οικονομία

Οι 6 Εταιρίες Που Ελέγχουν Το 90% Των Αμερικάνικων Media

14 June 2012 | 1 σχόλιο

Το παρακάτω infographic (αυτουνού) δείχνει γλαφυρά τη συγκέντρωση της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας στα χέρια μιας χούφτας πολύ μεγάλων εταιριών. Αυτό (και όχι μόνο στα media -σε όλες τις αγορές) δεν είναι ποτέ καλό πράγμα.

διάβασε παρακάτω

Λινξ 34: Ακόμα 7 Πράγματα Που Πρέπει Να Διαβάσεις Για Την Ελληνική Κρίση

Λινξ 34: Ακόμα 7 Πράγματα Που Πρέπει Να Διαβάσεις Για Την Ελληνική Κρίση

1) Γιατί δεν αδειάζουν τα ΑΤΜ;
Αφού, όπως λένε, οι Έλληνες τραβάνε τα λεφτά τους από τις τράπεζες επειδή φοβούνται το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής, τότε πώς οι τράπεζες έχουν ακόμα ρευστό; Η απάντηση είναι ότι οι τράπεζες έχουν όσο ρευστό θέλουν λόγω του τρόπου με τον οποίο εκταμιεύονται τα λεφτά στην Ευρωζώνη. Γι' αυτό το λόγο ένα bank run σε μια χώρα του ευρώ είναι πιο δύσκολο να συμβεί. Αυτό, κι άλλα ωραία, στο αναλυτικότατο άρθρο του BBC.

2) Εν τω μεταξύ, στη φίλη συμπτωχευμένη Αργεντινή 
...ξαφνικά αυξήθηκε η τιμή του Bic Mac κατά 26%. Η αιτία είναι κωμικοτραγική, εντάξει.

...the government of Argentina has been playing some games with the official inflation statistics. As part of that, they also leaned on McDonald's to avoid hiking the price of the Big Mac so as to prevent Argentina's real inflation rate from showing up in the Economist's whimiscal-but-widely-known Big Mac Index of purchasing power parity. The result of this is that Big Macs were very cheap relative to other McDonalds items...

3) Τι πρέπει να κάνει η ευρωζώνη για να σωθεί το νόμισμα;
Σ' αυτό εδώ το άρθρο αναφέρεται το ενδιαφέρον προηγούμενο του δολαρίου, της πτώχευσης οκτώ πολιτειών το 1840 και της πολύ αργής και σταδιακής εξέλιξης εκείνης της πετυχημένης νομισματικής ένωσης. Όχι, ότι μας αφορά, αλλά οι υπόλοιποι της ευρωζώνης μπορεί να έχουν κάτι να μάθουν από αυτό.

The Eurozone is a ‘baby union’, facing its first painful maturing crisis. Eurozone countries attempted to ignore the learning process of the US and other unions, at their own peril. The crisis forces the emerging euro to move fast on the learning curve. The process is quite painful, as has been the learning process of the US.

4) Μια σύνοψη της προεκλογικής αφασίας

Το κράτος χρωστάει ήδη 6,3 δισ. στους ιδιώτες. Αυτά είναι βέβαια μέρος της δανειακής σύμβασης, αντιστοιχούν σε 3% του ΑΕΠ και θα τονώσουν άμεσα την οικονομία το καλοκαίρι. Αλλά τη δανειακή σύμβαση θα την έχουμε ήδη ακυρώσει. Και έτσι θα μειώσουμε ακόμη περισσότερο τη ρευστότητα στον ιδιωτικό τομέα και την ικανότητά του να πληρώσει μισθούς και να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του.

5) 10 Ελληνικοί Μύθοι
Εν τω μεταξύ, η κοινή λογική εξακολουθεί να προσπαθεί να ακουστεί, ανώφελα. Χαρά στο κουράγιο της, τι να πω.

 Το μνημόνιο είναι η μεγάλη απάτη του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Μια προπαγανδιστική κατασκευή. Υπάρχει μόνο έλλειμμα. Που για να το αντιμετωπίσουμε χρειαζόμαστε αύξηση εσόδων και μείωση εξόδων. Δυσάρεστα πράγματα, δηλαδή. Που κανείς δεν θέλει να τα πει και πολύ περισσότερο να τα κάνει.

6) Παράλληλα, και κάποιοι άλλοι ακόμα παλεύουν
Μια καταγραφή προσπαθειών από ΜΚΟ και άλλες ιδιωτικές πρωτοβουλίες να γίνουν ενδιαφέροντα και δημιουργικά πράγματα στη χώρα. Είναι αξιέπαινες όλες, αλλά βεβαίως τραγικά λίγες. Αυτό είναι το πρόβλημα, άλλωστε.

