Ασάντ

Το Μάρτιο του 2011, λίγο πριν ξεκινήσει η χαώδης επανάσταση στη Συρία, η αμερικανική Vogue, στην κοσμάρα της, εξέδωσε ένα μακρουλό άρθρο-ύμνο για την πυγμή, το θάρρος και τη δράση της Άσμα αλ-Ασάντ, της συζύγου του δικτάτορα. Από την πρώτη κιόλας παράγραφο το άρθρο προκαλεί αναγούλα:

Asma al-Assad is glamorous, young, and very chic—the freshest and most magnetic of first ladies. Her style is not the couture-and-bling dazzle of Middle Eastern power but a deliberate lack of adornment. She’s a rare combination: a thin, long-limbed beauty with a trained analytic mind who dresses with cunning understatement. Paris Match calls her “the element of light in a country full of shadow zones.” She is the first lady of Syria.

Το άρθρο έκτοτε, βεβαίως, έχει κατέβει από τη σελίδα της Vogue. Αλλά τις προάλλες το αναδημοσίευσε ολόκληρο το Gawker, και πολύ καλά έκανε.

ku-xlarge

2) Γιατί να μη γίνονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες πάντα στο ίδιο μέρος; 

Μια παλιά ιδέα, εκφρασμένη εύγλωττα και αναλυτικά από έναν καθηγητή του πανεπιστημίου του Μέριλαντ: Δεδομένου του τερατώδους κόστους τους και των συνεπειών που έχουν στη ζωή και τη δραστηριότητα των χωρών που τους φιλοξενούν, γιατί να μη γίνονται στο ίδιο μέρος κάθε τετραετία; Γιατί όχι σ' ενα "ολυμπιακό νησί"; Ελληνικό, ας πούμε;

Instead of investing billions of dollars in new Olympic host cities every four years, Short suggests it would be cheaper and easier to create a sort of Olympics island that can play host to the more expensive Summer Games, at a minimum, year after year. The IOC could essentially take over an island – maybe a Greek island, Short suggests – and turn it into a permanent venue. It would function more or less like an international city-state, overseen by the United Nations, dedicated to hosting the Olympics and its training in perpetuity.

3) Η οικογένεια που ζει ακόμα στο 1986

Ετούτη η οικογένεια από τον Καναδά εξαφάνισε οτιδήποτε τεχνολογικό από το σπίτι για ένα χρόνο, για να ζήσουν τα παιδιά όπως ζούσε ο μπαμπάς τους όταν ήτανε μικρός.

No computers, no tablets, no smart phones, no fancy coffee machines, no Internet, no cable, and – from the point of view of many tech-dependent folks – no life. “We’re parenting our kids the same way we were parented for a year just to see what it’s like,” Blair said. They do their banking in person instead of online. They develop rolls of film for $20 each instead of Instagramming their sons’ antics.

Σχεδόν κακοποίηση ανηλίκων, IMHO.

4) O Ράσελ Μπραντ, το GQ, ο Hugo Boss και οι Ναζί 

Τις προάλλες ο παλαβός (μα ευφυής) κωμικός έκανε ένα κάπως άκομψο σχόλιο καθώς παραλάμβανε ένα από αυτά τα αστεία ανούσια βραβεία που δίνουν περιοδικά σε εκδηλώσεις που υποτίθεται ότι μοιάζουν με τα Όσκαρ:

Ε, όπως αντιλαμβάνεσαι έγινε κάπως χαμός κι αναμπουμπούλα, κι έτσι ο Μπραντ έκανε αυτό που ξέρει καλά, έγραψε ένα μακροσκελέστατο κομμάτι στον Guardian όπου εξηγεί την έκρηξή του επιμηκύνοντας το αστείο, εξευτελίζοντας αυτού του είδους τις εκδηλώσεις και, φυσικά, χωρίς να ζητάει καμία συγγνώμη.

The jokes about Hugo Boss were not intended to herald a campaign to destroy them. They're not Monsanto or Halliburton, the contemporary corporate allies of modern-day fascism; they are, I thought, an irrelevant menswear supplier with a double-dodgy history. The evening, though, provided an interesting opportunity to see how power structures preserve their agenda, even in a chintzy microcosm.

