Μέσα στο χαμό των περσινών προεδρικών εκλογών στο Ιράν, τις οποίες πιθανότατα παρακολούθησες με κομμένη την ανάσα στο twitter (θυμάσαι τη Νέντα; ) ένας Έλληνας δημοσιογράφος που κάλυπτε τις εξελίξεις για τους Washington Times βρέθηκε σε φυλακή της Τεχεράνης, κατηγορούμενος για κατασκοπία. Πριν από λίγο καιρό συνάντησα τον Ιάσονα Αθανασιάδη στο Κολωνάκι και μου είπε την ιστορία του, η οποία δημοσιεύθηκε στο Esquire του Ιουνίου, και την οποία πλέον μπορείς να διαβάσεις εδώ.
Εδώ και δύο ώρες (είναι 2:30 τη νύχτα τώρα) εδώ στα βόρεια προάστια της Αθήνας απολαμβάνουμε μια τρομερή καταιγίδα με αστρόβροντα και κεραυνόβροντα. Μέρος τους το πέρασα στο μπαλκόνι, σκανάροντας τους ουρανούς με τη φωτογραφική μηχανή. Έτσι, για πρώτη φορά στη ζωή μου τράβηξα φωτογραφία κεραυνούς. Ορίστε:
Και η καταιγίδα συνεχίζεται απτόητη, παρεμπιπτόντως.
Έχει μέσα και την ιστορία του Ιάσονα Αθανασιάδη, του Έλληνα δημοσιογράφου που πέρυσι τέτοιον καιρό ήταν στη φυλακή Εβίν του Ιράν. Ακόμα στην τελευταία σελίδα: Antisocial Media!
Δεν είναι εύκολο πράγμα. Να μερικά από τα τελευταία μου κείμενα για την πτώχευση, την άρνηση, τις ευθύνες και το (σκοτεινό, μαύρο) αύριο. Το γενικό συμπέρασμα: Όσοι είστε έξω μείνετε έξω. Κι όσοι μπορείτε να φύγετε, μη μας ξεχάσετε.
Ορίστε, είναι live: Η Κατίνα (αληθινό όνομα -έχει και τη χάρη) παίρνει το φτυάρι και σχολιάζει τα κουτσομπολιά που κυκλοφορούν εδώ κι εκεί. Μπες και δες. Αν δεν το έχεις κάνει ήδη, γνώρισε και τα υπόλοιπα monoblogs.
Στο προηγούμενο Nitro έγραψα την ιστορία της γνωστής δημοσιογράφου μέχρι το σημείο που άρχισε τις γνωστές τηλεοπτικές εκπομπές. Τα παλιά τα χρόνια, δηλαδή, όταν έκανε αστυνομικό ρεπορτάζ σε εφημερίδες. Είναι μια ιστορία με βιαστές, πτώματα, κατασκοπία και αίμα. Μπορείς να τη διαβάσεις ολόκληρη εδώ.
Θυμήσου: Μπορείς να διαβάσεις κάμποσα από τα κείμενα που έχω γράψει σε περιοδικά τα τελευταία χρόνια εδώ.
Όπως σε όλες τις δουλειές έτσι και στη δικιά μου υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν είναι και πολύ ευχάριστα (ξενύχτια, deadlines, άνθρωποι) και υπάρχουν και μερικά άλλα που εξισορροπούν την κατάσταση. Παράδειγμα: Τα παιχνίδια και τα μαραφέτια. Δεν χρειάζεται να κάνω reviews για gadgets ή για videogames, θεωρητικά δεν είναι μέρος των αρμοδιοτήτων μου, αλλά επιλέγω να το κάνω μέρος των αρμοδιοτήτων μου για έναν απλό λόγο: Γιατί μου αρέσει. Το να παίζω με μοντέρνα μαραφέτια μου προκαλεί μόνο την πρωτόγονη κι ατόφια απόλαυση που νιώθεις ως παιδί όταν ανοίγεις τα δώρα που έφερε ο Άη Βασίλης. Δες ας πούμε το review του iPad, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του στις ΗΠΑ (και διάβασε και στο Nitro που κυκλοφορεί πώς μεταμορφώνει το χέσιμο σε μια έκρηξη δημιουργίας κι απόλαυσης). Ή διάβασε:
Μετά από δυο μέρες εντατικής δοκιμής, κατέληξα σε κάποια συμπεράσματα για το iPad της Apple, τα οποία μπορείς να δεις και να διαβάσεις εδώ. Πάρε μια πρώτη γεύση για το πως φάνηκε στους επισκέπτες μου εδώ και μια ιδέα για το πώς λειτουργεί εδώ:
Ο τέταρτος καναπές είναι αφιερωμένος στο iPad, τη θαυματουργή ταμπλέτα της Apple που κάνει διάφορα πράγματα αλλά κυρίως παίζει αυτό με τα τέτοια που τα κουνάς και έχει το μπαλάκι και προσπαθείς να βάλεις γκολ, θυμάσαι, από τα λούνα παρκ. Επισκέπτες έπαιξαν μαζί του, το θώπευσαν γλυκά. Παραπάνω μερικά από τα συμπεράσματά τους. Παρακάτω, οι προηγούμενοι καναπέδες.
Ωπ! Απ’ ότι φαίνεται σήμερα συμπληρώνω ένα χρόνο στο Twitter, ένα μαραφέτι που έχει κάνει τη ζωή μου ταυτόχρονα πιο εύκολη και πιο μπελαλίδικη. Διάβασε εδώ πώς το χρησιμοποιώ, ακολούθα εδώ για να δεις περί τίνος πρόκεται, δες εδώ μερικές επιλεγμένες ατάκες, και μπες παρακάτω για ένα πιο μικρό και σβέλτο δείγμα.
Κοίτα να δεις: Ένα τετράδιο «Σκέφτομαι και Γράφω» της Δευτέρας Δημοτικού βρέθηκε σε ένα υπόγειο, ακατάσχετο γέλιο ακολούθησε. Σύμφωνα με τη γυναίκα μου, κάνω ακόμα τα ίδια γράμματα.
Χρησιμοποιώ το Twitter εδώ και λιγότερο από ένα χρόνο, αλλά έχει προλάβει κι έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για τη δουλειά μου -και ταυτόχρονα ένα ψυχαναγκαστικό πάθος που-μου-κατατρώει -τα-σωθικά αλλά-μ-αρέσει. Μετά από δοκιμές και κόλπα έχω καταλήξει λίγο-πολύ σε μια Twitteρουτίνα, που μου επιτρέπει να το χρησιμοποιώ παράλληλα με τις καθημερινές μου δραστηριότητες για να αντλώ πληροφορίες και νέα και ταυτόχρονα να επικοινωνώ το γνωστό αλλοπρόσαλλο περιεχόμενο που έχεις συνηθίσει να διαβάζεις αν με ακολουθείς. Να πώς το χρησιμοποιώ:
monoblogs
του CEO των Zappos Tony Hsieh. Έχει ήδη λάβει μέηλ για τα περαιτέρω. Καλή ανάγνωση!
