Vanity Fair

Ο Αληθινός Μπαράκ Ομπάμα

13 Σεπτεμβρίου 2012 | 8 σχόλια

Στο τελευταίο τεύχος του Vanity Fair, ενός Αμερικάνικου περιοδικού για κουτσομπολιό, διάσημους και γαλαζοαίματους που, ενίοτε, για ξεκάρφωμα, εκδίδει και κορυφαίας ποιότητας δημοσιογραφία, υπάρχει ένα γιγάντιο άρθρο του διάσημου δημοσιογράφου Μάικλ Λιούις (που είχε έρθει και στη Μονή Βατοπεδίου) για τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Το ασυνήθιστο σ' αυτό το άρθρο είναι πως γράφτηκε μετά από εξάμηνη έρευνα κατά την οποία ο Λιούις είχε πρόσβαση στον Πρόεδρο πρωτοφανή στην ιστορία των ΗΠΑ. Ήταν μαζί του στο γήπεδο του μπάσκετ, σε συναντήσεις, στο Air Force One, σε μέρη του Λευκού Οίκου που το κοινό δε βλέπει ποτέ. Υπάρχουν ιστορικοί και βιογράφοι που ακολουθούν τους Προέδρους για να γράψουν γι' αυτούς (ή να τους βοηθήσουν να γράψουν μόνοι τους) μετά τη λήξη της θητείας τους, αλλά ποτέ ξανά δημοσιογράφος δεν είχε τέτοια πρόσβαση γράφοντας για εν ενεργεία Πρόεδρο.

Το άρθρο, λοιπόν, περιέχει πληροφορίες πολύ ενδιαφέρουσες. Έχει λίγο το χαρακτήρα της κλειδαρότρυπας, και η παράλληλη ιστορία του στρατιώτη που έπεσε στη Λιβύη καταλαμβάνει υπερβολικά πολύ χώρο μόνο και μόνο για να υπογραμμίσει ένα σκέλος της δουλειάς του Προέδρου, αλλά είναι πολύ καλογραμμένο και διαβάζεται νεράκι. Να μερικά αποσπάσματα, και πράγματα που έμαθα διαβάζοντας:

διάβασε παρακάτω

10 Πράγματα Που Αξίζει Να Διαβάσεις Για Τον Κρίστοφερ Χίτσενς

16 Δεκεμβρίου 2011 | 2 σχόλια

Ο δαιμόνιος και πολυγραφότατος δημοσιογράφος πέθανε μετά από οδυνηρή και δημόσια μάχη με τον καρκίνο στα 62 του. Άφησε πίσω έργο πολύ και πολύ καλό. Να μερικά πράγματα που μπορείς να διαβάσεις για να καταλάβεις ποιός ήταν και, φυσικά, για να περάσεις λίγη ώρα ευχάριστα με τροφή για σκέψη και περίτεχνα εγγλέζικα.

1. Το τελευταίο άρθρο του στο Vanity Fair (το τεύχος που κυκλοφορεί τώρα) για το πόσο μεγάλη μπούρδα είναι η φράση "ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό". 

διάβασε παρακάτω

Χώρες Και Πολιτείες Πτωχεύουν, Ο Μάικλ Λιούις Όχι

05 Οκτωβρίου 2011 | Κανένα σχόλιο

Ασφαλώς έχεις μάθει πια το Μάικλ το Λιούις, αυτό τον intrepid δημοσιογράφο/πρώην επενδυτή της Salomon Brothers, που γυρνοβολά τον κόσμο και γράφει μακρουλά άρθρα στο Vanity Fair και πετυχημένα βιβλία που γίνονται και ταινίες του Χόλιγουντ. Ολοκληρώνοντας την τουρνέ του στα πτωχευμένα μέρη του πρώην πρώτου κόσμου (κι αφού πέρασε από Ισλανδία, Ιρλανδία και Ελλάδα, και πήγε να δει και τον αντίποδα στη Γερμανία), ο Λιούις επέστρεψε στη Αμερική και στην πολιτεία που αντιμετωπίζει την πτώχευση εξίσου, αλλά αλλιώτικα: Την Καλιφόρνια. Και σε εκείνα τα μέρη, που λες, οι Πολιτείες δεν έχουνε λεφτά για να πληρώσουν τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων, και έτσι απολύουν κόσμο, σε βαθμό που κάποιες πόλεις πρακτικά να μην έχουν αστυνομία ή πυροσβεστική. Είναι και αυτό ένα συναρπαστικό και διδακτικό ανάγνωσμα, και σε ένα σημείο του έχει το εξής απόσπασμα, που κουβεντιάζει την ενδιαφέρουσα ιδέα ότι οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για να διαχειρίζονται την αφθονία. Μπορείς να το φορέσεις αυτό το συμπέρασμα στην Ελληνική κρίση, ταιριάζει γάντι:

διάβασε παρακάτω

Η Γερμανική Οικονομία Και Τα Κόπρανα: Μια Ανάλυση

01 Σεπτεμβρίου 2011 | 10 σχόλια

Ο Μάικλ Λιούις είναι αυτός ο δαιμόνιος Αμερικανός δημοσιογράφος που έχει πάρει σβάρνα όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται ύπο πτώχευση και γράφει την πονεμένη τους ιστορία στο περιοδικό Vanity Fair. Έχει γράψει για την Ισλανδία, την Ιρλανδία και, βεβαίως, σε ένα θαυμάσιο άρθρο με κεντρικό άξονα το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και το τελικό συμπέρασμα ότι είμαστε ένας λαός υπό "πλήρη ηθική κατάρρευση", την Ελλάδα. Για το προηγούμενο τεύχος ο Λιούις είπε να πάει στην άλλη πλευρά της ιστορίας, και ταξίδεψε στη Γερμανία, που με τα λεφτά της συντηρεί κατά μία έννοια όλες τις προηγούμενες χώρες. Είναι άρθρο πολύ μεγάλο και ωραίο, και σου συστήνω να το διαβάσεις όλο. Αποκάτω σου έχω έξι χαρακτηριστικά αποσπάσματα, τα πιο ζουμερά, ξεκινώντας από αυτό που περιγράφει την εμμονή των Γερμανών με τον κώλο, τα σκατά, και οτιδήποτε γίνεται κοντά στην απόληξη του παχέος εντέρου, η οποία ο συγγραφέας πιστεύει ότι εξηγεί τα πάντα για τη μενταλιτέ τους ως λαού.

διάβασε παρακάτω

Instapaper These: 10 Κείμενα Για Διάβασμα Στις (Όποιες) Διακοπές

18 Απριλίου 2011 | 3 σχόλια

Στο νέο επεισόδιο του "Instapaper This" σου έχω όχι ένα, ούτε τρία, αλλά δέκα τεράστια, χορταστικά κείμενα κάθε είδους και προελεύσεως που έχουν ένα κοινό: Έχουν όλα εξαιρετικό ενδιαφέρον και είναι ό,τι πρέπει για διάβασμα στις όποιες ώρες ηρεμίας και χαλάρωσης βρεις τις επόμενες, Πασχαλινές ημέρες.

1. "Is Sugar Toxic?" του Gary Taubes - New York Times
Ένας Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι η ζάχαρη δεν είναι απλά διατροφικά άχρηστη, αλλά ένα κανονικό -και βλαβερότατο- δηλητήριο. Έχει δίκιο;

2. "Of The 1%, By The 1%, For The 1%", του Joseph Stiglitz - Vanity Fair
Ο Νομπελίστας οικονομολόγος εξηγεί γιατί οι συγκλονιστικές οικονομικές ανισότητες στις ΗΠΑ είναι καταστροφικές για την επιβίωση του κράτους και της δημοκρατίας.

3. "The Real History Of Twitter" του Nicholas Carlson - Business Insider
Η αληθινή ιστορία της δημιουργίας του Twitter διαφέρει αρκετά από την "επίσημη εκδοχή" των γνωστών και λαοπρόβλητων ιδρυτών του. Ποιος ήταν ο αληθινός δημιουργός της δημοφιλούς υπηρεσίας;

διάβασε παρακάτω

Instapaper This: 5 Μεγάλα Δημοσιογραφικά (Δωρεάν!) Κείμενα Που Αξίζει Να Διαβάσεις Τώρα

21 Μαρτίου 2011 | 1 σχόλιο

viral-me_628x434

Μια επιλογή από τις τελευταίες μου βόλτες στα Ίντερνετς. Διαβάζονται καλύτερα με το Instapaper σε iPad, αλλά μπορείς να τα διαβάσεις και στο κινητό σου, ή ακόμα και στο web. Νάτα:

1. The Viral Me, του Devin Friedman (GQ)
Οι άνθρωποι και οι εταιρίες της σημερινής Σίλικον Βάλεϊ, από την σκοπιά ενός (σχεδόν) άσχετου.