5) Ο Τζόναθαν Φράνζεν έξω φρενών στη μοντέρνα εποχή

Ο ξεκαρδιστικά και αλλοπρόσαλλα τεχνοφοβικός συγγραφέας γράφει ένα κείμενο στον Guardian μεγαλύτερο κι από του Ράσελ Μπραντ, χρησιμοποιώντας αποσπάσματα ενός εξίσου έξαλλου Βιεννέζου συγγραφέα και δοκιμιογράφου των αρχών του 20ου αιώνα (μια εποχή στην οποία σίγουρα κι ο Φράνζεν θα ένιωθε πιο άνετα) για να επιτεθεί στην Apple, τα social media, τη μοντέρνα ζωή και, φυσικά, το Amazon.

In my own little corner of the world, which is to say American fiction, Jeff Bezos of Amazon may not be the antichrist, but he surely looks like one of the four horsemen. Amazon wants a world in which books are either self-published or published by Amazon itself, with readers dependent on Amazon reviews in choosing books, and with authors responsible for their own promotion. The work of yakkers and tweeters and braggers, and of people with the money to pay somebody to churn out hundreds of five-star reviews for them, will flourish in that world. But what happens to the people who became writers because yakking and tweeting and bragging felt to them like intolerably shallow forms of social engagement? What happens to the people who want to communicate in depth, individual to individual, in the quiet and permanence of the printed word, and who were shaped by their love of writers who wrote when publication still assured some kind of quality control and literary reputations were more than a matter of self-promotional decibel levels?

facepalm

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 112: Πράγματα Για Διάβασμα

03 September 2013 | 3 σχόλια

1) Ο θάνατος ενός startup

Κάτι καταπληκτικό: Οι δημιουργοί του Flowtab, ενός startup που σου επιτρέπει να παραγγέλνεις πιο εύκολα το ποτό σου στο μπαρ, μετά την αποτυχία και το κλείσιμο της υπηρεσίας τους κάθισαν και έγραψαν το χρονικό της, ένα timeline δυσκολιών και περιπετειών που οδήγησαν στο τέλος.

flowtab

2) Η πρώτη συνέντευξη του Τζεφ Μπέζος στην εφημερίδα του

“The Post is famous for its investigative journalism,” he said. “It pours energy and investment and sweat and dollars into uncovering important stories. And then a bunch of Web sites summarize that [work] in about four minutes and readers can access that news for free. One question is, how do you make a living in that kind of environment? If you can’t, it’s difficult to put the right resources behind it. . . . Even behind a paywall [digital subscription], Web sites can summarize your work and make it available for free. From a reader point of view, the reader has to ask, ‘Why should I pay you for all that journalistic effort when I can get it for free’ from another site?”

Ωχ.

3) Σου ταιριάζει να γίνεις προγραμματιστής;

Μια ελληνίδα που κάνει το διδακτορικό της σε computer science στην Αγγλία γράφει μερικές συμβουλές (πρακτικές και θεωρητικές) για νεαρούς και νεαρές που ψάχνονται κι αναρωτιούνται.

4) Ο ελληνοαμερικανός υποψήφιος για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης

Ένα γλαφυρό -μα σύντομο- προφίλ των New York Times για το Τζον Κατσιματίδη, δισεκατομμυριούχο ιδιοκτήτη των σούπερ μάρκετ Gristedes, ο οποίος κατεβαίνει στις εκλογές με όνειρα, φιλοδοξίες και φλογερό ταμπεραμέντο.

At Sylvia’s, he served his guests coconut shrimp skewers and collard-green spring rolls, and entertained them with a 14-year-old gospel singer, who serenaded the candidate with a soaring rendition of Mariah Carey’s “Hero.” As the evening ended, his staff handed guests red “Cats for Mayor” gift bags filled with golf tees, a flashlight key chain, a water bottle, a nail file and a “Cat Man” gel bracelet, all branded with his name. Because it is so hard to pronounce, he campaigns as “Cats,” and emphasizes his affinity for felines; at one forum, he said that his wife had given mouth-to-mouth resuscitation to their family’s ailing house cat; on Saturday, amid a flap over the halting of subway trains for two wayward kittens, he posted an image on Twitter showing himself cradling a Bengal tiger cub, and on Monday, he meowed at parade-goers in Broad Channel, Queens.

cats

5. Την καινοτομία δεν την πυροδοτούν οι επιχειρηματίες, αλλά το κράτος

Να μια ενδιαφέρουσα άποψη, που φαινομενικά πάει κόντρα σε φιλελεύθερα θέσφατα: Τη βάση και την αφετηρία της καινοτομίας, ακόμα και σε τομείς αιχμής όπως η τεχνολογία, χρηματοδοτείται συνήθως από το κράτος, και όχι μόνο με τους προφανείς έμμεσους τρόπου (υποδομές, δίκτυα κλπ).

