έψαξες για "χίτσενς"

Περί Ηλιθιότητας Των Ελλήνων Πολιτικών

31 August 2011 | 37 σχόλια

Είναι πια προφανές ότι η Ελληνική κυβέρνηση είναι εντελώς απρόθυμη ή ανίκανη να υλοποιήσει οποιαδήποτε από τις δεσμεύσεις της απέναντι στους δανειστές της χώρας, και έτσι θα πορευόμαστε στο εξής, θα παρακαλάμε κάθε φορά που θα ‘ρχεται η ώρα της δόσης («δώστε μας καλέ κύριε και θα τις κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις, είμαστε αποφασισμένοι μπλαμπλαμπλα»), μέχρι που να το πάρουν απόφαση ότι τους κοροϊδεύουμε και ότι τσάμπα τα βάζουν με τους δικούς τους ψηφοφόρους για να μας συντηρούν, και να μας αφήσουν στη μαύρη, πτωχευμένη μοίρα που μας αξίζει.

Βλέπεις λοιπόν το Χάρη τον Καστανίδη να διασώζει ηρωικά 70 ΝΠΔΔ για να τους δίνει λεφτά το κράτος, το Μιχάλη Ρέππα να προσπαθεί να χώσει  εξαιρεσούλες και υποσημειώσεις στο θέμα της απελευθέρωσης των ταξί, τον Τηλέμαχο το Χυτήρη έξω φρενών για τις περικοπές στην ΕΡΤ, σαν να μην τρέχει τίποτα, σα να είναι 2002 και να πλησιάζουν Ευρωεκλογές ή κάτι τέτοιο, και αναρωτιέσαι: Γιατί το κάνουν αυτό; Πού ακριβώς αποσκοπούν; Ακολουθώντας τις μικροπολιτικές πρακτικές που χαϊδεύουν τα αυτιά θορυβωδών μειοψηφιών τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης κάνουν ακόμα αυτό που έκαναν πάντα, το μόνο που ξέρουν: Λαϊκίζουν για να επανεκλεγούν. Σαν τίποτα να μην έχει αλλάξει, σα να μην έχει καταρρεύσει το σύμπαν.

διάβασε παρακάτω

Το Θρησκευτικό Πρόβλημα Της Ελλάδας

14 August 2011 | 77 σχόλια

Αυτή είναι η καλύτερη φωτογραφία που έχω δει τις τελευταίες ημέρες, άψογη από άποψη αισθητικής, καδραρίσματος και γωνίας, και θεματικά αρκετά δυνατή για να με κάνει να γράψω καίτοι πασπαλισμένος με θαλασσινά αλάτια.

Την τράβηξε η @murplejane και την ανέβασε στο Instagram, μιαν υπηρεσία που δυστυχώς δε ζει ελεύθερη στα Ίντερνετς αλλά αφορά μόνο τους κατόχους iPhone (είναι δωρεάν εφαρμογή, μπορείς να με βρεις κι εμένα εκεί μέσα, είμαι, όπως μαντεύεις, ο tgeorgakopoulos), και δείχνει ένα παιδάκι να μπουσουλάει σ' αυτό το διάδρομο που εκτείνεται από το λιμάνι της Τήνου μέχρι την είσοδο της εκκλησίας της Παναγίας. Δεν ξέρω τις συνθήκες στις οποίες τραβήχτηκε η φωτογραφία και τί πραγματικά συνέβηκε, αν δηλαδή το παιδάκι παίζει μιμούμενο τις γριές που κάνουν τη διαδρομή γονατιστές ζητώντας τη μαγική επέμβαση μιας ανώτερης δύναμης για την επίλυση των προβλημάτων τους, ή αν το έχουν αναγκάσει να κάνει κι αυτό το ίδιο, περίπτωση που, αν ισχύει, θα πρέπει ίσως να ευαισθητοποιήσει κάποιον (υποθέτω πασπαλισμένο με αλάτια) εισαγγελέα κάπου. Δεν ξέρω επίσης αν ο μορφασμός του πιτσιρίκου είναι πράγματι, όπως φαίνεται, πόνου, ή μια τυχαία σύλληψη του φακού, προοίμιο γέλιου ίσως.

Αυτό που ξέρω είναι πως δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερη αφορμή για να ξανασκεφτώ (ειδικά αυτή τη μέρα που η θεοκρατική μας δημοκρατία γιορτάζει το θάνατο της μάνας του Μεσσία) το Θρησκευτικό Πρόβλημα της Ελλάδας.

διάβασε παρακάτω

κατηγορίες: ιδέες
σχολίασε

Instapaper These: Πέντε Θαυμάσιες Ιστορίες Ανθρώπων

18 May 2011 | 1 σχόλιο

Να πέντε ωραία μεγάλα κείμενα ανθρωποκεντρικά, για διάβασμα στο κρεβάτι, στην τουαλέτα, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή, αν είσαι περιπετειώδης, στην παραλία:

1. Κρίστοφερ Χίτσενς

Ο καταπληκτικός δοκιμιογράφος γράφει στο Vanity Fair για το πώς είναι να χάνεις τη φωνή σου από τον καρκίνο.