2. The Rude Warrior, του Peter Biskind (Vanity Fair)
Ένα προφίλ της εντυπωσιακής πτώσης του ηθοποιού Μελ Γκίμπσον από το πάνθεον του Χόλιγουντ στη γελοιποίηση και την ανεργία.

3. Teodorin's World, του Ken Silverstein (Foreign Policy)
Ένα προφίλ του Τεοντορίν Ομπγιάνγκ, γιου του δικτάτορα της Ισημερινής Γουινέας, που ζει μια αδιανόητα πλούσια ζωή στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας.

4. When Irish Eyes Are Crying, του Μichale Lewis (Vanity Fair)
Το χρονικό της οικονομικής καταστροφής της Ιρλανδίας, από τον άνθρωπο που έγραψε ένα χρονικό της οικονομικής καταστροφής της Ελλάδας.

5. Allen Iverson, Fallen Star, του Robert Huber (Philadephia)
Η νέα ζωή του χαρισματικού -αλλά πολύ προβληματικού- σταρ του NBA, ο οποίος πλέον παίζει μπάσκετ στην Τουρκία.

διάβασε παρακάτω

Τα Περιοδικά Στο iPad Δεν Πουλάνε

03 Ιανουαρίου 2011 | 1 σχόλιο

Λοιπόν, εδώ κάποιος λιγότερο ψύχραιμος θα ξεκινούσε ετούτο εδώ το κείμενο με ένα "I TOLD YOU SO" τεράστιο και κεφαλαίο. Όχι εγώ. Δεν έχω κρύψει την επιφυλακτικότητά μου για την ιδέα "περιοδικά στο iPad" -και την ψιλο-απέχθειά μου για όλα τα πρώτα δείγματα της κατηγορίας- αλλά κρατώ στάση ταπεινότητας και αναμονής μπροστά στα νέα στοιχεία που υποστηρίζουν πως οι πωλήσεις των iPad περιοδικών στις ΗΠΑ κατακρημνίζονται μήνα με το μήνα. Αν και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αυτό το μοντέλο, με τις "κλειστές" εφαρμογές και τις in-app αγορές "τευχών" είναι καταδικασμένο να αποτύχει τα επόμενα χρόνια, εξακολουθώ να πιστεύω ότι βραχυπρόθεσμα μπορεί να φτουρήσει -έστω σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις. Υπάρχει ένας παράγοντας, βλέπεις, αρκετά κρίσιμος: Οι συνδρομές. Οι Αμερικάνοι έχουν συνηθίσει να παίρνουν τα περιοδικά τους πάρα πολύ φτηνά με συνδρομές, κι αυτό το εμπορικό μοντέλο μέχρι τώρα δεν έχει μετακομίσει στο iPad (λόγω της πολιτικής της Apple). Αν κάποια στιγμή αυτό συμβεί, και μπορείς για παράδειγμα να γράφεσαι συνδρομητής στο Wired για 15 ευρώ το χρόνο, αρκετός κόσμος μπορεί και να το κάνει, και για κάποιο χρονικό διάστημα μπορεί κάτι να βγει έτσι.

Βέβαια, αυτός ο κόσμος θα είναι οι παλιοί, όπως εγώ, που έχουν συνηθίσει να διαβάζουν περιοδικά. Οι άλλοι, οι πιο καινούριοι, και όλοι οι καινούριοι που θα έρχονται στο μέλλον, δεν πρόκειται να μπουν καν στη διαδικασία: Θα συνεχίσουν να διαβάζουν κείμενα στο Instapaper και στο Flipboard και στον Safari, μην μπορώντας να κατανοήσουν τη χρησιμότητα των κλειδωμένων "πακέτων" κειμένων, φωτογραφιών και βίντεο μεγέθους εκατοντάδων MB που πρέπει να τα αγοράσεις και που περιέχουν αντίστοιχο -και σε μερικές περιπτώσεις ακριβώς το ίδιο- περιεχόμενο μ' αυτό που υπάρχει τσάμπα στο Ίντερνετ.

Το μέλλον, απ' ό,τι φαίνεται, είναι αλλού.