7) Η περίληψη του κινδύνου 
από τον Economist (και το υπόλοιπο αφιέρωμα χρήσιμο, πάτα διπλανά λινξ)

Any negotiations between Mr Tsipras and Greece’s creditors may in any case be short-circuited. Greece’s bank run could turn into a sprint after the election, making the country ever more reliant on the ECB for emergency funding. If the condition for further support is compliance with the terms of the bail-out, then it may be Mr Tsipras who blinks after all. If he doesn’t, then Greece could indeed leave the euro in a rush after the election.

Τι Σημαίνει "Ύφεση": Ένα Βίντεο

Εδώ οι κωμικοί του Daily Show εξηγούν τι σημαίνει "ύφεση" σε μια χώρα που ξέρει από ύφεση τόσο καλά που έχει δυο λέξεις με διαφορετικές σημασίες για να περιγράψει το φαινόμενο: 'Αλλο "recession" (που έχουμε κι εμείς κι ένα σωρό άλλες χώρες στη Γη), κι άλλο "depression" (που έχουμε εμείς πιο πολύ απ' όλες). Είναι δυόμισι λεπτά βιντεάκι, αλλά φυσικά η Ελλάδα έχει ειδική αναφορά, σπέσιαλ. Είμαστε, πλέον, παγκόσμιο πρότυπο, μοναδική περίπτωση.

Γιατί Δεν Θέλουμε Στ' Αλήθεια Τη Δραχμή

12 June 2012 | 5 σχόλια

Προφανώς έχεις διαπιστώσει την παραδοξότητα τούτη: Σύμφωνα με όλες τις έρευνες, οι Έλληνες πολίτες απορρίπτουν όλες τις συμφωνίες που έχει υπογράψει ετούτη η χώρα με τους έκτακτους δανειστές της μετά την πτώχευση, επειδή προϋποθέτουν μέτρα λιτότητας και μεταρρυθμίσεις, αλλά ταυτόχρονα οι Έλληνες πολίτες με πολύ μεγάλη πλειοψηφία απαιτούν την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Αυτό, βεβαίως, μπορεί να μοιάζει ταυτόχρονα παράδοξο αλλά και απόλυτα λογικό (όταν σε ρωτάνε "τι θες", μπορείς κάλλιστα να απαντήσεις "τα πάντα και τα κοάλα") αλλά εμένα μου κάνει εντύπωση για έναν άλλο λόγο.

διάβασε παρακάτω

Εικόνες Της Τριτοκοσμικής Ελλάδας

08 June 2012 | 6 σχόλια

Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε σημείο οι εικόνες αυτές του φωτογράφου Τίμοθι Φάντεκ να περιγράφουν αντικειμενικά και πλήρως ολόκληρη την κοινωνία μας, ή έστω και το κέντρο της Αθήνας από μόνο του. Αλλά προς τα εκεί οδεύουμε, και πλέον γίνεται σαφές ότι έχουμε ξεπεράσει και τα τελευταία σημεία επιστροφής, έχουμε σπαταλήσει και τις τελευταίες ευκαιρίες σωτηρίας, και δεν έχουμε καμία ελπίδα πια. Φοβάμαι πως δυστυχώς η χώρα αυτή τελείωσε. Πολύ σύντομα, ολόκληρη θα είναι περίπου έτσι.

Όλα Θα Πάνε Καλά

05 June 2012 | 14 σχόλια

Εντάξει. Είμαστε δύσκολα. Περνάμε ζόρια, όλοι μας. Υπάρχει κρίση. Αλλά τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, ε; Όλα καλά θα πάνε. Έτσι δεν είναι;

Έτσι λένε οι γνωστοί μου που πάνε σε δουλειές τσάμπα.

Οι άνθρωποι που δουλεύουν σε δουλειές που τους χρωστάν μισθούς, τι περιμένουν; Τι, αν όχι αυτό: Να πάνε τα πράγματα καλύτερα. Να βρει λεφτά το αφεντικό για να τους πληρώσει τα δεδουλευμένα.

Μισό εκατομμύριο άνθρωποι, λέει, εργαζόμενοι όλοι τους, που δεν λογίζονται για άνεργοι δηλαδή, έχουν μήνες να πληρωθούν.

Δεν έχουν έσοδα. Τρώνε από τα έτοιμα.