Like health itself, the loss of such a thing can’t be imagined until it occurs. (...) I have never been able to sing, but I could once recite poetry and quote prose and was sometimes even asked to do so. And timing is everything: the exquisite moment when one can break in and cap a story, or turn a line for a laugh, or ridicule an opponent. I lived for moments like that. Now, if I want to enter a conversation, I have to attract attention in some other way, and live with the awful fact that people are then listening “sympathetically.”

What do I hope for? If not a cure, then a remission. And what do I want back? In the most beautiful apposition of two of the simplest words in our language: the freedom of speech.

διάβασε παρακάτω

Η Μητέρα Τερέζα Ήταν Η Ενσάρκωση Του Κακού: Τρία Βίντεο

08 December 2010 | 1 σχόλιο

Δες αυτό το φανταστικό ντοκιμαντέρ (τρία μέρη), στο οποίο ο Κρίστοφερ Χίτσενς εξηγεί πώς πίσω από το hype η Αλβανή γιαγιά που έγινε Αγία και κέρδισε Νόμπελ και τον παγκόσμιο θαυμασμό στην πραγματικότητα λειτουργούσε μια απάνθρωπη οργάνωση εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου.

διάβασε παρακάτω

Ένα Βραβείο Πολύ Καθυστερημένο

14 January 2008 | Κανένα σχόλιο

Ο Ηλίας Δημητρακόπουλος βραβεύτηκε στις 9 Ιανουαρίου στη Νέα Υόρκη με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος. Την απονομή έκανε ο πρέσβης Αλέξανδρος Μαλλιάς, εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια. Άργησε λίγο η Ελληνική Πολιτεία, λέω εγώ, αλλά το έκανε το κάθηκον της.

Παρόντες στην τελετή ήταν ο έγκριτος δημοσιογράφος Σέιμουρ Χερς (αυτός που αποκάλυψε τη σφαγή του Μάι Λάι), ο απαραίτητος Κρίστοφερ Χίτσενς, και ο θρυλικός αμερικανός πολιτικός (και υποψήφιος για την Προεδρία το 1972), Τζορτζ Μαγκόβερν.

Διάβασε περισσότερα εδώ και, φυσικά, την ιστορία του Ηλία Δημητρακόπουλου εδώ.

Η Ιστορία του Ηλία Δημητρακόπουλου

03 October 2007 | Κανένα σχόλιο

Το Νοέμβριο του 2002 κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εστία το βιβλίο του διαβόητου δημοσιογράφου Κρίστοφερ Χίτσενς "Η Δίκη του Χένρι Κίσινγκερ".  Αφορούσε στα έργα και τις ημέρες του ακόμα πιο διαβόητου Αμερικανού διπλωμάτη, και συγκεκριμένα στα εγκλήματα για τα οποία ήταν -άμεσα ή έμμεσα- υπεύθυνος. Ένα ολόκληρο κεφάλαιο ήταν αφιερωμένο στην ιστορία ενός Έλληνα δημοσιογράφου που ζούσε στη Ουάσινγκτον και είχε μια πλούσια παρασκηνιακή δράση κατά της Χούντας. Φυσικά, είναι να μη διαβάσω Ελληνικό όνομα σε ξένο βιβλίο/περιοδικό/εφημερίδα -αμέσως το χέρι φεύγει για το τηλέφωνο, ενστικτωδώς.

Από μία (πολύ εγωιστική) άποψη ήμουν τυχερός, γιατί ο Ηλίας Δημητρακόπουλος, ο δημοσιογράφος που λέγαμε, είχε σπάσει το χέρι του.

Είχε έρθει για την παρουσίαση του βιβλίου στην Ελλάδα, και σκόπευε να μείνει μόνο λίγες μέρες, αλλά τα γλιστερά σκαλοπάτια του St. George Lycabettus τον πρόδωσαν, γλίστρησε, έσπασε το χέρι, και αναγκάστηκε να μείνει λίγο παραπάνω για να αναρρώσει πλήρως πριν επιστρέψει στο σπίτι του. Τον συνάντησα δύο φορές: Μία στο Κολωνάκι και μία στη Ουάσινγκτον, δυο χρόνια αργότερα. Είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει, και η ιστορία του είναι από τις πιο συναρπαστικές που έχω ακούσει. Μπορείς να τη διαβάσεις εδώ.

Ηλίας Δημητρακόπουλος: Η Νέμεση του Χένρι Κίσινγκερ

02 October 2007 | 13 σχόλια
Ηλίας Δημητρακόπουλος: Η Νέμεση του Χένρι Κίσινγκερ

Ο Ρίτσαρντ Νίξον, ο Χένρι Κίσινγκερ, ο Τομ Πάπας και η ελληνική χούντα, είχαν έναν κοινό εχθρό, ένα One-Man Lobby, που ζούσε στην Ουάσινγκτον και εργαζόταν ακούραστα για την καταστροφή τους. Ο Έλληνας δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, ο «εχθρός» μου διηγείται την ιστορία του.

διάβασε περισσότερα →