διάβασε παρακάτω

Το Καινούριο Βιβλίο Για Το Πώς Γυρίστηκε Το "Empire Strikes Back" Λέει Απίστευτα Πράγματα

13 Οκτωβρίου 2010 | 1 σχόλιο

esb12

Πολύς ντόρος γίνεται στα Ίντερνετς για ετούτο το νέο βιβλίο, που περιέχει ιστορίες και φωτογραφίες από τα γυρίσματα του "Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται", της δεύτερης -και καλύτερης- ταινίας της πρώτης -και καλύτερης- Star Wars τριλογίας. Ο περισσότερος χαμός γίνεται για τα περί χρήσης ναρκωτικών από την Κάρι Φίσερ, πράγμα που σου δείχνει σε τι κόσμο ζούμε, αλλά απ' ό,τι φαίνεται το βιβλίο είναι τίγκα στην ενδιαφέρουσα πληροφορία. "Ενδιαφέρουσα" αν είσαι γκήκ, τουλάχιστον. Διάβασε μπόλικα εδώ, και δες και ωραίες φωτογραφίες στο VF. Το καλύτερο:

Yoda was originally named Buffy. No, really. In George Lucas' earliest outlines for the sequel, Luke meets a supernatural entity named Buffy, or Bunden Debannen. Here's how Lucas described it:

Buffy very old — three or four thousand years. Kiber crystal in sword? Buffy shows Luke? Buffy the guardian. 'Feel not think.'"

And Lucas concludes by saying Luke will become the chosen one, "the human Buffy." In later drafts, he thought of Yoda as a kind of small frog, and Yoda had a full name: Minch Yoda. In the earliest script draft, Minch has the immortal line: "Skywalker. Skywalker. And why do you come to walk my sky, with the sword of a Jedi knight? ... I remember another Skywalker."

διάβασε παρακάτω

To Άρθρο Του Vanity Fair Για Το Σκάνδαλο Του Βατοπεδίου Και Την Ελληνική Χρεοκοπία Είναι Online

06 Σεπτεμβρίου 2010 | 9 σχόλια

Το πολυαναμενόμενο άρθρο του Μάικλ Λιούις για το Βατοπέδι στο Vanity Fair είναι πλέον διαθέσιμο στο site του περιοδικού, μπορείς να το διαβάσεις -12 χιλιάδες λέξεις, ζωή να 'χει-, να χαρείς τη φωτογραφία του τσαχπίνη και ποζάτου πάτερ Αρσένιου, και να βγάλεις πλούσια και θαυμαστά συμπεράσματα. Αν παρακάμψεις κάποιες τουριστικές περιγραφές για τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας και τα μούσια των μοναχών, υπάρχει πολύ καλό υλικό εκεί μέσα. Τα συμπεράσματα ενός σκεπτόμενου ξένου που για πρώτη φορά έρχεται σε επαφή με την τριτοκοσμική πραγματικότητα αυτού της Ελλάδας (με νούμερα και ντοκουμέντα) είναι μια εύγλωττη, ωμή, εξαιρετικά οδυνηρή αλλά και απόλυτα εύστοχη περιγραφή αυτού που είμαστε ως λαός και ως χώρα. Χαρακτηριστικά αποσπάσπαματα αποκάτω (προσοχή: προκαλούν κατάθλιψη και ακατάσχετη ενδοσκόπηση)

goldman

διάβασε παρακάτω

Ψήφισε Τα Καλύτερα Εξώφυλλα Περιοδικών Της Χρονιάς

02 Σεπτεμβρίου 2010 | Κανένα σχόλιο

covers01

Είναι ακόμα Σεπτέμβριος, η χρονιά δεν έχει λήξει, αλλά όταν μιλάμε για περιοδικά ισχύουν τα ίδια που ισχύουν για τους προπονητές Ελληνικών ομάδων ποδοσφαίριου, κάθε μέρα που περνάει μπορεί να είναι η τελευταία, οπότε σου λέει η ASME ας βγάλουμε υποψηφιότητες για τα καλύτερα του 2010 πριν καλά καλά τελειώσει το καλοκαίρι, δεν ξέρει κανείς αν θα προλάβουμε την παρέλαση. Όπως κάθε χρόνο, ο διαγωνισμός τρέχει στο Amazon, και μπορείς να ψηφίζεις σε κάθε μία από τις 12 (!) κατηγορίες (που περιλαμβάνουν μέχρι και "best vampire cover", αν είναι δυνατόν) μέχρι το τέλος του μήνα. Τι δώρα δίνουνε; Τι άλλο: Kindle!

covers02

Σημ: Ο διαγωνισμός τρέχει από τώρα καθώς περιλαμβάνει τα καλύτερα εξώφυλλα Καλοκαίρι 2009 - Καλοκαίρι 2010. Μην ακούς τί λέω εγώ.

ΠΑΝΩ