Apple is a perfect example. In its early stages, the company received government cash support via a $500,000 small-business investment company grant. And every technology that makes the iPhone a smartphone owes its vision and funding to the state: the Internet, GPS, touch-screen displays, and even the voice-activated smartphone assistant Siri all received state cash. The U.S. Defense Advanced Research Projects Agencybankrolled the Internet, and the CIA and the military funded GPS. So, although the United States is sold to us as the model example of progress through private enterprise, innovation there has benefited from a very interventionist state.

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 111: Πράγματα Για Διάβασμα

29 August 2013 | 1 σχόλιο

1) Το Spotify και πώς θα βγάζουν χρήματα οι μουσικοί στο μέλλον

Μια συζήτηση του συντάκτη του New Yorker με τρεις μουσικούς (και δημοσιογράφους/συγγραφείς/DJ, διάφορα πράγματα) για το "εμπορικό" θέμα των νέων μοντέλων κατανάλωσης μουσικής στο ίντερνετ. Αρκούν για να συντηρήσουν οικονομικά τους καλλιτέχνες; Είναι περισσότερο ενδιαφέρον από ό,τι φαντάζεσαι.

2) Η ζωντανή ιστορία του Saturday Night Live 

Σ' αυτήν εδώ την καταπληκτική σελίδα 22 ηθοποιοί της εβδομαδιαίας ζωντανής κωμικής εκπομπής θυμούνται τις πρώτες τους οντισιόν μπροστά στον παραγωγό της εκπομπής Λορν Μάικλς.

There’s a quote of Lorne’s, that you’re not just hiring talented people — you’re hiring people that you don’t mind seeing in a dark hallway at 6 in the morning.

Επίσης ενδιαφέρον: Κάποιες από τις ατάκες είναι γκριζαρισμένες -πατώντας μπορείς να τις ανεβάσεις στο Twitter ακαριαία.

Εδώ η οντισιόν του Τζίμη Φάλον:

3) Μια κριτική βιβλίου που θα θέλεις να διαβάσεις χάρη στις δυο επόμενες προτάσεις

The novel tells the story of a Chinese man who crash-lands on Mars. His two companions are killed and he is soon captured by a group of Cat People who run one of the planet’s many countries.

4) Γιατί δεν ανακάλυψαν Ιάπωνες την Αμερική;

Να κάτι ενδιαφέρον που δεν ήξερα:

The Tokugawas decided that the threat from the Europeans, especially the Jesuits, was too much for a nation that had endured decades of civil war, and closed the country to all trade and contact with the outside world in in the first quarter of the 17th century, starting in 1615.

5) Γιατί έφυγα από τη Google

Μια εξομολόγηση.

When people ask me what it was like to leave, I liken my experience of leaving Google to breaking up with my college boyfriend. He was brilliant, good looking, respected, and everyone loved him — I even loved him — but he wasn’t the one. It used to catch up with me on long bus rides my senior year, staring out the window, and I’d get a knot in the pit of my stomach.

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 110: Πράγματα Για Διάβασμα

23 August 2013 | 2 σχόλια

1) Μια Αμερικανίδα στο Λονδίνο

Η ανταποκρίτρια των New York Times γράφει για τις ομοιότητες και τις διαφορές δυο συγγενικών λαών που ακολούθησαν διαφορετικά μονοπάτια αιώνες πριν.

Britons admire and consume American culture, but feel threatened by and angry at its excesses and global dominance. They are both envious and suspicious of Americans’ ease and confidence in themselves. They want American approval but feel bad about seeking it. Like a teenager worried that his more popular friend is using him for extra math help but will snub him in the cafeteria, they are unduly exercised by the “special relationship” — endlessly deconstructing what it meant, for instance, when in 2009 Gordon Brown, then the prime minister, gave President Obama a handsome penholder made of wood from a Victorian anti-slave ship, while Mr. Obama reportedly gave him a stack of movies that were incompatible with British DVD players.

