πολιτική

Όταν Νικήσει ο Ομπάμα

Ωραιότατο twitter blog στο ύφος του Chuck Norris Facts. O Τζέισον Κότκε αμέσως έφτιαξε ένα sss για το φαινόμενο. Νάτο.

Η Ελλάδα Στην Αιχμή Της Περιβαλλοντικής Καινοτομίας

Κοίτα να δεις τώρα. Σε μεγάλη καταχώρηση της Shell σε πρόσφατο Wired, αναφέρει ως ένα από τα πέντε παραδείγματα χρήσης βιοκαυσίμων την Ελλάδα. Δες πιο προσεκτικά:

Πρώτοι στην Ευρώπη, το λέει καθαρά. Κι αφού το λέει η Shell, η οποία λέει πάντα την αλήθεια σε περιβαλλοντικά θέματα, ως πετρελαιοβιομηχανία που είναι, τι τον έχουν τον έρημο το Σουφλιά και τον βαράνε;

Η Απίθανη Ιστορία Του Νταβίντ Γκροσμάν

Διάβασα ένα εκτενές και πολύ ενημερωτικό άρθρο για το Μεσανατολικό από τη σκοπιά των Ισραηλινών, με έμφαση στις απόψεις τριών διάσημων και μετριοπαθών συγγραφέων, του Άμος Οζ, του Αβραάμ Γεοσούα και του Νταβίντ Γκρόσμαν. Ο τελευταίος έχει και μια πολύ προσωπική εμπλοκή στο συνεχιζόμενο πόλεμο. Να το συγκλονιστικό απόσπασμα -ξεκινά λίγο μετά από τη συνέντευξη τύπου που έδωσαν οι τρεις συγγραφείς:

"Grossman closed the press conference without mentioning his personal interest in the war: his 20-year-old son, Uri, was a tank commander then fighting in Lebanon. To do so would have been unseemly, and un-Israeli, he told me later. “The cause was to stop the war for the sake of the entire country.”

Grossman is 54, but he is trim and his face is unlined. He is reflective and self-contained, somewhat owlish, but not without humor. We met on a cold day in Jerusalem, at Mishkenot Sha’ananim, an artists’ colony situated across the Valley of Hinnom from Mount Zion.

Grossman told me that after the press conference, he went home to work on his latest novel, which he had begun in May of 2003, when Uri, the second of his three children, was about to be called up for army service. Grossman’s oldest boy, Yonatan, had already completed three years in the army.

“I thought about writing a novel about an Israeli soldier, a tank commander, who goes to a big military operation,” he said. “His mother has a kind of premonition that he’s going to be killed, and she will do everything she can in order to prevent that from happening. So she escapes. She will not be at home when the army comes to announce the death of her son. She understands that bad news takes two people, one to deliver and one to receive, and she will not be there to receive. She starts a walk across Israel, a 500-kilometer walk, and she tells the story of her son’s life, from the smallest details to the largest things, to someone who is very significant to her. She believes that this will protect her son.”

Grossman himself took a similar journey while writing the book, spending weeks crossing Israel on foot, and he visited with army officers whose duty it is to inform families of the deaths of their children.

At 2:40 a.m. on Sunday, August 13, three days after the press conference, Grossman’s doorbell rang. There were officers at the door. Uri had been killed in action in Lebanon, in the village of Hirbat Kasif, when a Hezbollah missile struck his tank. He was one of 24 soldiers to die on the first day of the ground offensive. Five hours later, David and his wife, Michal, woke up Uri’s sister, Ruti, who was then 13. As she cried, she asked, “But we will still go on living, right?”

Η Καλύτερη Ιστορία Για Τη Χούντα Που Έχω Ακούσει

Εξακολουθεί να είναι η ιστορία του Ηλία Δημητρακόπουλου. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, εκεί πάει το μυαλό μου. Και σε μια ατάκα του Νίκου Δήμου: "Η χούντα δεν έγινε την 21η Απριλίου. Έγινε την 22η.  Όταν κανείς δεν ήταν στους δρόμους, να διαμαρτυρηθεί".

Εν τω μεταξύ, στο Esquire που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες, μάθε τι έκαναν οι κυνηγημένοι απ' τη χούντα Έλληνες στο Παρίσι το Μάη του '68. Μου τα είπε όλα ο Κώστας Φέρρης.