Με τι κουράγιο πάνε κάθε μέρα στη δουλειά, αν δεν πιστεύουν βαθιά μέσα τους ότι κάτι θα γίνει, κάτι μαγικό, και πολύ σύντομα τα πράγματα θα πάνε καλύτερα;

Σίγουρα, όλα καλά θα πάνε.

διάβασε παρακάτω

Λινξ 30: 10 Πράγματα Για Την Κρίση Που Πρέπει Να Διαβάσεις Σήμερα

1) Η Αργεντινή 10 χρόνια μετά την πτώχευση
Πολλά λινξ (και στα σχόλια αυτού) σου έχω δώσει για την κατάσταση της Αργεντινής, μιας χώρας που πτώχευσε δέκα χρόνια πριν, και για το τι μπορούμε να μάθουμε από αυτή. Σ' αυτό εδώ που, από μια άποψη, είναι το πιο δραματικό απ' όλα, περιγράφεται συνοπτικά η οικονομική κατάσταση της χώρας σήμερα, ξεκινώντας από μια δραματική είδηση: Πλέον όποιος Αργεντίνος θέλει να ταξιδέψει εκτός της χώρας πρέπει να δηλώνει ΑΦΜ, τόπο προορισμού, αιτία ταξιδιού και διάρκεια απουσίας στην τοπική εφορία.

Since the inflation rate is already over 25%, the government is terrified of letting the peso depreciate. Instead, it is resorting to a siege economy.

2) Ακόμα περισσότερη Αργεντινή
Μια ανάλυση της αυριανής μέρας στην Ελλάδα (μετά την πτώχευση) όπως προκύπτει από το παράδειγμα της Αργεντινής.

Paying public sector workers with depreciated neo-drachmas implies a cut in the real wages that they receive. The final step in the process comes with the neo-drachmatization of private-sector wages. Firms again demand it, claiming that otherwise they cannot export. Unions initially oppose it, but eventually give in, spooked by the specter of even greater unemployment. The promise of selective price controls sweetens the deal.

3) H Ελληνική πτώχευση του 1932
Ο Bloomberg αναλύει την κρίση που οδήγησε στην πτώση του Βενιζέλου και τη χούντα του Μεταξά. Ήταν ένας αλλιώτικος κόσμος εκείνος, και η κρίση ήταν διαφορετική πιο εξωγενής (η χώρα είχε τότε πλεόνασμα) πιο "ήπια" από τη σημερινή. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό.

...Venizelos believed that liberal democracy couldn’t withstand the burdens imposed by the international monetary system, and his solution was to exit that system, with unfortunate results. Although to date Greek leaders have made different choices, a black future may still await Venizelos’s country -- and Europe - - if Greece and similar small states are left without assistance.

4) 11 Έλληνες οικονομολόγοι γράφουν για την κρίση
Ουσιαστικά ξαναγράφουν αυτό με πιο έγκυρα και τεκμηριωμένα λόγια, για ενήλικους. Απαραίτητη σημείωση: Οι 9 από τους 11 είναι καθηγητές ξένων πανεπιστημίων.

μια οικονομία δεν μπορεί να βρίσκεται σε μια νομισματική ένωση εάν λειτουργεί αναποτελεσματικά και με πολύ ξεπερασμένες ή αντιπαραγωγικές πρακτικές σε σύγκριση με τις άλλες οικονομίες της ένωσης. Η ελληνική κοινωνία πρέπει να μετασχηματισθεί ουσιαστικά αν πρόκειται να πλησιάσει τον τρόπο λειτουργίας άλλων προηγμένων κρατών όπου η λειτουργία των θεσμών είναι πιο εύρυθμη και το επίπεδο ζωής ανώτερο. Προς το παρόν, όμως, παρουσιάζει την εικόνα χώρας που δεν μπορεί ή δεν θέλει να αλλάξει.

5) Ο Σλαβοϊ Ζίζεκ για την Ελλάδα και τον ΣΥΡΙΖΑ
Ο πολύ γνωστός και εκκεντρικός κομμουνιστής Σλοβάκος φιλόσοφος έχει πάρει θέση εδώ στις εκλογές μας, βλέποντας στον ΣΥΡΙΖΑ μια σπουδαία ελπίδα. Εδώ γράφει στο London Review of Books. Για να καταλάβεις καλύτερα περί τίνος πρόκειται, δες αυτό εδώ το βίντεο: Κουβεντιάζει με τον δεξιό αμερικανό Ντέιβιντ Χόρογουιτς σε μια συζήτηση με το συντονισμό (τρόπος του λέγειν) του Τζουλιαν Ασάνζ.