2) Γιατί το Android είναι καλύτερο από το iOS

Εδώ μια μεγάλη και πλήρης ανάλυση των λόγων για τους οποίους το Android έχει ξεπεράσει σε χρηστικότητα και ευελιξία το λειτουργικό σύστημα της Apple. Συμφωνώ με σχεδόν όλα.

samsungS4_Front03

(Δες reviews: Samsung Galaxy S4, HTC One, iPhone 5)

3) Πώς είναι να πεθαίνεις 

Το τελευταίο post μιας δημοσιογράφου του Salon που πέθανε από καρκίνο στο πάγκρεας. Ενθαρρύνει τους πάντες που έχουν συγγενείς που πέθαναν από κληρονομικούς καρκίνους να κάνουν τα εύκολα γονιδιακά τεστ. Η ίδια το έμαθε πολύ αργά.

I admit to some frustration. I planned a real estate investment business, low end but with vision. I will never do this, though I’ve taken concrete steps. I had one year, most of 2012, with no serious disability, where my hips were replaced and my spine was straightened and reinforced, and I could walk. When you can walk, go places on your own, you can make plans. I even bought myself new clothes. I made plans to start a business, which were under way in March when I came down with the shortness of breath that I thought was pneumonia.

4) Το τραγουδάκι με την κούπα: Όλη η ιστορία

Για κάποιο λόγο ένα παλιό τραγουδάκι που η Άννα Κέντρικ τραγούδησε σε μια ταινία χωρίς όργανα, μόνο παίζοντας με ένα ποτήρι, και μετά έγινε viral σε διάφορες εκδοχές, τώρα είναι μεγάλη επιτυχία στην Αμερική. Είναι αυτό:

Σε ετούτο το post αναλύεται όλη η πορεία του τραγουδιού από την αρχή του μέχρι τη σημερινή επιτυχία. Είναι μια ιστορία που ξεκινά το 1928.

5) Το πιο αστείο ποδοσφαιρικό φωτορεπορτάζ στην ιστορία του πλανήτη

Δεν υπάρχουν λόγια.

boys

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 109: Πράγματα Για Διάβασμα

1) Αγαπημένες πρώτες προτάσεις βιβλίων σπουδαίων συγγραφέων

Εδώ, 22 διάσημοι συγγραφείς διαλέγουν τις πρώτες προτάσεις βιβλίων που τους έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση.

2) Μια βόλτα στη Disney World

Πολύ ωραίο, του Τζον Τζερεμάια Σάλιβαν

We were watching the people. That’s what you do at Disney World, mostly. Above and beyond all else, it’s a place where people look at other people (the lines and the endless walking and the crowded feed stations) to reaffirm the fact that we are there together, that the value of the place is such, it has been worth traveling to from all over the world. I couldn’t tell what we made of one another, in the looking. When Disney World was built, it embodied a shared idea of America as pure capitalist fantasy. It’s no longer communicating that idea; the idea is no longer intelligible. I don’t know what it’s communicating. The old virtues are gone, the new ones unidentifiable.

disney-world

photo via

3) Ο Νέιτ Σίλβερ και το μέλλον

Ο δημοσιογράφος-αναλυτής που προέβλεψε με τρομερή ακρίβεια το αποτέλεσμα των περυσινών αμερικανικών εκλογών πήρε μεταγραφή από τους ΝΥΤ στο ESPN και το ABC όπου θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί τα νούμερα για να κάνει εκτιμήσεις για το μέλλον. Εδώ, μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη και μια συγκλονιστική αλήθεια: Ταξινομεί τα βιβλία του ανάλογα με το χρώμα!

"I grew up, and I'm gay, and I'm kind of a nerd in a big public school. So, you either fake it or you learn to trust yourself. In some ways, having constraints or challenges like that can force people to not be lazy and not to just become boring lawyers or cookie-cutter bankers, or doctors, but to actually realize: This world has some flaws as I see it, and I can adapt to them, or I can try to modify them and try to run my own course."

1-natesilver-008

4) Ένα γράμμα, και η ιστορία του New Yorker

Orlean had worked with good editors before, but she found The New Yorker a different animal. "I'd never been in a situation where the quality of the work was all that mattered. The dispensing of all the stupid conventions of magazine writing that I was very familiar with was just totally different. You didn't do the kind of clichéd nut graf. To this day, there's a very typical sort of way you go about a magazine piece or a profile—you just didn't do that at The New Yorker.

5) Τι σόι άνθρωπος είναι ο Τζίμι Γουέιλς, δημιουργός της Wikipedia

Σύμφωνα μ' αυτό εδώ το μακροσκελές άρθρο των New York Times, λίγο ψώνιο.