Ερωτεύτηκα Μια Δολοφόνο

Πριν από λίγα χρόνια, ο φωτορεπόρτερ Τζέισον Χάου βρέθηκε στην Κολομβία για να καλύψει τον αιματηρό εμφύλιο που μαίνεται ανάμεσα στους αντάρτες του FARC, την κυβέρνηση, και τους ακροδεξιούς παραστρατιωτικούς. Σε ένα τρένο γνώρισε μια κοπέλα, τη Μέριλιν, την ερωτεύτηκε, και ξεκίνησε μαζί της μια σχέση που θα τον οδηγούσε σε μια θέση αναπάντεχη: Γυμνό, στο κρεβάτι, με την κοπέλα του να του εξομολογείται πως είναι πληρωμένη δολοφόνος των παραστρατιωτικών οργανώσεων, πως αποστολή της είναι να εξολοθρεύει τους προδότες και τους πληροφοριοδότες, και πως έχει σκοτώσει τουλάχιστον δέκα μέχρι εκείνη την τρυφερή στιγμή. 

Διάβασε την ιστορία του (που θα γίνει και ταινία) όπως τη γράφει ο ίδιος στον Independent.

Επιτέλους: Ο Μπέπε Γκρίλο Στον New Yorker

Έχει ένα από τα δημοφιλέστερα blogs του κόσμου, και είναι ένας από τους διασημότερους ανθρώπους της γειτονικής Ιταλίας. Ο Μπέπε Γκρίλο είναι κωμικός, και τα έχει βάλει με το διαφθερμένο πολιτικό σύστημα της πατρίδας του με πρωτοφανή ζέση -και αποτελεσματικότητα. Ξεφτιλίζει τους διεφθαρμένους πολιτικούς, βγάζει τα ονόματά τους στον αέρα και, όταν του κόβουν τον αέρα, τα λέει όλα από το Ίντερνετ. Τώρα το Ιταλικό κράτος προσπαθεί να τον φιμώσει με τρόπους εξαιρετικά οικείους:

Italian legislators, realizing that a docile press is insufficient to protect them from Grillo’s Web-based activism, have begun to retaliate. In October, Prodi’s cabinet proposed a law to subject Internet sites and blogs to the same libel rules as newspapers, and to compel them to hire both a publisher and a licensed journalist. “If this law passes, it will be the end of the Web in Italy,” Grillo wrote on his blog a few days later. “My blog won’t close. If necessary, I’ll move lock, stock, and server to a democratic nation.” (The law is pending passage in parliament.)

Αλλά το πολιτικό σύστημα της Ιταλίας το οποίο πολεμά ο Γκρίλο έχει πολλά κοινά με το Ελληνικό. Εξηγεί ο ιστορικός Πολ Γκίνσμποργκ:

“The public administration, both local and national, never developed a culture of its own, an esprit de corps, as in the great French ministries or in Whitehall. You have parties invading the state, occupying banks, ministries, all the way down to who’s running opera houses, who’s the head of the local firemen, who’s running the public water authority. Party loyalty, not honesty or ability, becomes the first criterion, and the foremost goal of all parties is occupation at all costs, with loyal and servile members of the party.”

Διάβασε όλα αυτά και άλλα ενδιαφέροντα σε ένα καταπληκτικό προφίλ του Γκρίλο στο New Yorker.

κατηγορίες: internet, πολιτική
σχολίασε

Σουηδοί Στηρίζουν Ομπάμα

Το πιο αστείο πολιτικό website της χρονιάς.

Ακόμα: Δες τον Ομπάμα να μιλάει για τις φυλετικές σχέσεις.

Όλες Οι Έρευνες Γνώμης Είναι Άχρηστες

Σύμφωνα με νέα έρευνα.

via clusterflock

Οι Δίδυμες

Μιούτσια Πράντα, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, separated at birth:

Η μεν, στο εξώφυλλο του New York Times Magazine, ολόιδια με τη δε.

Η Δουλεία Υπάρχει Ακόμα

Ακούγεται απίστευτο: Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι στον πλανήτη από οποτεδήποτε στην ιστορία. Διάβασε εδώ.

ΠΑΝΩ