Here is the paradox that sustains the ‘free vote’ in democratic societies: one is free to choose on condition that one makes the right choice. This is why, when the wrong choice is made (as it was when Ireland rejected the EU constitution), the choice is treated as a mistake, and the establishment immediately demands that the ‘democratic’ process be repeated in order that the mistake may be corrected.

διάβασε παρακάτω

Πώς Να Εξηγήσεις Την Ελληνική Κρίση Σε Ένα Πεντάχρονο

01 June 2012 | 20 σχόλια

Εισαγωγή: Θα κάνω τώρα μία απόπειρα να περιγράψω την Ελληνική Κρίση με πολύ απλά λόγια, όπως την καταλαβαίνω εγώ (όπως ένα πεντάχρονο δηλαδή). Αφορμή είναι μερικές συζητήσεις των τελευταίων ημερών με ανθρώπους μορφωμένους και κατά τα άλλα σοβαρούς, καθώς και πολλά από τα σχόλια που διαβάζω πότε πότε σ' αυτό εδώ το site και σε άλλα μέρη του αχανούς ίντερνετς. Εσύ, μιας κι είσαι εδώ, μάλλον ξέρεις πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει, βεβαίως. Αλλά δες το παρακάτω σαν άσκηση. Υπάρχει πιο απλός τρόπος να πεις κάτι που στην ουσία του δεν είναι, δα και τόσο περίπλοκο; Μήπως αυτό είναι το πρόβλημα; Μήπως πρέπει να το συζητήσουμε πιο απλά;

Λοιπόν:

Έστω ότι εμείς οι Έλληνες ήμασταν δέκα άνθρωποι όλοι όλοι.

διάβασε παρακάτω

Εγώ Θέλω Να Κάνω Θυσίες

29 May 2012 | 117 σχόλια

Στον αθλητισμό, στη ζωή και στα videogames, όταν χάνεις κάνεις το εξής: Κάθεσαι και σκέφτεσαι γιατί έχασες, τι συνέβη, τι ήταν αυτό που θα έπρεπε να έχεις κάνει διαφορετικά, και μετά πας και ξαναδοκιμάζεις αλλιώς, πιο σωστά.

Η Ελλάδα έχασε. Είναι ηττημένη. Μετά από 30 χρόνια λαθών, το παιχνίδι τελείωσε. Αυτό δεν έγινε τώρα, το 2010 έγινε. Έκτοτε προσπαθούμε να βρούμε πώς θα ξαναδοκιμάσουμε - αλλά δεν προσπαθούμε και πάρα πολύ, στ' αλήθεια. Κωλυσιεργούμε παζαρεύοντας δανεικά για να κερδίσουμε χρόνο, αλλά δεν σκεφτόμαστε γιατί χάσαμε, τι συνέβη, τι ήταν αυτό που θα έπρεπε να έχουμε κάνει διαφορετικά. Και τώρα πάμε να ξαναδοκιμάσουμε κάνοντας ακριβώς τα ίδια.

διάβασε παρακάτω

24 Μέρες Χωρίς Αύριο

24 May 2012 | 33 σχόλια

Οι εκλογές απέχουν 24 μέρες. Τρεις εβδομάδες. Απ' ό,τι φαίνεται, μέχρι τις εκλογές θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε σε ετούτο εδώ το ιδιότυπο καθαρτήριο. Όλα έχουν παγώσει: Κανένας δεν πληρώνει (φόρους, οτιδήποτε άλλο), κανείς δεν αγοράζει, ελάχιστοι δουλεύουν, τίποτα δεν κινείται.

Έχεις ακούσει την έκφραση "ζήσε σαν να είναι η τελευταία μέρα της ζωής σου"; Κάπως έτσι είναι η διατύπωση, δεν είμαι σίγουρος. Αλλά η ιδέα είναι η εξής: Αν βρισκόσουν στο χείλος του γκρεμού, αν το τέλος του κόσμου όπως τον ήξερες ήταν μπροστά σου, ξεκάθαρο και αναπόφευκτο, τι θα έκανες; Πώς θα ζούσες; Ξαφνικά μακροπρόθεσμα σχέδια και ιδέες και πλάνα πετιούνται απ' το παράθυρο. Το μόνο που μένει είναι λίγος χρόνος, και το τέλος (ό,τι κι αν σημαίνει "το τέλος"). Πώς τον αξιοποιείς;

Η ιδέα μου θύμησε μια καινούρια ταινία που θα βγει σε λίγο καιρό στους κινηματογράφους. Είναι η εξής:

διάβασε παρακάτω

ΠΑΝΩ