Powerful people like to be around Wales. A common criticism is that Wales likes to be around them, too — and perhaps a little too much. During a visit to Los Angeles in February, Wales tweeted: “Lunch with Felicia. Dinner with Charlize. L.A. is . . . wow,” referring to the actresses Felicia Day and Charlize Theron. He also recently tweeted: “Just got measured for my clothes for Sean Parker’s wedding. This oughta be innerstin’. :-)” But, as I learned at the Clinton Global Initiative, some famous people treat Wales a little bit like their own personal editor.

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε

Λινξ 108: Πράγματα Για Διάβασμα

09 August 2013 | 2 σχόλια

1) Τα λιοντάρια του Σερενγκέτι 

Ένα καταπληκτικό αφιέρωμα του National Geographic με φωτογραφίες και βίντεο που έχουν τραβηχτεί από ρομπότ. Απίστευτο πράγμα, αφιέρωσέ του λίγο χρόνο.

serengeti_lion

2) Ο Στίβεν Φράι καλεί σε μποϊκοτάζ των Χειμερινών Ολυμπιακών της Ρωσίας 

Άλλο ένα θαυμάσιο κείμενο: Με αφορμή το κύμα διώξεων κατά των γκέι στη Ρωσία του Πούτιν, ο Φράι γράφει μια ανοιχτή επιστολή στη ΔΟΕ και τον Ντέιβιντ Κάμερον.

For there to be a Russian Winter Olympics would stain the movement forever and wipe away any of that glory. The Five Rings would finally be forever smeared, besmirched and ruined in the eyes of the civilised world.

3) Πώς ένα φτωχό ζευγάρι συγκέντρωσε μια απίστευτη συλλογή έργων μοντέρνας τέχνης

Μια πολύ ωραία ιστορία για ένα πάθος, την τέχνη και την αγάπη.

Herb Vogel never earned more than $23,000 a year. Born and raised in Harlem, Vogel worked for the post office in Manhattan. He spent nearly 50 years living in a 450-square-foot one-bedroom apartment with his wife, Dorothy, a reference librarian at the Brooklyn Public Library. They lived frugally. They didn’t travel. They ate TV dinners. Aside from a menagerie of pets, Herb and Dorothy had just one indulgence: art. But their passion for collecting turned them into unlikely celebrities, working-class heroes in a world of Manhattan elites.

1098_sm

“I have no regrets,” Dorothy said. “I’ve had a wonderful life. And I believe Herb and I were made to be together.”

UPDATE: Να και το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ "Herb and Dorothy" που λέει την ιστορία τους.

4) Τα προβλήματα του ιδρυτή του Foursquare

Εδώ, η ιστορία του Foursquare και η ιστορία του ιδρυτή του, του Ντένις Κρόουλι.

If you didn't know him, you might think Crowley was experiencing an early midlife crisis. The chief executive just got his motorcycle license. Vintage snowboards line the walls of his East Village apartment. At a wedding not long ago, one friend remembers a tuxedoed Crowley sliding on his knees under the legs of his dance partner. Chalk it up to a boyish earnestness--a contagious enthusiasm that drives him to sing karaoke with coworkers into the morning hours (his poison: Guns N' Roses singles) or to organize all-day PlayStation 3 tournaments on the weekends, to the frustration of his fiancee, fashion stylist Chelsa Skees. "Dennis never stops," says Christian Bovine, a close friend. "His classic line is 'Let's just do one more.' No matter how late it is--even if we've already done six one-mores--he'll be like, 'We can do one more.'"

crowley

5) Ένα ξεκαρδιστικό review του τελευταίου βιβλίου του Νταν Μπράουν

Στην παραλία πιθανότατα θα δεις πολλά αντίτυπα του "Inferno", του τελευταίου πονήματος του συγγραφέα των ψευτο-ιστορικών ψευτο-αστυνομικών μπεστ σέλερ. Εσύ διάβασε κάτι άλλο: Αυτό το ξεκαρδιστικό review.

As well as the heroism of Robert Langdon, we must think of the heroism of Dan Brown. This is a man who started out with such a shaky grasp of the English language that he still thinks “foreboding” is an adjective meaning “ominous.” I also relished “Sienna changed tacks.” Read aloud, these three words would suggest that the pretty, young woman had altered her arrangement with the Internal Revenue Service. But Dan Brown has never read one of his own sentences aloud in all his life; and why, now, would he need to? He can buy and sell all the pedants in the world.

208_arts_james-11

κατηγορίες: λινξ
σχολίασε
ΠΑΝΩ